Tag Archive | தாவீது

இதழ்: 804 என்னை குணமாக்கும்!

சங்: 51: 8 நான் சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் கேட்கும்படி செய்யும், அப்பொழுது நீர் நொறுக்கின எலும்புகள் களிகூறும்.

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்? என்ற தலைப்பின் பன்னிரண்டாம் பாகம் இன்று!

கடந்த வாரத்தில் கர்த்தர் நம்மோடு பண்ணின உடன்படிக்கையில் மாறாதவர் என்று பார்த்தோம். அவர் வார்த்தை மாறாது! அவர் சொன்ன யாவற்றையும் நிறைவேற்றுவார்.

இன்று இதை தெளிவாக நம்முடைய மனதில் கொண்டு இந்த வசனத்தை நாம் மறுபடியும் படிக்கப்போகிறோம். தாவீது தான் தேவனாகிய கர்த்தருடன்  கொண்டிருந்த அந்த உறவு மறுபடியும் தனக்கு கிடைக்க வேண்டுமென்று விரும்பினான். சங்:23 ல் கர்த்தர் என் மேய்ப்பராயிருக்கிறார் நான் தாழ்ச்சியடையேன் என்று எழுதின தாவீது இப்பொழுது இல்லை! ஏத்தியனான உரியாவை யுத்தத்தின் முனையில் நிறுத்தி கொலை செய்த தாவீது தான் இன்று இருக்கிறான். அதனால் தான் அவன் ஆண்டவரே எனக்கு சந்தோஷத்தைத் திரும்பத் தாரும் என்று ஜெபிக்கிறான்.

அதன் பின்னர் தாவீது இன்னொரு வாசகத்தையும் இங்கு எழுதுகிறான்!அப்பொழுது நீர் நொறுக்கின எலும்புகள் களிகூறும்.  நான் இதைப்பற்றி சிந்திக்க ஆரம்பித்தபோது அநேக வேத விரிவுறைகள் இதை பெரிது படுத்தி எழுதவில்லை!

தாவீது சந்தோஷத்தை இழந்ததினால் அவன் தன்னுடைய எலும்புகள் நொறுங்கிபோனது போன்ற வேதனையை அனுபவித்தான். கர்த்தரின் கோபாக்கினைக்கு பயந்து அவன் எலும்புகல் நடுங்குவதாக எழுதுகிறான்.

சங்: 6: 1, 2 கர்த்தாவே உம்முடைய கோபத்திலே என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும், உம்முடைய உக்கிரத்திலே என்னைத் தண்டியாதேயும்.

என் மேல் இரக்கமாயிரும் கர்த்தாவே நான் பெலனற்றுப் போனேன், என்னைக் குணமாக்கும் கர்த்தாவே என் எலும்புகள் நடுங்குகிறது.

இன்றைய வேதாகமப் பகுதியோடு மிகவும் சம்பந்தம் கொண்ட இந்தப் பகுதி, இரண்டு காரியங்களை விளக்கியது.

முதலில் கர்த்தர் நிச்சயமாக தாவீதின் வழிதவறிப்போன வாழ்க்கையில் பிரியப்படவில்லை! இரண்டாவது எந்த வலியும், நோயும் கர்த்தரால் வரும் தண்டனை என்று எண்ணப்பட்ட கால கட்டம் அது!

இங்கு தாவீது என்ன சொல்கிறான் பாருங்கள்! ஆண்டவரே உம்முடைய சந்தோஷம் இல்லாமல் நான் நொறுங்கிய எலும்புகளால் வரும் வேதனையை நான் அனுபவிக்கிறேன். நீர் என்னை குணமாக்காமல் என்னால் தாங்கமுடியாது!

நம்முடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை நம் சரீரத்தை பெலவீனப்படுத்துமா? நம்முடைய நோய் இன்று கர்த்தர் நமக்குக் கொடுக்கும் தண்டனையா? இப்படியெல்லாம் உங்கள் மனதில் எண்ணம் வரலாம்?

இந்த உலகத்தில் சிலருக்கு எந்த நோயும், துன்பமும், வறுமையும், வராமல்  வாழ்க்கையை கடத்தி விடுகின்றனர். ஆனால் சில பரிசுத்தவான்களுக்கோ வீடு வெள்ளத்தில் அடிபட்டு போகிறது, அல்லது புற்று நோய் திடீரென்று தாக்குகிறது. இவர்கள் தண்டனையையா அனுபவிக்கிறார்கள்? இன்று நான்  கூட மருத்துவரின் பார்வையில் ஒரு இருதய நோயாளி தான்! ஆனாலும் மல்கியா தீர்க்கதரிசி எழுதும் இந்த வசனம் ஒவ்வொருநாளுக்கும் உரிய பெலத்தைக் கொடுப்பதை நான் அனுபவித்திருக்கிறேன். என்ன அருமையான வாக்குத்தத்தம்!

மல்கியா 4:2 ஆனாலும் என் நாமத்துக்கு பயந்திருக்கிற உங்கள்மேல் நீதியின் சூரியன் உதிக்கும். அதின் செட்டைகளின்கீழ் ஆரோக்கியம் இருக்கும்.

இந்த தீர்க்கதரிசனம் கடைசி காலத்துக்குரிய வாக்குத்தத்தம்! இந்தக் காலத்துக்குக்காகத்தானே ஒவ்வொரு விசுவாசியும் காத்திருக்கிறோம். அன்று தீர்க்க முடியாத எந்த நோயும் இந்த பூமியில் இருக்காது!

சரீர வேதனைகளால் அவதிப்படும் சகோதர சகோதரிகளுக்கு ஒரு வார்த்தை! தேவனாகிய கர்த்தர் நம்மோடு பண்ணியிருக்கும் இந்த வாக்குத்தத்தம்  இம்மைக்கு மட்டும் அல்ல மறுமைக்கும் உரியது. இந்த பூமியில் வாழும்போது நம்முடைய நொறுங்கிய வாழ்வில் தம்முடைய சந்தோஷத்தையும் சமாதானத்தையும் தந்து நம்மை பெலப்படுத்துவது மட்டுமன்றி, மறுமையில் பரிபூரண சுகமான வாழ்க்கையை நமக்கு அருளுவார்!

கர்த்தர் தாமே உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்:803 இந்த இருதயம் அல்ல! வேறே ஒன்று!

சங்: 51: 7 – 11  நீர் என்னை ஈசோப்பினால் சுத்திகரியும், அப்பொழுது நான் சுத்தமாவேன். என்னைக் கழுவியருளும், அப்பொழுது  நான் உறைந்த மழையிலும் வெண்மையாவேன்.

நான் சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் கேட்கும்படி செய்யும், அப்பொழுது நீர் நொறுக்கின எலும்புகள் களிகூறும்.

என் பாவங்களைப் பாராதபடிக்கு நீர் உமது முகத்தை மறைத்து, என் அக்கிரமங்களையெல்லாம் நீக்கியருளும்.தேவனே சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியை என் உள்ளத்திலே புதுப்பியும். உமது சமுகத்தை விட்டு என்னைத் தள்ளாமலும், உமது பரிசுத்த ஆவியை  என்னிடத்திலிருந்து  எடுத்துக்கொள்ளாமலும் இரும்.

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்?  இந்தத் தலைப்பின் பதினோராம் பாகத்தைப் பார்க்கிறோம்.

நேற்று நாம் தேவன் வாக்கு மாறாதவர் என்று பார்த்தோம். நாம் தாவீது தன் தகப்பனுக்கு எழுதிய அன்பின் கடிதத்தைத் தொடர்ந்து பார்க்கும்போது, தேவனுடைய உடன்படிக்கையைப் பற்றி தாவீது மட்டும் அல்ல, இதே மாதிரி வார்த்தைகளை எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசியும் எழுதியிருக்கிறார் என்று தெரிகிறது.

எசேக்கியேல்: 36:25 – 26  அப்பொழுது நான் உங்கள்மேல் சுத்தமான ஜலம் தெளிப்பேன். நான் உங்களுடைய எல்லா அசுத்தங்களையும் உங்களுடைய எல்லா நரகலான விக்கிரங்களையும் நீக்கி உங்களைச் சுத்தமாக்குவேன். நீங்கள் சுத்தமாவீர்கள்.

உங்களுக்கு நலமான இருதயத்தைக் கொடுத்து உங்கள் உள்ளத்திலே புதிதான ஆவியைக் கட்டளையிட்டு கல்லான இருதயத்தை எங்கள் மாம்சத்திலிருந்து எடுத்துப்போட்டு, சதையான இருதயத்தை உங்களுக்குக் கொடுப்பேன்.

தாவீது எழுதிய அதே வரிகள் போல உள்ளன அல்லவா! இங்கு கர்த்தர் நம்மோடு ஏற்படுத்தும் ஒரு உடன்படிக்கையைப் பார்க்கிறோம். நம்மை சுத்திகரித்து, நவமான இருதயத்தைக் கொடுப்பாராம். இது கர்த்தர் நமக்கு தயவாகக் கொடுக்கும் ஈவு! இந்த ஈவைப் பற்றி அறிந்த தாவீது கர்த்தரை நோக்கி, என்னை சுத்திகரியும், என்னைக் கழுவும், உம்முடைய ஆவியை என்னில் புதுப்பியும் என்று ஜெபித்தான்.

நான் வேதாகம வல்லுநர் இல்லை! உங்களைப் போல வேதத்தைப் படித்து புரிந்து கொள்ள பாடுபடும் ஒரு சாதாரணப் பெண்! ஒருவேளை வேதாகம் வல்லுநர்கள் இந்த உடன்படிக்கை, நியாயத்தீர்ப்பு போன்ற வார்த்தைகளுக்கு வித்தியாசமாக அர்த்தம் கொடுக்கலாம். என்னைப் போன்றவர்களுக்கு நடைமுறையில் பார்க்கும் உதாரணங்கள் தான் முக்கியம். அதனால் தானோ என்னவோ, தேவனாகிய கர்த்தர், ஆதியாகமம் முதல் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் வரை, மனித வாழ்க்கையில் உண்மையில் நடந்தவைகளை நமக்கு ஒன்றுக்கு பின் ஒன்றாக பதிவு செய்திருக்கிறார். வேதாகமத்தில் மோசே, யோசுவா போன்ற நல்லவர்களின் கதை மட்டுமல்ல, வழி தவறிப்போனவர்களின் கதைகளும் இடம் பெற்றிருக்கின்றன. ஏனெனில் பாவம் இந்த உலகத்துக்குள் வந்த பின்னர், பரம பிதாவின் பரிபூரன சித்தத்தின்படி வாழ்ந்தவர்கள் மிகவும் குறைவே!

தாவீதின் வாழ்க்கையும் அப்படிப்பட்ட ஒரு உதாரணம் தான்! ஆனால் அவனுடைய எல்லாத் தவறுகளின் மத்தியிலும் கர்த்தர் தம்முடைய நிபந்தனையற்ற அன்பை அவனுக்கு அளித்தார்.

நம்முடைய தேவன் தகுதியற்ற நமக்கு மிகுந்த இரக்கங்களை அளிக்கிறவர் மட்டும் அல்ல, நம்முடைய கல்லான இருதயத்தை எடுத்துப் போட்டு நவமான மாற்று இருதயத்தைக் கொடுக்க வல்லவர்! இந்த அறுவை சிகிச்சைக்கு நாம் ஒன்றும் பணம் கட்ட வேண்டாம்! நம்மிடம் விலை கேட்பதற்கு பதிலாக நம்முடைய பரம தகப்பன் அவருடைய ஒரே குமாரனை விலையாகக் கொடுத்தார்.

ஆம்! தேவனாகிய கர்த்தரால் தாவீதின் கடன் மட்டுமல்ல  நம்முடைய கடனும்  கட்டப்பட்டது! அவருடைய உடன்படிக்கை தாவீதோடு மட்டுமல்ல நம்மோடும் ஒருநாளும் மாறவில்லை! தாவீதை நேசித்த அவர் நம்மையும் நேசிக்கிறார் என்பதில் சந்தேகம் ஏன்? அவரிடம் வர ஏன் தயக்கம்?

கர்த்தர் தாமே இன்று உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

இதழ்: 802 வானத்தில் தோன்றும் அடையாளம்!

சங்: 51: 9 – 11  என் பாவங்களைப் பாராதபடிக்கு நீர் உமது முகத்தை மறைத்து, என் அக்கிரமங்களையெல்லாம் நீக்கியருளும்.தேவனே சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியை என் உள்ளத்திலே புதுப்பியும். உமது சமுகத்தை விட்டு என்னைத் தள்ளாமலும், உமது பரிசுத்த ஆவியை  என்னிடத்திலிருந்து  எடுத்துக்கொள்ளாமலும் இரும்.

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்? என்ற தலைப்பில் இன்று பத்தாவது நாளாகப் படிக்கிறோம்.

சில வருடங்களுக்கு முன்னால் நானும் என் மகனும் பிஸினஸ் விஷயமாக வெளியூர் சென்று திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது , ஒன்று பின் ஒன்றாக பல திடுக்கிடும் செய்திகளைக் கேட்க வேண்டியதாயிருந்தது. அந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து நாங்கள் மீளும் முன்னர், நாங்கள் வந்து கொண்டிருந்த கார் டயர் ஒன்றில் காற்று ஏறவேயில்லை. பின்னர்தான் தெரிந்தது அந்த டயர் வெடித்து இருந்தது என்று. பின்பு புது டயரை வாங்கி மாட்டி விட்டு எங்களுடைய பிரயாணத்தை தொடர்ந்த போது ஒரு டாக்ஸி காரன் வந்து பின்னால் எங்களுடைய காரைத் தட்டி விட்டான். அதற்காக போலீஸ் ஸ்டேஷனில் நின்று விபத்து என்ற சான்றிதழை வாங்கிக் கொண்டிருந்த போது நான் கால் தவறி கீழே விழுந்து அடிபட்டு விட்டது.

அப்பொழுது நான் கண்களில் கண்ணீர் ததும்ப காரில் உட்கார்ந்து வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தே. திடீரென்று ஒரு வானவில் என் கண்களுக்குத் தென்பட்டது. அது மழை காலமும் இல்லை! மழை பெய்யும் அறிகுறியும் இல்லை! அடித்த வெயிலின் மத்தியில் சில நிமிடங்களே எங்களுடைய கண்களில் தென்பட்ட வானவில், பயப்படாதே! உன்னோடு நான் இருக்கிறேன், நான் உன்னைக் கைவிடுவதில்லை என்று கர்த்தர் என்னோடு பேசியவிதமாக இருந்தது. ஒரு நொடியில் என்னுடைய உள்ளத்தில் இருந்த கலக்கம், பயம் எல்லாமே மறைந்து விட்டது.

கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம்! அன்று வந்த வானவில் ஒரு அற்புதமே! அவர் தம்முடைய பிள்ளைகளோடு செய்த உடன்படிக்கையின் அடையாளம் அல்லவா அது!

அடையாளம்? எதற்கு அடையாளம்? நான் சிறுமியாக இருந்தபோது, அம்மா என்னிடம் வானவில்லைக் காட்டி, இனி பூமியானது மழையால் அல்லது பெரு வெள்ளத்தால் அழியாது என்பதற்கு கர்த்தர் ஏற்படுத்திய வானவில்லே அடையாளம் என்று சொன்னார்கள்! ஆனால் நான் கிறிஸ்துவில் வளர வளர எனக்கு அதன் அர்த்தம் இன்னும் துல்லியமாக விளங்கியது.  அது நம்முடைய பரமபிதாவானவர் தம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தை நிறை வேற்றுவார் என்பதின் அடையாளம்! நான் நினத்த மாதிரி எல்லாமே என்னை சுற்றி நடக்காமல் போனாலும், நான் உறுதியாக சொல்லமுடியும் என் தேவன் தம்முடைய வாக்கை காப்பாற்றுவார் என்று! இந்த சத்தியத்தை  வானில் தோன்றி மறையும் ஒவ்வொரு வானவில்லும் நமக்கு நினைவு படுத்துகிறது.

இந்த சத்தியம் நம்மை சங் 51 ல் தாவீது தன்னுடைய பரம தகப்பனுக்கு எழுதிய அன்பின் மடலில் வெளிப்படுகிறது.

வேதம் சொல்கிறது எல்லோரும் பாவம் செய்து தேவ மகிமையற்றவர்களானார்கள் என்று. ஆண்டவரே நாங்கள் உம்மை நேசிப்போம், உமக்காக ஜீவிப்போம் என்றெல்லாம் நாம் எல்லோருமே கர்த்தருக்கு வாக்கு கொடுக்கிறோம். ஆனால் ஒருநாள் கர்த்தருக்கு கீழ்ப்படியாமல் போகும்போது, நம்முடைய இச்சைகளின் படி நடக்கும் போது நம்முடைய அந்த வாக்கு சுக்கு நூறாஆகிவிடுகிறது. சில வேளைகளில் நாம்  திரும்பி கர்த்தரிடம் சேர முடியாது என்ற எண்ணத்துக்குக் கூட தள்ளப்படுகிறோம்.

ஆனால் தாவீது எதை அறிந்து கொண்டான் என்றால் நாம் வாக்குத் தவறிப் போனாலும், அவருடைய வாக்குத்தத்தம் ஒருபோதும்  மாறாது!  அதனால் தான் கர்த்தர் அவனை அதிகமாய் நேசித்தாரோ? இந்தவழி தவறிய மைந்தன், மறுபடியும் தன்னுடைய தகப்பனை கிட்டி சேரும் ஆவலுடன், தான் தன்னுடைய வாக்கில் தவறிப்போனாலும், கர்த்தர் தம்முடைய வாக்கில் மாறாதவர் என்று அவரிடம் செல்கிறான்.

கர்த்தருடைய வாக்குத்தத்தம் நம்முடைய குறைபாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டது! கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம்! அவர் மாறாதவர்! தாவீதின் பரம தகப்பன் வாக்கு மாறவில்லை! அவனை நேசித்தார்! இன்று அதே பரம் தகப்பன் உனக்கும் எனக்கும் உண்டு! நீ இன்று உன்னுடைய வாக்குத் தவறி அவரை விட்டு பின்வாங்கியிருந்தாலும், அவருடைய வாக்குத்தத்தத்தை நம்பி வா! உன்னையும் தாவீதை அரவணைத்தது போல அன்பின் கரம் நீட்டி ஏற்றுக் கொள்வார்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

இதழ் :801 சந்தோஷம் என்னும் வற்றாத நீரூற்று!

சங்: 51:8  நான் சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் கேட்கும்படி செய்யும், அப்பொழுது நீர் நொறுக்கின எலும்புகள் களிகூறும்.

தேவனாகிய கர்த்தர் தாவீதை ஏன் நேசித்தார்? என்ற தலைப்பின் 9 ம் பாகம் இன்று பார்கிறோம்.

உலகம் கொடுக்கக்கூடாத சந்தோஷம் ஒன்று உண்டு என்பது என்னைபோல நீஙகளும் அறிவீர்கள் என்று நம்புகிறேன். அதுமட்டுமல்ல இந்த சந்தோஷத்தை உலகம் நம்மிடமிருந்து பறிக்கவும் முடியாது.ஆனால் சில நேரங்களில் நம்முடைய வாழ்க்கையை நாமே ஆளுகை செய்து கொள்ளலாம் அங்கு கர்த்தர் தேவையில்லை என்று நாம் வாழ ஆரம்பிக்கும்போது அந்த சந்தோஷம் தானாய் நம்மை விட்டு  மறைந்து விடும்.

இன்றைய வேதாகமப்பகுதியில் , தாவீதும் இந்த சந்தோஷத்தைப்பற்றி அறிந்திருந்தான்.அவன் மணந்த அத்தனை பெண்களாலும் கொடுக்க முடியாத சந்தோஷம், ராஜாதி ராஜனாக பெற்ற வெற்றிகளால் கிடைக்க முடியாத சந்தோஷம், ராஜாவாக இருப்பதால் அவனைத் தேடி வந்த பணத்தால் அடைய முடியாத ஒரு சந்தோஷம்!  இவையனைத்தும் மொத்தமாக அவனிடம் இருந்தபோதும், அவன் நினைத்த எல்லாமே அவனுக்கு கிடைத்தபோதும் அவன்  அடைய முடியாத ஒரு சந்தோஷம்தான் அது!

நாம் பார்க்கிற பெரிய சினிமா ஸ்டார்களும், பெரிய வியாபாரிகளும், விரலை சுண்டினால் எதையும் அடையும் பெரிய பணக்காரகளும், இன்று போதை மருந்துகளையும், குடிப்பழக்கத்தையும், தற்கொலையையும் தேடிப் போவது இந்த சந்தோஷம் கிடைக்காமல் போவதால் தான்! பணத்தால் விலை கொள்ள முடியாத சந்தோஷம் அது!

தாவீது பத்சேபாளுடன் பாவம் செய்து நாத்தான் தீர்க்கதரிசியின் மூலம் மனந்திருந்தி தேவனை நோக்கிப் பார்த்தபோது, அவன் அவருடைய இரக்கத்தைத் தேடி, ரட்சிப்பை விரும்பி, பரிசுத்தத்தை வேண்டி நின்றது மட்டுமல்லாமல், அவன் இழந்து போன சந்தோஷத்தையும், மகிழ்ச்சியையும் கூட வேண்டுகிறான்.

இந்த சந்தோஷத்தைப் பற்றி நாம் இன்னும் சற்று அறிந்து கொள்ள வேண்டுமானால், வாழ்க்கையில் மிகவும் நொறுக்கப்பட்ட, பலமுறை கப்பல் சேதங்களில் அகப்பட்ட, பலமுறை வாரால் அடிக்கப்பட்ட, பலமுறை மரணதருவாயில் இருந்து, பசியாக பட்டினியாக இருந்த, சிறை வாசங்களை அனுபவித்த நம்முடைய அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் கூறுவதைக் கேளுங்கள்!

பரிசுத்த ஆவியின் பலத்தினாலே உங்களுக்கு நம்பிக்கை  பெருகும்படிக்கு, நம்பிக்கையின் தேவன் விசுவாசத்தினால் உண்டாகும் எல்லாவித சந்தோஷத்தினாலும் சமாதானத்தினாலும் உங்களை நிரப்புவாராக. ( ரோமர் 15: 13)

இவ்வளவு கடினமான பாதையில் சென்று கொண்டிருந்த பவுலுக்கு எங்கிருந்து இந்த சந்தோஷம் கிடைத்தது? எதனால் அவருடைய வாழ்க்கை துதிகளும் ஸ்தோத்திரங்களும் நிறைந்ததாக இருந்தது?  இது தேவனாகிய கர்த்தரின் சந்தோஷம் என்னும் வற்றாத  நீரூற்றிலிருந்து வரும் அருவியே! எந்தக் காரணத்துக்காகவும் அது வற்றிப் போகாது! இயேசு கிறிஸ்துவினால் மட்டுமே கொடுக்கப்படும் ஜீவ ஊற்று அது!

கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து சந்தித்த சமாரிய ஸ்திரீயைப் பற்றி படிக்கும்போதெல்லாம் தாவீதின் ஞாபகம் வரும்! இருவரும் விபசாரம் செய்தார்கள்! இருவரும் அந்த வாழ்க்கையிலிருந்து விடுபட விரும்பினர்! இருவரும் இரக்கத்தை நாடினர்!  இருவருமே இரட்சகரை கண்டு கொண்டனர்! இருவருக்குமே சந்தோஷம் கிடைத்தது! இந்த இருவரைப் பற்றியும் பார்க்கும்போது, காலமும், நடைமுறை பழக்கவழக்கங்களும் வேறு வேறாக இருந்தாலும் தேவை ஒன்றாகத் தான் இருந்தது! இன்று நாமும் வேறொரு கால கட்டத்தில் வாழ்ந்தாலும், வேறு பழக்கங்கள் கொண்ட நாட்டில் வாழ்ந்தாலும் நம்முடைய தேவையும் ஒன்றே! சந்தோஷம்!

எங்களுடைய வீட்டில் கிணறு இருக்கிறது! கிணற்றுத் தண்ணீர் நல்ல சுவையுள்ளது. அந்தத் தண்ணீரை எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தால் அது எப்படி உபயோகப்படும்! அதை இரைத்து வெளியே கொண்டுவந்தால் தானே பிரயோஜனம்! அதைப்போன்றது தான் சந்தோஷமும்! தேவனாகிய கர்த்தரண்டை உள்ள வற்றாத இந்த ஜீவ ஊற்றிலிருந்து நாம் இரைத்து நம்முடைய வாழ்வில் நாம் விலை பெறாத சந்தோஷத்தை அடைவோம்!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

இதழ்: 800 பனியை விட வெண்மை!

சங்:51:7  நீர் என்னை ஈசோப்பினால் சுத்திகரியும், அப்பொழுது நான் சுத்தமாவேன். என்னைக் கழுவியருளும், அப்பொழுது  நான் உறைந்த மழையிலும் வெண்மையாவேன்.

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்? என்பதின் 8 வது பாகம் இன்று.

தாவீது இந்த அன்புக் கடிதத்தின் முதல் சில வசனங்களில், தான் வழிதவறிப் போன இந்த நிலையில் கர்த்தருடைய கிருபை தனக்குக் கிடைக்க வேண்டுமென்று கெஞ்சுகிறான். தேவனுடைய மிகுந்த இரக்கங்களால் தன்னை ரட்சிக்க வேண்டுமென்று வேண்டுகிறான். தன்னுடைய பாவத்திலிருந்து முற்றிலும் சுத்திகரிக்கப்பட்டு, தன்னைக் குற்றப்படுத்தும் உணர்ச்சிகளிலிருந்து வெற்றி கிடைக்கும்படியாக அவன் தேவனாகிய கர்த்தரிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான் என்று பார்க்கிறோம்.

இன்றைய வேதாகமப்பகுதியில் அவன் நடைமுறையில் பார்க்கும் காரியங்களைக் குறிப்பிட்டு ஜெபிக்கிறான். முதலில் அவன் ஈசோப்பினால் சுத்திகரியும் என்று சொல்வதைக் கவனியுங்கள்!  யாத்திராகமம் 12:22 ன் படி இந்தச் செடியின் கொழுந்துகளைத்தான் இரத்தத்தில் தோய்த்து,  இஸ்ரவேலர் எகிப்திலிருந்து புறப்பட ஆயத்தப்பட்ட போது தங்கள் வாசல் நிலைகளில் கட்டினர். பின்னர் லேவி:14:4, எண்:19:18 இவைகளில் ஈசோப்பு என்ற செடி சுத்திகரிப்புக்கு உபயோகப்படுத்தப் பட்டது.

இன்று ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் அல்ல, கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின்  இரத்தமே நம்மை சுத்திகரிக்க வல்லது. அவருடைய இரத்தம் சகல பாவங்களையும் நீக்கி நம்மை சுத்திகரிக்கும்.

ஆதலால் தாவீது, நீர் என்னை ஈசோப்பினால் சுத்திகரியும், அப்பொழுது நான் சுத்தமாவேன், என்றது மட்டுமன்றி,

என்னைக் கழுவியருளும், அப்பொழுது நான் உறைந்த மழையிலும் வெண்மையாவேன் என்கிறான்.

முதன்முறையாக நான் உறைந்த பனியைப் பார்த்தது நேபால் தேசத்தில் தான். பனி படர்ந்த மலைகளில் பளிச்சென்று கண்களைப் பறிக்கும் கண்ணாடி போல பிரகாசித்த பனியை எதற்கும் ஒப்பிட முடியாது.

தாவீது அப்படிப்பட்ட ஒப்பில்லா பரிசுத்தத்தை தேவன் தனக்குக் கொடுக்கும்வரை தன்னைக் கழுவி சுத்திகரிக்கும்படி வேண்டுகிறான். பரிசுத்தத்தை இன்று நமக்கு அருளுபவர் பரிசுத்த ஆவியானவர் ஒருவரே! நமக்குள் வாசம் செய்யும் அவர் நம்மை பரிசுத்த வாழ்க்கைக்குள் அனுதினமும் நடத்துவார்.

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்? என்பதில் சந்தேகமேயில்லை! ஏனெனில் இந்த வழிதப்பிப் போன குமாரனாகிய தாவீது, தன்னை ஈசோப்பினால் கழுவி, தான் உறைந்த பனியிலும் வெண்மையாகும்படி தன்னை சுத்திகரிக்கும்படி ஜெபித்தபோது எந்தத் தகப்பனால் அவனை நேசிக்காமல் இருக்க முடியும்?

கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தால் கழுவப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியானவரால் ஒவ்வொருநாளும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட பரிசுத்த வாழ்வு வேண்டுமா? தாவீதைப் போல, என்னை சுத்திகரியும் அப்பொழுது சுத்தமாவேன் என்று ஜெபியுங்கள்! கர்த்தர் உங்களையும் தாவீதை நேசித்தது போலவே நேசிப்பார்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

இதழ்: 799 பொய்யை நம்பாதிருக்க ஞானம் தாரும்!

சங்:51:6 இதோ உள்ளத்தில் உண்மையிருக்க விரும்புகிறீர். அந்தக்கருணத்தில் ஞானத்தை எனக்கு தெரியப்படுத்துவீர்.

 

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்?  இன்று ஏழாவது நாளாக இந்தத் தலைப்பில் தியானிக்கிறோம்.

நாம் கடைசியாக ஏதேன் என்னும் பரிபூரண அழகானத்  தோட்டத்தைப் பற்றிப் பார்த்தோம். அந்த அழகிய சுற்றுபுறத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் தான் ஆதாமும் ஏவாளும். தேவனாகிய கர்த்தர் அந்தத் தோட்டத்தில் உள்ள எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்க அவர்களுக்கு சுதந்தரம் கொடுத்தாலும், ஒரே ஒரு மரத்தின் கனியை மாத்திரம் புசிக்க வேண்டாம் என்றிருந்தார்.

வேதம் ஆதியாகமம் 3 ல் சொல்கிறது தேவன் உண்டாக்கின சகல ஜீவன்களையும் விட சர்ப்பமானது தந்திரமுள்ளதாயிருந்தது. அது ஸ்தீரியிடம் , கர்த்தர் புசிக்கக்கூடாதென்று சொன்ன அந்தக் கனியை புசிக்கும் நாளில்  உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும், நீங்கள் தேவர்களைப் போல இருப்பீர்கள் என்று பொய் கூறியது.

ஆதாமும் ஏவாளும் சர்ப்பத்தினுடைய பொய்யென்னும் ஞானத்தில் சிக்கிவிட்டனர். அன்று சர்ப்பம் மட்டும் அல்ல இன்றும் எத்தனைபேர் நம்மை பொய் சொல்லி வலையில் சிக்க வைக்கிறார்கள். நம்முடைய சமுதாயத்தில், நாம் வேலை செய்யும் இடங்களில் நாம் பொய்யை பார்க்க வில்லையா. சில நேரங்களில் நமக்கு நாமே பொய் சொல்லி நம்மை ஞானவான் என்று ஏமாற்றிக் கொள்வதில்லையா?

அதுமட்டுமல்ல! அந்த சர்ப்பம் ஏவாளிடம் கர்த்தர் கூறிய வார்த்தைகளை எப்படி புரட்டுகிறது பாருங்கள்! கர்த்தர் நீங்கள் சாகாதபடிக்கு அந்தக் கனியை புசிக்க வேண்டாம் என்ற வார்த்தைகளை,

 ஆதி: 3: 4 அப்பொழுது சர்ப்பம் ஸ்திரீயை நோக்கி  நீங்கள் சாகவே சாவதில்லை  என்று புரட்டிப் போட்டது.

நாம் தாவீதைக் குறித்தும் அவன் தன் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு எழுதிய அன்பின் கடிதத்தைக் (சங் 51) குறித்தும் படித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் ஏன் ஆதியாகமத்தில் வலம் வருகிறேன் என்று நினைக்கிறீர்களா?

பாவம் முதன்முதலில் இந்த பூமியில் தலைகாட்டிய தருணத்தை சற்று நினைத்துப் பார்க்கத்தான்!

அது ஏதேனாயிருக்கட்டும், தாவீதின் அரண்மனையாயிருக்கட்டும் பாவம் ஒரே மாதியாகத்தான் தலையைக் காட்டுகிறது. இன்றைய வேதாகமப் பகுதியில் தாவீது இரண்டு வார்த்தைகளை உபயோகப்படுத்துகிறார். அவை உண்மை,ஞானம் என்ற வார்த்தைகள்.

பாவத்தின் வடிவமைப்பே முதலில் பொய், பின்னர் அந்தப் பொய்யை உண்மையைப் போல புரட்டும் ஞானம்!

தாவீது இங்கு தேவனாகிய கர்த்தரிடம் அவர் தன்னிடம் உண்மையை அல்லது நேர்மையைத் தான் விரும்புகிறார் என்று சொல்கிறான். கர்த்தர் போலியான வேடத்தை அல்ல, தவறை மறைக்காத நேர்மையை, உண்மையை விரும்புகிறார்.

ஆனாலும் இங்குதான் தாவீதுடைய பிரச்சனையும், ஏன் உன்னுடைய, என்னுடைய பிரச்சனையும் வருகிறது.  நாம் வாழும் இந்த உலகத்தில், உண்மையை ஆராய்ந்து அறிவது சுலபம் அல்லவே அல்ல! நாம் உண்மை எது பொய் எது என்று தெரியாமல் சிக்கி விடுகிறோம். அதனால் தாவீது தன்னுடைய அன்பின் கடிதத்தில், தன்னுடைய அன்பின் தகப்பனிடம், ஐயா! நான் உண்மையை அறிந்து கொள்ள முடியாத இடத்தில் எனக்கு

அந்தக்கருணத்தில் ஞானத்தை எனக்கு தெரியப்படுத்துவீர்,  உம்முடைய ஞானத்தை எனக்குத் தாரும் என்கிறான்.

அன்று ஏதேனில் ஒரு பொய்யனுடைய ஞானத்தை நம்பி ஏமாந்தாள் ஏவாள். தேவனாகிய கர்த்தர் உரைத்த உண்மை வார்த்தைகளை நம்பாமல், அவருடைய ஞானத்தைத் தேடாமல், பொய்யாலும், பொய் ஞானத்தாலும் ஏமாந்து போனாள்.

தேவனாகிய கர்த்தர் தாவீதை ஏன் நேசித்தார்? என்ன ஆச்சரியம் தாவீது அவரை விட்டு வழிவிலகி அலைந்து திரிந்தாலும், தன்னுடைய உள்ளத்தின் உட்புறத்தில் அவருக்கு முன் உண்மையாக வாழவும், அதற்கேற்ற ஞானத்தை அவர்  அருளும்படியும் ஜெபிக்கிறான்.

விசுவாசமே ஞானம் என்னும் புத்தகத்தின் முதல் அத்தியாயம்.

உன்னுடைய உள்ளத்தைத் திறந்து தாவீதைப் போல என்னில் உண்மையைத் தாரும், உண்மையை நான் அறிந்து கொள்ள உம்முடைய ஞானத்தைத் தாரும் என்று ஜெபிப்பாயானால் கர்த்தர் தாவீதை நேசித்தது போல உன்னையும் நேசிப்பார்! ஆமென்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்: 797 தேவனுக்கு விரோதமானது?

சங்: 51:4  தேவரீர் ஒருவருக்கே விரோதமாக நான் பாவஞ்செய்து உமது கண்களுக்கு முன்பாகப் பொல்லாங்கானதை நடப்பித்தேன்.  .

தாவீதை கர்த்தர் ஏன் நேசித்தார்?  ஐந்தாவது நாளாக இந்தத் தலைப்பைத் தொடருகிறோம்.

நாம் வாசிக்கிற இந்த வேதாகமப் பகுதியில் தாவீது தன்னுடைய பாவத்தை அறிக்கையிடுவதைப் பார்க்கிறோம்.  இங்கு அவன் தான் கர்த்தர் ஒருவருக்கே விரோதமாக பாவஞ்செய்வதாக சொல்கிறான்! இதை வாசிக்கும்போது , என்ன இவன் பத்சேபாளுக்கு விரோதமாக பாவம் செய்யவில்லையா? இறந்து போனதே அந்தக் குழந்தை எப்படி? கொலை செய்யப்பட்டானே அந்த உரியாவுக்கு விரோதமாக ஒன்றுமே செய்யவில்லையா? அவனுடைய குடும்பத்தார் எப்படி? அவர்களுக்கு விரோதமாக அவன் ஒன்றும் செய்ய வில்லையா? என்று நினைக்கத்தான் தோன்றியது.

தாவீது தேவரீர் ஒருவருக்கே விரோதமாக நான் பாவஞ்செய்தேன் என்று சொல்லும்போது அவன் பத்சேபாளுக்கும் உரியாவுக்கும் விரோதமாக நான் ஒன்றும் செய்யவில்லை என்று சொல்லவில்லை! அவன் அவர்களுக்கு கொடுத்த வலியை நன்கு அறிவான்!

2 சாமுவேல் 12:13 ல் தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தான் அவனுடைய பாவத்தை தெளிவாக கூறியபோது, அவன் நாத்தானிடத்தில் நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாகப் பாவஞ்செய்தேன் என்றான் என்று பார்க்கிறோம்.  தாவீது அப்படி சொன்னதின் அர்த்தம் என்னவெனில், நான் தேவனை விட்டு அவருடைய சமுகத்தை விட்டு விலகி தூரமாய் சென்று விட்டேன், என்னுடைய சுயமான வழியில் நடந்து விட்டேன் என்றுதான்.

பாவம் என்பது நாம் தேவனாகிய கர்த்தரை விட்டு பிரிந்து, தூரமாய்  வாழ்வதுதான். தாவீது இதை நன்கு உணர்ந்தான். கர்த்தரோடு தான் கொண்டிருந்த உறவைப் புதுப்பிக்கும் வரை தன்னால் கண்ணாடி போல நொறுக்கப்பட்ட எந்த உறவையும் புதுப்பிக்க முடியாது என்றும் உணர்ந்தான். தாவீது கர்த்தருக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்ததை உணர்ந்தவுடன் தன்னுடைய மற்ற உறவுகளையும் குணமாக்க கர்த்தருடைய உதவியைத் தேடினான்.

அதுமட்டுமல்ல! தாவீது  நீர் பேசும்போது உம்முடைய நீதி விளங்கவும் நீர் நியாயந்தீர்க்கும்போது உம்முடைய பரிசுத்தம் விளங்கவும் இதை அறிக்கையிடுகிறேன் என்கிறான்.

வேதத்தில் சில பகுதிகளை நாம் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமலே வேகமாக கடந்து விடுவொம். இந்தப் பகுதியும் அப்படிப்பட்டது தான். இன்று நான் இதை எழுதும் போது பலமுறை படித்தும் அர்த்தம் விளங்கவே இல்லை. கடைசியாகத்தான் தலைக்குள் பல்ப் எரிந்த மாதிரி அர்த்தம் புலப்பட்டது.

தாவீது தன்னுடைய தகப்பனாகிய  கர்த்தரை நோக்கி , என்னுடைய வழக்கு நிச்சயமாக உம் முன்னால் வரும்! நான் உமக்கு விரோதமாக பாவம் செய்து விட்டேன், அதனால் என்னை மன்னித்து, கழுவி, சுத்திகரியும்! ஏனெனில் நீர் என்னை உம்முடைய இருதயத்திற்கேற்றவன் என்று சொல்லி, என்னை இஸ்ரவேலின் மேல் ராஜாவாக்கினீர்.  என்னுடைய வழித்தவறிப்போன நடத்தையால் உம்முடைய நாமத்துக்கு கேடு பண்ணி விட்டேன். நான் உமக்கு விரோதமாக, ஆம் தேவரீர் உமக்கே விரோதமாக இப்படி செய்து விட்டேன். நான் உம்முடைய பிள்ளை!  என் மூலமாக உம்முடைய நாமம் மகிமைப்பட வேண்டும், உம்முடைய பரிசுத்தம் விளங்க வேண்டும்! என்று கெஞ்சுகிறான்.

மறுபடியும் சொல்கிறேன்! இதனால் தான் தேவனாகிய கர்த்தர் தாவீதை மிகவும் நேசித்தார்!

வழிதப்பிப்போன இந்தக் குமாரனிடம் தன்னுடைய தகப்பன் பெயரைக் கெடுத்து விட்டோமே, அவருடைய மகிமையை பங்கப்படுத்திவிட்டோமே என்ற குமுறல் காணப்பட்டது.

இன்று நம்முடைய வாழ்க்கையில் உள்ள எந்தப் பாவமானாலும் சரி, சிறியதோ, பெரியதோ, அது தேவனுடைய மகிமையை அழித்துவிடும்! அவருடைய நாமத்தை தூஷிக்கும் விதமாக எதையும் செய்யாதே!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்