Tag Archive | ஏவாள்

இதழ்: 771 வெட்கம்! அவமானம்! பயம்!

2 சாமுவேல் 13: 11 – 13  அவன் சாப்பிடும்படிக்கு அவள் அவைகளைக் கிட்ட கொண்டுவருகையில் அவன் அவளைப்பிடித்து அவளைப்பார்த்து: என் சகோதரியே நீ வந்து என்னோடே சயனி என்றான். அதற்கு அவள் வேண்டாம், என் சகோதரனே, என்னை அவமானப்படுத்தாதே. இஸ்ரவேலிலே இப்படிச் செய்யத் தகாது. இப்படிப்பட்ட மதிகேடான காரியத்தைச் செய்ய வேண்டாம். நான் என் வெட்கத்தோடே எங்கே போவேன்? நீயும் இஸ்ரவேலிலே மதி கெட்டவர்களில் ஒருவனைப்போல ஆவாய்.

அன்று அழகிய ஏதேன் தோட்டத்தில் பகலிலே குளிர்ச்சியான  வேளையில்  தேவன் என்றும் செய்வதுபோல தன்னுடைய நண்பர்களாகிய ஆதாமோடும் ஏவாளோடும்  உலாவும்படி வந்தார். அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்ட இருவரும் தேவனுடைய சந்நிதிக்கு விலகி தோட்டத்தின் மரங்களுக்குள்ளே போய் ஒளிந்து கொண்டனர்.  கர்த்தர் ஆதாமைக் கூப்பிட்டு நீ எங்கே இருக்கிறாய் என்றார் என்று வேதம் ஆதியாகம 3 ல் கூறுகிறது.

இது சாதாரண கேள்விஅல்ல!  கர்த்தர் தம்முடைய பிள்ளைகள் தம்மைவிட்டு விலகியிருக்க என்ன காரணம் என்று கேட்கிறார். ஏனெனில் நாம் அவரோடு நெருங்கி வாழவே அவர் ஆசைப்படுகிறார். ஆனால்  மிகவும் வருந்தக்கூடிய விஷயம் என்னவென்றால்  அன்றிலிருந்து ஏதேனின் வாழ்க்கை மாறிவிட்டது!   ஆம்! ஏனெனில் அன்றுதான் குற்ற உணர்வு,  வெட்கம், மரணம் என்ற வார்த்தைகள் முதலில்  உலகத்துக்குள் வந்தன!

அன்றிலிருந்து இன்றுவரை நாமும் நம்முடைய சுய இச்சையின்படி வாழும்போது ஆவி, ஆத்துமா மட்டுமல்ல சரீரத்திலும் அதன் பலனை அனுபவிக்கிறோம்.

இன்று தான் விரும்பியதை அடைய ஏமாற்று வழியைக் கைக்கொள்பவர்களைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் நமக்கு தாவீதின் குமாரனான  அம்னோன் என்னும் ஒரு   தலைகனம் பிடித்த , இச்சையை அடக்க முடியாத, தன்னுடைய அரசகுமாரன் என்ற நிலையை உபயோகப்படுத்தி சற்றும் எதிர்பாராத வேளையில் தன்னுடைய சகோதரியக் கற்பழித்த ஒரு வாலிபனைத்தான் நினைவுக்கு கொண்டு வருகிறது.

தாமாரின்  நான் என் வெட்கத்தோடே எங்கே போவேன் என்ற வார்த்தைகள் தான் நாம் இன்று சிந்திக்கப்போகிறோம்!

வெட்கம் என்பது அவமானம் மட்டும் அல்ல மற்றவர்களின் கண்களில் கேவலமும் கூட. வெட்கத்தையும் அவமானத்தையும் சுமந்தவர்களுக்குத்தான் அதன் வேதனை தெரியும். ‘அவ ஒரு மாதிரியான பொண்ணு’ அவளோடே பழகாதே என்று சொல்வதை கேட்டிருக்கிறீர்களா? சில நேரங்களில் யாரோ ஒருத்தரால் ஏமாற்றப்பட்ட பெண்ணுக்கும் இந்தப் பட்டம் கிடைத்து விடுகிறது அல்லவா?

அது ஏதேன் தோட்டமாயிருக்கட்டும், அல்லது அண்ணனே தங்கையைக் கற்பழித்த அம்னோனின் அறையாக இருக்கட்டும், அங்கே அவர்கள் அனுபவித்த வெட்கத்தையும் அவமானத்தையும் இன்றும் சுமக்கும் அநேகர் உண்டு!

வெட்கத்தோடு அவமானத்தோடு, நான் வாழ்வதில் அர்த்தமே இல்லை என்று கசப்போடு வாழும் உங்களுக்கு ஒரு நற்செய்தி!  நாம் எந்த அவமானத்தையும் வெட்கத்தையும் சுமந்து கூனி குறுகி வாழ வேண்டாம்! இதற்காகத்தான் இயேசு கிறிஸ்து இந்த உலகத்துக்கு வந்தார்.

லுக்கா 8: 43-48 ல்  சொல்லப்பட்ட சம்பவத்தில் ஒரு பெண் உதிரப்போக்கினால் பலவருடங்களாக  பெரும்பாடு பட்டவள். அந்தக் காலத்தில் எந்த நோயும் தேவனுடைய சாபத்தால் வந்தது என்று நினைக்கப்பட்டது.  இதை விட அதிக அவமானம் அந்தப் பெண்ணுக்கு என்னவென்றால் உதிரப்போக்கு காலத்தில் பெண்கள் அசுத்தமானவர்கள் என்று கருதப்பட்டனர். அவர்களை யாரும் தொடவேக் கூடாது. அது தீட்டாகிவிடும். சற்று யோசித்துப் பாருங்கள்! பன்னிரண்டு வருடமாக உதிரப்போக்கினால் அவள் எல்லோராலும் ஒதுக்கி வைத்து விடப்பட்டிருந்தாள்! குடும்பத்தின் எந்த காரியங்களிலும் பங்கு இல்லை! தேவாலயத்துக்கு கூட செல்ல முடியாது. அவள் மனநிலை எப்படியிருந்திருக்கும்? அந்த ஊருக்கே அவளுடைய பிரச்சனை தெரிந்திருக்கும். அந்தப் பொண்ணா என்று ஊரில் அவளைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் அவளைப்பற்றி  பேசியிருப்பார்கள். எத்தனை அவமானம்! வெட்கத்தால் கூனி குறுகியிருந்த ஒரு பெண் அவள்!

ஆனாலும் இந்தப்பெண் கூட்டத்துக்குள் போய் கர்த்தராகிய இயேசுவைத் தொட எந்த வெட்கமும் அவமானமும் தடையாய் நிற்க முடியவில்லை.  என்ன ஆச்சரியம்! தொட்ட மாத்திரத்தில் சுகமடைந்தாள்! அவள் அனுபவித்த வெட்கம், அவமானம், தீண்டாமை எல்லாமே ஒரு கணத்தில்  ஓடிப்போய் விட்டது!

உன்னுடைய கடந்த காலத்தில் நடந்த வெட்கமும் அவமானமும் உனக்கு எந்தத் தகுதியும் இல்லை,  நீ வாழவே தகுதி இல்லை , நீ தொலைந்து போ என்று சொல்லலாம்!  நம்மை பயத்திலேயே இருக்க செய்வது தான் பாவத்தின் வேலை!

ஆனால் வெட்கம்தான் முடிவு இல்லை!  கர்த்தராகிய இயேசுவைத் தேடி விசுவாசத்தில் அவரைத் தொடும்போது அவர் விடுதலையளிக்கிறார். தாமாரின் இடத்தில் இருந்த அனுபவம் உண்டா? வெட்கமும் அவமானமும் பயமும் உங்களை விடாமல் துரத்துகிறதா? கர்த்தராகிய இயேசு மாத்திரம்தான் உன்னை விடுவிக்க முடியும்! தாமதியாதே!

கர்த்தர்தாமே இந்த வார்த்தை மூலமாக உன்னை ஆசீர்வதிக்கட்டும்.

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

Advertisements

இதழ் 767 பெருமை தேவனுக்கே விரோதமானது!

2 சாமுவேல் 13:4  அவன் இவனைப்பார்த்து, ராஜகுமாரனாகிய நீ நாளுக்கு நாள் எதினாலே இப்படி மெலிந்து போகிறாய், எனக்கு சொல்ல மாட்டாயா?என்றான். 

அம்னோனின் உள்ளம் தன்னுடைய சகோதரியாகிய தாமார் மேல் காதல் கொண்டது. அது தேவனால் தடைபட்ட உறவு என்று அறிந்தும் அதை இச்சித்தான்.

அந்த இச்சையை அடைய அவனுடைய உறவினனும் நண்பனுமாகிய யோனதாப் அவனுக்கு உதவி செய்ய முன்வருகிறான். அந்த நண்பன் யோனதாபை வேதம் மகா தந்திரவாதி என்று கூறியதையும் பார்த்தோம்.

இன்று யோனதாப் தந்திரமாய்  நுழையும் காட்சியைப் பார்க்கிறோம். ராஜகுமாரனாகிய நீ நாளுக்கு நாள் எதினாலே இப்படி மெலிந்து போகிறாய், என்ற அவனுடைய தந்திரமான வார்த்தைகளை கவனித்துப் பாருங்கள்! ஏக்கம் பிடித்தவனாய் மெலிந்து கொண்டிருந்த அம்னோனிடம், நீ ஒரு ராஜ குமாரன், உன்னால் அடைய முடியாதது என்று ஒன்றுமே இல்லை. நீ நினைப்பதை அடையும் மேலான நிலையில் நீ உள்ளாய் என்று யோனதாப் கூறுகிறான்.

இப்படிக் கூறுவதின் மூலம் யோனதாப், அம்னோனுக்குள் புதைந்து இருந்த ராஜகுமாரன் என்ற பெருமையைத் தட்டி எழுப்புகிறான்.

ஒருநிமிடம் ஏதேன் தோட்டத்துக்கு போய் வருவோம்!  தேவனாகிய கர்த்தர் உண்டாக்கிய சகல காட்டு ஜீவன்களைப்பார்க்கிலும் சர்ப்பமானது தந்திரமுள்ளதாயிருந்தது. (ஆதி3:1 )

இந்த  தந்திரமுள்ளதாயிருந்தது என்ற வார்த்தையை எங்கோ கேட்ட மாதிரி இல்லை? யோனதாபை ஒரு  மகா தந்திரவாதி என்று வேதம் கூறவில்லையா? அந்த சர்ப்பம் ஸ்திரீயை நோக்கி

நீங்கள் இதைப் புசிக்கும் நாளிலே உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும் என்றும், நீங்கள் நன்மை தீமை அறிந்து தேவர்களைப்போல் இருப்பீர்கள் என்றும் தேவன் அறிவார் (ஆதி 3:5) என்பதைப் பார்க்கிறோம். தேவனாகிய கர்த்தர் புசிக்கக்கூடாது என்று தடை செய்த கனியைப் புசித்தால் நீங்கள் சாதாரண மனிதர்களாக இருக்க மாட்டீர்கள், தேவர்களைப் போல இருப்பீர்கள் என்று ஏவாளின் மனதில் தான் இருக்க வேண்டிய இடம்

ஏவாளையும், அம்னோனையும் தந்திரவாதியான சாத்தான் தாங்கள் இருப்பதை விட மேலான நிலையை அடைய முடியும் என்று நம்ப வைத்தான்.

இதே தந்திரவாதி தான் நம்மையும் சில நேரங்களில் தேவன் மட்டும் நம்முடைய வாழ்க்கையில் செய்யக்கூடிய காரியத்தை நாமே செய்து சாதித்து விடலாம் என்று நம்ப வைக்கிறான். எத்தனை முறை நாம் பெருமை என்னும் சிகரத்தின் உச்சிக்கே கொண்டு செல்கிறான்.

நான் தான் இதை சாதித்தேன், என் திறமையால் தான் இது முடிந்தது நான்…… நான்….. நான் ….என்ற எண்ணம் நம்மில்  நிறையும் போதெல்லாம் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு கொஞ்சம் கூட இடம் கொடாமல் நம்  வாழ்க்கை முழுவதும் நாமே நிரப்பி விடுவோம்!

பெருமையான இருதயமும் உயரமான மலையும் எப்பொழுதுமே வெறுமையாகத்தான் இருக்கும் என்று யாரோ எழுதியது நினைவுக்கு வந்தது!

மற்ற எல்லா பாவமும் தேவனுடைய கட்டளைகளுக்கு விரோதமானது ஆனால் பெருமையும் மேட்டிமையுமோ தேவாதி தேவனுக்கே விரோதமானது!

 

இதழ்: 754 தேவனுக்கு விரோதமான செயல்!

2 சாமுவேல் 12:13 அப்பொழுது தாவீது நாத்தானிடத்தில்: நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ் செய்தேன் என்றான்.

மறுபடியும் இந்த தியானத்தைத் தொடரக் கிருபை அளித்த தேவனுக்கு ஸ்தோத்திரம்!

யூதாவையும் இஸ்ரவேலையும் வல்லமையோடு ஆண்ட தாவீது தன்னுடைய மகிமையின் சிங்காசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் போது தான் தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தான் அவனிடம் வந்து, அவனும் ஒரு சாதாரண மனிதன் தான், ஒரு பாவிதான் என்று நினைவூட்டினான்!

தாவீதுக்கு தன்னுடைய நிலையை உணர ஒரு கணம் கூட ஆகவில்லை! நம்முடைய இருதயத்தில் கொளுந்து விட்டெரியும் வார்த்தைகளில் அவன் நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ் செய்தேன் என்றான். நாம் கடந்த நாட்களில் படித்தது போல கர்த்தர் அவனிடம் நீ ஏன் என்னை அசட்டை பண்ணினாய் என்று கேட்டபோது தான் கர்த்தருக்கு விரோதமாய் பாவஞ் செய்ததை உணர்ந்தான். தன்னை உருவாக்கின தேவனை துக்கப்படுத்தியதையும் உணர்ந்தான்.

நமக்கும் இது ஒரு முக்கியமான பாடம் என்று நினைக்கிறேன். நம்முடைய செயல்கள் நம்ம்மமை சுற்றியுள்ளவர்களை மாத்திரம் பாதிப்பது போலத் தோன்றினாலும், அவை நம்முடைய பரமத் தகப்பனையே அதிகமாக பாதிக்கின்றன. இதைக் கேட்க எனக்கு சற்றுகூட இஷ்டமில்லை! நீங்களும் அப்படித்தான் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் இதுதான் உண்மை!

நம்முடைய ஒவ்வொரு பாவமும் நம்முடைய இருதயத்தில் நாம் தேவனுக்கு விரோதமாய்ப் போராடுவது போலத்தான். தேவனாகியக் கர்த்தரைப் போன்ற இருதயம் இல்லாமல், பரலோக தேவனின் சித்தத்தை இந்த பூமியில் நிறைவேற்றாமல், தாவீது தன்னையே இந்த பூலோகத்தின் ராஜாவாகவும், ஆளுகை செய்பவனாகவும் நினைத்து தன்னுடைய இஷ்டம் போல நடந்து கொண்டான்.

இதைப்படிக்கும்போதுக், அன்று ஏதேன் தோட்டத்தில் ஆதாம், ஏவாள் என்ற தேவனால் அருமையாக படைக்கப்பட்ட, தேவனோடு ஐக்கியம் கொண்டிருந்த அந்த இருவர், நீங்கள் இதைப் புசிக்கும் நாளிலே….. நீங்கள் நன்மை தீமை அறிந்து தேவர்களைப்போல் இருப்பீர்கள்   ( ஆதி:3:5) என்ற வார்த்தைகளை நம்பி, அவர்களுடைய வாழ்க்கையை அவர்களே ஆளுகை செய்ய முடிவு எடுத்தார்களே அந்தக் கொடூரம்தான் ஞாபகம் வந்தது. விரோதமான இருதயம் தான் தேவனுடைய ஆளுகையை புறம்பேத் தள்ளும்.

பாவத்தில் சிறிய பாவம், பெரிய பாவம் என்று ஒன்றும் இல்லை என்று சொல்வதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? ஏனெனில் நாம் விரோதிக்க சிறிய கடவுள், பெரிய கடவுள் என்று யாரும் இல்லை! நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு தவறும் நம்மை ஆளுகை செய்யும் தேவனுக்கு விரோதமானதுதான்!

தாவீது தன்னுடைய பாவத்தை உணர்ந்தவுடன் தான் தன்னை ஆளுகை செய்த தேவனாகிய கர்த்தருக்கு விரோதமாக தான் பாவம் செய்ததை உணர்ந்தான்! தான் யாருடைய இருதயத்தை பிரியப்படுத்த விரும்பினானோ அந்த தேவனாகிய கர்த்தருடைய இருதயத்தை சுக்கு நூறாக உடைத்து விட்டதை உணர்ந்தான்!

இன்று நம்முடைய வாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது? கர்த்தருடைய இருதயத்தை பிரியப்படுத்தும்படி நடந்து கொள்கிறோமா அல்லது அவருடைய இருதயத்தை காயப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோமா?உன்னுடைய ஒவ்வொரு பாவமும் தேவனுடைய முகத்தில் ஓங்கி அறைவது போலத்தான்!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

இதழ்: 707 பார்க்க அழகாயிருந்தால் ???

2 சாமுவேல் 11:2  அந்த ஸ்திரீ வெகு சௌந்தரவதியாயிருந்தாள்.

ஒரு பெண்ணைப்பார்த்து நீ அழகாய் இருக்கிறாய் என்று சொல்லி பாருங்கள்! அந்த முகத்தில் காணும் புன்னகையே வேறாக இருக்கும். யாருக்குத்தான் பிடிக்காது தன்னை ஒருவர் அழகு என்று வர்ணிப்பது.

தாவீதின் அராசாட்சியின் இரண்டாம் பாகத்தை 2 சாமுவேல் 11 ம் அதிகாரத்தில் எழுதியவர், பத்சேபாள் வெகு சௌந்தரவதியாயிருந்தாள் என்று எழுதத் தவறவில்லை.

ஒருவேளை அவள் அழகில்லாதவளாய் இருந்திருந்தால் ஒருவேளை தாவீது அவளுக்கு அந்த நாளைக் கொடுத்திருக்கமாட்டானோ என்று நான் நினைத்தது உண்டு.  இந்தக் கேள்வி எனக்கு நாம் எப்படி ஒருவரின் வெளியரங்கத்தைப் பார்த்து உடனே அவரைப் பற்றிய தீர்ப்பை நம் மனதில் எழுதுகிறோம் என்று நினைப்பூட்டியது.

என்னுடைய பள்ளியின் இறுதியாண்டுகளில் நான் ஆடம்பரமாய் உடை உடுத்தியதோ அல்லது நவீனமாய் வாழ்ந்ததோ இல்லை. என்னுடைய ஆடைகள் எனக்குத் தெரிந்தவரை அம்மா தைத்துக் கொடுத்தவை தான். ஒருநாளும் ரெடிமேட் எதுவும் வாங்கியதில்லை. தலை முடி நீளமாக இருந்ததால் நன்றாக பின்னி ரிபன் கட்டிவிடுவேன்.  சினிமாவுக்கோ அல்லது பார்க்குகளுக்கோ நண்பர்களோடு சென்றதில்லை. நான் பார்க்க அழகாக இல்லை என்று நிச்சயமாக சொல்ல மாட்டேன் ஆனால் ஆடம்பரமாய் அலைந்த கூட்டத்தில் நான் சேர்ந்ததில்லை. எனக்கென்று ஒருசில நல்ல தோழிகள் இருந்தனர். நாங்கள் ஒரு தனிப்பட்டவர்களாகவே இருந்தோம்.

சில வருடங்களுக்கு பின்னர் ஒருநாள் என்னோடு படித்த ஒரு நண்பனைப் பார்த்தேன். என்னைப்பார்த்தவுடன், ஐயோ அடையாளமே தெரியவில்லை! இப்படி மாறிவிட்டாய் என்றான். எப்படி மாறிவிட்டேன் என்று எனக்கு புரியவில்லை. கட்டுப்பாடான என் உள்ளான வாழ்க்கை என்றுமே மாறியதில்லை!

சென்னையை விட்டு வெளியே படித்துக் கொண்டிருந்ததால் உடை, தலை பின்னல் இவை சற்று மாறியிருந்தது. என்னுடைய வெளிப்புற மாறுதல் அவன் கண்களில் பளிச்சென்று பட்டது போலும்.  இதில் வருந்தக்கூடிய காரியம் என்னவென்றால், தாவீதைப் போலத்தானே நாமும் வெளிப்புறமாய் சற்று அழகாக ஏதாவது தென்பட்டால் நம் கண்களை அகற்றவே மாட்டோம்.

ஏவாள்  பார்த்த கனி பார்வைக்கு அழகாக இருந்தது!  அவள் அதை இச்சித்தாள்!

யோசுவா 7: 20 -21 ல்  ஆகானின் பார்வைக்கு ஒரு பாபிலோனிய சால்வையும்,  வெள்ளிச்சேர்க்கையும், பொன்பாளமும் அழகாய்த் தோன்றின! அவன் அவைகளை இச்சித்தான்.

தாவீது தன் அரமனை உப்பாரிகையின் மேலிருந்து பார்த்த பெண் கண்களுக்கு அழகாக இருந்தாள். அவன் அவளை இச்சித்தான்!

இன்று உன் பார்வையில் எது அல்லது யார் அழகாய்த் தோன்றுகிறார்கள்? யாரை இச்சிக்கிறாய்?  வெளிப்புற தோற்றம் மாயையாக இருக்கலாம்! ஏமாந்துவிடாதே!  இதுதான் தாவீதைத் தவறி விழ செய்தது! பின்னர் சங்கீதங்களை எழுதும்போது, வெளிப்புறமாய்த் தன் கண்களை அலைய விட்ட முட்டாள்த்தனத்தை பற்றி அடிக்கடி அவன் எழுதினான்.

நீயும் முட்டாளாய் இருந்துவிடாதே!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

premasunderraj@gmail.com

 

 

 

இதழ்: 662 பொய்யரின் உலகம்!

1 சாமுவேல்28: 11 – 13  அப்பொழுது அந்த ஸ்திரீ உமக்கு  நான் யாரை எழும்பிவரப்பண்ணவேண்டும் என்றதற்கு, அவன்: சாமுவேலை எழும்பிவரப்பண்ணவேண்டும் என்றான்…….

……தேவர்கள் பூமிக்குள்ளிருந்து ஏறி வருகிறதைக் காண்கிறேன் என்று சவுலுக்குச் சொன்னாள்.

சவுல் இஸ்ரவேலை ஆளும்படியாகத் தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட முதல் ராஜா! எல்லோரையும் விட உயரமானவன்!  கண்ணைக்கவரும் ஆணழகன்! இஸ்ரவேலர் எல்லோரும் பெருமை பாராட்டக்கூடிய திறமைசாலி!

ஆனால் நாட்கள் செல்ல செல்ல, சவுலின் உண்மையான ரூபம் வெளிப்பட ஆரம்பித்தது. தாழ்மையான தலைவனாக இல்லாமல், முரட்டு குணமும், கேவலமான பொறாமையும், பொல்லாங்கான குணமும் கொண்டவனாக வெளிப்பட்டான்.

கடைசியாக கர்த்தருடைய வார்த்தையை மதிக்காமல், கீழ்ப்படியாமல் நடந்த சம்பவத்தில் சாமுவேல் அவன் இனி ராஜாவாக நீடிக்க முடியாது என்று சொல்லிவிட்டார். ஆதலால் பெலிஸ்திய சேனை பாளயமிறங்கியவுடன் பயத்தில் நடுங்கிக்கொண்டு அஞ்சனம் பார்க்கும் ஒரு பெண்ணை நோக்கி ஓடுகிறான்.

ஏவாள் புத்திசாலியான சர்ப்பத்தால் வஞ்சிக்கப்பட்டு கனியை சாப்பிட்டவிதமாக, அந்தப் பெண்ணின் உபசாரத்தில் மயங்கி அவள் தயாரித்த விருந்தை உண்ணுகிறான். கர்த்தரால் தடைபண்ணப்பட்ட உலகத்துக்குள் சவுல் வேகமாக சருக்கி விழுகிறான்.

இந்த உலகத்துக்குள் ஏமாற்றுத்தனமும், பொய்யும் மட்டுமே உண்டு. ஏதேன் தோட்டத்தில் நடந்ததை சிந்தித்துப் பாருங்கள்! பொய்யை உண்மையென்று நம்பும்படியாக பேசுகிறான்  சாத்தான். தேவர்களைப் போலாகலாம் என்ற பொய்யான பாதுகாப்பும் கொடுக்கிறான். கடைசியில் என்ன மிஞ்சியது? பயம்! பயம் மட்டும்தான்!

இங்கு சவுலும், எந்தோரின் அஞ்சனம் பார்க்கும் பெண்ணும் அப்படிதான் பேசிக்கொள்கிறார்கள்!   அவளிடம் முதலில் தான் யாரென்று மறைத்து பொய் சொல்லுகிறான் சவுல். பின்னர் அவளுக்கு எந்த ஆபத்தும் வராது என்று பாதுகாப்பான வார்த்தைகளை பேசுகிறான். கடைசியில் இருவருக்கும் மிஞ்சியது பயம்! பயம் மட்டும்தான்!

உலோகங்களை அவைகளின் சத்ததைக்கொண்டு கண்டுபிடிக்க முடியும்! அப்படியே மனிதரை அவர்கள் வார்த்தைகள் மூலமாகக் கண்டுபிடிக்கமுடியும்! இங்கு இந்த இருவருமே சாத்தானின் பிள்ளைகள் என்பது அவர்கள் வார்த்தையில் தெளிவாயிற்று.

இப்படித்தான் பொல்லாங்கானவன் தம்முடைய வார்த்தைகளால் நம்மையும் ஏமாற்றுவான்! கர்த்தருடைய வார்த்தைக்கு நாம் செவிகொடுக்காமல், நம்மை வஞ்சிக்கும் வார்த்தைகளுக்கு நாம் செவி சாய்த்து, பொய்யை உண்மை என்று நம்பி,நாம் ஏமாறும் போது, நமக்கு பயம் மட்டும்தான் மிஞ்சும்! சாத்தான் வஞ்சகம் பேசுவான் ஆனால் ந்ம்முடைய கர்த்தரோ,

அவர் தம்முடைய ஜனங்களுக்கும், தம்முடைய பரிசுத்தவான்களுக்கும்,சமாதானம் கூறுவார்  ( சங்:85:8)

சாத்தானுடைய பொய்களிலிருந்து நம்மைக் காத்துக்கொள்ள நாம் தேவனுடைய சத்திய வார்த்தைகளை அதிகம் அறிந்திருக்கவேண்டும்!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

இதழ் : 661 உன்னை வஞ்சிப்பவன் யார்?

1 சாமுவேல்: 28: 24,25 அந்த ஸ்திரீயினிடத்தில் கொழுத்த கன்றுக்குட்டி ஒன்று வீட்டில்  இருந்தது. அதைத் தீவிரமாய் அடித்து, மா எடுத்துப் பிசைந்து, அதைப் புளிப்பில்லாத அப்பங்களாகச்சுட்டு, சவுலுக்கும், அவன் ஊழியக்காரர்களுக்கும் முன்பாகக் கொண்டுவந்து வைத்தாள். அவர்கள் புசித்து எழுந்திருந்து…

ஒரு பள்ளியில் ஆசிரியை ஒருவர் தன் பிள்ளைகளிடம் யாராவது ஒருவரின் முகத்தை வரையும்படி கூறினார். அந்த சிறு குழந்தைகள் வரைய ஆரம்பித்தனர். அந்த ஆசிரியை ஒவ்வொருவரும் என்ன வரைகிறார்கள் என்று சுற்றிப் பார்த்தார். ஒருசிலர் தாங்கள் வரைந்த முகத்துக்கு அம்மா என்று பேரிட்டனர், சிலர் அக்கா என்றும், சிலர் தாத்தா என்றும் வரைந்திருந்தனர். ஆனால் ஒரு சிறு பெண் மாத்திரம் தான் வரைந்ததற்கு பெயர் கொடுக்கவில்லை. அதைக்கண்ட ஆசிரியை, நீ யாரை வரைகிறாய் என்று கேட்டார். அந்த சிறுபெண் உடனே, கடவுளை வரைகிறேன் என்றாள். அதற்கு ஆசிரியை, கடவுளை யாரும் கண்டதில்லை, கடவுளின் முகம் எப்படி இருக்கும் என்று யாருக்கும் தெரியாது, பின்னே எப்படி உன்னால் வரைய முடியும் என்றார். அதற்கு அந்த சிறுபெண், அப்படியானால் இனிமேல் எல்லோருக்கும் தெரியவரும்  என்று உடனே பதிலளித்தாள்.

இந்தக் கதை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும் ஏனெனில் நாம் கூட பலருடைய முகங்களை கற்பனை பண்ணி வைத்திருக்கிறோம். ஓய்வு நாள் பாடசாலையில் கேட்ட கதைகளையெல்லாம் கற்பனையில் காண்பதில்லையா? ஏன் கடவுள் எப்படியிருப்பார், சாத்தான் எப்படியிருப்பான் என்றுகூட நமக்கு கற்பனையில் தெரியும். விசேஷமாக சாத்தான் என்றவுடன் நாம் ஒரு பயங்கரமானஉருவத்தைதான் நினைப்போம். ஆதியாகமம் 3:1 ல் சாத்தான் பயங்கர ரூபத்தில் வந்து ஏவாளை பயமுறுத்தவில்ல, மாறாக தந்திரமாய்ப் பேசக்கூடிய சர்ப்பமாய் வந்தான் அல்லவா?

சவுல்,பெலிஸ்தியரின் பாளயத்தைக் கண்டு அஞ்சி,  பொல்லாங்கைத் தேடி சென்றான் என்று பார்த்தோம். எந்தோரில் ஒரு அஞ்சனம் பார்க்கும் ஸ்தீரியிடம் சென்றான், அவளோ அவனிடம் மிகவும் கருணையாக நடந்து கொள்வதை இன்றைய வேதாகமப் பகுதியில் பார்க்கிறோம். அவனுக்கு விருந்தே சமைத்துக் கொடுக்கிறாள் அந்தப்பெண்.

சவுலுக்கு அவ்வப்போது ஆலோசனைத் தேவைப்படும்போது யாரவது ஆலோசனைக் கொடுத்து, அவன் பயத்தை நீக்க வேண்டும். இது அவனுடைய பழக்கம். அதனால்தான் சாமுவேலைத்தேடி ஓடுவான். இப்பொழுது சாமுவேல் இல்லை, அதனால் இந்த ஸ்திரியிடம் வந்திருக்கிறான்.இங்கே சாத்தான் இந்தப் பெண்ணின் ரூபத்தில் சவுலின் சரீரப்பிரகாரமானத் தேவைகளை சந்திக்கிறான்.

இந்த சம்பவம் நமக்கு ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கொடுக்கிறது. சாத்தான் என்றுமே நம்மை பயப்படுத்தும் ரூபத்தில் நம்மிடம் வருவதே இல்லை. நமக்குப் பிடித்த, நம்முடைய உடனடி ஆசைகளை நிறைவேற்றும் ரூபத்தில் தான் நம்மிடம் வருவான். நாம் ஏமாந்துவிட்டோம் என்று உணருவதற்குள் நாம் அவன் வலையில் சிக்கி விடுவோம்.

சோர்ந்து போயிருந்த சவுலுக்கும், அவனுடைய ஊழியருக்கும் நல்ல சாப்பாடோடு வந்தான் சாத்தான். அது அந்த வேளையின் தேவையாயிருந்தது. நாம் பலமாக இருக்கையில் நம்மை அணுகமாட்டான் சாத்தான். நம்முடைய பலவீன வேளையில்தான் நம்மை நெருங்குவான். நம்முடைய பலவீனத்தை நம்மைவிட அகிகமாக அறிந்தவன் அவன்!

இன்று யாருடைய ரூபத்தில் சாத்தான் உன்னை ஏமாற்றிக்கொண்டிருக்கிறான்? நவீனமயமாகக் கூட சாத்தான் வருவான்! தன்னை தேவதூதனைப் போல மாற்றி வந்து கூட உன்னை ஏமாற்றுவான்! சிற்றின்பங்களை அள்ளி அள்ளித் தருவான்!  அவன் வஞ்சிக்கிறான் என்று உணரும் முன்பே நீ அவன் வலையில் விழுந்துவிடுவாய்!

ஜாக்கிரதை!  ஒவ்வொருநாளும் உன்னை சுற்றி வேலியடித்து உன்னைக் காக்கும்படி கர்த்தரிடம் மன்றாடு!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்