Archives

இதழ் 791 உன் நம்பிக்கை வீண்போகாது!

2 சாமுவேல் 14: 15,16 இப்போதும் என் ஆண்டவனாகிய ராஜாவோடே இந்த வார்த்தையை பேச வந்த முகாந்தரம் என்னவென்றால்: ஜனங்கள் எனக்குப் பயமுண்டாகினதினால் நான் ராஜாவோடே பேசவந்தேன். ஒருவேளை ராஜா தமது அடியாளுடைய வார்த்தையின்படி  செய்வார் என்று உமது அடியாளாகிய நான் நினைத்ததினாலும் வந்தேனே ஒழிய வேறில்லை. என்னையும் என் குமாரனையும் ஏகமாய்த் தேவனுடைய சுதந்திரத்திற்கு புறம்பாக்கி அழிக்க நினைக்கிற மனுஷனுடைய கைக்குத் தமது அடியாளை நீங்லாக்கிவிடும்படிக்கு ராஜா கேட்பார்.

தெக்கோவாவிலிருந்து வந்த பெண் புத்திசாலியானவள் என்று வேதம் குறிப்பிடுகிறது. அதற்குரிய எல்லா குணங்களும் அவளுக்கு இருந்ததை நாம் பார்த்துக்கொண்டு வருகிறோம்.

தாவீதின் நெருங்கிய நண்பனும், இஸ்ரவேலின் சேனைத்தலைவனுமாகிய யோவாப் தெக்கோவா அருகில் வளர்ந்தவன். அவன் இந்த புத்திசாலியான பெண்ணைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு இருந்தான். ஒருவேளை சந்தித்துகூட இருக்கலாம். பகுத்தறிந்து உண்மையை அறியும் இந்த பெண், இரக்க குணமும், தெளிவான வார்த்தைகளை பேசும் திறமையும், பொறுப்பும், தன்னலமற்ற பரிவும் கொண்டவளாகவும் விளங்கினாள்.

நேற்றைய தினத்தில் பார்த்தமாதிரி ராஜாவின் சமுகத்தில் வேண்டுதலோடு நெருங்கும் தைரியமும் அவளுக்குத்தான் இருந்தது.

நாம் சில மாதங்களாக தாவீதைப் பற்றி படித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அவனுடைய பாவத்தால் அவனுடைய குடும்பத்துக்குள் முளைத்த பாவ செயல்கள், குடும்பத்தின் பிரிவினைகள் இவைகள் ஒருபக்கம் இருந்தாலும், மனந்திருந்தி, தேவனோடு நெருங்கி வாழ்ந்து கொண்டிருந்தது  தாவீதின் வாழ்க்கையின் மறுபக்கம். அவன் கர்த்தரை நோக்கி மன்றாடி

உமது இரட்சண்யத்தின்  சந்தோஷத்தை திரும்பவும் எனக்குத் தந்து, உற்சாகமான ஆவி என்னைத் தாங்கும்படி செய்யும் (சங் 51:12)

என்று ஜெபித்து கர்த்தரை மறுபடியும் திரும்பப் பற்றிக் கொண்டான்.

இந்த மனந்திருந்திய  தாவீது மறுபடியும் தன்னுடைய மக்களின் அன்பையும் நம்பிக்கையையும் பெற்றான்.  இதை நன்கு அறிந்த தெக்கோவா ஊராகிய புத்திசாலியான பெண்ணும் தாவீது மீது நம்பிக்கை வைத்து அவனுடைய சமுகத்தில் நின்றாள். அவளுடைய நம்பிக்கை வீண்போகாது என்று விசுவாசித்தாள்.

இன்று இதை வாசிக்கும் உங்களில் அநேகர் உங்களுடைய வேலையை இழந்து அடுத்தாற்போல் எங்கு செல்வது என்ன செய்வது என்று திகைத்து நிற்கலாம்! அல்லது சாதாரண மருத்துவ சோதனைக்கு போய் அங்கே புற்று நோய் என்ற மரண தண்டணை கொடுக்கப்பட்டு தவித்துக் கொண்டிருக்கலாம்! அல்லது உங்களில் ஒருவர் திருமண பந்தம் அறுபட்டு விடும் நிலையில் கண்ணீரோடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கலாம்!

உங்களை வாழ்க்கையின் முனைக்கே தள்ளிவிட்ட எந்தப் பிரச்சனையானாலும் சரி, தெக்கோவாவூராளாகிய புத்தியுள்ள ஸ்திரீயை மறந்து போக வேண்டாம்.  அவள் தாவீது என்னும் உலகப்பிரகாரமான ராஜாவை நம்பி,

என்னையும் என் குமாரனையும் ஏகமாய்த் தேவனுடைய சுதந்திரத்திற்கு புறம்பாக்கி அழிக்க நினைக்கிற மனுஷனுடைய கைக்குத் தமது அடியாளை நீங்லாக்கிவிடும்படிக்கு ராஜா கேட்பார்

என்று  விசுவாசித்தாள். ஆனால் நம்முடைய ராஜா யாரென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? அவர் ராஜாதி ராஜா! சர்வ வல்லவர்! அவர்மேல் நம்பிக்கை வைக்கும்போது அவர் உன்னைக் கைவிடமாட்டார்.

ஹட்சன் டெய்லர் என்ற மிஷனரியைப் பற்றி தெரியுமா? அவருடைய வாழ்க்கையின் முனையில் உங்களைபோல வாடி நின்றபோது இவ்வாறு எழுதினார்,

என்னால் எழுதக்கூட முடியாதநிலையில் மிகவும் பெலவீனமாக உள்ளேன், என்னால் என்னுடைய வேதத்தை வாசிக்கவும் முடியவில்லை, ஜெபிக்கவும் முடியவில்லை, என்னால் கர்த்தருடைய அரவணைப்பான கரத்தில் ஒரு சிறு குழந்தையைப்போல் படுத்து அவரை முற்றிலும் நம்ப மட்டுமே முடிகிறது!

இன்று மட்டும் அல்ல என்றும் கர்த்தருடைய கரம் உன்னை அரவணைக்க காத்திருக்கிறது! அவரிடத்தில் நம்பிக்கையோடு வா! உன் நம்பிக்கை வீண்போகாது!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

இதழ்: 790 கெர்ச்சிக்கும் சிங்கம் போல!

2 சாமுவேல் 14: 12, 13  அபொழுது அந்த ஸ்திரீ ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனோடே உமது அடியால் ஒரு வார்த்தைசொல்ல உத்தரவாக வேண்டும் என்றாள். அவன் சொல்லு என்றான். அப்பொழுது அந்த ஸ்திரீ: பின்னை ஏன் தேவனுடைய ஜனத்திற்கு விரோதமாய் இப்படிப்பட்ட நினைவை நீர் கொண்டிருக்கிறீர். துரத்துண்ட தம்முடையவனை ராஜா திரும்ப அழைக்காததினாலே ராஜா இப்பொழுது சொன்ன வார்த்தையினால் குற்றமுள்ளவரைப்போல இருக்கிறார்.

எனக்கு சின்ன வயதிலிருந்தே மிருக கண்காட்சிக்கு போவது மிகவும் பிடிக்கும். அங்கே உள்ள மிருகங்களில் நம்முடைய காட்டுக்கே ராஜாவாகிய சிங்கத்தை அதின் கம்பீரத்தோடு பார்ப்பது பிடிக்கும்.  அதனுடைய தங்க நிறமும், கெம்பீரக் குரலும் என்னை சிலிர்க்க வைக்கும்.

அதனால்தானோ ஏனோ வேதத்தில் தைரியசாலிகளை சிங்கத்துக்கு ஒப்பிட்டு கூறப்பட்டுள்ளது.

நீதிமான்களோ சிங்கத்தைப் போல தைரியமாயிருக்கிறார்கள்  ( நீதி: 28:1)

அதுமட்டுமல்ல தேவனுடைய கர்த்தருடைய பாதுகாப்பைப் பற்றி கூறும்போது ஏசாயா தீர்க்கதரிசி

..சிங்கமும், பாலசிங்கமும் தங்கள் இரையைப் பிடித்திருக்கும்போது கெர்ச்சித்து, தங்களுக்கு விரோதமாய்க் கூப்பிடுகிற திரளான மேய்ப்பரின் சத்தத்தினாலே கலங்காமலும் அவர்கள் அமளியினாலே பணியாமலும் இருக்கிறதுபோல சேனைகளின் கர்த்தர் சீயோன்மலைக்காகவும் அதின் மேட்டுக்காகவும் யுத்தம்பண்ண இறங்குவார். ( ஏசா:31:4)

சிங்கம் பயமே இல்லாமல் தன்னுடையதை தைரியமாக பாதுகாக்கும். இந்த மிருகத்தைத்தான் வேதம் நமக்கு தைரியத்தோடு ஒப்பிட்டுக் காட்டுகிறது. இப்படிப்பட்ட ஒரு தைரியத்தைதான் நாம் தெக்கோவாவூராளாகிய புத்தியுள்ள ஸ்திரீயிடம் பார்க்கிறோம்.

இந்தப்பெண்ணைப்ப்ற்றி நாம் படிக்கும்போது அவள், பகுத்தறியும் ஞானம் உள்ளவள், இரக்க குணம் உள்ளவள், குரல் வளமும், தெளிவான வார்த்தைகள் கொண்டவள், தன்னுடைய அறிவால் தாவீதுடைய பரிவான குணத்தை தட்டி எழுப்புகிறாள் என்று பார்த்தோம்.

இன்று அவள் யாருமே போகத் துணியாத, ஏன், தாவீதுடைய நண்பனாகிய யோவாப் கூட செய்யத்துணியாத ஒரு பெரிய காரியத்தை தைரியமாக செய்கிறாள். பின்னை ஏன் தேவனுடைய ஜனத்திற்கு விரோதமாய் இப்படிப்பட்ட நினைவை நீர் கொண்டிருக்கிறீர்?  என்று அவள் துணிந்து கேட்டது வேறு யாரும் இல்லை! இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய தாவீது!

தாவீது தன்னுடைய குமாரனைக் குறித்த முடிவு எடுக்க தேவன் இந்த தையமான பெண்ணை உபயோகப்படுத்த வேண்டியிருந்தது.

இந்தப் பகுதியை நான் படிக்கும் போது, இந்தப்பெண் ராஜாவாகிய தாவீதிடம் பேசி, உறவாடிக்கொண்டிருக்கும்போது அவனை நன்கு அறிந்ததாலே, அவள் அவனுடைய சமூகத்தில் தைரியமாக ஒரு வேண்டுகோளை வைக்கிறாள் என்று உணர்ந்தேன். எனக்கு இன்று

ஆதலால் நாம் இரக்கத்தைப் பெறவும், ஏற்ற சமயத்தில் சகாயஞ்செய்யுங் கிருபையை அடையவும் தைரியமாய்க் கிருபாசனத்தண்டையிலே சேரக்கடவோம்.  ( எபிரேயர் 4: 16)

தான் நினைவுக்கு வந்தது. நம்முடைய தேவனாகியக் கர்த்தருடன் ஒவ்வொரு நாளும் அப்பா பிதாவே என்று உறவாடும் நாம் அவருடைய கிருபாசனத்தண்டையில் தைரியமாய் நெருங்கி அவருடைய கிருபையை பெற முடியும்!

ஒரு தைரியமான, சிங்கத்தைப் போன்ற ஒரு பெண், ராஜாவின் சமுகத்தில் வந்து வேண்டுகோளை வைத்தது போல நாமும் தேவனுடைய கிருபாசனத்தை அண்டுவோம்!  நமக்கும் இரக்கம் கிடைக்கும்!

தேவன் தாமே இந்த வார்த்தைகள் மூலம் நம்மை ஆசீர்வதிப்பாராக!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

இதழ்: 789 இரக்கத்தை சிநேகியுங்கள்!

2 சாமுவேல் 14;11  பின்னும் அவள்; இரத்தப்பழி வாங்குகிறவர்கள் அழிம்பு செய்து, என் குமாரனை அதம்பண்ணப் பெருகிப் போகாதபடிக்கு, ராஜாவானவர் தம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தரை நினைப்பாராக என்றாள். அதற்கு ராஜா: உனது குமாரனுடைய மயிரில் ஒன்றாவது தரையில் விழுவதில்லை என்று கர்த்தரின்ஜீவனைக்கொண்டு சொல்கிறேன் என்றான்.

தாவீதுடைய நம்பிக்கைக்குரிய சேனை வீரனும் அவன் நண்பனுமாகிய யோவாப் தாவீதுக்கும் அவனுடைய குமாரனாகிய அப்சலோமுக்கும் இடையே இருந்த இடைவெளியைப் போக்க தெக்கோவாவிலிருந்து ஒரு புத்தியுள்ள ஸ்திரீயைக் கொண்டு வந்தான். அவள் தன்னுடைய ஞானத்தாலும், வார்த்தைகளாலும், இரக்கத்தாலும், பொறுப்பாக நடந்து கொள்ளும் தன்மையாலும் தாவீதின் மனதைக் கவர்ந்தாள் என்று பார்க்கிறோம்.

இன்றைய வேதாமப் பகுதி நமக்கு அந்தப் பெண்ணின் இன்னொரு குணநலத்தை காட்டுகிறது. அவள் பழிவாங்க விரும்பாத பரிவுள்ள, தயவான  இரக்கமான மனம் கொண்டவள் என்று பார்க்கிறோம். உதவி செய்ய மட்டுமே விரும்பும் மனம்!

இப்படிப்பட்ட பரிவான, தயவுக்கு   மனதுக்கு உதாரணம் தேடவேண்டுமென்றால் அது மோசே தான் என்று நினைக்கிறேன். அதி அற்புதமாய் இஸ்ரவேல் மக்களை எகிப்திலிருந்து கர்த்தர் அழைத்துக் கொண்டு வந்தாலும் அவர்கள் மிக சீக்கிரமாய் பின்வாங்கி பொன்னால் செய்த கன்றுக்குட்டியை வணங்கினார்கள்.  இந்த சோகமான செய்தியை சுமந்து கொண்டு கர்த்தரைப் பார்க்க சீனாய் மலை ஏறினான மோசே! இது கர்த்தர் அறியாது இல்லையென்றாலும் மோசே இந்த செய்தியை அறிவிக்கிறான். யாத்திராகமம் 32:32  ல் நாம் ஆச்சரியப்படும் அளவுக்கு  மோசே தேவனாகிய  கர்த்தரை நோக்கிப் , பின்வாங்கிப்போன இஸ்ரவேலரை மன்னிக்குபடியாய் கெஞ்சுவதைப் பார்க்கிறோம். இந்தப் பரிவும், தயவும் அந்த சூழ்நிலையில் மோசேயைத் தவிர யாரால் காட்ட முடியும்? ஏனெனில் அவன் தேவனாகிய கர்த்தரின் தயவை அனுபவித்து இருந்தானே!

இந்த தொக்கோவா ஊரை சேர்ந்த பெண்ணும் கூட தாவீது ராஜாவிடம் இரக்கம்  என்னும் அற்புத குணத்தை எதிர்பார்க்கிறாள். தாவீது தேவனாகிய கர்த்தருடைய இரக்கத்தை தாராளமாய்ப்  பெற்றவன் என்பதை அவள் அறிந்திருந்தாள்.

பழைய ஏற்பாட்டின் கடைசி காலக் கட்டத்தில் வாழ்ந்த மீகா என்ற தீர்க்கதரிசி யூதாவின் மக்களுக்குக் கொடுத்த ஒரு செய்தியில், அன்றைய கால கட்டத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் மட்டும் அல்ல, நாமும் நம் வாழ்வில்  கடைபிடிக்க வேண்டிய ஒன்றை எடுத்து சொல்கிறார்.

மனுஷனே நன்மை இன்னதென்று அவர் உனக்கு அறிவித்திருக்கிறார். நியாயம் செய்து, இரக்கத்தைச் சிநேகித்து, உன் தேவனுக்கு முன்பாக மனத்தாழ்மையாய்நடப்பதை அல்லாமல் வேறே என்னத்தைக் கர்த்தர் உன்னிடத்தில் கேட்கிறார்.  ( மீகா 6:8)

இரக்கத்தை சிநேகியுங்கள்! இன்று நீ யாரிடமாவது இரக்கம் காட்டவேண்டுமென்று விரும்புகிறாரா?

இரக்கமுள்ள தேவனே! உமக்கு விரோதமாக எங்கள் எண்ணத்திலும் செயலிலும் பாவம் செய்துள்ளோம். உம்மை எங்கள் முழுமனதோடு நேசிக்காதது மட்டுமல்ல, நீர் எங்களை நேசித்தவிதமாக நாங்கள் எங்கள் அயலாரை நேசிக்கவில்லை! எங்களை மன்னித்து நாங்கள் இரக்கத்தோடு, மனத்தாழ்மையாய் நடந்து கொள்ள உதவி தாரும்!

இதுவே இன்று என்னுடைய ஜெபம்! இதுவே உங்களுடைய ஜெபமாகவும் இருக்கட்டும்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

இதழ்: 788 இனி உன்னைத் தொட முடியாது!

2 சாமுவேல் 14: 9,10  பின்னும் அந்த தெக்கோவாவூர் திரீ ராஜாவைப் பார்த்து: ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனே, ராஜாவின்மேலும் அவர் சிங்காசனத்தின்மேலும் குற்றமில்லாதபடிக்கு, அந்தப்பழி என்மேலும், என் தகப்பன் வீட்டின்மேலும் சுமரக்கடவது என்றாள். அதற்கு ராஜா உனக்கு விரோதமாகப் பேசுகிறவனை என்னிடத்தில் கொண்டுவா. அப்பொழுது அவன் இனி உன்னைத் தொடாதிருப்பான் என்றான்.

கடந்த சில நாட்களாக நாம் தெக்கோவாவூரின் புத்தியுள்ள ஸ்திரீயைப் பற்றி படித்து வருகிறோம். அவள் எல்லாவற்றையும் பகுத்தறியத் தக்க ஞானம் கொண்டவள் என்றும்,  அவள் குரலாலும், நேரிடையான வார்த்தைகளாலும் ராஜாவிடம் பேசினாள் என்றும், அவள் தன்னுடைய இரக்கத்தால் ராஜாவின் இரக்க குணத்தை தட்டி எழுப்பினாள் என்றும் பார்த்தோம். அதனால் தான் தெக்கோவாவூரார் அவளை புத்திசாலி என்று அழைத்தனர் போலும்!

இன்றைய வேதாகமப்பகுதி அந்த புத்திசாலியான பெண்ணைப்பற்றி இன்னும் நமக்கு வெளிச்சம் காட்டுகிறது. அவள் பொறுப்பாய் நடந்து கொள்ளும் விதத்தைப் பாருங்கள்!

அவள் விதவையின் கோலம் பூண்டு தன்னுடைய இரண்டு குமாரரில் ஒருவன் மற்றொருவனைக் கொலை செய்து விட்டதாகக் கூறினாள். சகோதரனைக் கொலை செய்வது மிகவும் வெட்கத்துக்குரிய காரியம்தான்! காயீன் ஏபேலைக் கொன்றது நமக்கு மறக்கவில்லையல்லவா! அப்சலோம் தன் சகோதரனாகிய அம்னோனை கொலை செய்து விட்டான்.

இன்றைய நாளின் கதையில் அந்த ஸ்திரீ அந்தக் குற்றத்துக்குரிய பழியை அவள் ஏற்றுக் கொள்வதைப் பார்க்கிறோம். அவள் தாவீதிடம் இந்தப் பழியை நானே சுமக்கிறேன் என்று கூறுகிறாள். இன்று நாமே செய்த குற்றத்தையும் தூக்கி அடுத்தவர் தலையில் போடும் நம்மில் அநேகர் வாழும் இந்த உலகில் இந்தப் பெண்  மிகவும்பொறுப்பாக  குற்றச்சாட்டை தானே ஏற்றுக்கொள்கிறாள் என்று பார்க்கிறோம்.

அவள் பொறுப்புடன் குற்றத்தை ஏற்றுக் கொண்டபோது ராஜா அவளைப்பார்த்து,

 உனக்கு விரோதமாகப் பேசுகிறவனை என்னிடத்தில்  கொண்டுவா. அப்பொழுது அவன் இனி உன்னைத் தொடாதிருப்பான் என்றான். 

இந்த வேதப்பகுதியை நான் ஆழமாகப் படிக்கும்போது ஒரு நிமிடம் ஆச்சரியப்பட்டேன்! எதனால் என்று யோசிக்கிறீர்களா? ஏனெனில் இங்கு தேவனாகிய கர்த்தர் மனிதராகிய நம்மை இரட்சிக்க வகுத்த திட்டத்தைத்தான் நான் இங்கு பார்த்தேன். தாவீது ராஜா அந்தப் பெண்ணிடம்  உன்னை யாராவது தொட நினைத்தால் அவன் முதலில் என்னைத் தொடட்டும் என்கிறான்.

நாம் நம்முடைய தவறுகளை, குற்றங்களை, பாவத்தை ஏற்று இயேசு ராஜாவிடம் வரும்போது அவர் நம்மிடம் ‘ இனி உன்மேல் பழிபோடுகிற யாரும், உன்மேல் குற்றம் சுமத்துகிற யாரும், நீ சாகவே சாவாய் என்று உன்னிடம் குற்ற உணர்வை கொடுக்கிற யாரும் என்னை மீறி உன்னைத் தொட முடியாது! என்கிறார். இனி நாம் கர்த்தரிடம் ஒப்புக்க்கொடுத்த பாவத்தை சாத்தான் மறுபடியும் மறுபடியும் சுட்டிக்காட்டி நம்மை குற்ற உணர்வினால் சாகும்படி செய்ய முடியவே முடியாது! நம்மைத் தொடுபவன் நம்முடைய கர்த்தருடைய கண்ணின் மணியைத் தொடுகிறான் என்பதை ஒரு போதும் மறந்து போகாதே!

இந்த மாபெரும் காரியத்தை நமக்காக செய்யும் இயேசு ராஜாவை நாம் இன்று  நன்றியோடு துதிக்கலாமா!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்: 787 ஒரு தாயின் இரக்கம்!

2 சாமுவேல் 14: 5 -8 ராஜா  அவளைப் பார்த்து: உனக்கு என்ன வேண்டும் என்றதற்கு அவள்: நான் விதவையானவள். என் புருஷன் சென்று போனான். உமது அடியாளுக்கு இரண்டு குமாரர் இருந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் வெளியிலே சண்டைபண்ணி, அவர்களை விலக்க ஒருவரும் இல்லாதபடியினால், ஒருவன் மற்றவனை அடித்துக் கொன்று போட்டான். வம்சத்தார் எல்லாரும் உம்முடைய அடியாளுக்கு விரோதமாய் எழும்பி, தன் சகோதரனைக் கொன்றுபோட்டவனை ஒப்பி, அவன் கொன்ற அவன் சகோதரனுடைய பிராணனுக்காக நாங்கள் அவனைக் கொன்றுபோடுவோம். சுதந்தரவாளனாயினும் அவனையும் அழித்துப்போடுவோம் என்கிறார்கள்.இப்படி என் புருஷனுக்குப் பேரும் நீதியும் பூமியின்மேல் வைக்காதபடிக்கு எனக்கு இன்னும் மீதியாயிருக்கிற பொறியையும் அவித்துப்போட மனதாயிருக்கிறார்கள் என்றாள். ராஜா அந்த ஸ்திரீயைப் பார்த்து: நீ உன் வீட்டுக்குப்போ. உன் காரியத்தைக் குறித்து உத்தரவு கொடுப்பேன் என்றான்.

இன்றைய வேதாகமப் பகுதியில் நாம் பார்க்கும் தெக்கோவாவிலிருக்கிற புத்தியுள்ள ஸ்திரீ, விதவையின் கோலம் பூண்டு ராஜாவிடம் ஒரு வேண்டுகோளை வைக்கிறாள். ராஜாவே என்னை ரட்சியும் என்ற நேரடி வேண்டுகோள் அது!

இந்தப் பெண்ணுடைய வேண்டுகோளைக் கேட்ட தாவீதின் உள்ளம் உருகிற்று. தன்னுடைய குமாரரில் ஒருவன் மற்றொருவனைக் கொன்றதை அவள் துயரத்தோடும், இரக்கத்தோடும் விளக்குகிறாள்.  இழந்த குமாரனுக்கான துயர் அவள் வார்த்தைகளில் தொனித்தது. ஆனாலும் விதைவையாகக் காணப்பட்ட அவள் குரலில் உயிரோடிருக்கும் குமாரன்மேல் இரக்கம் தொனித்தது.

இதைக்கேட்ட தாவீதுக்கு தன்னுடைய குமாரனாகிய உயிர் இழந்த அம்னோனையும், உயிரோடிருக்கும் அப்சலோமையும்தான் நினைவு படுத்திற்று. ஒருவேளை தான் பாவம் செய்து படுகுழியில் விழுந்தபோது தன்மேல் கோபம் கொண்டு தன்னை அழித்து விடாமல் இரக்கம் காட்டிய தன்னுடைய பரமபிதாவையும் கூட நினைவுகூர்ந்திருப்பான்.

ஆனாலும் ஆண்டவரே நீர் மனவுருக்கமும், இரக்கமும், நீடிய பொறுமையும், பூரண கிருபையும், சத்தியமுமுள்ள தேவன் ( சங்:86:15)

என்று கூறியது நம்முடைய தாவீதுதானே!  கர்த்தருடைய இரக்கத்தையும், நீடிய பொறுமையையும் அறிந்திருந்தான்.

இந்த இடத்தில் இரண்டு இரக்கமுள்ள இருதயங்கள் ஒன்று சேர்ந்தன! ஒன்று விதவையின் கோலத்தில் வந்த புத்தியுள்ள ஸ்திரீ, மற்றொன்று குடும்பத்தில் ஒரு குமாரன் அடுத்தவனைக் கொன்றதால் குடும்பத்தில் பல பிரச்சனைகளை சந்தித்து மனுடைந்து இருந்த தாவீது  ராஜா.

தெக்கோவாவிலிருந்து வந்த புத்தியுள்ள ஸ்திரீ தன்னுடைய ஞானத்தாலும், குரலாலும், வார்த்தைகளாலும் மட்டுமல்ல உயிரோடு இருக்கும் குமாரனுக்காக பரிதபிக்கும் இரக்கமுள்ள ஒரு விதவையாகவும் தாவீதிடம் பேசி அவனுக்குள் புதைந்து இருந்த இரக்கத்தை தட்டி எழுப்புகிறாள்.

என்னைப்பொறுத்தவரை இந்த தெக்கோவாவின் புத்தியுள்ள ஸ்திரீ எத்தனையோ முறைகளைக் கையாண்டு தாவீதிடம் அணுகியிருக்கலாம். ஆனால் அவள் ஒரு இரக்கமுள்ள, இளகிய மனமுள்ள ஒரு தாயாக தாவீதை அணுகி, அதே இரக்கத்தையும் இளகிய மனதையும் கொண்டத் தகப்பனாகிய தாவீதின் மனதைத் தட்டுகிறாள்!

கர்த்தராகிய இயேசு இவ்விதமாக நாயீன் என்ற ஊரில் உள்ள ஒரு விதவையை சந்தித்து, அவள் மேல் மனதுருகி,  அவளுடைய இறந்து போன ஒரே குமாரனை உயிரோடு எழுப்பி அவள் மேல் இரக்கம் காட்டினார் என்று நாம் வேதத்தில் லூக்கா 7 ல் வாசிக்கிறோம்.

என்னுடைய வாழ்க்கையில் கூட நான் பல நேரங்களில் சற்று இரக்கத்தைக் காட்டியிருந்தால் எவ்வளவோ காயங்கள் குணமாகியிருக்குமோ என்று நினைப்பேன்! தேவனாகிய கர்த்தர் நம்மேல் மனதுருகும் தேவனாயிருப்பதால் அவருடைய பிள்ளைகளான நாமும் மனதுருக்கமும், இரக்கமும் உள்ளவர்களாய் வாழ வேண்டும்.

கர்த்தரிடம் இரக்கம் பெற்ற நாம் நிச்சயமாக இரக்கம் காட்ட வேண்டும்!

கர்த்தர் தாமே தம்முடைய வார்த்தைகளின் மூலம் நம்மை ஆசீர்வதித்து அவருடைய குணமாகிய இரக்கத்தை நாம் மற்றவருக்கு காட்ட நமக்கு உதவுவாராக!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

இதழ்: 786 ஒரு புத்திசாலியானப் பெண்ணின் குரல்!

2 சாமுவேல் 14: 1- 4  ராஜாவின் இருதயம் அப்சலோமின்மேல் இன்னும் தாங்கலாயிருக்கிறதைச் செருயாவின் குமாரன் யோவாப் கண்டு, அவன் தெக்கோவாவிலிருக்கிற புத்தியுள்ள ஒரு ஸ்திரீயை அழைத்து…நீ துக்க வஸ்திரங்கள் உடுத்திக்கொண்டு…. ராஜாவினிடத்தில் போய் அவரை நோக்கி இன்ன இன்ன பிரகாரமாய்  சொல்….. அப்படியே ..அந்த ஸ்திரீ ராஜாவோடே பேசப்போய் தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்து வணங்கி: ராஜாவே ரட்சியும் என்றாள்.

இன்றைய வேதாகமப்பகுதியில் நாம் பார்க்கும் இந்தப்பெண்ணை தாவீதுடைய சேனைத்தலைவனும், நெருங்கிய நண்பனுமாகிய , யோவாப் தெக்கோவாவிலிருக்கிற புத்தியுள்ள ஒரு ஸ்திரீ என்று அழைப்பதைப் பார்க்கிறோம். அவள் தன்னுடைய சொற்களாலும் செயல்களாலும் புத்தியுள்ள ஸ்திரீ என்று அனைவருக்கும் விளங்கினாள். அவளைக்கொண்டு தாவீதுக்கும் அவனுடைய குமாரனாகிய அப்சலோமுக்கும் உள்ள இடைவெளியை நீக்க யோவாப் முடிவு செய்கிறான்.

அவளிடம் யோவாப் ஒரு அழகிய சித்தரிக்கப்பட்ட கதையை தாவீதுக்கு சொல்லும்படி அனுப்புகிறான். அந்தப்பெண் தாவீதிடம் கொண்டுவந்த நடிப்போடு கூடிய கதையைப் படிக்கும்போது அதே அரண்மனைக்குள் தாவீதிடம் பணக்காரன் ஒருவன் ஒரு ஏழையின் ஆட்டுக்குட்டியை பிடித்து விருந்து சமைத்த கதையோடு வந்தானே நாத்தான் தீர்க்கதரிசி அந்த சம்பவம் தான் நினைவுக்கு வந்தது.

உங்களுக்கு இன்னும் ஞாபகம் இருக்குமானால், பத்சேபாளின் கணவனாகிய உரியாவை யுத்தத்தில் தாவீதுக்காக கொலை செய்தவனும் இதே சேனைத்தலைவன் யோவாப் தான்! தாவீதுடைய அசிங்கமான செயலை முடித்துக் கொடுத்தவன் இவன் தான்! இரத்தக்கரை படிந்த கைகளையுடையவன்!

இப்பொழுது பல வருடங்கள் கழிந்து விட்டன! தாவீதுடைய வாழ்க்கை தலைகீழாக மாறிவிட்டது! அரண்மனையின் நான்கு சுவருக்குள் பலவிதமான பிரச்சனைகள்! அதைப் பார்த்த  யோவாப் ஏதாவது செய்து தாவீதையும் அப்சலோமையும் சேர்த்து வைக்க முயலுகிறான். நாத்தான் உபயோகப்படுத்திய உவமை தாவீதிடம் எப்படி வேலை செய்தது என்று நன்கு அறிந்த அவன் இன்னொரு உவமையை உருவாக்குகிறான். இந்தமுறை ஒரு புத்தியுள்ள ஸ்திரீயினுடைய புத்தியுள்ள வார்த்தைகள் அவனுக்கு ஆயுதமாக வந்தன!

இந்த ஸ்திரீ ராஜாவிடம் வந்து, தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்து வணங்கி ராஜாவே ரட்சியும் என்று நேரிடையாக பேசியதைப் பாருங்கள்! அவள் தன்னுடைய இனிய வார்த்தைகளால் தாவீதை சிகரத்தில் கொண்டுபோக முயற்சி செய்யவில்லை.  அதற்கு பதிலாக சாதாரணமாகத் தன் குரலையும் வார்த்தைகளையும் மட்டும் உபயோகப்படுத்தி ராஜாவுக்கு செய்தியைக் கொடுக்கிறாள். இது என்னை அதிகமாக சிந்திக்க வைத்தது! விசேஷமாக கர்த்தர் நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் பேசும் திறன் என்ற பரிசைக்குறித்து சிந்திக்க ஆரம்பித்தேன்!

ஒரு சாதாரண பேச்சாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது ஒரு கவிதையானாலும் சரி, அல்லது சுவாரஸ்யமான கருத்தை சொல்லும்  கதைகளானாலும் சரி, நாம் அவற்றை சொல்லும் விதத்தில் திறமை உண்டு! வேதத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கும் ஆசிரியரகவும், போதகராகவும், எழுத்தின் மூலம் பலருடைய உள்ளத்தை தொடும் எழுத்தாளராகவும், பாடல்களை எழுதுபவராகவும்  இருக்கும் திறன் நம்மில் பலருக்கு உண்டு அல்லவா? நீங்கள் எழுதியவை எனக்கே எழுதியது போல இருந்தது என்று என்னிடம் யாராவது சொல்லும்போது அதில் வரும் மகிழ்சியே தனி!

நம்முடைய ஆலயங்களில் நாம் பாடும் சில பாடல்களின் வரிகள் நம்மை உணர்ச்சிவசப் படுத்துவதில்லையா? எனக்கு மிகவும் பிடித்த பின் வரும்

எந்தன் ஜீவன் இயேசுவே,  சொந்தமாக ஆளுமே,  எந்தன் காலம் நேரமும், நீர் கையாடியருளும். (Take my life and let it be consecrated Lord to Thee)

என்ற பாடலை எழுதிய ப்ரான்சஸ் ஹாவேர்கல் அம்மையார் மிகச் சிறந்த குரல் வளமுள்ளவர். தன்னுடைய குரலால் அவர் எழுதின கவிதைகளை உலகத்துக்கு கொடுத்து வந்தார். பின்னர் பல கவிதைகள் பாடல்களாயின!

அவருடைய குரலை கேட்க எல்லோரும் ஆவலாய் இருந்தனர். எல்லா இடங்களிலும் அவரை அழைத்து சிறப்பித்தனர். ஆனால் அவர் ஒருநாள் தன்னுடைய வாழ்வில் கர்த்தருக்கு அர்ப்பணிக்காத இன்னும் ஒன்று இருப்பதாக உணர்ந்தார். அன்று தன்னுடைய குரலை தேவனுக்கு அர்ப்பணித்து பாடிய வரிகள் தான் இவை,

எந்தன் நாவு இன்பமாய், உம்மைப்பாடவும்  என் வாய் , மீட்பின் செய்தி கூறவும், ஏதுவாக்கியருளும்.( Take myvoice and let me sing, always only for my king)

இன்று நீ கர்த்தருக்காக என்ன செய்யப்போகிறாய்? எதை அர்ப்பணிக்கப்போகிறாய்? இன்று வேதத்தைப் போதிக்கும் குரல் உன்னிடம் உண்டா? கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தை பிரசங்கிக்கும் குரல் உண்டா? ஆறுதலாக, தேறுதலாக பேசி நொறுங்கிய உள்ளங்களைத் தேற்ற வைக்கும் குரல் உண்டா?

ந்ம்முடைய வார்த்தைகள் மூலமாகவும், குரல் மூலமாகவும், எழுத்து மூலமாகவும் கர்த்தருடைய நாமம் மகிமைப்பட ஜெபிப்போம்.

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்: 785 எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கும் வரம்!

2 சாமுவேல் 14: 1- 2  ராஜாவின் இருதயம் அப்சலோமின்மேல் இன்னும் தாங்கலாயிருக்கிறதைச் செருயாவின் குமாரன் யோவாப் கண்டு, அவன் தெக்கோவாவிலிருக்கிற புத்தியுள்ள ஒரு ஸ்திரீயை அழைத்து..

இன்றைய வேதாகமப் பகுதியில் நாம் படிக்கும் தெக்கோவாவிலிருக்கிற புத்தியுள்ள ஒரு ஸ்திரீயைப் இதுவரை வேதத்தில் படித்ததாக ஞாபகமே இல்லை! உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கிறதா? இந்தப் பெண்ணைப் பற்றி பிரசங்கம் கேட்டிருக்கிறோமா? நான் கேட்டதே இல்லைங்க! வேதத்தை வாசிக்கும்போது அல்லது வேதாகமக் கல்லூரியில் படிக்கும்போது இந்தப் பெண்ணைப் பற்றி ஒருவேளை படித்திருந்தாலும் இவள் என் மனதில் தங்கவே இல்லை என்பதுதான் என்னைப் பொறுத்தவரையிலான உண்மை.

அதனால்தான் இந்தப் பெண்ணைப் பற்றி சற்று நாம் அலசிப் படித்து விடலாமே என்று யோசித்தேன். அப்பொழுதுதான் தெரிந்தது எப்படி கர்த்தரின் வார்த்தைகளில் பொக்கிஷங்கள் அடங்கியுள்ளன என்று!

இந்தக் கதை ஆரம்பிக்கும் இடத்தில் தாவீதும் அவனுடைய குமாரனான அப்சலோமுக்கும் இடையே பெரிய மனத்தாங்கல் இருந்தது. நாம் இதற்கு முன்பு படித்த மாதிரி அப்சலோம் தன்னுடைய சகோதரனாகிய அம்னோனை கொலை செய்து விட்டான். அவனுடைய அழகிய தங்கை தாமாரை அம்னோன் கற்பழித்ததை பழிதீர்த்து விட்டான். நமக்கு அவன் செய்தது சரி என்று தோன்றலாம் ஆனால் அது தாவீதினுடைய வீட்டுக்குள் பெரிய பிளவை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

தாவீதினுடைய நெருங்கிய நண்பனும், இஸ்ரவேலின் சேனைத்தலைவனுமாகிய யோவாப் நடந்த எல்லாவற்றையும் அறிந்தவனானதால் இந்த பிரச்சனைக்கு முடிவு காண ஏதாவது செய்ய நினைத்தான். ஒருவேளை இதைப்பற்றி தாவீதிடம் பேச முயற்சி செய்தாலும் அதில் பிரயோஜனம் இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம்.

இந்த சூழ்நிலையை சமாளிக்க அவன் தெக்கோவாவிலிருக்கிற ஒரு புத்தியுள்ள ஸ்திரீயை வரவழைக்கிறான். இந்தப்பெண் ஒரு புத்தியுள்ள ஸ்திரீ என்று வேதம் சொல்கிறது. அவளுடைய ஞானம் நன்மை தீமையை பகுத்தறியும் ஞானம்! இது தேவனாகிய கர்த்தர் அவளுக்கு அளித்த ஞானம் என்று பின்னர் படிக்கலாம்!

இந்த ஞானம் வேண்டுமென்று நான் கூட அதிகமாக ஜெபிப்பதுண்டு. தேவனுடைய கிருபையால் உண்மையை அறிந்து தீமையை விட்டு விலகும் ஞானம். இதைதான் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் 1 கொரிந்தியர் 2: 14,15 ல்

ஜென்மசுபானமான மனுஷனோ தேவனுடைய ஆவிக்குரியவைகளை ஏற்றுக்கொள்ளான். அவைகள் அவனுக்குப் பைத்தியமாகத் தோன்றும். அவைகள் ஆவிக்கேற்றப்பிரகாரமாய் ஆராய்ந்து நிதானிக்கபடுகிறவைகளானதால் அவைகளை அறியவுமாட்டான்.

ஆவிக்குரியவன் எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கிறான். ஆனாலும் அவன் மற்றொருவனாலும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கப்படான்.

என்று கூறுகிறார்.   அப்படியானால் கர்த்தரை அறியாதவனோ ஆவிக்குரிய காரியங்களை ஆராய்ந்து நிதானிக்கமாட்டான் என்று பார்க்கிறோம்.  ஆனால் நாம் தேவனாகிய கர்த்தரிடம் இந்த தெய்வீக ஞானத்துக்காக ஜெபிக்கும்போதுதான் இது நமக்கு அருளப்படுகிறது.  நம்முடைய கண்கள் இருளடைந்து இருக்கும்போது நம்மால் தேவனுக்குரிய காரியங்களை நிதானிக்க முடியாது.

நாம் தேடும்போது கண்டடைவோம் என்று கூறும் கர்த்தருடைய வார்த்தைகளுக்காக ஸ்தோத்திரம். கர்த்தராகிய இயேசுவைத் தேடி வந்த  சாஸ்திரிகள் மூவர் ராஜாவின் அரண்மனையில் அவரைத் தேடினபோது  அவரை எதிர்பாராத இடத்தில் கணடடைந்தனர்.

புத்திமானுடைய மனம் அறிவைத்தேடும். மூடரின் வாயோ மதியீனத்தை மேயும்.  ( நீதி: 15:14)

தேவனே எல்லாவற்றையும் நிதானித்து நன்மை தீமையை பகுத்தறியும் ஞானத்தை பரிசுத்த ஆவியின் கிருபையினால் எங்களுக்குத் தாரும் என்று ஜெபிப்போமா!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்