Archives

இதழ்: 682 பேராசைக்கு பதிலாய் திருப்தி!

2 சாமுவேல் 5: 13 அவன் எப்ரோனிலிருந்து வந்தபின்பு, எருசலேமில் இன்னும் அதிகமான மறுமனையாட்டிகளையும், ஸ்திரீகளையும் கொண்டான்.

1 சாமுவேல் 30: 23-24  அதற்கு தாவீது: என் சகோதரரே கர்த்தர் நமக்குத் தந்ததை நீங்கள் இப்படி செய்ய வேண்டாம்…..யுத்தத்திற்கு போனவர்களின்  பங்கு எவ்வளவோ அவ்வளவு ரஸ்துகளண்டையில்  இருந்தவர்களுக்கும் பங்குவீதம் கிடைக்கவேண்டும்; சரிபங்காக பங்கிடவேண்டும் என்றான்.

இன்றைய வேத வசனங்கள் பேராசையையும், மனநிறைவையும் தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகின்றன. இவை தாவீதின் உள்ளத்தில் மட்டுமல்ல, நம் ஒவ்வொருவரின் உள்ளங்களிலும் காணப்படும் ஒரு தன்மை தான்!

ஒவ்வொருநாளும் என்னுடைய மெயில்பாக்ஸில் நான் இதை அல்லது அதை வாங்கிவிட்டால் என்னுடைய வாழ்க்கையின் தரம் உயரும் என்ற மெயில்கள் பல வந்துகொண்டே இருக்கின்றன! அடுக்குமாடி வீட்டிலிருந்து காலில் போடும் செருப்பு வரை  பலவிதமான அட்வெர்டைஸ்மெண்ட் வந்து நம்முடைய கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. ஏதாவது அழகான ஒன்றை பார்த்துவிட்டால் அது இல்லாமல் நாம் வாழவே முடியாது என்று நினைக்கிறோம். நம்முடைய கவனத்தை திருப்பவே முடிகிறதில்லை!

பேராசை என்பது இப்படிப்பட்ட பொருட்களை அடைவது மட்டும் அல்ல, தாவீதின் வாழ்க்கையில் நாம் அதை தெள்ளந்தெளிவாகக் காண்கிறோம்.

ஒரு பெண்ணிடம் திருப்தி அடையாத அவன் ஒவ்வொரு பெண்ணாகத் தன் வாழ்க்கையில் கூட்டிக்கொண்டே இருந்தான். தான் பார்த்த, ரசித்த ஒவ்வொரு பெண்ணும் அவனுடைய மனைவி அல்லது மறுமனையாட்டி என்ற பட்டம் பெற்றார்கள். இதனால் அவன் பெற்ற பயன்? அவனுடைய சொந்தப் பிள்ளைகளின் மத்தியில் பிரச்சனைகளும் வேதனைகளும் தான்!

இந்த பேராசை நிறைந்த தாவீதின் உள்ளத்தில் மிகவும் நிறைவான ஒரு குணமும் இருந்தது. தாவீதுடன் யுத்தத்திற்கு போனவர்கள் அல்லாமல் வீட்டில் இருந்தவர்களுக்கு கொள்ளையில் பங்கு இல்லை என்று அவனுடைய மனிதர் கூறியபோது, அவனோ, கர்த்தரே நமக்கு இவற்றைக் கொடுத்தர், அதை சமமாக எல்லோருக்கும் பங்கிடவேண்டும் என்று கூறுவதைப் பார்க்கிறோம்.  எத்தனை அருமையான குணம்! நமக்கு குறைவாக கிடைக்கிறதோ அல்லது நிறைவாக கிடைக்கிறதோ அதைப்பற்றிக் கவலைப்படாமல், நமக்குள்ளவற்றைப் பகிர்ந்து கொடுக்கும் குணம்!

உன்னுடைய வாழ்க்கையில் திருப்தி உண்டா? உன்னுடைய அன்றாட வாழ்வில் காணப்படும் பேராசை என்ன? பொருளா? பணமா? புகழா?

என்னுடைய உள்ளத்தில் ஏதாவது பேராசை வரும்போதெல்லாம் வெளியே போய் வானத்தின் நட்சத்திரங்களைப் பார்ப்பேன். இந்த வானத்தையும் அதில் ஒளிர் விடும் சுடர்களையும் ஆளுகை செய்யும் என் தேவனால் இந்த உலகத்தில் மிகச்சிறிய ஜீவனான இந்த பிரேமாவையும் ஆள முடியும் என்ற எண்ணம் என்னை அதிர வைக்கும்! நான் ஏன் இந்த உலகத்தின் பொருட்களின் மேல் பேராசை படவேண்டும், என் தேவனாகிய கர்த்தர் அதைவிட விலையுயர்ந்த பொக்கிஷங்களை, ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதங்களை எனக்காக வைத்திருக்கும் போது!

திருப்தி ஒரு ஏழையை பணக்காரனாக்கும்! அதிருப்தி ஒரு பணக்காரனை ஏழையாக்கும் என்பதை மறந்துவிடாதே!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

Advertisements

இதழ்: 681 ஏமாற்றுதலுக்கு பதிலாய் நேர்மை!

1 சாமுவேல் 27:10 இன்று எத்திசையில் போய் கொள்ளையடித்தீர்கள் என்று ஆகீஸ் கேட்கும்போது தாவீது: யூதாவுடைய தென் திசையிலும்,….கேனியருடைய தென் திசையிலும் என்பான்.

2 சாமுவேல் 5:3 இஸ்ரவேலின் மூப்பர் எல்லாரும் எப்ரோனிலே ராஜாவினிடத்தில் வந்தார்கள். தாவீதுராஜா எப்ரோனிலே கர்த்தருக்கு முன்பாக அவர்களோடே உடன்படிக்கை பண்ணினபின்பு அவர்கள் தாவீதை இஸ்ரவேலின்மேல் ராஜாவாக அபிஷேகம் பண்ணினார்கள்.

இன்றைய வேதாகமப்பகுதியில் நாம் தாவீதின் வாழ்க்கையைப் பார்க்கும்போது, ஒரு மனிதனுக்கு ஏமாற்றவும் தெரியும், அதே சமயம் நேர்மையாய் இருக்கவும் தெரியும் என்று தெரிகிறது.

சவுலுக்கு பயந்து ஓடிக் களைத்துப்போன தாவீது, பெலிஸ்தியரின் தேசத்தில் தஞ்சம் புகுந்தான். அங்கு பிழைக்க வழியில்லாமல் பெலிஸ்தியரை கொள்ளையடித்த  அவன், பெலிஸ்திய ராஜாவாகிய ஆகீஸிடம் தான் இஸ்ரவேலரைக் கொள்ளையடித்ததாக பொய் சொன்னான். அவன் அந்த நாட்களில் கர்த்தரின் வழிநடத்துதலின் படி வாழவில்லை. பெலிஸ்தியரை ஏமாற்ற முடிவு செய்தான். அது அவனுக்குத் தவறாகவே தெரியவில்லை!

ஆனால் கர்தருடைய கிருபையால் இஸ்ரவேலின் மூப்பர் தாவீதிடம் வந்து இஸ்ரவேலை ஆளும்படி கேட்டபோது அவன்  தன்னுடைய கர்த்தருக்கு முன்பாக அவர்களோடே உடன்படிக்கை பண்ணினான் என்று பார்க்கிறோம். அவன் நேர்மையாய் இஸ்ரவேலை ஆளுவான் என்று மக்கள் அவனை நம்ப வேண்டும் என்று விரும்பினான். அவனுடைய வார்த்தையை  ஒரு தேவனுடைய மனிதனின் வார்த்தையாக  மக்கள் நம்ப வேண்டும் என்று விரும்பினான்.இப்படிப்பட்ட ஆசை நமக்கும் உண்டு அல்லவா? நம்மை சுற்றியுள்ளவர்கள், நம்முடைய குடும்பம், நண்பர்கள் யாவரும் நம்முடைய நேர்மையை  நம்ப வேண்டும் என்றுதானே நாமும் விரும்புவோம்!

நேர்மையைப் பற்றி நீங்கள் என்ன எண்ணுகிறீர்கள்?

ஒரு நல்ல காரியத்தை நடத்துவிக்க நாம் பொய் சொல்லலாமா? அது நேர்மையா? தாவீது தன்னை சுற்றியுள்ளவர்களைக் காப்பாற்ற ஒரு பெலிஸ்தியன் என்ற எதிரியின் ராஜாவை ஏமாற்றியது தவறா? இல்லையா?

சரிக்கும் தவறுக்கும் இடையே உள்ள ஒரே ஒரு வித்தியாசம் நேர்மை என்றுதான் நினைக்கிறேன். நேர்மை என்பது தான் நாம் கிறிஸ்துவின் சீஷர் என்பதின் மறுபெயர் என்றும் நினைக்கிறேன்.

நம்முடைய நேர்மையான நடத்தை மட்டுமே கிறிஸ்துவை இந்த உலகத்துக்குக் காட்டும் ஒளி! நாம் பிரசங்கம் பண்ணிவிட்டு நம்முடைய வாழ்க்கையில் நேர்மையாக இல்லாமல் வாழ்வோமானால் நம்முடைய பிரசங்கத்தால் என்ன பிரயோஜனம்?

சிந்தித்து பாருங்கள்! தாவீதைப் போல தவறான வாழ்க்கையை உடனே திருத்திக் கொள்ளுங்கள்!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ரா

 

 

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்: 680 பழிவாங்குதலுக்கு பதிலாய் மன்னிப்பு!!

1 சாமுவேல்: 26:8,9  அப்பொழுது அபிசாய் தாவீதைப் பார்த்து: இன்று தேவன் உம்முடைய சத்துருவை உம்முடைய கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார். இப்பொழுதும் நான் அவனை ஈட்டியினால் இரண்டு குத்தாகக் குத்தாமல், ஒரே குத்தாக நிலத்தில் உருவக்குத்தட்டுமா என்றான்.

தாவீது அபிசாயைப் பார்த்து: அவரைக் கொல்லாதே. கர்த்தர் அபிஷேகம் பண்ணுவித்தவர்மேல் தன் கைகளைப்போட்டு, குற்றமில்லாமல் போகிறவன் யார்? என்று சொன்னான்.

 

தாவீது இஸ்ரவேலின் ராஜாவாகிய சவுலுக்கு மிகப்பெரிய வெற்றியைத் தேடித்தந்தான். கோலியாத்தைக் கொன்றபின்னர் சவுலின் சேவகனாகவும், சவுல் அசுத்த ஆவியால் அலைக்கழிக்கப்பட்டபோது அவனை அமைதிப்படுத்தும் இசைக்கலைஞனாகவும் சேர்ந்தான். ஆனால் சவுலோ அவனுடைய உயிரை எடுக்கவேண்டி அவனை ஒரு பறவையைப்போல வேட்டையாடினான்.

அப்படிப்பட்ட வேளையில்தான் அவன் துராகிரதனாகிய நாபாலை சந்தித்தான். நாபால் அவனை நடத்திய விதம் தாவீதை நாபாலின் மொத்தக்குடும்பத்தையும் அழிக்கத் தூண்டியது. புத்திசாலியான அபிகாயிலால் அது தடுக்கப்பட்டது. தாவீது பழிவாங்குவதை விட்டு பின்வாங்கி, கர்த்தரே பழிவாங்கும்படி விலகினான்.

இப்படியாகப் பழிவாங்கும் சூழ்நிலை அவனுக்கு  பலமுறை வந்துள்ளது. இன்றைய வேதாகமப்பகுதியில் அப்படிப்பட்ட ஒரு சூழ்நிலையைத் தான் பார்க்கிறோம்.  இங்கு அபிசாய் தாவீதைப் பார்த்து இன்று தேவன் உம்முடைய சத்துருவை உம்முடைய கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார் என்கிறான்.

ஒருநிமிஷம்! அபிசாயின் வார்த்தைகளை கவனித்துப் பாருங்கள்! ஒரு இஸ்ரவேலனாகிய அபிசாய் தேவனுடைய நாமத்தில் ஒரு அட்வைஸ் கொடுக்கிறான். அதை தேவனே கூறிய விதமாக நினைத்து அந்த புத்திமதியை ஏன் தாவீது ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை?  நல்லவேளை தாவீது தன்னுடைய பரமபிதாவின் சத்தத்தை நன்கு அறிந்திருந்தான். அதைப்போல சில நேரங்களில் ஒரு நல்ல கிறிஸ்தவனின் வாயில் இருந்து வரும் எல்லா வார்த்தைகளும் கிறிஸ்துவின் வார்த்தைகள் ஆகாது! நம்முடைய பரம பிதாவின் சத்தத்தை நாம் வேதத்தின் மூலமாய் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

தாவீது அபிசாயிடம் கர்த்தர் அபிஷேகம் பண்ணுவித்தவர்மேல் தன் கைகளைப்போட்டு, குற்றமில்லாமல் போகிறவன் யார்? என்றான். தன்னை ஒரு பறவையைப்போல கண்ணி வைத்து வேட்டையாடிக்கொண்டிருந்த சவுலைப்பற்றி தாவீது கூறிய வார்த்தைகள்தான் இவை.  எப்படிப்பட்ட உள்ளம் பாருங்கள்! பழிவாங்குதலுக்கு பதிலாய் மன்னிப்பு!

பவுல் கொலோசேயருக்கு எழுதும்போது, ஒருவரையொருவர் தாங்கி, ஒருவர்பேரில் ஒருவருக்கு குறைபாடு உண்டானால் கிறிஸ்து உங்களுக்கு மன்னித்ததுபோல, ஒருவருக்கொருவர் மன்னியுங்கள் ( 3:13) என்கிறார்.

தாவீது அபிசாயிடம் பெற்ற புத்திமதிக்கு இது முற்றிலும் மாறானது!  ஆனால் இந்த ஒரு அட்வைஸ் தான் நமக்கு அமைதியைக் கொடுக்கும்.

நாம் மன்னிக்குபோது ஒரு கடந்த காலத்தை மாற்ற முடியாது ஆனால் நிச்சயமாக எதிர் காலத்தை மாற்றமுடியும்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

இதழ்: 679 கோபத்துக்கு பதிலாய் பொறுமை!

1 சாமுவேல் 25:13  அப்பொழுது தாவீது தன் மனுஷரைப் பார்த்து: நீங்கள் அவரவர் உங்கள் பட்டயத்தைக் கட்டிக்கொள்ளுங்கள் என்றான்.

2 சாமுவேல் 2:1  பின்பு தாவீது கர்த்தரை நோக்கி: நான் யூதாவின் பட்டணங்கள் ஒன்றிலே போய் இருக்கலாமா என்று விசாரித்தான்.

தாவீது பத்சேபாளுடன் கொண்ட உறவைப்பற்றி  நாம் தொடர்ந்து படிக்கும் போது தாவீதின் சில அடிப்படை குண நலன்களை நாம் பார்க்காமல் கடந்து போகக்கூடாது. இன்றைய வசனங்கள் நமக்கு தாவீதின் குணத்தின் இரு பக்கங்களைக் காட்டுகிறது.

ஒருபக்கம் அவனிடம் சட்டென்று கோபப்பட்டு தன்னுடைய மனுஷரைப் பார்த்து பட்டயத்தைக் கட்டிக்கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லும் தாவீதைப்  பார்க்கிறோம். எதையும் யோசிக்காமல், இதனால் அழியப்போகும் உயிர்களைப்பற்றி சற்றும் கவலைப்படாமல் முடிவு எடுக்கும் ஒருவன்!  நாம் கூட இப்படியான முடிவுகளை எத்தனை முறை எடுத்து இருக்கிறோம்! தாவீதின் மனுஷரைப்போல கூர்மை வாய்ந்த பட்டயத்தை நம்முடைய இடுப்பில் கட்டிக்கொள்ளவில்லையானாலும், அதைவிட கூர்மை வாய்ந்த வார்த்தைகள் என்னும் ஆயுதத்தை எடுத்து, அதனால் ஏற்ப்படப்போகிற விளைவுகளைப் பற்றி சற்றும் யோசிக்காமல் வார்த்தைகளால் யுத்தம் செய்து முடித்து விடுகிறோம்.

இந்தப் பொறுமையில்லாத குணம் கொண்ட தாவீதின் மறுபக்கத்தில்  அவன் பொறுமையோடு கர்த்தரின் சித்தத்துக்காக காத்திருப்பதைக் காண்கிறோம். இது ஒரு தெய்வீக குணம் என்றுதான் நினைக்கிறேன். அவன் இஸ்ரவேலை ஆளப்போகும் ராஜா என்று சாமுவேல் தீர்க்கதரிசியால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டபின்னர் எத்தனை வருடங்கள் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது! அவன் தன்னுடைய பலத்தால் சவுலை மேற்கொண்டிருக்கலாம் அல்லவா? ஆனால் அவன் கர்த்தருக்காக, அவருடைய வேளைக்காக பொறுமையோடு காத்திருந்தான். கர்த்தர் அவனுக்காக கிரியை செய்தார்! அவனை படிப்படியாக வழி நடத்தினார்!

என்னுடைய உள்ளத்தை ஆராய இந்த வசனங்கள் இன்று எனக்கு உதவின! நான் அவசரப்பட்டு வார்த்தையை வீசாமல் பொறுமையாக கர்த்தருக்கு காத்திருக்கிறேனா என்று.  நம்முடைய வார்த்தைகளையும், நடத்தையையும் கர்த்தர் வழி நடத்துவாரானால் எப்படியிருக்கும்!

ஞானியினுடைய வாய்மொழிகள் தயையுள்ளவைகள், மூடனுடைய உதடுகளோ அவனையே விழுங்கும்.

( பிரசங்கி: 10:12)

நான் நடத்திய கம்பெனியில் பெண்கள் கிராஸ் ஸ்டிச் என்ற தையல் வேலை செய்வார்கள். ஒவ்வொரு டிசைனையும் அவர்களிடம் ஒப்படைக்கும்போது அது ஒரு காகிதமாகத்தான் இருக்கும். அதில் ஒவ்வொரு தையலாக எண்ணி எண்ணி அவர்கள் தைக்கும்போதுதான் அந்த டிசைனுக்கு உயிர் வரும். ஒரு டிசைனை ஒரு பெண் ஒரு மாதம்கூட தைக்கவேண்டியதிருக்கும். ஆனால் கடைசியில் அதன் விளைவு மிகவும் அழகான ஒரு தையல் வேலையாக இருக்கும்!

நம்முடைய வாழ்க்கையிலும் நாம் பொறுமையாகக் காத்திருந்து கர்த்தர் நம்முடைய வாழ்க்கையில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வேலை செய்ய அனுமதித்தால் அதன் பின்விளைவு எவ்வளவு அழகாக இருக்கும்!

தாவீதைப்போல பொறுமையாகக் காத்திருக்க கற்றுக்கொண்டிருக்கிறாயா? அல்லது அவசரமாய் கூர்மையான வார்த்தைகள் என்னும் ஆயுதத்தை தரித்துக் கொள்ளுகிறாயா? சிந்தித்துப்பார்!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

இதழ்: 678 உன் இருதயம் எப்படியிருக்கிறது?

2 சாமுவேல் 5:10  தாவீது நாளுக்கு நாள் விருத்தியடைந்தான். சேனைகளின் தேவனாகிய அவனோடேகூட இருந்தார்.

தேவனாகிய கர்த்தர் அவருடைய பிள்ளைகளாகிய நம்மோடு ஏற்படுத்தும் அழகிய உறவைப்பற்றி பார்த்தபின்னர், நாம் இன்று தாவீதின் வாழ்க்கையைத் தொடருகிறோம்.

தாவீதைப்பற்றி எல்லோருடைய மனதிலும் எழும் ஒரே கேள்வி, கர்த்தருடைய இருதயத்திற்கேற்ற ஒருவன் என்று அழைக்கப்பட்ட தாவீது எப்படி பெண்களோடு கொண்ட உறவில் தவறு செய்தான் என்று!

தாவீதைப் பற்றி கடந்த சில நாட்களில் அதிகமாக படித்தபோது, தன் இள வயதில் தேவனோடு உறவாடிய, அவரைஉறுதியாக நம்பிய, அவருடைய நாமத்தால் வெற்றி கண்ட ஒருவன், ஒரு பெண்ணின் விஷயத்தால் தன்னை மிகவும் நம்பி தனக்கு விசுவாசமாயிருந்த ஒரு சேனை வீரனை கொலை செய்யும் மிருகமாக எப்படி மாற முடிந்தது என்ற எண்ணம் என்னை அதிகமாக பாதித்தது.

அநேக வேத வல்லுநர்கள் இதைப்பற்றிக் கூறும்போது, நம் எல்லோருக்குமே மிருகமாக மாறும் தன்மையும்உண்டு, பெரிய நன்மை செய்யும் தன்மையும்  உண்டு! இது நம் எல்லோருக்குள்ளும் புதைந்திருக்கும் தன்மை! அதனால்தான் வேதம் நம்மைப்போன்ற மனிதரின்  உண்மையான தன்மையை ஒளிவு மறைவு இல்லாமல் வெளிப்படுத்துகிறது! தாவீதின் பாவத்தை திரை போட்டு மறைத்து அவனை நல்லவனாகவே காட்டியிருக்கலாம் அல்லவா? அப்படி திரை போட்டு மறைக்காமல் அதைப்பற்றி நமக்கு தெளிவாக வெளிப்படுத்துவதால் நாம் ஒவ்வொருவரும் கற்றுக்கொள்ள அதில் ஏதோ ஒரு பாடம் உள்ளது என்று நமக்குத் தெரிகிறது அல்லவா?

தாவீதின் வாழ்க்கை ஆரம்பத்திலிருந்து, சேனைகளின் தேவனாகிய கர்த்தர் அவனோடு கூட இருந்தார் ( 2 சாமுவேல் 5:10) என்று வேதம் சொல்லுகிறது.

ஆனால் ஆங்காங்கே, எப்பொழுதெல்லாம் அவன் வழி விலகினானோ, எப்பொழுதெல்லாம் அவன் தன்னால் எல்லாவற்றையும் சாதிக்க முடியும் என்று நினைத்தானோ, அப்பொழுதெல்லாம்  அவனுக்கு எச்சரிக்கையும் கிடைத்தது. தாவிதின் வாழ்வின் மூலம் நாம்  இந்த உலகத்தை அல்ல, தேவனுடைய வல்லமையையே சார்ந்து வாழ வேண்டும் என்று கற்றுக்கொள்கிறோம்.

ஆனால் நீங்கள் என்னை மாதிரி இருப்பீர்களானால், இந்த வார்த்தைகளை பேசுவதும், எழுதுவதும் சுலபம், நடைமுறையில்  வாழ்ந்து காட்டுவது மிகவும் கடினம் என்று சொல்லுவீர்கள்!  நம்முடைய பாதை முள்ளுள்ளதாக இருக்கும்போது உலகத்தை, உறவுகளை நம்பாமல், தெய்வீக வழிநடத்துதலுக்காகக் காத்திருப்பது மிகவும் கடினம்!  அதேசமயம், நீங்கள் என்னைப்போல இருப்பீர்களானால்,  கர்த்தரை விசுவாசித்து, அவர்மேல் சார்ந்து இருக்கும்போது மட்டும்தான் நாம் சாத்தானை முறியடிக்க முடியும் என்றும் உணர்ந்திருப்பீர்கள்!

ஆதலால் நாம் தாவீதுக்கும் பத்சேபாளுக்கும் இடையே உருவான உறவு அவர்களை சுற்றியிருந்தவர்களை எவ்வளவு பாதித்தது என்று படிக்குமுன், தாவீதின் வாழ்வில்  இருந்த நல்ல மற்றும் தவறான நடைமுறைகளைப் பற்றி பார்க்கலாம். இந்த குறிப்பிட்ட காரியங்கள் நிச்சயமாக நம்மை பலவிதமான பாவங்களில் சிக்காமல் காத்துக்கொள்ள உதவும்.

நன்மையையும் தீமையையும் பிரிக்கும் ஒரு சிறிய கோடு நம் ஒவ்வொருவரின் உள்ளத்திலும் ஓடுகிறது. இதை உணர தாவீதுக்கு அதிக நேரம் எடுக்கவில்லை! ஒவ்வொரு நிமிடமும் தேவனையே நோக்கி அவருக்கு காத்திருக்கிற இருதயத்திலிருந்துதான் துதி பாடல் வரும் என்று உணர்ந்தான்!

என் இருதயம் ஆயத்தமாயிருக்கிறது தேவனே, என் இருதயம் ஆயத்தமாயிருக்கிறது, நான் பாடிக் கீர்த்தனம் பண்ணுவேன் ( சங்:57:7).

நம் இருதயம் இன்று எப்படி இருக்கிறது?

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

இதழ்: 677 எதிர்பார்த்தல் 4: பொறுப்பு!

மத்தேயு:10:29    ஒரு காசுக்கு இரண்டு அடைக்கலான் குருவிகளை விற்கிறார்கள் அல்லவா? ஆயினும் உங்கள் பிதாவின் சித்தமில்லாமல் அவைகளில் ஒன்றாகிலும் தரையிலே விழாது.

ஒருநாள் மலையிலிருந்து இறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு கூட்டம் ( பைசன்) காட்டு எருமைகளைப் பார்த்தோம். உடனே  காரை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு போட்டோ எடுக்க  ஆரம்பித்தோம். அப்பொழுது பின்னால் இருந்த கூட்டத்துக்கு தலைவர் போல இருந்த ஒரு பலமான தோற்றம் கொண்ட ஒரு மாடு தலையை உயர்த்தி எங்களுடைய காரை முறைத்து பார்க்க ஆரம்பித்தது. காரை ஓட்டிக் கொண்டிருந்த என் மகன் உடனே அங்கிருந்து புறப்பட்டு விட்டான்! அந்த மலையில் வாழும் விலங்குகளைப் பற்றி ஆராய்ந்திருந்த அவன் இந்த விலங்குகள் எப்பொழுதும் ஒரு தலைமையை வைத்திருக்கும் என்றும், தனக்கு பின்னால் உள்ள கூட்டத்துக்கு அந்த தலைமை விலங்கே பாதுகாப்பு அளிக்கும் என்று சொன்னான். நாங்கள் காரிலிருந்து அவைகளைப் பார்க்கிறோம் என்று தெரிந்தவுடன் தன் தலையை உயர்த்தி எங்களுக்கு எச்சரிக்கை கொடுத்த அந்த ஒரு பைசன் என் கண்களை விட்டு அகன்றதே இல்லை!

தன்னை நம்பியவர்களைக் காப்பாற்றும் பொறுப்பு  விலங்குகள் மத்தியிலும் காணப்படுகிறது!  இந்த சம்பவத்தை நினைக்கும் போதெல்லாம், தான் படைத்த விலங்குக்கே இப்படிப்பட்ட குணத்தைக் கொடுத்த தேவன் தம்மை அண்டினவர்களை எவ்விதம் பாதுகாத்து வழிநடத்துவார் என்று யோசிப்பேன்.

நாங்கள் எகிப்தின் வனாந்திரம் வழியாக இஸ்ரவேலுக்குள் செல்லும்போதுதான் கர்த்தர் ஏன் இஸ்ரவேல் மக்களை இரவில் அக்கினி ஸ்தம்பமாகவும், பகலில் மேக ஸ்தம்பமாகவும் முன் சென்று வழிநடத்தினார் என்பது புரிந்தது. அந்த வனாந்தரத்தில் பகலில் கொடும் வெயில் அடிக்கிறது அதனால் அவர்களை மேகத்தினால் மூடியும், இரவில் குளிர்ந்த காற்று அடித்து நடுக்க செய்வதால் அக்கினி ஸ்தம்பத்தால் அனல் அளித்தும் அவர்களுடைய பிரயாணம் அவர்களுக்கு களைப்பைக் கொடுக்காதபடி ஒரு ஏர்கண்டிஷனை அல்லவா ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருந்தார்!

கர்த்தராகிய இயேசு கூறுவதைப் பாருங்கள்! வானத்து பறவைகளை கவனிக்கும் தேவன் நம்மை மறந்துவிடுவாரா என்ன? உன் ஜீவனுள்ள காலமெல்லாம் உன்னோடிருப்பேன் என்று சொன்னவர் நம்மை கைவிட்டு விடுவாரா என்ன?

அவரை முழுமனதோடும் நேசிக்கும் அவருடைய பிள்ளைகளை பாதுகாத்து, போஷித்து வழிநடத்தும் பொறுப்பு நம்முடைய தேவனை சார்ந்தது அல்லவா?

கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம்! நாம் இந்த நான்கு நாட்களும் பார்த்த விதமாக நம்முடைய் கர்த்தராகிய இயேசு உண்மையுள்ளவர், நம்பத்தகுந்தவர், மாறாதவர், பொறுப்புள்ளவர்! அவரோடு நாம் கொள்ளும் உறவு மட்டுமே என்றும் நிலைத்திருக்கும்!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

இதழ்: 676 எதிர்பார்த்தல் 3: திடமான குணம்!

எபிரேயர் 13:8   இயேசு கிறிஸ்து நேற்றும், இன்றும், என்றும் மாறாதவராயிருக்கிறார்.

என்னிடம் ஒரு பழைய வாஷிங் மெஷின் இருந்தது. ஒருநாளும் ரிப்பேர் என்று யாரிடமும் கொடுத்ததேயில்லை. நான் புதிய மெஷின் வாங்கியவுடன், எத்தனையோ  வருடங்கள் உழைத்த அந்த மெஷினை என்னிடம் வேலை செய்த பெண்ணுக்கு கொடுத்தேன். சில வருடங்கள் கழித்து அவளை நான் பார்த்தபோது அந்த மெஷின் இன்னும் நன்றாக வேலை செய்கிறது என்றாள்.

அப்படிப்பட்ட திடமான மெஷினை விட திடமான ஒரு உறவை நாம் கண்டுபிடித்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று யோசிப்பேன். எத்தனை வருடங்கள் ஆனாலும் பழுதடையாத ஒரு உறவு, எப்பொழுதும் மாறாத ஒரு உறவு! எந்த வேளையிலும் நம்மைக் கைவிடாத ஒரு உறவு!

ஒருநேரம் அன்பாகவும் அடுத்த நேரம் முகம் சுழித்தும் இருப்பவர்களுக்கு மத்தியில், ஒருநேரம் தயவாகவும் மறுநேரம் வெறுப்பாகவும் இருப்பவர்களுக்கு மத்தியில், ஒருநேரம் நல்லவர்களாகவும் மறுநேரம் கெட்டவர்களாகவும் இருப்பவர்களுக்கு மத்தியில்  என்றும் மாறாத ஒரே தன்மையுள்ள உறவை எங்கே தேடுவது?

அதனால் தான் எனக்கு பவுலின் இந்த வார்த்தைகள் மிகவும் பிரியம். கர்த்தராகிய இயேசு மட்டும்தான் நம்மிடம் ஒருநேரம் சூடாகவும் மறுநேரம் வெதுவெதுப்பாகவும்  இல்லாமல், என்றும் மாறாத தன்மையுள்ளவராயிருப்பார்.

பழைய ஏற்பாட்டில் ஒரு சிறு புத்தகமாக உள்ளது யோனாவின் கதை. ஒரு சிறிய மனிதனும் பெரிய மீனும் என்று நான் சிறு வயதில் கேட்ட கதை. ஆனால் இந்த யோனாவின் கதை வெறும் மீன் கதை அல்ல! நினிவே பட்டணத்துக்கு கர்த்தர் அவனை அனுப்பி அந்த ஊர் ஜனத்தை மனந்திரும்பும் படி பிரசிங்கச் சொன்னார். கீழ்ப்படியாமல் வேறு திசையில் ஓடிய அவன், மீன் வயிற்றிலிருந்து வெளி வந்தவுடன் நினிவே போய் பிரசங்கம் பண்ணினான்!  ஜனங்கள் மனம் திரும்பினார்கள்! யோனாவுக்கு கோபம் வந்துவிட்டது! அவன் அந்த ஜனங்களுக்கு கர்த்தர் தண்டனை கொடுக்க வேண்டும் என்று விரும்பினானே தவிர அவர்களை இரட்சிக்க விரும்பவில்லை.

ஆனால் இரட்சிப்பு என்பது நம்முடைய கர்த்தரின் மாறாத குணம் என்று அன்று அவனுக்கு புரியவில்லை! அவர் அன்பில் திடமானவர்!

நம்மை இரட்சிக்கத் தம்முடைய ஒரே பேறான குமாரனை சிலுவை பரியந்தம் அனுப்பக்கூட  அவர் தயங்கவில்லையே!

பாவம் யோனா! அதை புரிந்துகொள்ளாமல் கோபப்பட்டான்.  இரட்சிப்பு என்பது அவரது மாறாத குணம் ஏனெனில் அவர் நம்மை அவ்வளவாய் நேசிக்கிறார்.  நேற்றும் இன்றும் என்றும் அவர் என்னை நேசிக்கிறார். அவருடைய மாறாத அன்பு ஒவ்வொரு நிமிடமும் என் வாழ்க்கையில் கிடைக்கும்!  எல்லா நேரத்திலும் அவர் என்னை நேசிப்பார்! ஒரு திடமான அன்பு!

இரவின் பயம் என்னை நெருடும்போது

கேள்விகளால் என் உள்ளம் வாடும்போது

வறண்ட பாலைவனம் பூந்தோட்டமாய் மாறும் வரை

என்னோடிரும் என்றும் மாறாத என் நேச கர்த்தரே   –   என்பதே இன்று என் ஜெபம்!

 

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்