Tag Archive | ஏவாள்

இதழ்: 806 வஞ்சித்தவன் வஞ்சிக்கப்பட்டான்!

ஆதி: 29:21 “ பின்பு யாக்கோபு லாபானை நோக்கி, என் நாட்கள் நிறைவேறினபடியால் என் மனைவியினடத்தில் நான் சேரும்படி அவளை எனக்குத் தர வேண்டும் என்றான்.”

சில தினங்களுக்கு முன்பு நாம் ரெபெக்காள் சதி திட்டம்  தீட்டி, யாக்கோபு ஏசாவைப் போல ஆள்மாறாட்டம் செய்து ஈசாக்கின் ஆசிர்வாதத்தைப் பெற செய்தாள் என்று பார்த்தோம். வேதத்தில் சில பக்கங்கள் புரட்டியவுடன் அவள் சகோதரன் லாபான் அதே விதமாக சதி திட்டம் தீட்டி, யாக்கோபுக்கு துரோகம் செய்கிறதைப் பார்க்கிறோம். சதி என்பது இவர்கள் இரத்தத்தில் ஓடிய குணம் போலும்! 

இந்த இடத்தில் சதி மன்னன் லாபானுடைய இளம் பிராயத்தை சற்று பார்ப்போம்.  ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரன், ஈசாக்குக்கு பெண் தேடி, மெசொபோத்தாமியாவிலே நாகோருடைய ஊருக்கு வந்த போது, அவனிடம், பத்து ஒட்டகங்களில் தன் எஜமானின் எல்லா உச்சிதமான பொருள்களும் இருந்தன.

 ரெபெக்காள் தன் ஒட்டகங்களுக்கு தண்ணீர் வார்த்தவுடனே, (ஆதி:24:22) அவளுக்கு அரைச்சேக்கல் எடையுள்ள பொன் காதணிகளையும், பத்து சேக்கல் எடையுள்ள பொன் கடகங்களையும் பரிசளிக்கிறான். 

(ஆதி: 24:30) அவை யார் கண்ணில் முதலில் பட்டது தெரியுமா? அவள் சகோதரன் லாபான் கண்ணில் தான். அவன் ஒரு இருபதிலிருந்து, இருபத்து மூன்று வயதிற்குள் இருந்திருப்பான்.  வேதம் கூறுகிறது அவன் காதணிகளையும், கடகங்களையும் பார்த்தபோது, துரவண்டையில் ஓடி, ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரனை வேகமாய் வீட்டுக்கு வரவழைக்கிறான். அவன் பேசுவதைப் பார்க்கும்போது அவன்தான் அந்த ராஜ்யத்தின் தலைவன் போல் இருக்கிறதல்லவா? இனிக்க இனிக்க பேசினான், அவன் தாய் தகப்பன் எங்கே என்று கூட தெரியவில்லை.

இன்னும் சில வசனங்கள் மேலே படிப்போமானால், லாபானும், அவன் தகப்பன் பெத்துவேலும், ரெபேக்களை ஈசாக்குக்கு கொடுப்பதாக வாக்கு கொடுத்தவுடனே, ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரன் பரிசுகளை அள்ளி லாபானுக்கும் அவன் தாய்க்கும் கொடுப்பதைப் பார்க்கிறோம். இந்த திருமண பந்தத்தினால் லாபமடைந்தான் லாபான் என்று பார்க்கிறோம்.

இளம் பிராயத்திலேயே இப்படியான உலக ஆசை கொண்ட லாபான், யாக்கோபு இளமை துள்ள அவனிடம் வந்த போதே சதி திட்டம் தீட்டி விட்டான். யாக்கோபு ராகேல் மீது  கொண்ட அன்பு, லாபானின் சதியைக்  காணாதபடி, அவன் கண்களைக் குருடாக்கியது. ராகேலுக்காக ஏழு  வருடங்கள் அவனிடம் வேலை செய்யதான். ஏழு வருட முடிவில் ராகேலை கொடுக்கும் வேளையில் மேலும் சதி செய்து, ராகேலுக்கு பதிலாக அவள் சகோதரி லேயாளை கொடுத்து யாக்கோபை வஞ்சித்தான்.

ஒரு நிமிஷம்!!!!   வஞ்சித்தான் ( ஆதி: 29:25)  என்ற வார்த்தையை எங்கோ கேட்டிருக்கிறோம்!  ஆம்! ஏவாள் “ இந்த சர்ப்பம் என்னை வஞ்சித்தது” என்று (ஆதி: 3:13)  கூறியது நினைவிற்கு வருகிறது. வஞ்சித்தல் என்றால் என்ன? மயக்கமான வார்த்தைகள், ஏமாற்றுத்தனமான வாக்குகள், இவைகளை வாரியிறைத்து ஏமாற்றுவதுதான் வஞ்சித்தல் என்பது.

வஞ்சித்தல் சாத்தானின் குணங்களில் ஒன்று.  பெண்ணாசை, பண ஆசை, பதவி ஆசைகளை தூண்டிவிட்டி அவன் நம்மில் பலரை வஞ்சிக்கிறான். 

என்ன  பரிதாபம்! யாக்கோபு அவன் தகப்பன் ஈசாக்கை, வயதான காலத்தில், கண் பார்வை குறைந்த வேளையில், புத்திர சுவிகாரத்துக்காக வஞ்சித்தான். 

இப்பொழுதோ தன் மாமனாரால், தான் விரும்பாத ஒரு பெண்ணை மணக்க செய்ய வேண்டி வஞ்சிக்கப்படுகிறான்.

இன்று நம் வாழ்க்கையில், யாரும் காண முடியாத அந்த இருண்ட பகுதியில், நாம் யாரையாவது வஞ்சிக்கிறோமா? அல்லது சதி மன்னன் சாத்தானால் வஞ்சிக்கப்படுகிறோமா? என்று சிந்தித்து பாருங்கள்!

ஜெபம்:

ஆண்டவரே! நான் யாரையும் வஞ்சியாமலும், சாத்தானால் வஞ்சிக்கப்படாமலும் இருக்க எனக்கு பெலன் தாரும்.ஆமென்!

இதழ்: 799 பொய்யை நம்பாதிருக்க ஞானம் தாரும்!

சங்:51:6 இதோ உள்ளத்தில் உண்மையிருக்க விரும்புகிறீர். அந்தக்கருணத்தில் ஞானத்தை எனக்கு தெரியப்படுத்துவீர்.

 

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்?  இன்று ஏழாவது நாளாக இந்தத் தலைப்பில் தியானிக்கிறோம்.

நாம் கடைசியாக ஏதேன் என்னும் பரிபூரண அழகானத்  தோட்டத்தைப் பற்றிப் பார்த்தோம். அந்த அழகிய சுற்றுபுறத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் தான் ஆதாமும் ஏவாளும். தேவனாகிய கர்த்தர் அந்தத் தோட்டத்தில் உள்ள எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்க அவர்களுக்கு சுதந்தரம் கொடுத்தாலும், ஒரே ஒரு மரத்தின் கனியை மாத்திரம் புசிக்க வேண்டாம் என்றிருந்தார்.

வேதம் ஆதியாகமம் 3 ல் சொல்கிறது தேவன் உண்டாக்கின சகல ஜீவன்களையும் விட சர்ப்பமானது தந்திரமுள்ளதாயிருந்தது. அது ஸ்தீரியிடம் , கர்த்தர் புசிக்கக்கூடாதென்று சொன்ன அந்தக் கனியை புசிக்கும் நாளில்  உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும், நீங்கள் தேவர்களைப் போல இருப்பீர்கள் என்று பொய் கூறியது.

ஆதாமும் ஏவாளும் சர்ப்பத்தினுடைய பொய்யென்னும் ஞானத்தில் சிக்கிவிட்டனர். அன்று சர்ப்பம் மட்டும் அல்ல இன்றும் எத்தனைபேர் நம்மை பொய் சொல்லி வலையில் சிக்க வைக்கிறார்கள். நம்முடைய சமுதாயத்தில், நாம் வேலை செய்யும் இடங்களில் நாம் பொய்யை பார்க்க வில்லையா. சில நேரங்களில் நமக்கு நாமே பொய் சொல்லி நம்மை ஞானவான் என்று ஏமாற்றிக் கொள்வதில்லையா?

அதுமட்டுமல்ல! அந்த சர்ப்பம் ஏவாளிடம் கர்த்தர் கூறிய வார்த்தைகளை எப்படி புரட்டுகிறது பாருங்கள்! கர்த்தர் நீங்கள் சாகாதபடிக்கு அந்தக் கனியை புசிக்க வேண்டாம் என்ற வார்த்தைகளை,

 ஆதி: 3: 4 அப்பொழுது சர்ப்பம் ஸ்திரீயை நோக்கி  நீங்கள் சாகவே சாவதில்லை  என்று புரட்டிப் போட்டது.

நாம் தாவீதைக் குறித்தும் அவன் தன் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு எழுதிய அன்பின் கடிதத்தைக் (சங் 51) குறித்தும் படித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் ஏன் ஆதியாகமத்தில் வலம் வருகிறேன் என்று நினைக்கிறீர்களா?

பாவம் முதன்முதலில் இந்த பூமியில் தலைகாட்டிய தருணத்தை சற்று நினைத்துப் பார்க்கத்தான்!

அது ஏதேனாயிருக்கட்டும், தாவீதின் அரண்மனையாயிருக்கட்டும் பாவம் ஒரே மாதியாகத்தான் தலையைக் காட்டுகிறது. இன்றைய வேதாகமப் பகுதியில் தாவீது இரண்டு வார்த்தைகளை உபயோகப்படுத்துகிறார். அவை உண்மை,ஞானம் என்ற வார்த்தைகள்.

பாவத்தின் வடிவமைப்பே முதலில் பொய், பின்னர் அந்தப் பொய்யை உண்மையைப் போல புரட்டும் ஞானம்!

தாவீது இங்கு தேவனாகிய கர்த்தரிடம் அவர் தன்னிடம் உண்மையை அல்லது நேர்மையைத் தான் விரும்புகிறார் என்று சொல்கிறான். கர்த்தர் போலியான வேடத்தை அல்ல, தவறை மறைக்காத நேர்மையை, உண்மையை விரும்புகிறார்.

ஆனாலும் இங்குதான் தாவீதுடைய பிரச்சனையும், ஏன் உன்னுடைய, என்னுடைய பிரச்சனையும் வருகிறது.  நாம் வாழும் இந்த உலகத்தில், உண்மையை ஆராய்ந்து அறிவது சுலபம் அல்லவே அல்ல! நாம் உண்மை எது பொய் எது என்று தெரியாமல் சிக்கி விடுகிறோம். அதனால் தாவீது தன்னுடைய அன்பின் கடிதத்தில், தன்னுடைய அன்பின் தகப்பனிடம், ஐயா! நான் உண்மையை அறிந்து கொள்ள முடியாத இடத்தில் எனக்கு

அந்தக்கருணத்தில் ஞானத்தை எனக்கு தெரியப்படுத்துவீர்,  உம்முடைய ஞானத்தை எனக்குத் தாரும் என்கிறான்.

அன்று ஏதேனில் ஒரு பொய்யனுடைய ஞானத்தை நம்பி ஏமாந்தாள் ஏவாள். தேவனாகிய கர்த்தர் உரைத்த உண்மை வார்த்தைகளை நம்பாமல், அவருடைய ஞானத்தைத் தேடாமல், பொய்யாலும், பொய் ஞானத்தாலும் ஏமாந்து போனாள்.

தேவனாகிய கர்த்தர் தாவீதை ஏன் நேசித்தார்? என்ன ஆச்சரியம் தாவீது அவரை விட்டு வழிவிலகி அலைந்து திரிந்தாலும், தன்னுடைய உள்ளத்தின் உட்புறத்தில் அவருக்கு முன் உண்மையாக வாழவும், அதற்கேற்ற ஞானத்தை அவர்  அருளும்படியும் ஜெபிக்கிறான்.

விசுவாசமே ஞானம் என்னும் புத்தகத்தின் முதல் அத்தியாயம்.

உன்னுடைய உள்ளத்தைத் திறந்து தாவீதைப் போல என்னில் உண்மையைத் தாரும், உண்மையை நான் அறிந்து கொள்ள உம்முடைய ஞானத்தைத் தாரும் என்று ஜெபிப்பாயானால் கர்த்தர் தாவீதை நேசித்தது போல உன்னையும் நேசிப்பார்! ஆமென்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்: 798 நம்மோடு பிறந்த ஒரே சொந்தம்!

சங்: 51:5  இதோ நான் துர்க்குணத்தில் உருவானேன், என் தாய் என்னைப் பாவத்தில் கர்ப்பந்தரித்தாள்.

தேவனாகிய கர்த்தர்  ஏன் தாவீதை நேசித்தார்? இன்று ஆறாவது நாளாக இந்தத் தலைப்பை தியானிக்கிறோம்.

பல வருடங்களுக்கு முன்னால் ஈராக் தேசத்தில் ஏதேன் தோட்டம் இருந்தாகக் கருதப்படும் ஒரு இடம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. ஒருகாலத்தில் இது பச்சையான சதுப்பு நிலமாக இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதற்கு அடையாளமாக இந்த இடம் மிகவும் நீர் வளமோடு ஈரமாக இருந்தது. உலகத்தின் இந்த பாகத்தில் காய்ந்த பாலைவனங்கள் அதிகமான ஒரு பகுதியில் இப்படிப்பட்ட ஒரு கண்டுபிடிப்பு ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஆனால் ஆதியாகமம் 2 வது அதிகாரத்தில் நமக்கு வார்த்தையாகவே அந்தத் தோட்டத்தைப் பற்றிய அழகிய வர்ணிப்பு கிடைக்கிறது. அந்த தோட்டத்தின் அழகுக்கு இவர்கள் காட்டும் எந்த இடமும் நிகையாகாது என்று தோன்றியது.

அந்த அழகியத் தோட்டத்தை ஒருமுறை நம் கண்களால் கண்டால் எப்படியிருக்கும் என்று நினைப்பதுண்டு! பரிபூரண அழகு பூமியில் காணப்பட்டது ஏதேன் தோட்டத்தில் தான்!

ஆதியாகமம் 3 ம் அதிகாரத்தில், அந்த அழகிய தோட்டத்தைப் பற்றி நாம் படித்த பின் ஒரே அதிகாரத்தில் ஆதாம், ஏவாளை,சர்ப்பம் என்னும் சாத்தான் தன்னுடைய பொய்யால் மேற்கொண்டபின், இன்று வரை அந்த சர்ப்பத்தின் பொய்களை மனிதர் நம்பியே வருகிறார்கள்.

இன்று நம்முடைய வேதாகமப் பகுதிக்கு செல்வோம். இதோ நான் துர்க்குணத்தில் உருவானேன் என் தாய் என்னைப் பாவத்தில் கர்ப்பந்தரித்தாள், என்று தாவீது சொல்கிறான். நான் என்னுடைய துர்க்குணமுள்ள தாயின் வயிற்றிலிருந்து துர்க்குணமுள்ள உலகத்துக்குள் வந்தேன் என்றுதானே பொருள்! தாவீது தான் பாவமுள்ள தாயின் மூலம், பாவமுள்ள உலகத்துக்குள் வந்தாலும் தனக்கென்று ஒரு இரட்சகர் உள்ளார் என்று அறிந்திருந்தான்!  கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம்!

கர்த்தராகிய இயேசு இந்த உலகத்துக்கு வருவதற்கு வெகு காலத்துக்கு முன்னமே தாவீதுக்கு இரட்சகரைப் பற்றித் தெரியும் ஏனெனில் அவன் பரம பிதாவாகிய தேவனை அறிந்திருந்தான். அவன் தேவனுடைய வார்த்தையை விசுவாசித்தான்.

2 சாமுவேல் 22:2, 3  கர்த்தர் என் கன்மலையும்,என் கோட்டையும்,என் ரட்சகருமானவர் என்று தாவீது எழதுகிறான்.

அதுமட்டுமல்ல! தேவன் நான் நம்பியிருக்கிற துருகமும்…. என் புகலிடமும், என் ரட்சகருமானவர் என்கிறான்.

தேவனாகிய கர்த்தர் தாவீதை இவ்வளவாக நேசித்ததில் சந்தேகமே இல்லை! ஏனெனில் தாவீது தன்னுடைய வாழ்வில் இச்சையடக்கம் இல்லாமல், கொலை போன்ற பெரிய பாதகங்களை செய்த போதும், அவன் தன்னை பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்க தேவனாகிய கர்த்தர் ஒருவரால் மட்டுமே முடியும் என்று அறிந்து அவரை நாடினான்.

இன்று அதே தேவன் நம்மையும் நேசிக்கிறார். நம்மை பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்கவே தன்னுடைய ஒரே குமாரனை நமக்காக தந்தருளினார்! அவரை நீ அறிவாயா?

நமக்கு சொந்தம் என்று இந்த உலகில் நம்மோடு தோன்றியது பாவம் ஒன்றுதான்! நம்முடைய சரீரத்தில் எந்த நன்மையையும் நாம் சுமக்கவில்லை!  

தாவீதைப்போல கர்த்தரை நோக்கி ஆண்டவரே நீரே என் ரட்சகர் என்று விசுவாசத்தோடு நாம் சொல்ல முடியுமா! கர்த்தர் உன்னையும் தாவீதை நேசித்ததுபோல நேசிப்பார்!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

இதழ்: 771 வெட்கம்! அவமானம்! பயம்!

2 சாமுவேல் 13: 11 – 13  அவன் சாப்பிடும்படிக்கு அவள் அவைகளைக் கிட்ட கொண்டுவருகையில் அவன் அவளைப்பிடித்து அவளைப்பார்த்து: என் சகோதரியே நீ வந்து என்னோடே சயனி என்றான். அதற்கு அவள் வேண்டாம், என் சகோதரனே, என்னை அவமானப்படுத்தாதே. இஸ்ரவேலிலே இப்படிச் செய்யத் தகாது. இப்படிப்பட்ட மதிகேடான காரியத்தைச் செய்ய வேண்டாம். நான் என் வெட்கத்தோடே எங்கே போவேன்? நீயும் இஸ்ரவேலிலே மதி கெட்டவர்களில் ஒருவனைப்போல ஆவாய்.

அன்று அழகிய ஏதேன் தோட்டத்தில் பகலிலே குளிர்ச்சியான  வேளையில்  தேவன் என்றும் செய்வதுபோல தன்னுடைய நண்பர்களாகிய ஆதாமோடும் ஏவாளோடும்  உலாவும்படி வந்தார். அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்ட இருவரும் தேவனுடைய சந்நிதிக்கு விலகி தோட்டத்தின் மரங்களுக்குள்ளே போய் ஒளிந்து கொண்டனர்.  கர்த்தர் ஆதாமைக் கூப்பிட்டு நீ எங்கே இருக்கிறாய் என்றார் என்று வேதம் ஆதியாகம 3 ல் கூறுகிறது.

இது சாதாரண கேள்விஅல்ல!  கர்த்தர் தம்முடைய பிள்ளைகள் தம்மைவிட்டு விலகியிருக்க என்ன காரணம் என்று கேட்கிறார். ஏனெனில் நாம் அவரோடு நெருங்கி வாழவே அவர் ஆசைப்படுகிறார். ஆனால்  மிகவும் வருந்தக்கூடிய விஷயம் என்னவென்றால்  அன்றிலிருந்து ஏதேனின் வாழ்க்கை மாறிவிட்டது!   ஆம்! ஏனெனில் அன்றுதான் குற்ற உணர்வு,  வெட்கம், மரணம் என்ற வார்த்தைகள் முதலில்  உலகத்துக்குள் வந்தன!

அன்றிலிருந்து இன்றுவரை நாமும் நம்முடைய சுய இச்சையின்படி வாழும்போது ஆவி, ஆத்துமா மட்டுமல்ல சரீரத்திலும் அதன் பலனை அனுபவிக்கிறோம்.

இன்று தான் விரும்பியதை அடைய ஏமாற்று வழியைக் கைக்கொள்பவர்களைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் நமக்கு தாவீதின் குமாரனான  அம்னோன் என்னும் ஒரு   தலைகனம் பிடித்த , இச்சையை அடக்க முடியாத, தன்னுடைய அரசகுமாரன் என்ற நிலையை உபயோகப்படுத்தி சற்றும் எதிர்பாராத வேளையில் தன்னுடைய சகோதரியக் கற்பழித்த ஒரு வாலிபனைத்தான் நினைவுக்கு கொண்டு வருகிறது.

தாமாரின்  நான் என் வெட்கத்தோடே எங்கே போவேன் என்ற வார்த்தைகள் தான் நாம் இன்று சிந்திக்கப்போகிறோம்!

வெட்கம் என்பது அவமானம் மட்டும் அல்ல மற்றவர்களின் கண்களில் கேவலமும் கூட. வெட்கத்தையும் அவமானத்தையும் சுமந்தவர்களுக்குத்தான் அதன் வேதனை தெரியும். ‘அவ ஒரு மாதிரியான பொண்ணு’ அவளோடே பழகாதே என்று சொல்வதை கேட்டிருக்கிறீர்களா? சில நேரங்களில் யாரோ ஒருத்தரால் ஏமாற்றப்பட்ட பெண்ணுக்கும் இந்தப் பட்டம் கிடைத்து விடுகிறது அல்லவா?

அது ஏதேன் தோட்டமாயிருக்கட்டும், அல்லது அண்ணனே தங்கையைக் கற்பழித்த அம்னோனின் அறையாக இருக்கட்டும், அங்கே அவர்கள் அனுபவித்த வெட்கத்தையும் அவமானத்தையும் இன்றும் சுமக்கும் அநேகர் உண்டு!

வெட்கத்தோடு அவமானத்தோடு, நான் வாழ்வதில் அர்த்தமே இல்லை என்று கசப்போடு வாழும் உங்களுக்கு ஒரு நற்செய்தி!  நாம் எந்த அவமானத்தையும் வெட்கத்தையும் சுமந்து கூனி குறுகி வாழ வேண்டாம்! இதற்காகத்தான் இயேசு கிறிஸ்து இந்த உலகத்துக்கு வந்தார்.

லுக்கா 8: 43-48 ல்  சொல்லப்பட்ட சம்பவத்தில் ஒரு பெண் உதிரப்போக்கினால் பலவருடங்களாக  பெரும்பாடு பட்டவள். அந்தக் காலத்தில் எந்த நோயும் தேவனுடைய சாபத்தால் வந்தது என்று நினைக்கப்பட்டது.  இதை விட அதிக அவமானம் அந்தப் பெண்ணுக்கு என்னவென்றால் உதிரப்போக்கு காலத்தில் பெண்கள் அசுத்தமானவர்கள் என்று கருதப்பட்டனர். அவர்களை யாரும் தொடவேக் கூடாது. அது தீட்டாகிவிடும். சற்று யோசித்துப் பாருங்கள்! பன்னிரண்டு வருடமாக உதிரப்போக்கினால் அவள் எல்லோராலும் ஒதுக்கி வைத்து விடப்பட்டிருந்தாள்! குடும்பத்தின் எந்த காரியங்களிலும் பங்கு இல்லை! தேவாலயத்துக்கு கூட செல்ல முடியாது. அவள் மனநிலை எப்படியிருந்திருக்கும்? அந்த ஊருக்கே அவளுடைய பிரச்சனை தெரிந்திருக்கும். அந்தப் பொண்ணா என்று ஊரில் அவளைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் அவளைப்பற்றி  பேசியிருப்பார்கள். எத்தனை அவமானம்! வெட்கத்தால் கூனி குறுகியிருந்த ஒரு பெண் அவள்!

ஆனாலும் இந்தப்பெண் கூட்டத்துக்குள் போய் கர்த்தராகிய இயேசுவைத் தொட எந்த வெட்கமும் அவமானமும் தடையாய் நிற்க முடியவில்லை.  என்ன ஆச்சரியம்! தொட்ட மாத்திரத்தில் சுகமடைந்தாள்! அவள் அனுபவித்த வெட்கம், அவமானம், தீண்டாமை எல்லாமே ஒரு கணத்தில்  ஓடிப்போய் விட்டது!

உன்னுடைய கடந்த காலத்தில் நடந்த வெட்கமும் அவமானமும் உனக்கு எந்தத் தகுதியும் இல்லை,  நீ வாழவே தகுதி இல்லை , நீ தொலைந்து போ என்று சொல்லலாம்!  நம்மை பயத்திலேயே இருக்க செய்வது தான் பாவத்தின் வேலை!

ஆனால் வெட்கம்தான் முடிவு இல்லை!  கர்த்தராகிய இயேசுவைத் தேடி விசுவாசத்தில் அவரைத் தொடும்போது அவர் விடுதலையளிக்கிறார். தாமாரின் இடத்தில் இருந்த அனுபவம் உண்டா? வெட்கமும் அவமானமும் பயமும் உங்களை விடாமல் துரத்துகிறதா? கர்த்தராகிய இயேசு மாத்திரம்தான் உன்னை விடுவிக்க முடியும்! தாமதியாதே!

கர்த்தர்தாமே இந்த வார்த்தை மூலமாக உன்னை ஆசீர்வதிக்கட்டும்.

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

இதழ் 767 பெருமை தேவனுக்கே விரோதமானது!

2 சாமுவேல் 13:4  அவன் இவனைப்பார்த்து, ராஜகுமாரனாகிய நீ நாளுக்கு நாள் எதினாலே இப்படி மெலிந்து போகிறாய், எனக்கு சொல்ல மாட்டாயா?என்றான். 

அம்னோனின் உள்ளம் தன்னுடைய சகோதரியாகிய தாமார் மேல் காதல் கொண்டது. அது தேவனால் தடைபட்ட உறவு என்று அறிந்தும் அதை இச்சித்தான்.

அந்த இச்சையை அடைய அவனுடைய உறவினனும் நண்பனுமாகிய யோனதாப் அவனுக்கு உதவி செய்ய முன்வருகிறான். அந்த நண்பன் யோனதாபை வேதம் மகா தந்திரவாதி என்று கூறியதையும் பார்த்தோம்.

இன்று யோனதாப் தந்திரமாய்  நுழையும் காட்சியைப் பார்க்கிறோம். ராஜகுமாரனாகிய நீ நாளுக்கு நாள் எதினாலே இப்படி மெலிந்து போகிறாய், என்ற அவனுடைய தந்திரமான வார்த்தைகளை கவனித்துப் பாருங்கள்! ஏக்கம் பிடித்தவனாய் மெலிந்து கொண்டிருந்த அம்னோனிடம், நீ ஒரு ராஜ குமாரன், உன்னால் அடைய முடியாதது என்று ஒன்றுமே இல்லை. நீ நினைப்பதை அடையும் மேலான நிலையில் நீ உள்ளாய் என்று யோனதாப் கூறுகிறான்.

இப்படிக் கூறுவதின் மூலம் யோனதாப், அம்னோனுக்குள் புதைந்து இருந்த ராஜகுமாரன் என்ற பெருமையைத் தட்டி எழுப்புகிறான்.

ஒருநிமிடம் ஏதேன் தோட்டத்துக்கு போய் வருவோம்!  தேவனாகிய கர்த்தர் உண்டாக்கிய சகல காட்டு ஜீவன்களைப்பார்க்கிலும் சர்ப்பமானது தந்திரமுள்ளதாயிருந்தது. (ஆதி3:1 )

இந்த  தந்திரமுள்ளதாயிருந்தது என்ற வார்த்தையை எங்கோ கேட்ட மாதிரி இல்லை? யோனதாபை ஒரு  மகா தந்திரவாதி என்று வேதம் கூறவில்லையா? அந்த சர்ப்பம் ஸ்திரீயை நோக்கி

நீங்கள் இதைப் புசிக்கும் நாளிலே உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும் என்றும், நீங்கள் நன்மை தீமை அறிந்து தேவர்களைப்போல் இருப்பீர்கள் என்றும் தேவன் அறிவார் (ஆதி 3:5) என்பதைப் பார்க்கிறோம். தேவனாகிய கர்த்தர் புசிக்கக்கூடாது என்று தடை செய்த கனியைப் புசித்தால் நீங்கள் சாதாரண மனிதர்களாக இருக்க மாட்டீர்கள், தேவர்களைப் போல இருப்பீர்கள் என்று ஏவாளின் மனதில் தான் இருக்க வேண்டிய இடம்

ஏவாளையும், அம்னோனையும் தந்திரவாதியான சாத்தான் தாங்கள் இருப்பதை விட மேலான நிலையை அடைய முடியும் என்று நம்ப வைத்தான்.

இதே தந்திரவாதி தான் நம்மையும் சில நேரங்களில் தேவன் மட்டும் நம்முடைய வாழ்க்கையில் செய்யக்கூடிய காரியத்தை நாமே செய்து சாதித்து விடலாம் என்று நம்ப வைக்கிறான். எத்தனை முறை நாம் பெருமை என்னும் சிகரத்தின் உச்சிக்கே கொண்டு செல்கிறான்.

நான் தான் இதை சாதித்தேன், என் திறமையால் தான் இது முடிந்தது நான்…… நான்….. நான் ….என்ற எண்ணம் நம்மில்  நிறையும் போதெல்லாம் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு கொஞ்சம் கூட இடம் கொடாமல் நம்  வாழ்க்கை முழுவதும் நாமே நிரப்பி விடுவோம்!

பெருமையான இருதயமும் உயரமான மலையும் எப்பொழுதுமே வெறுமையாகத்தான் இருக்கும் என்று யாரோ எழுதியது நினைவுக்கு வந்தது!

மற்ற எல்லா பாவமும் தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கு விரோதமானது ஆனால் பெருமையும் மேட்டிமையுமோ தேவாதி தேவனுக்கே விரோதமானது!

 

இதழ்: 754 தேவனுக்கு விரோதமான செயல்!

2 சாமுவேல் 12:13 அப்பொழுது தாவீது நாத்தானிடத்தில்: நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ் செய்தேன் என்றான்.

மறுபடியும் இந்த தியானத்தைத் தொடரக் கிருபை அளித்த தேவனுக்கு ஸ்தோத்திரம்!

யூதாவையும் இஸ்ரவேலையும் வல்லமையோடு ஆண்ட தாவீது தன்னுடைய மகிமையின் சிங்காசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் போது தான் தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தான் அவனிடம் வந்து, அவனும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான், ஒரு பாவிதான் என்று நினைவூட்டினான்!

தாவீதுக்கு தன்னுடைய நிலையை உணர ஒரு கணம் கூட ஆகவில்லை! நம்முடைய இருதயத்தில் கொளுந்து விட்டெரியும் வார்த்தைகளில் அவன் நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ் செய்தேன் என்றான். நாம் கடந்த நாட்களில் படித்தது போல கர்த்தர் அவனிடம் நீ ஏன் என்னை அசட்டை பண்ணினாய் என்று கேட்டபோது தான் கர்த்தருக்கு விரோதமாய் பாவஞ் செய்ததை உணர்ந்தான். தன்னை உருவாக்கின தேவனை துக்கப்படுத்தியதையும் உணர்ந்தான்.

நமக்கும் இது ஒரு முக்கியமான பாடம் என்று நினைக்கிறேன். நம்முடைய செயல்கள் நம்ம்மமை சுற்றியுள்ளவர்களை மாத்திரம் பாதிப்பது போலத் தோன்றினாலும், அவை நம்முடைய பரமத் தகப்பனையே அதிகமாக பாதிக்கின்றன. இதைக் கேட்க எனக்கு சற்றுகூட இஷ்டமில்லை! நீங்களும் அப்படித்தான் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் இதுதான் உண்மை!

நம்முடைய ஒவ்வொரு பாவமும் நம்முடைய இருதயத்தில் நாம் தேவனுக்கு விரோதமாய்ப் போராடுவது போலத்தான். தேவனாகியக் கர்த்தரைப் போன்ற இருதயம் இல்லாமல், பரலோக தேவனின் சித்தத்தை இந்த பூமியில் நிறைவேற்றாமல், தாவீது தன்னையே இந்த பூலோகத்தின் ராஜாவாகவும், ஆளுகை செய்பவனாகவும் நினைத்து தன்னுடைய இஷ்டம் போல நடந்து கொண்டான்.

இதைப்படிக்கும்போதுக், அன்று ஏதேன் தோட்டத்தில் ஆதாம், ஏவாள் என்ற தேவனால் அருமையாக படைக்கப்பட்ட, தேவனோடு ஐக்கியம் கொண்டிருந்த அந்த இருவர், நீங்கள் இதைப் புசிக்கும் நாளிலே….. நீங்கள் நன்மை தீமை அறிந்து தேவர்களைப்போல் இருப்பீர்கள்   ( ஆதி:3:5) என்ற வார்த்தைகளை நம்பி, அவர்களுடைய வாழ்க்கையை அவர்களே ஆளுகை செய்ய முடிவு எடுத்தார்களே அந்தக் கொடூரம்தான் ஞாபகம் வந்தது. விரோதமான இருதயம் தான் தேவனுடைய ஆளுகையை புறம்பேத் தள்ளும்.

பாவத்தில் சிறிய பாவம், பெரிய பாவம் என்று ஒன்றும் இல்லை என்று சொல்வதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? ஏனெனில் நாம் விரோதிக்க சிறிய கடவுள், பெரிய கடவுள் என்று யாரும் இல்லை! நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு தவறும் நம்மை ஆளுகை செய்யும் தேவனுக்கு விரோதமானதுதான்!

தாவீது தன்னுடைய பாவத்தை உணர்ந்தவுடன் தான் தன்னை ஆளுகை செய்த தேவனாகிய கர்த்தருக்கு விரோதமாக தான் பாவம் செய்ததை உணர்ந்தான்! தான் யாருடைய இருதயத்தை பிரியப்படுத்த விரும்பினானோ அந்த தேவனாகிய கர்த்தருடைய இருதயத்தை சுக்கு நூறாக உடைத்து விட்டதை உணர்ந்தான்!

இன்று நம்முடைய வாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது? கர்த்தருடைய இருதயத்தை பிரியப்படுத்தும்படி நடந்து கொள்கிறோமா அல்லது அவருடைய இருதயத்தை காயப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோமா?உன்னுடைய ஒவ்வொரு பாவமும் தேவனுடைய முகத்தில் ஓங்கி அறைவது போலத்தான்!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

இதழ்: 707 பார்க்க அழகாயிருந்தால் ???

2 சாமுவேல் 11:2  அந்த ஸ்திரீ வெகு சௌந்தரவதியாயிருந்தாள்.

ஒரு பெண்ணைப்பார்த்து நீ அழகாய் இருக்கிறாய் என்று சொல்லி பாருங்கள்! அந்த முகத்தில் காணும் புன்னகையே வேறாக இருக்கும். யாருக்குத்தான் பிடிக்காது தன்னை ஒருவர் அழகு என்று வர்ணிப்பது.

தாவீதின் அராசாட்சியின் இரண்டாம் பாகத்தை 2 சாமுவேல் 11 ம் அதிகாரத்தில் எழுதியவர், பத்சேபாள் வெகு சௌந்தரவதியாயிருந்தாள் என்று எழுதத் தவறவில்லை.

ஒருவேளை அவள் அழகில்லாதவளாய் இருந்திருந்தால் ஒருவேளை தாவீது அவளுக்கு அந்த நாளைக் கொடுத்திருக்கமாட்டானோ என்று நான் நினைத்தது உண்டு.  இந்தக் கேள்வி எனக்கு நாம் எப்படி ஒருவரின் வெளியரங்கத்தைப் பார்த்து உடனே அவரைப் பற்றிய தீர்ப்பை நம் மனதில் எழுதுகிறோம் என்று நினைப்பூட்டியது.

என்னுடைய பள்ளியின் இறுதியாண்டுகளில் நான் ஆடம்பரமாய் உடை உடுத்தியதோ அல்லது நவீனமாய் வாழ்ந்ததோ இல்லை. என்னுடைய ஆடைகள் எனக்குத் தெரிந்தவரை அம்மா தைத்துக் கொடுத்தவை தான். ஒருநாளும் ரெடிமேட் எதுவும் வாங்கியதில்லை. தலை முடி நீளமாக இருந்ததால் நன்றாக பின்னி ரிபன் கட்டிவிடுவேன்.  சினிமாவுக்கோ அல்லது பார்க்குகளுக்கோ நண்பர்களோடு சென்றதில்லை. நான் பார்க்க அழகாக இல்லை என்று நிச்சயமாக சொல்ல மாட்டேன் ஆனால் ஆடம்பரமாய் அலைந்த கூட்டத்தில் நான் சேர்ந்ததில்லை. எனக்கென்று ஒருசில நல்ல தோழிகள் இருந்தனர். நாங்கள் ஒரு தனிப்பட்டவர்களாகவே இருந்தோம்.

சில வருடங்களுக்கு பின்னர் ஒருநாள் என்னோடு படித்த ஒரு நண்பனைப் பார்த்தேன். என்னைப்பார்த்தவுடன், ஐயோ அடையாளமே தெரியவில்லை! இப்படி மாறிவிட்டாய் என்றான். எப்படி மாறிவிட்டேன் என்று எனக்கு புரியவில்லை. கட்டுப்பாடான என் உள்ளான வாழ்க்கை என்றுமே மாறியதில்லை!

சென்னையை விட்டு வெளியே படித்துக் கொண்டிருந்ததால் உடை, தலை பின்னல் இவை சற்று மாறியிருந்தது. என்னுடைய வெளிப்புற மாறுதல் அவன் கண்களில் பளிச்சென்று பட்டது போலும்.  இதில் வருந்தக்கூடிய காரியம் என்னவென்றால், தாவீதைப் போலத்தானே நாமும் வெளிப்புறமாய் சற்று அழகாக ஏதாவது தென்பட்டால் நம் கண்களை அகற்றவே மாட்டோம்.

ஏவாள்  பார்த்த கனி பார்வைக்கு அழகாக இருந்தது!  அவள் அதை இச்சித்தாள்!

யோசுவா 7: 20 -21 ல்  ஆகானின் பார்வைக்கு ஒரு பாபிலோனிய சால்வையும்,  வெள்ளிச்சேர்க்கையும், பொன்பாளமும் அழகாய்த் தோன்றின! அவன் அவைகளை இச்சித்தான்.

தாவீது தன் அரமனை உப்பாரிகையின் மேலிருந்து பார்த்த பெண் கண்களுக்கு அழகாக இருந்தாள். அவன் அவளை இச்சித்தான்!

இன்று உன் பார்வையில் எது அல்லது யார் அழகாய்த் தோன்றுகிறார்கள்? யாரை இச்சிக்கிறாய்?  வெளிப்புற தோற்றம் மாயையாக இருக்கலாம்! ஏமாந்துவிடாதே!  இதுதான் தாவீதைத் தவறி விழ செய்தது! பின்னர் சங்கீதங்களை எழுதும்போது, வெளிப்புறமாய்த் தன் கண்களை அலைய விட்ட முட்டாள்த்தனத்தை பற்றி அடிக்கடி அவன் எழுதினான்.

நீயும் முட்டாளாய் இருந்துவிடாதே!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

premasunderraj@gmail.com