Tag Archive | அப்சலோம்

இதழ்: 792 விசுவாசத்தின் பலன் !

2 சாமுவேல் 14: 17, 21  ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனுடைய வார்த்தை எனக்கு ஆறுதலாயிருக்கும் என்று உமது அடியாளாகிய நான் எண்ணினேன். நன்மையும் தீமையும் கேட்கும்படி ராஜாவாகிய என் ஆண்டவன் தேவனுடைய தூதனைப்போல இருக்கிறார்….

அப்பொழுது ராஜா யோவாபைப் பார்த்து: இதோ இந்தக் காரியத்தைச் செய்கிறேன். நீ போய் அப்சலோம் என்னும் பிள்ளையாண்டானைத் திரும்ப அழைத்துக்கொண்டு வா என்றான்.

வேதத்தில் ஆபிரகாம் தேவனாகிய கர்த்தரால் , தான் இதுமுன் அறிந்திராத ஒரு தேசத்துக்கு புறப்படும்படி அழைக்கப்பட்டார். கர்த்தருடைய வார்த்தைக்கு இணங்கி ஆபிரகாம் தன் குடும்பத்தை இடம் பெயர்த்துக் கொண்டு வாக்குத்தத்தத்தின் தேசத்தை நோக்கி புறப்படுகிறார். அங்கு அவருடைய குடும்பம் கடலின் மணலைப்போல பெருகுகிறார்கள்.

அப்பொழுது கர்த்தர் ஆபிரகாமுக்கு தரிசனமாகி

ஆபிராமே நீ பயப்படாதே. நான் உனக்குக் கேடகமும், உனக்கு மகா பெரிய பலனுமாயிருக்கிறேன் என்றார்.  ( ஆதி 15:1)

ஆபிரகாம் தன்னுடைய குடும்பத்தை தேவனாகிய கர்த்தரை நம்பி கானானை நோக்கி வழிநடத்திய போது, கர்த்தர்தாமே அவனுக்கு பாதுகாப்பின் கேடகமாயினார் என்ன மகத்துவம்!

கர்த்தர் நம்மிடம் வந்து அவரே நமக்கு கேடகம் நாம் எதற்கும் அஞ்சவேண்டாம் என்றால் எப்படியிருக்கும்!

உன்னை பாதித்துக்கொண்டிருக்கும் அந்த இருதயத்தை, அல்லது அந்த சிறுநீரகத்தை, அல்லது மூச்சுக்குழாயை,  அவரே பாதுகாப்பாக,  கேடகமாக அதை முற்றிலும் மூடி அதற்கு எந்தப்பழுதும் இல்லாமல் பாதுகாப்பேன் என்றால் எப்படியிருக்கும்!  ஆஹா!

ஆபிரகாமுக்குக் கொடுத்த அதே வாக்குத்தத்தம் உனக்கும் எனக்கும் சொந்தம் என்பதை மட்டும் நாம் எப்படி மறந்து விடுகிறோம்?

அதுமட்டுமா கர்த்தர் ஆபிரகாமைப் பார்த்து நான் உனக்கு மகா பெரிய பலனுமாயிருக்கிறேன் என்றார் என்று பார்க்கிறோம். பலன் என்பது பெலன் என்று அர்த்தம் இல்லை. நாம் விளைவின் பலன் என்று சொல்வதைப்போன்றது! ஆபிரகாமுக்கு தேவனாகிய கர்த்தர் தாமே பலனுமாயிருப்பார் என்று சொல்கிறார். அவரே ஆபிரகாமுக்கு கிடைத்த வெகுமதி! அவர் வெகுமதி அளிப்பவர் மட்டுமல்ல! அவரே நமது வெகுமதியுமாவார்! இதனால் தான் வேதம் அவரை நமக்கு எல்லாவற்றுக்கும் போதுமானவர் என்று சொல்கிறது! நமக்கு எல்லா பலனையும் தர வல்லவர்!

இன்று இந்தக் காரியத்தை உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்வதின் காரணம் இன்றைய வேதாகமப்பகுதியில் இந்த புத்தியுள்ள ஸ்திரீயின் தைரியமான செயலுக்கு ராஜா வெகுமதியளிக்கிறார்! அவர் யோவாபை அழைத்து அப்சலோமை அழைத்து வர சொல்கிறார்! யாருமே நெருங்க பயந்த ராஜாவிடம், ராஜாவின் நெருங்கிய ஊழியனான யோவாபே செய்யத்துணியாத செயலை செய்து முடித்த  இந்த தெக்கோவா ஊரிலிருந்து வந்த ஸ்திரீயின் பணிக்கு பலன் கிடைத்து விட்டது!

நேர்த்தியாக செயல்படு!  தேவன் உனக்கு இன்னும் நேர்த்தியாக செய்யத் திறன் தருவார்!  கொடு! அப்பொழுது இன்னும் கொடுக்கும்படியான திறன் கிடைக்கும்! அன்பு காட்டு! இன்னும் அதிகமாக நேசிக்கும் உள்ளத்தை தேவன் உனக்குத் தருவார்! ஏனெனில் அவரே நமக்கு பலன்! அவருடைய பிரசன்னம் நம்மை நிரப்பும்!

விசுவாசம் என்பது நாம் காணக்கூடாதவைகளை நம்புதல்!  விசுவாசத்தின் பலன் என்பது நாம் நம்பினவைகளைக் காணுதல்!

உன்னுடைய விசுவாசத்துக்கு ஒருநாள் பலன் வரும்! ஆபிரகாமைப்போல கர்த்தரையே நம்முடைய பலனாக அடைவோம்!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

இதழ்: 786 ஒரு புத்திசாலியானப் பெண்ணின் குரல்!

2 சாமுவேல் 14: 1- 4  ராஜாவின் இருதயம் அப்சலோமின்மேல் இன்னும் தாங்கலாயிருக்கிறதைச் செருயாவின் குமாரன் யோவாப் கண்டு, அவன் தெக்கோவாவிலிருக்கிற புத்தியுள்ள ஒரு ஸ்திரீயை அழைத்து…நீ துக்க வஸ்திரங்கள் உடுத்திக்கொண்டு…. ராஜாவினிடத்தில் போய் அவரை நோக்கி இன்ன இன்ன பிரகாரமாய்  சொல்….. அப்படியே ..அந்த ஸ்திரீ ராஜாவோடே பேசப்போய் தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்து வணங்கி: ராஜாவே ரட்சியும் என்றாள்.

இன்றைய வேதாகமப்பகுதியில் நாம் பார்க்கும் இந்தப்பெண்ணை தாவீதுடைய சேனைத்தலைவனும், நெருங்கிய நண்பனுமாகிய , யோவாப் தெக்கோவாவிலிருக்கிற புத்தியுள்ள ஒரு ஸ்திரீ என்று அழைப்பதைப் பார்க்கிறோம். அவள் தன்னுடைய சொற்களாலும் செயல்களாலும் புத்தியுள்ள ஸ்திரீ என்று அனைவருக்கும் விளங்கினாள். அவளைக்கொண்டு தாவீதுக்கும் அவனுடைய குமாரனாகிய அப்சலோமுக்கும் உள்ள இடைவெளியை நீக்க யோவாப் முடிவு செய்கிறான்.

அவளிடம் யோவாப் ஒரு அழகிய சித்தரிக்கப்பட்ட கதையை தாவீதுக்கு சொல்லும்படி அனுப்புகிறான். அந்தப்பெண் தாவீதிடம் கொண்டுவந்த நடிப்போடு கூடிய கதையைப் படிக்கும்போது அதே அரண்மனைக்குள் தாவீதிடம் பணக்காரன் ஒருவன் ஒரு ஏழையின் ஆட்டுக்குட்டியை பிடித்து விருந்து சமைத்த கதையோடு வந்தானே நாத்தான் தீர்க்கதரிசி அந்த சம்பவம் தான் நினைவுக்கு வந்தது.

உங்களுக்கு இன்னும் ஞாபகம் இருக்குமானால், பத்சேபாளின் கணவனாகிய உரியாவை யுத்தத்தில் தாவீதுக்காக கொலை செய்தவனும் இதே சேனைத்தலைவன் யோவாப் தான்! தாவீதுடைய அசிங்கமான செயலை முடித்துக் கொடுத்தவன் இவன் தான்! இரத்தக்கரை படிந்த கைகளையுடையவன்!

இப்பொழுது பல வருடங்கள் கழிந்து விட்டன! தாவீதுடைய வாழ்க்கை தலைகீழாக மாறிவிட்டது! அரண்மனையின் நான்கு சுவருக்குள் பலவிதமான பிரச்சனைகள்! அதைப் பார்த்த  யோவாப் ஏதாவது செய்து தாவீதையும் அப்சலோமையும் சேர்த்து வைக்க முயலுகிறான். நாத்தான் உபயோகப்படுத்திய உவமை தாவீதிடம் எப்படி வேலை செய்தது என்று நன்கு அறிந்த அவன் இன்னொரு உவமையை உருவாக்குகிறான். இந்தமுறை ஒரு புத்தியுள்ள ஸ்திரீயினுடைய புத்தியுள்ள வார்த்தைகள் அவனுக்கு ஆயுதமாக வந்தன!

இந்த ஸ்திரீ ராஜாவிடம் வந்து, தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்து வணங்கி ராஜாவே ரட்சியும் என்று நேரிடையாக பேசியதைப் பாருங்கள்! அவள் தன்னுடைய இனிய வார்த்தைகளால் தாவீதை சிகரத்தில் கொண்டுபோக முயற்சி செய்யவில்லை.  அதற்கு பதிலாக சாதாரணமாகத் தன் குரலையும் வார்த்தைகளையும் மட்டும் உபயோகப்படுத்தி ராஜாவுக்கு செய்தியைக் கொடுக்கிறாள். இது என்னை அதிகமாக சிந்திக்க வைத்தது! விசேஷமாக கர்த்தர் நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் பேசும் திறன் என்ற பரிசைக்குறித்து சிந்திக்க ஆரம்பித்தேன்!

ஒரு சாதாரண பேச்சாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது ஒரு கவிதையானாலும் சரி, அல்லது சுவாரஸ்யமான கருத்தை சொல்லும்  கதைகளானாலும் சரி, நாம் அவற்றை சொல்லும் விதத்தில் திறமை உண்டு! வேதத்தைக் கற்றுக்கொடுக்கும் ஆசிரியரகவும், போதகராகவும், எழுத்தின் மூலம் பலருடைய உள்ளத்தை தொடும் எழுத்தாளராகவும், பாடல்களை எழுதுபவராகவும்  இருக்கும் திறன் நம்மில் பலருக்கு உண்டு அல்லவா? நீங்கள் எழுதியவை எனக்கே எழுதியது போல இருந்தது என்று என்னிடம் யாராவது சொல்லும்போது அதில் வரும் மகிழ்சியே தனி!

நம்முடைய ஆலயங்களில் நாம் பாடும் சில பாடல்களின் வரிகள் நம்மை உணர்ச்சிவசப் படுத்துவதில்லையா? எனக்கு மிகவும் பிடித்த பின் வரும்

எந்தன் ஜீவன் இயேசுவே,  சொந்தமாக ஆளுமே,  எந்தன் காலம் நேரமும், நீர் கையாடியருளும். (Take my life and let it be consecrated Lord to Thee)

என்ற பாடலை எழுதிய ப்ரான்சஸ் ஹாவேர்கல் அம்மையார் மிகச் சிறந்த குரல் வளமுள்ளவர். தன்னுடைய குரலால் அவர் எழுதின கவிதைகளை உலகத்துக்கு கொடுத்து வந்தார். பின்னர் பல கவிதைகள் பாடல்களாயின!

அவருடைய குரலை கேட்க எல்லோரும் ஆவலாய் இருந்தனர். எல்லா இடங்களிலும் அவரை அழைத்து சிறப்பித்தனர். ஆனால் அவர் ஒருநாள் தன்னுடைய வாழ்வில் கர்த்தருக்கு அர்ப்பணிக்காத இன்னும் ஒன்று இருப்பதாக உணர்ந்தார். அன்று தன்னுடைய குரலை தேவனுக்கு அர்ப்பணித்து பாடிய வரிகள் தான் இவை,

எந்தன் நாவு இன்பமாய், உம்மைப்பாடவும்  என் வாய் , மீட்பின் செய்தி கூறவும், ஏதுவாக்கியருளும்.( Take myvoice and let me sing, always only for my king)

இன்று நீ கர்த்தருக்காக என்ன செய்யப்போகிறாய்? எதை அர்ப்பணிக்கப்போகிறாய்? இன்று வேதத்தைப் போதிக்கும் குரல் உன்னிடம் உண்டா? கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தை பிரசங்கிக்கும் குரல் உண்டா? ஆறுதலாக, தேறுதலாக பேசி நொறுங்கிய உள்ளங்களைத் தேற்ற வைக்கும் குரல் உண்டா?

ந்ம்முடைய வார்த்தைகள் மூலமாகவும், குரல் மூலமாகவும், எழுத்து மூலமாகவும் கர்த்தருடைய நாமம் மகிமைப்பட ஜெபிப்போம்.

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்: 785 எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கும் வரம்!

2 சாமுவேல் 14: 1- 2  ராஜாவின் இருதயம் அப்சலோமின்மேல் இன்னும் தாங்கலாயிருக்கிறதைச் செருயாவின் குமாரன் யோவாப் கண்டு, அவன் தெக்கோவாவிலிருக்கிற புத்தியுள்ள ஒரு ஸ்திரீயை அழைத்து..

இன்றைய வேதாகமப் பகுதியில் நாம் படிக்கும் தெக்கோவாவிலிருக்கிற புத்தியுள்ள ஒரு ஸ்திரீயைப் இதுவரை வேதத்தில் படித்ததாக ஞாபகமே இல்லை! உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கிறதா? இந்தப் பெண்ணைப் பற்றி பிரசங்கம் கேட்டிருக்கிறோமா? நான் கேட்டதே இல்லைங்க! வேதத்தை வாசிக்கும்போது அல்லது வேதாகமக் கல்லூரியில் படிக்கும்போது இந்தப் பெண்ணைப் பற்றி ஒருவேளை படித்திருந்தாலும் இவள் என் மனதில் தங்கவே இல்லை என்பதுதான் என்னைப் பொறுத்தவரையிலான உண்மை.

அதனால்தான் இந்தப் பெண்ணைப் பற்றி சற்று நாம் அலசிப் படித்து விடலாமே என்று யோசித்தேன். அப்பொழுதுதான் தெரிந்தது எப்படி கர்த்தரின் வார்த்தைகளில் பொக்கிஷங்கள் அடங்கியுள்ளன என்று!

இந்தக் கதை ஆரம்பிக்கும் இடத்தில் தாவீதும் அவனுடைய குமாரனான அப்சலோமுக்கும் இடையே பெரிய மனத்தாங்கல் இருந்தது. நாம் இதற்கு முன்பு படித்த மாதிரி அப்சலோம் தன்னுடைய சகோதரனாகிய அம்னோனை கொலை செய்து விட்டான். அவனுடைய அழகிய தங்கை தாமாரை அம்னோன் கற்பழித்ததை பழிதீர்த்து விட்டான். நமக்கு அவன் செய்தது சரி என்று தோன்றலாம் ஆனால் அது தாவீதினுடைய வீட்டுக்குள் பெரிய பிளவை ஏற்படுத்தியிருந்தது.

தாவீதினுடைய நெருங்கிய நண்பனும், இஸ்ரவேலின் சேனைத்தலைவனுமாகிய யோவாப் நடந்த எல்லாவற்றையும் அறிந்தவனானதால் இந்த பிரச்சனைக்கு முடிவு காண ஏதாவது செய்ய நினைத்தான். ஒருவேளை இதைப்பற்றி தாவீதிடம் பேச முயற்சி செய்தாலும் அதில் பிரயோஜனம் இல்லாமல் இருந்திருக்கலாம்.

இந்த சூழ்நிலையை சமாளிக்க அவன் தெக்கோவாவிலிருக்கிற ஒரு புத்தியுள்ள ஸ்திரீயை வரவழைக்கிறான். இந்தப்பெண் ஒரு புத்தியுள்ள ஸ்திரீ என்று வேதம் சொல்கிறது. அவளுடைய ஞானம் நன்மை தீமையை பகுத்தறியும் ஞானம்! இது தேவனாகிய கர்த்தர் அவளுக்கு அளித்த ஞானம் என்று பின்னர் படிக்கலாம்!

இந்த ஞானம் வேண்டுமென்று நான் கூட அதிகமாக ஜெபிப்பதுண்டு. தேவனுடைய கிருபையால் உண்மையை அறிந்து தீமையை விட்டு விலகும் ஞானம். இதைதான் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் 1 கொரிந்தியர் 2: 14,15 ல்

ஜென்மசுபானமான மனுஷனோ தேவனுடைய ஆவிக்குரியவைகளை ஏற்றுக்கொள்ளான். அவைகள் அவனுக்குப் பைத்தியமாகத் தோன்றும். அவைகள் ஆவிக்கேற்றப்பிரகாரமாய் ஆராய்ந்து நிதானிக்கபடுகிறவைகளானதால் அவைகளை அறியவுமாட்டான்.

ஆவிக்குரியவன் எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கிறான். ஆனாலும் அவன் மற்றொருவனாலும் ஆராய்ந்து நிதானிக்கப்படான்.

என்று கூறுகிறார்.   அப்படியானால் கர்த்தரை அறியாதவனோ ஆவிக்குரிய காரியங்களை ஆராய்ந்து நிதானிக்கமாட்டான் என்று பார்க்கிறோம்.  ஆனால் நாம் தேவனாகிய கர்த்தரிடம் இந்த தெய்வீக ஞானத்துக்காக ஜெபிக்கும்போதுதான் இது நமக்கு அருளப்படுகிறது.  நம்முடைய கண்கள் இருளடைந்து இருக்கும்போது நம்மால் தேவனுக்குரிய காரியங்களை நிதானிக்க முடியாது.

நாம் தேடும்போது கண்டடைவோம் என்று கூறும் கர்த்தருடைய வார்த்தைகளுக்காக ஸ்தோத்திரம். கர்த்தராகிய இயேசுவைத் தேடி வந்த  சாஸ்திரிகள் மூவர் ராஜாவின் அரண்மனையில் அவரைத் தேடினபோது  அவரை எதிர்பாராத இடத்தில் கணடடைந்தனர்.

புத்திமானுடைய மனம் அறிவைத்தேடும். மூடரின் வாயோ மதியீனத்தை மேயும்.  ( நீதி: 15:14)

தேவனே எல்லாவற்றையும் நிதானித்து நன்மை தீமையை பகுத்தறியும் ஞானத்தை பரிசுத்த ஆவியின் கிருபையினால் எங்களுக்குத் தாரும் என்று ஜெபிப்போமா!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

இதழ் 784 பயத்திலிருந்து விடுதலை உண்டு!

2 சாமுவேல் 17: 6-10  ஆகிலும் அப்சலோம் அற்கியனாகிய  ஊசாயைக் கூப்பிட்டு அவன் வாய்மொழியையும் கேட்போம் என்றான். ஊசாய் அப்சலோமிடத்தில் வந்தபோது, அப்சலோம் அவனைப்பார்த்து: இந்தப் பிரகாரமாக அகித்தோப்பேல் சொன்னான். அவன் வார்த்தையின்படி செய்வோமா? அல்லவென்றால் நீ சொல் என்றான். அப்பொழுது ஊசாய் அப்சலோமை நோக்கி: அக்கிதோப்பேல் இந்தவிசை சொன்ன ஆலோசனை நல்லதல்ல என்றான். … உம்முடைய தகப்பனும் அவன் மனுஷரும் பலசாலிகள் … உம்முடைய தகப்பன் யுத்தவீரனுமாயிருக்கிறார்… உம்முடைய தகப்பன்  சவுரியவான் என்றும் அவனோடிருக்கிறவர்கள் பலசாலிகள் என்றும் இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் அறிவார்கள்.

நான் உயர்நிலைப் பள்ளியை விடுதியில் இருந்து படித்தேன். அங்கு இரவு படிக்கும் வேளையை முடித்துவிட்டுத் நாங்கள் தங்கியிருந்த அறைகளுக்குத் திரும்பி கொண்டிருந்தோம். திடீரென்று முன்னால் சென்ற ஒருத்தி எதையோ பார்த்தமாதிரி கத்தினாள். அவ்வளவுதான் எங்கள் யாருக்கும் என்ன நடந்தது என்றே தெரியாமல் கத்தி கூச்சல் போட்டு ஒருவர்மேல் ஒருவர் விழுந்து பெரிய குழப்பமே ஆகிவிட்டது! இதுதான் பயம்  என்பது! பயம் நமக்கு ஒரு மரத்தை மிருகமாகக் காட்டும்!

நான் கர்த்தரகிய இயேசுவைப் பற்றி பேசுவதைக் கேட்கும்போதெல்லாம் அவர் பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்கிறார் என்ற வாசகத்தைதான் அதிகமாக கேட்டிருக்கிறேன். உண்மை!  ஆனால் அவர் நமக்கு இன்னும் ஒரு பெரிய விடுதலையைக் கொடுக்கிறார். அது பயம்! ஏனெனில் பயம்தான் நம்மைக் கொல்லும் முதல் எதிரி என்று நினைக்கிறேன் நாம் நன்மையான வாழ்வைப்பற்றிப் படித்து வரும் கடைசி பாகத்தில் இன்று  தேவன் நமக்கு அளிக்கும் நன்மையான வாழ்வில் பயத்துக்கு இடமேயில்லை என்று பார்க்கிறோம். ஏனெனில் நம்மை பயப்படுத்தும் எத்தனை காரியங்களைப்பற்றி நாம் ஒவ்வொருநாளும் கேட்கிறோம்!

இன்றைய வேதாகமப்பகுதி நமக்கு தேவன் வேதத்தில் மறைத்து வைத்திருக்கும் இன்னொரு பொக்கிஷத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. தாவீது தன்னுடைய குமாரன் அப்சலோமால், சிங்காசனத்தை அடையும் ஆசையில் முதுகில் குத்தப்படுகிறான் என்று நேற்று பார்த்தோம். அப்சலோம் இதற்காக அக்கிதோப்பேலின் அறிவுரையைக் கேட்கிறான். அக்கிதோப்பேலின் அறிவுரை உண்மையிலேயே சிறந்த ஒன்றாக இருந்தபோதும், அப்சலோமுக்கு அதில் முழுவதும் நம்பிக்கை இல்லை. அவன் ஊசாயிடம் இன்னொரு வாய்மொழி கேட்கலாமே என்று கூறி அவனையும் வரவழைக்கிறான். ஆனால் அப்சலோமுக்கு அறிவுரை கொடுக்கும்படி வரவழைக்கப்பட்ட ஊசாய் தாவீதுக்கு நல்ல நண்பன் என்பதை யாரும் அறியவில்லை. ஊசாய் இங்கு எல்லோரையும் திசை திருப்புகிறான். ஏனெனில் அவன் தாவீதை நன்கு அறிந்தவன்! அவன் தாவீது மிகுந்த பலசாலி மட்டுமல்ல பிகப்பெரிய யுத்த வீரனும் கூட  என்பதை ஞாபகப்படுத்துகிறான்.

தாவீது எதற்கும் பயப்படாத ஒரு வீரன் என்பதை இஸ்ரவேலர் எல்லோரும் அறிந்திருந்தார்கள் என்று ஊசாய் கூறுகிறான். ஆனால் இந்த தைரியம் அவனுக்கு எப்படி வந்தது? தானாகவே வந்ததா? அவன் சிறுவனாயிருந்த போது வனாந்தரத்தில் ஆடுகளை மேய்க்கும் நாட்களில் தேவனாகிய கர்த்தரை அறிந்து அவருடன் தொடர்பு கொண்டிருந்ததால் தன்னுடைய ஆடுகளைத் தாக்க வந்த சிங்கத்தையும், ஓநாயையும் அழிக்க முடிந்தது. பின்னர் மகா கோலியாத்தை போரில் எதிர்கொண்டபோது அவன் யாருடைய நாமத்தில் பயமில்லாமல் நின்றான்? இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரின் நாமத்தினால் அல்லவா? அவன் இஸ்ரவேலின் ராஜாவாக சாமுவேலால் அபிஷேகம்பண்ணப் பட்ட பின்னர் சவுலால் வேட்டையாடப்பட்டபோது அவனுடைய  எல்லாப் பயத்தினின்றும் விடுதலையாக்கினது கர்த்தர் அல்லவா? அதுமட்டுமல்ல அவன் இஸ்ரவேலின் ராஜாவான பின்னர் அவனை சுற்றியிருந்த அத்தனை ராஜ்யங்களையும் முறியடித்தானே அந்த வெற்றியைக் கொடுத்தது யார்? தாவீதின் வார்த்தைகளால் பார்த்தால் சங்கீதம்: 108:10,13 ல்

அரணான பட்டணத்துக்குள் என்னை நடத்திக்கொண்டு போகிறவன் யார்? எதோம்மட்டும் என்னை எனக்கு வழிகாட்டுகிறவன் யார்? தேவனாலே பராக்கிரமஞ்செய்வோ, அவரே எங்கள் சத்துருக்களை மிதித்துப் போடுவார்.

என்றல்லவா கூறுகிறான்!

மத்தேயு 14:27 ல் கர்த்தராகிய இயேசு கடலின்மேல் நடந்து வருவதைப் பற்றிப் படிக்கிறோம். அதைப்பார்த்து கலங்கி பயத்தினால் அலறிய  சீஷரை நோக்கி,

திடன்கொள்ளுங்கள் நான் தான்! பயப்படாதிருங்கள் என்றார்

என்று பார்க்கிறோம். கர்த்தராகிய தேவன் அளிக்கும் நன்மையான வாழ்வில் பயத்துக்கு இடமேயில்லை. கர்த்தர் தாவீதோடு இருந்து அவனுக்கு எல்லா சத்துவத்தையும் பெலனையும் அழித்து வெற்றியுள்ள வாழ்க்கையை அளித்தது போல உன்னுடனும் இருந்து எல்லா பயத்தையும் நீக்கி உனக்கு வேண்டிய பெலனளிப்பார்!

தாவீதைப் போல கர்த்தரோடு பேசவும், உறவாடவும், கர்த்தருடைய நாமத்தினால் வெற்றி பெறவும் கற்றுக்கொள்!

நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுதாமே இந்த வார்த்தைகளின் மூலம் நம்மை எல்லா பயத்துக்கும் விடுதலையாக்கி வெற்றியுள்ள வாழ்வைத் தருவாராக!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்:782 முகஸ்துதி செய்கிறவன் வலையை விரிக்கிறான்!

2 சாமுவேல் 15: 4-6  பின்னும் அப்சலோம்: வழக்கு வியாஜ்யமுள்ளவர்கள் எல்லோரும் என்னிடத்தில் வந்து நான் அவர்களுக்கு நியாயம் செய்யும்படிக்கு என்னைத் தேசத்திலே நியாதிபதியாக வைத்தால் நலமாயிருக்கும் என்பான். எவனாவது ஒருவன் அவனை வணங்க வரும்போது அவன் தன் கையை நீட்டி அவனைத்தழுவி முத்தஞ்செய்வான். இந்தப்பிரகாரமாக அப்சலோம் ராஜாவினிடத்தில் நியாத்திற்காக வரும் இஸ்ரவேலருக்கெல்லாம் செய்து, இஸ்ரவேல்  மனிதருடைய இருதயத்தைக் கவர்ந்து கொண்டான்.

பரலோக தேவன் நமக்கு அருளியிருக்கும் நன்மையான வாழ்வு என்ன என்று நாம் தாவீதின் வாழ்க்கையிலிருந்து ஒவ்வொருநாளும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.

தாவீது ராஜாவின் தரமில்லாத நடத்தையால் உரியாவின் மனைவியைத் தனக்கு சொந்தமாக்கியது மட்டுமல்லாமல், உரியாவைக் கொலை செய்ததது அரண்மனைக்கு வெளியே மட்டுமல்ல அரண்மனைக்கு உள்ளும் எல்லோராலும் அறியப்பட்டிருந்தது. இந்தக் காரியம் அவனுடைய பிள்ளைகளை எவ்வாறு பாதித்திருந்தது என்பதை அவர்களுடைய நடத்தையிலிருந்து பார்க்கிறோம்.  தான் நினைத்த எதையும் அடையலாம் என்ற எண்ணத்தில் தன் சொந்த சகோதரியை கற்பழித்த அம்னோன், விருந்துக்கு அழைத்து சகோதரனாகிய அம்னோனை கொலை செய்த அப்சலோம் என்று தாவீதின் பிள்ளைகள் செய்த காரியம் அவன் தகப்பனின் நடத்தையின் பிரதிபலிப்புதானே!

இன்றைய வேதாகமப்பகுதியில் அப்சலோம் இஸ்ரவேல் மக்களிடம் நாவுக்கினிய வார்த்தைகளைப் பேசி அவர்களைத் தன் வசப்படுத்துவதைப் பார்க்கிறோம். வேதம் நமக்கு அப்சலோம் மிகவும் சௌந்தரியமானவன் என்று சொல்கிறது. நல்ல உயரம்! நல்ல முகக் களை! அனைவரையும் திரும்பிப்பார்க்க வைக்கும் உருவம்! அதுமட்டுமல்ல! அவன் மக்களை மகிழ வைக்கும் திறமை வாய்ந்தவன்!  ஒவ்வொருநாளும் அவன் பட்டணத்து வாசலில் உட்கார்ந்து மக்களை சந்தித்து, ராஜாவிடம் நியாயம் கேட்டு வந்தவர்களை அவனே நியாயம் தீர்த்து மக்களைத் தன் வசப்படுத்திக் கொண்டான். அதுமட்டுமல்ல! என்னை இந்த தேசத்து நியாதிபதியாக்கினால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று ஜனங்களின் மனதில் வேறுபாடு கொண்டுவரும் விதையை விதைத்தான்.

உங்கள் துக்கம் என்னுடைய துக்கம்! ராஜாவுக்கு உங்கள் துக்கத்தை விசாரிக்க எங்கே சமயம் இருக்கிறது? நான் ஆடுகள் மயிர் கத்தரிக்கும் விருந்துக்கு அழைத்தபோது அதற்கு வரக்கூட ராஜாவுக்கு நேரம் இல்லை! உங்களுக்கு எப்படி நேரம் கொடுப்பார்? நானும் உங்களைப்போலத்தான்! அதனால் உங்கள் துக்கத்தை என்னிடம் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்! என்று நாவில் தேன் சொட்ட சொட்ட பேசியிருப்பான்.

அவன் செய்த இந்தக் காரியத்தை ‘ ஆடுகளைத் திருடுதல்’ என்று சொல்லலாமே! இரகசியமாக அவன் ராஜாவுக்கு சொந்தமான ஆடுகளைத் திருடிக் கொண்டிருந்தான்.  வெகு சீக்கிரமே இஸ்ரவேல் மக்கள் அப்சலோமின் வலையில் விழ ஆரம்பித்தனர்.

இவையெல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்ததால்தானோ என்னவோ சாலொமோன் தான் எழுதிய நீதிமொழிகளில் இவ்வாறு எழுதுகிறான்.

பிறனுக்கு முகஸ்துதி செய்கிறவன், அவன் கால்களுக்கு வலையை விரிக்கிறான். துஷ்டனுடைய துரோகத்திலே கண்ணியிருக்கிறது.. ( நீதி: 29:5,6)

எதை அறிய வேண்டுமோ அதைமட்டும் அறியும் அறிவு!

எதை நேசிக்க வேண்டுமோ அதை மட்டும் நேசிக்கும் மனது!

தேவனை மட்டுமே புகழும், துதிக்கும் நாவு!

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தேவனை மட்டுமே பிரியப்படுத்தும் உள்ளம்!

இவையே நமக்கு நன்மையான வாழ்வை அமைத்துத் தரும்!  இதனையே நாம் ஒவ்வொருநாளும் பெற கர்த்தராகிய இயேசு நமக்கு உதவி செய்வாராக!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

இதழ் 780 இன்று மட்டுமே உண்டு என்று வாழ்வோம்!

மீகா 7: 18,19  தமது சுதந்தரத்தில் மீதியானவர்களுடைய அக்கிரமத்தைப் பொறுத்து, மீறுதலை மன்னிக்கிற தேவரீருக்கு ஒப்பான தேவன் யார்? அவர் கிருபை செய்ய விரும்புகிறபடியால் அவர் என்றென்றைக்கும் கோபம் வையார். அவர் திரும்ப நம்மேல் நம்மேல் இரங்குவார். நம்முடைய அக்கிரமங்களை அடக்கி, நம்முடைய பாவங்களையெல்லாம் சமுத்திரத்தின் ஆழங்களில் போட்டுவிடுவார்.

நான் என்றாவது பேசிய வார்த்தைகளையும், நடந்துகொண்ட விதத்தையும் மாற்றி வேறு வார்த்தைகளை பேசி, வேறு மாதிரி நடந்து கொண்டால் நலமாயிருக்கும் என்று நினைத்ததுண்டா? என்று சற்று யோசித்தேன். நிச்சயமாக அப்படிப்பட்டவை உண்டு! ஆனால் அதை இனி என்னால் மாற்றவே முடியாது!

ஒருதடவை நடந்தது நடந்ததேதான்! எத்தனைதடவை இப்படி நடந்து போன் காரியத்தைக் குறித்து மறுபடியும் மறுபடியும் வருத்தப்பட்டிருக்கிறோம்! நான் இப்படி பேசியிருக்கவே கூடாது, இப்படி நடந்து கொண்டிருக்கவே கூடாது, தவறு பண்ணிவிட்டேன் என்று குற்ற உணர்ச்சியால் மனதுக்குள் புலம்பியதில்லையா?

தாவீதின் வாழ்க்கையின் மூலம் எவ்வாறு நாம் நன்மையான வாழ்க்கையை வாழலாம் என்று தொடர்ந்து படிக்கப் போகிறோம். நாம் கடந்து போன செயலுக்காக மனதூக்குள் அழுது புலம்பி நம்மையே நாம் வருத்திக்கொள்ளாமல் வாழ்வதுதான் கர்த்தர் கொடுக்கும் நன்மையான வாழ்க்கை!

அப்படியானால் என்ன? நான் செய்த எல்லாமே சரியா? நான் செய்தது தவறு என்று நினைக்க வேண்டாமா? என்று நாம் நினைக்கலாம். நிச்சயமாக நாம் செய்த தவறை நாம் உணர வேண்டும், அதைக்குறித்து மனஸ்தாபப்பட வேண்டும், அதற்காக மன்னிப்பும் கேட்க வேண்டும். அதோடு மட்டும் அல்லாமல் கர்த்தருடைய உதவியால் நான் அந்தத் தவறிலேயே வாழ்ந்து கொண்டிராமல் அதைவிட்டு விலகி வாழ்க்கையில் முன் நோக்கி பயணம் செய்ய வேண்டும்.

தாவீதைப் பாருங்கள்! விபச்சாரம், கொலை, குழந்தையின் பரிதாபமான மரணம் இவை அவன் மனதை அரித்துக் கொண்டு அல்லவா இருந்திருக்க வேண்டும்! ஐயோ இப்படி நடவாமல் இருந்திருந்தால் நலமாயிருக்கும் என்றுதானே அழுது புலம்பியிருப்பான். அதுமட்டுமல்ல தன்னுடைய குற்ற உணர்ச்சியால் உந்தப்பட்டு குடும்பத்தை கவனிக்காமல் இருந்ததால்தானே அம்னோன் தாமார் என்ற பிள்ளைகளின் வாழ்க்கை கெட்டு அழிந்தது!

2 சாமுவேல் 13: 24 – 28 ல் அப்சலோம் தன் தகப்பனைத் தான் ஆடுகள் மயிர் கத்தரிக்கும் இடத்திற்கு வருமாறு வருந்தி அழைக்கிறான். ஆனால் தாவீது அதை மறுத்து விட்டான். இதைப் படிக்கும்போது அப்சலோம் தாவீதை ஏன் அவ்விதம் வருந்தி அழைத்தான்? தாவீது அங்கு இருந்திருந்தால் அவனால் அம்னோனை இவ்வளவு சுலபமாக தீர்த்துக்கட்டியிருக்க முடியுமா? பின்னர் ஏன் அழைத்தான்? என்று யோசித்தேன்!  ஒருவேளை அப்சலோம் தான் அம்னோனை அடித்துக் கொன்றதை தன் தகப்பனாகிய தாவீது தன் கண்களால் காண வேண்டும் என்று விரும்பினானோ என்னவோ என்று நினைத்தேன். தாவீதின் பாவத்தால் பிள்ளைகளுக்குள் நடக்கும் பொல்லாப்பை அவன் தகப்பன் கண்ணால் பார்க்க வேண்டும் என்றுதான் நினைத்திருப்பான்.

அப்சலோம் என்ன மனதில் நினைத்து செயல்பட்டானோ தெரியவில்லை ஆனால் நான் தாவீதின் இடத்தில் இருந்திருந்தால் அன்று அப்சலோம் அழைத்த அழைப்புக்கு இணங்கி ஆடுகளை மயிர் கத்தரிக்கும் இடத்திற்கு போகாததை நினைத்து என் வாழ்நாள் முழுவதும் குற்ற உணர்ச்சியால் அழுது புலம்பியிருப்பேன். போயிருந்தால் ஒருவேளை தாவீதால் அந்தக் கொலையைத் தடுத்திருக்க முடியும் அல்லவா?

தாவீதின் வாழ்க்கையில் அழுது புலம்ப, குற்றத்தால் மனக்கசந்து அழ அநேக காரியங்கள் இருந்தன. ஆனாலும் சங்கீதம் 51 ல் தாவீது

அப்பொழுது  பாதகருக்கு உமது வழிகளை உபதேசிப்பேன். பாவிகள் உம்மிடத்தில் மனந்திரும்புவார்கள்.  (சங்:51:13)

என்று கூறுகிறான். தாவீது தன்னுடைய குற்ற உணர்ச்சிகளிலேயே வாழாமல் தன்னுடைய குற்றங்களை அறிக்கையிட்டு மன்னிப்பு பெற்று அதைத் தாண்டி தன்னுடைய ஓட்டப் பிரயாணத்தைத் தொடருவதைப் பார்க்கிறோம். பாதகரை கர்த்தருக்குள் வழிநடத்தும் நிலைக்கு வந்துவிட்டான்.

நம்முடைய கர்த்தராகிய ஆண்டவர் நம் மேல் குற்ற உணர்வு என்ற நுகத்தை சுமத்தவே மாட்டார். நம்முடைய பாவங்கள், அக்கிரமங்கள் எல்லாமே சமுத்திரத்தின் ஆழத்தில் போடப்பட்டுவிட்டன. அவர் நன்மையான வாழ்வையே நமக்கு ஈவாகத் தருகிறார்.

இது நமக்கு எத்தனை மகிழ்ச்சியான செய்தி! குற்ற உணர்வால் நாம் தலை குனிய வேண்டாம்! மனக்கசந்து கண்ணீர் விட வேண்டாம்! நன்மையான வாழ்வைத்தரும் இயேசு கிறிஸ்து கொடுக்கும் அற்புத விடுதலை இது!

நேற்று என்னைவிட்டு கடந்து விட்டது! காலம் அதை எடுத்து விட்டது!

நாளை ஒருவேளை என்னைத்தேடி வராது!

ஆனால்  இன்று என்னிடம் இன்னும் இருக்கிறது!

என்று ஒவ்வொருநிமிடமும் எண்ணி இன்றைய தினத்தில் நாம் கிறிஸ்து நமக்கு கொடுக்கும் நன்மையான வாழ்வை சந்தோஷமாக வாழ கர்த்தர் நமக்கு உதவி செய்வாராக!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

இதழ்: 778 பழிவாங்கினால் நிறைவு கிடைக்குமா?

2 சாமுவேல் 13:  23, 28, 29  இரண்டு வருஷம் சென்றபின்பு அப்சலோம் …ஆடுகளை மயிர்கத்தரிக்கிற வேலையில் இருந்தான்……அப்சலோம் தன் வேலைக்காரரை நோக்கி: அம்னோன் திராட்சரசம் குடித்துக் களித்திருக்கும் சமயத்தை நன்றாய்ப் பார்த்திருங்கள். அப்பொழுது நான்: அம்னோனை அடியுங்கள் என்று சொல்லுவேன். உடனே நீங்கள் பயப்படாமல் அவனைக் கொன்று போடுங்கள். நான் அல்லவோ அதை உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறேன்…… அப்சலோம் கற்பித்தபடியே அப்சலோமின் வேலைக்காரர் அம்னோனுக்குச் செய்தார்கள்.

அப்சலோம் நீண்ட நாட்கள் காத்திருந்தான். அவன் உள்ளத்தில் கோபம் உலையாகக் கொதித்துக்கொண்டிருந்தது. அவன் இரண்டு நாட்கள் காத்திருந்தானோ, இரண்டு வருடங்கள் காத்திருந்தானோ அது முக்கியம் இல்லை ஆனால் அவன் அம்னோன் தாமாருக்கு விளைத்த தீங்குக்கு பழி வாங்கியே தீர வேண்டும் என்ற பழிவாங்கும் எண்ணத்தை மறைத்துக் கொண்டு காத்திருந்தான்.

அவன் எதிர்பார்த்த தருணம் வந்து விட்டது. ஆடுகளை மயிர் கத்தரிக்கும் நாட்களில் அம்னோனை அவனுடைய தகப்பனாகிய தாவீதிடமிருந்து பிரிக்கும் தருணம் கிடைத்தது!

அப்சலோம் தருணத்தைத் தவறவிடவில்லை.  அம்னோனை நன்கு குடிக்க வைத்து பின்னர் அவனை அடித்துக் கொல்லும்படி அப்சலோம்  தன் வேலைக்காருக்கு கட்டளைக் கொடுக்கிறான். இது சாதாரணமாக முடிந்துவிடும்! அப்சலோம் தன் கையை இரத்தமாக்க வேண்டிய அவசியமே இருக்காது. வேலைக்காரரே வேலையை முடித்து விடுவார்கள்! அம்னோன் தாமாருக்கு செய்த தீங்குக்கு விலை கொடுத்தே ஆகவேண்டும்!

அப்சலோம் திட்டமிட்டபடியே அம்னோனை முடித்து விட்டான். குடிபோதையிலிருந்த அம்னோனை அப்சலோமின் வேலைக்காரர் அடித்தே கொன்று விட்டனர். அப்சலோமின் இந்தக் கொடூர செயலைப்பார்த்த தாவீதின் மற்ற குமாரர் எல்லோரும் தங்கள் கோவேறு கழுதைகளில் ஏறி ஓட்டம்  பிடித்தனர். துரதிருஷ்டவசமாக இதுதான் அந்தக் குடும்பத்தின் இரத்தம் சிந்தும் படலத்தின்  முதல் ஆரம்பம்!

ஒருவன்  மண்ணை சாப்பிட்டுவிட்டு அப்பா என் வயிறு நிறைந்து விட்டது என்று சொல்வதைப்போலத்தான் இந்தப் பழிவாங்குதலும் இருக்கும். அந்த சமயத்தில் ஒரு நிறைவைக் கொடுப்பது போல இருந்தாலும் அது உண்மையான நிறைவு அல்ல!

புல் டாக்  (bull dog)  என்னப்படும் நாய் எப்படி இருக்கும் தெரியுமல்லவா?அதற்கு மூக்கை சுற்றி சதை தொங்கும். ஒரு சிறு பெண் அந்த நாயின் அருகில் உட்கார்ந்து முகத்தை  பல கோணங்களில் சுளித்துக் கொண்டிருந்ததைப் பார்த்து அவள் அம்மா, நீ ஏன் நாயைப் பார்த்து முகம் சுளிக்கிறாய் என்று கேட்டதற்கு, அதுதான் என்னைப்பார்த்து முதலில் சுளித்தது என்று சொன்னாள் அந்த சிறுமி!

நாம் இந்த உலகத்தில் பார்க்கும்  ஒவ்வொரு சுளிப்புக்கும் பதில் சுளிப்பு கொடுத்துக்கொண்டேயிருந்தால் நம் வாழ்வு எப்படியிருக்கும்? அதனால் பயன் தான் என்ன? நம் வாழ்க்கையே வீணாகிவிடும் அல்லவா?

பழிவாங்குதல் என்னும் ஆயுதத்தைக் கையில் எடுத்து ஒருவரைத் தாக்கும் முன் தயவுசெய்து  அன்பும், இரக்கமும், கிருபையும், தயவும், மன்னிப்புமே நம்முடைய தேவன் நமக்கு காட்டியுள்ள பாதை என்பதை  ஒருபோதும் மறந்து போகவேண்டாம்!

பிரியமானவர்களே பழிவாங்குதல் எனக்குரியது, நானே பதிற்செய்வேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்று எழுதியிருக்கிறபடியால், நீங்கள் பழிவாங்காமல் கோபாக்கினைக்கு இடங்கொடுங்கள். ( ரோமர் 12:19)

கர்த்தர் இந்த வார்த்தைகளின் மூலம் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்