Tag Archive | தீமை

இதழ்: 822 நன்மையாக முடியப்பண்ணினார்!

ஆதி:50: 20 நீங்கள் எனக்கு தீமை செய்ய நினைத்தீர்கள், தேவனோ இப்படி நடந்து வருகிறபடியே, வெகு ஜனங்களை உயிரோடே காக்கும்படிக்கு அதை நன்மையாக முடியப்பண்ணினார்.

இந்த வருடத்தை நன்மையாக முடியப்பண்ணின கர்த்தருக்கு கோடா கோடி ஸ்தோத்திரத்தோடு இதை வாசிப்போம்!

யோசேப்பு எகிப்துக்கு  அதிகாரியான பின்னர், கர்த்தர் பார்வோனுக்கு சொப்பனத்தின் மூலமாய் உரைத்தது போலவே, மிகப் பெரிய பஞ்சம் உண்டாயிற்று. கானான் தேசமும்,எகிப்தும்தேசமும் பஞ்சத்தினாலே மெலிந்து போயிற்று. கானானிலே யாக்கோபும், அவன் குடும்பத்தாரும் பஞ்சத்தினாலே வாட ஆரம்பித்தனர். கானானில் மட்டும் அல்ல, எங்குமே உணவுப் பொருள் இல்லாததால், யாக்கோபு தன் குடும்பம் பஞ்சத்தினால் அழிந்து விடுமோ என்று கலங்க ஆரம்பித்தான்.

ஒருநாள் ஓர் நற்செய்தி அவன் காதுகளுக்கு வந்தது. எகிப்திலெ தானியம் உண்டு என்ற செய்தி! ஆதி: 42: 2,3,  கூறுகிறது, யாக்கோபு, எகிப்திலே தானியம் உண்டென்று அறிந்து தன் குமாரரை அழைத்து, நீங்கள் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது என்ன?  நாம் சாகாமல் உயிரோடு  இருக்கும்படி, நீங்கள் அவ்விடத்துக்கு பொய் தானியம் கொள்ளுங்கள் என்றான்.

எகிப்திலே தானியம் உண்டென்று அறிந்து ஏன் யாக்கோபின் புத்திரர் ஏன் தாமதித்தனர்? ஒருவேளை அன்று ஒருநாள், அவர்கள் சகோதரனாகிய  யோசேப்பை எகிப்தியருக்கு விற்று போட்டு, யாக்கோபிடம் ஒரு மிருகம் அவனை பீறி விட்டது என்று பொய் சொன்ன குற்ற உணர்வு அவர்கள் நெஞ்சை விட்டு அகலவில்லை போலும்.

ஆதி:42: 3, 4 கூறுகிறது, யோக்கோபின் பத்து குமாரர், தானியம் வாங்க எகிப்தை நோக்கி சென்றனர். ஆனால் யாக்கோபு தன் இளைய குமாரன் பென்யமீனை, அவர்களோடு அனுப்பவில்லை. யோசேப்புக்கு நடந்த விபரீதம் தன் அன்பு மனைவி ராகேல் பெற்ற பென்யமீனுக்கு வந்து விடக் கூடாது என்ற எண்ணம். ஒருவேளை, காலம் காலமாக யாக்கோபு, தன் செல்லக் குமாரன் யோசேப்புக்கு நடந்த விபரீதம் தன்னால் விளைந்தது தான் என்று தன்னையே குற்றம் சாட்டிக்கொண்டிருந்திருப்பான். அவன் பென்யமீனுக்கு ஏதோ ‘மோசம்’ வரக்கூடும் என்று நினைத்தது, ஒருவேளை, யோசேப்பின் மறைவு, அவனுடைய மற்ற குமாரரின் மோசடி செயலால் நேர்ந்தது என்று உணர்ந்திருக்கலாம் எனத் தோன்றுகிறது.

ஒருகணம் என்னோடு யோசியுங்கள்!

யாக்கோபின் புத்திரர் எகிப்து வந்தடைந்தவுடன் அவர்கள் புதிதான நாட்டில் நின்று கொண்டு போவோர், வருவோரை கூர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்திருப்பார்கள் அல்லவா?  விசேஷமாக அங்கிருந்த அடிமைகளை, வேலைக்காரர்களை, உற்று பார்த்திருப்பார்கள்! ஒருவேளை இவன் யோசேப்பாக இருப்பானோ? இவனைப் பார் யோசேப்பை போல இல்லை! என்ற எண்ணம் ஒவ்வொரு வேலைக்காரர்களைப் பார்க்கும்போதும் வந்திருக்கும். ஏனெனில், யோசேப்பை அடிமையாக அல்லவா விற்றுப் போட்டார்கள்!

திடீரென்று அவர்களை அத்தேசத்தார், அதிபதியான யோசேப்பின் முன்பு கொண்டு சென்றனர். அவர்கள் பத்து பேரும், யோசேப்பை தங்கள் சகோதரன் என்று அறியாது, அவன் முன்னால் முகங்குப்புற விழுந்து வணங்கினர்.

எப்படிப்பட்ட காட்சியாக இருந்திருக்கும்? நம் யோசேப்பின் சொப்பனம் நிறைவேறியது அல்லவா? அவர்கள் அவனை அறியவில்லை! ஆனால் யோசேப்பு அவர்களை அறிந்தான்!

அவர்களுடைய மோசடி புத்தி இன்னும் இருக்கிறதா என்று அறிந்து கொள்ள, அவர்களை வேவுகாரர் என்று, மூன்று நாள் காவலில் வைத்து, உங்களில் ஒருவன் சென்று உங்கள் இளைய சகோதரனை இங்கு கொண்டு வந்தால்தான் உங்களை நம்புவேன் என்று கூறுகிறான்! அப்பொழுது அவர்கள் நாம் நம் சகோதரனுக்கு செய்த துரோகம் நம் மேல் சுமந்தது ,என்று கடந்த காலத்தின் பாவத்தை நினைத்து என்று மனம் நொந்தனர்.

நாம் தொடர்ந்து வாசிக்கும்போது, அவர்கள் சிமியோனை விட்டு விட்டு சென்று பென்யமீனோடு திரும்புகிறார்கள். தன் தம்பி பென்யமீனைப் பார்த்ததும் யோசேப்பு இருக்கையை விட்டு சென்று அழுகிறான், பின்னர் திரும்பிவந்து, தான் அவர்கள் சகோதரன் யோசேப்புதான் என்று வெளிப்படுத்தி , தாங்கள் செய்த துரோகத்துக்கு இவன் தங்களை பழிவாங்கிவிடுவானோ என்று பயத்தில் நின்ற சகோதரைப் பார்த்து, “நீங்கள் எனக்கு தீமை செய்ய நினைத்தீர்கள், தேவனோ அதை நன்மையாக முடியப்பண்ணினார் என்றான்!

எத்தனை அருமையான வார்த்தைகள்! நம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து தன்னை சிலுவையில் அறைந்தவர்களைப் பார்த்து ‘பிதாவே இவர்களுக்கு மன்னியும்’ என்று கூறியது போல!

தீமைக்கு பதிலாக நன்மை, வெறுப்புக்கு பதிலாக அன்பு, பழிக்கு பதிலாக மன்னிப்பு, இவை யோசேப்பின் நற்குணங்கள்! இவையே அவன் தேவனுடைய பிள்ளை என்பதற்கு நற்சாட்சி!

இந்த பகுதியை வாசிக்கும்போது, “ நம் பரம பிதா நமக்கு பெரிய ஆசிர்வாதத்தை கொடுக்க திட்டமிட்டாலொழிய, இருக்கிற ஆசிர்வாதத்தை எடுக்க மாட்டார்” என்று ஜார்ஜ் முல்லர் கூறியது ஞாபகத்துக்கு வந்தது.

யோசேப்புக்கு தீங்கு நேரிட்டது ஆனால் கர்த்தரோ அதை ஆசிர்வாதமாக்கினர்!

அதே தேவன் இன்று நம் வாழ்விலும் கிரியை செய்கிறார்! உனக்கு எதிராக அனுப்பப்படும் அம்பை முறித்து, உனக்கு அவற்றை நன்மையாக மாற்றுவார்! பொறுமையாக காத்திரு! அவர் உனக்காய் வைத்திருக்கிற திட்டம் நன்மைக்கேதுவானதே!

ஜெபம்: ஆண்டவரே! உம்முடைய திட்டம் என் வாழ்வில் நிறைவேற பொறுமையாய் காத்திருக்க பெலன் தாரும். ஆமென்!

 

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

பின்குறிப்பு: ஒவ்வொரு வாரமும் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை ‘ராஜாவின் மலர்கள்’ உங்களை வந்தடையும் படி தயவுசெய்து ‘subscribe’ என்ற இடத்தில் கிளிக் செய்து உங்கள் email id யை கொடுக்கவும். ராஜாவின் மலர்கள் மலரும் இந்த தோட்டத்துக்கு வந்தமைக்கு நன்றி. இதைப் பற்றி மற்ற நண்பர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும் கூறி அவர்களும் ஆசிர்வாதம் பெற உதவுங்கள். நன்றி.

இதழ்: 659 தீமையின் பலன் பயம்!

1 சாமுவேல் 28:3 – 5  சாமுவேல் இதற்கு முன்னமே மரித்துப் போனான்….. பெலிஸ்தர் கூடிவந்து சூநேமிலே பாளயமிறங்கினார்கள். சவுலும் இஸ்ரவேலர் எல்லாரையும் கூட்டினான். அவர்கள் கில்போவாவிலே பாளயமிறங்கினார்கள். சவுல் பெலிஸ்தரின் பாளயத்தைக் கண்ட போது பயந்தான். அவன் இருதயம் மிகவும் தத்தளித்த்துக் கொண்டிருந்தது.

தாவீதின் வாழ்க்கைப் பயணத்தை நாம் தொடரும் முன், நான் சற்றுப் பின் 28 ம் அதிகாரத்துக்கு சென்று, சவுலின் வாழ்க்கையின் கடைசி பாகத்தைத் பற்றி சற்றுப் பார்க்கலாம் என்று யோசித்தேன்.

பெலிஸ்தர் இஸ்ரவேலுக்கு விரோதமாக பாளயமிறங்கினார்கள். சவுல் அவர்களின் பாளயத்தைக் கண்டபோது பயந்து நடுங்கினான். அந்த சமயத்தில் சாமுவேல் மரித்து விட்டான். அவனை தீர்க்கதரிசிகளின் பட்டணமாகிய ராமாவிலே அடக்கம் பண்ணினார்கள்.

கர்த்தருடைய செல்வாக்கோ அல்லது கர்த்தருடைய மனிதரின் செல்வாக்கோ இல்லாத சவுல், பெலிஸ்தரின் பாளயத்தைக் கண்டவுடன் பயந்தான். கர்த்தருக்கு பயந்தால் தானே மனிதரிடம் பயப்பட மாட்டோம். தன்னுடைய வாழ்க்கை முழுவதும் தேவனுக்கு கீழ்ப்படியாமல் போன சவுல் இப்படி நடுங்கியது சகஜம் தானே! சாமுவேல் மரித்தவுடன் தான் வெறுமையானதை சவுல் உணர்ந்தான்.

மறுபடியும் மறுபடியும் கர்த்தரின் ஆலோசனையை ஏற்காத அவனுக்கு, இப்பொழுது ஆலோசனை சொல்ல யாரும் இல்லை! தீமையோடு விளையாடின அவனுக்குள் நன்மையானது ஏதும் இல்லை. கர்த்தர் அவனுடைய வாழ்வில் அங்கமாகவும் இல்லை! அதுமட்டுமல்ல! தன்னை ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றிக்கொள்ள வேண்டிய நேரத்தில் மட்டும்தானே அவன் தேவனைப் பற்றி நினைத்தான்.

நம்மில் எத்தனைபேர் இன்று சவுலைப்போல வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்? நமக்கு கஷ்டம் வரும்போது மட்டும் தான் கர்த்தர் வேண்டும். மற்ற நேரத்தில் நம்முடைய வாழ்க்கையை நாமே வாழ ஆசைப்படுகிறோம் அல்லவா? நமக்கு பயம் வரும் வேளையில் மட்டுமே கடவுள் வேண்டும் நமக்கு!

கீழ்ப்படியாமைக்கு அடிமையானவர்கள், நிச்சயமாக பயத்துக்கும் அடிமையாவார்கள். நமக்குள்ளாக அடிக்கிற பயம் என்கிற புயல் வெளியே அடிக்கிற காற்றையும், புயலையும் விட ஆபத்தானது. சவுலின் உள்ளத்தை பயம் ஆட்கொண்டது!

சின்ன சின்ன காரியங்களில் கர்த்தருடைய வார்த்தையை மதிக்காமல், நான் ஒன்றும் பெரிய பாவம் செய்யவில்லையே கர்த்தர் என்னைத் தண்டிக்க மாட்டார் என்று தீமையோடு விளையாடிக்கொண்டிருக்கிறாயா? முள்ளில் உதைப்பது கடினம் என்று தெரியுமா  உனக்கு? ஒருநாள் உனக்கு ஆலோசனை சொல்லக் கர்த்தர் உன்னோடு இல்லை என்பதை உணர்வாய்! அந்தத் தீமையின் பலனால் நீ பயத்தினால் தத்தளிக்கும்போது உனக்கு தேவனின் உதவி கிட்டாது! ஜாக்கிரதை!

என் வாழ்வை இருள் மூடும்போது

என்னைப் பனியின் குளிர் தாக்கும்போது

என் கண்ணுக்கு பாதை  மறையும்போது

என்னை அன்பற்ற வெறுமை பற்றும்போது

நான் கைவிடப்பட்ட நிலையில் வாடும்போது

பயம் என்னும் இருள் என்னைவிட்டு நீங்கும்வரை

என்னைவிட்டு நீங்காதிரும் என் நேசரே!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்