Tag Archive | நியாயம்

இதழ்: 797 தேவனுக்கு விரோதமானது?

சங்: 51:4  தேவரீர் ஒருவருக்கே விரோதமாக நான் பாவஞ்செய்து உமது கண்களுக்கு முன்பாகப் பொல்லாங்கானதை நடப்பித்தேன்.  .

தாவீதை கர்த்தர் ஏன் நேசித்தார்?  ஐந்தாவது நாளாக இந்தத் தலைப்பைத் தொடருகிறோம்.

நாம் வாசிக்கிற இந்த வேதாகமப் பகுதியில் தாவீது தன்னுடைய பாவத்தை அறிக்கையிடுவதைப் பார்க்கிறோம்.  இங்கு அவன் தான் கர்த்தர் ஒருவருக்கே விரோதமாக பாவஞ்செய்வதாக சொல்கிறான்! இதை வாசிக்கும்போது , என்ன இவன் பத்சேபாளுக்கு விரோதமாக பாவம் செய்யவில்லையா? இறந்து போனதே அந்தக் குழந்தை எப்படி? கொலை செய்யப்பட்டானே அந்த உரியாவுக்கு விரோதமாக ஒன்றுமே செய்யவில்லையா? அவனுடைய குடும்பத்தார் எப்படி? அவர்களுக்கு விரோதமாக அவன் ஒன்றும் செய்ய வில்லையா? என்று நினைக்கத்தான் தோன்றியது.

தாவீது தேவரீர் ஒருவருக்கே விரோதமாக நான் பாவஞ்செய்தேன் என்று சொல்லும்போது அவன் பத்சேபாளுக்கும் உரியாவுக்கும் விரோதமாக நான் ஒன்றும் செய்யவில்லை என்று சொல்லவில்லை! அவன் அவர்களுக்கு கொடுத்த வலியை நன்கு அறிவான்!

2 சாமுவேல் 12:13 ல் தீர்க்கதரிசியாகிய நாத்தான் அவனுடைய பாவத்தை தெளிவாக கூறியபோது, அவன் நாத்தானிடத்தில் நான் கர்த்தருக்கு விரோதமாகப் பாவஞ்செய்தேன் என்றான் என்று பார்க்கிறோம்.  தாவீது அப்படி சொன்னதின் அர்த்தம் என்னவெனில், நான் தேவனை விட்டு அவருடைய சமுகத்தை விட்டு விலகி தூரமாய் சென்று விட்டேன், என்னுடைய சுயமான வழியில் நடந்து விட்டேன் என்றுதான்.

பாவம் என்பது நாம் தேவனாகிய கர்த்தரை விட்டு பிரிந்து, தூரமாய்  வாழ்வதுதான். தாவீது இதை நன்கு உணர்ந்தான். கர்த்தரோடு தான் கொண்டிருந்த உறவைப் புதுப்பிக்கும் வரை தன்னால் கண்ணாடி போல நொறுக்கப்பட்ட எந்த உறவையும் புதுப்பிக்க முடியாது என்றும் உணர்ந்தான். தாவீது கர்த்தருக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்ததை உணர்ந்தவுடன் தன்னுடைய மற்ற உறவுகளையும் குணமாக்க கர்த்தருடைய உதவியைத் தேடினான்.

அதுமட்டுமல்ல! தாவீது  நீர் பேசும்போது உம்முடைய நீதி விளங்கவும் நீர் நியாயந்தீர்க்கும்போது உம்முடைய பரிசுத்தம் விளங்கவும் இதை அறிக்கையிடுகிறேன் என்கிறான்.

வேதத்தில் சில பகுதிகளை நாம் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமலே வேகமாக கடந்து விடுவொம். இந்தப் பகுதியும் அப்படிப்பட்டது தான். இன்று நான் இதை எழுதும் போது பலமுறை படித்தும் அர்த்தம் விளங்கவே இல்லை. கடைசியாகத்தான் தலைக்குள் பல்ப் எரிந்த மாதிரி அர்த்தம் புலப்பட்டது.

தாவீது தன்னுடைய தகப்பனாகிய  கர்த்தரை நோக்கி , என்னுடைய வழக்கு நிச்சயமாக உம் முன்னால் வரும்! நான் உமக்கு விரோதமாக பாவம் செய்து விட்டேன், அதனால் என்னை மன்னித்து, கழுவி, சுத்திகரியும்! ஏனெனில் நீர் என்னை உம்முடைய இருதயத்திற்கேற்றவன் என்று சொல்லி, என்னை இஸ்ரவேலின் மேல் ராஜாவாக்கினீர்.  என்னுடைய வழித்தவறிப்போன நடத்தையால் உம்முடைய நாமத்துக்கு கேடு பண்ணி விட்டேன். நான் உமக்கு விரோதமாக, ஆம் தேவரீர் உமக்கே விரோதமாக இப்படி செய்து விட்டேன். நான் உம்முடைய பிள்ளை!  என் மூலமாக உம்முடைய நாமம் மகிமைப்பட வேண்டும், உம்முடைய பரிசுத்தம் விளங்க வேண்டும்! என்று கெஞ்சுகிறான்.

மறுபடியும் சொல்கிறேன்! இதனால் தான் தேவனாகிய கர்த்தர் தாவீதை மிகவும் நேசித்தார்!

வழிதப்பிப்போன இந்தக் குமாரனிடம் தன்னுடைய தகப்பன் பெயரைக் கெடுத்து விட்டோமே, அவருடைய மகிமையை பங்கப்படுத்திவிட்டோமே என்ற குமுறல் காணப்பட்டது.

இன்று நம்முடைய வாழ்க்கையில் உள்ள எந்தப் பாவமானாலும் சரி, சிறியதோ, பெரியதோ, அது தேவனுடைய மகிமையை அழித்துவிடும்! அவருடைய நாமத்தை தூஷிக்கும் விதமாக எதையும் செய்யாதே!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

இதழ் : 700 விசேஷித்த நியாயமும் நீதியும்!

2 சாமுவேல் 8:15 இப்படியே தாவீது இஸ்ரவேல் அனைத்தின்மீதும் ராஜாவாயிருந்தான். அவன் தன்னுடைய எல்லா ஜனத்திற்கும் நியாயமும் நீதியும் செய்து வந்தான்.

 

நாம் இந்த நியாயம், நீதி என்ற வார்த்தைகளைக் கேட்கும்போது என்ன ஞாபகம் வரும்? நியாயம் என்ற வார்த்தைக்கு இன்றைய அரசியலும், நீதி என்ற வார்த்தைக்கு நீதி கொடுக்கும் தெய்வமும் தான்!

ஆனால் வேதத்தை கவனமாகப் படிக்கும்போது, இந்த வார்த்தைகள் இரண்டும் வெகு நெருக்கமாக அமைந்துள்ளது. நிச்சயமாக கர்த்தருடைய பிரதிநிதிகளாயிருந்தவர்கள் இதை தங்களுடைய வாழ்க்கையில் நடைமுறைப்படுத்தினர். உண்மையில் பார்த்தால், நீதி நியாயம் என்று வாய்மொழியாகப் பேசித்திரியாமல்,  இவை இரண்டையும் அவர்கள் வாழ்ந்து காட்டினர்.

இதை கொஞ்சம் ஆழமாகப் பார்ப்போம்! நீதி என்ற வார்த்தைக்கு அல்லது எபிரேய மொழியில் ‘ tzedek’ என்ற வார்த்தைக்கு, நேர்மை அல்லது உண்மை என்ற அர்த்தம் வரும்.

இதை மனதில் கொண்டு இன்றைய வேதாகமப் பகுதியைக் காண்போம். தாவீது விசேஷித்த பெலனும், விசேஷித்த பெருதன்மையையும் கொண்டவனாய் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு முன் சாட்சியாக வாழ்ந்தது மட்டும் அல்லாமல் விசேஷித்த நீதியையும் கொண்டவனாய் இருந்தான்.

பரலோக தேவனின் குணமாகிய நியாயமும் நீதியும் கொண்டவனாய் இஸ்ரவேலை ஆண்டான். ஒரு நிமிஷம்! தாவீதினுடைய ஆட்சியில் பணக்காரர்களுக்கு மட்டுமா நியாயம், நீதி கிடைத்தது?  எல்லா ஜனத்துக்கும் கிடைத்தது என்று வேதம் சொல்கிறது. இது ஒன்றும் அவன் ஓட்டு வாங்க உபயோகப்படுத்தின சொற்கள் அல்ல!  அவனுடைய ஆட்சியின் அடிப்படையே அவனுடைய நியாயமும், நீதியும் தான்!

நியாயமும், நீதியும், நேர்மையும், உண்மையும்  கொண்ட யாரையாவது பார்த்திருக்கிறீர்களா? இவரை முற்றிலும் நம்பலாம் என்ற குணம் உண்டா?  நாம் அப்படி ஒருவரை நம்ப ஆரம்பித்தால் அவரிடமிருந்து அதிகம் எதிர்பார்ப்போம்! அவர் நம்மை கைவிட மாட்டார் என்று நம்புவோம். இதைத்தான் மக்கள் தாவீதிடம் கண்டனர்.

நேர்மையான, நியாயமான வாழ்க்கை!  இந்த வார்த்தைகள் நாம் யார் என்று காட்டுபவை அல்ல! இவை நம்முடைய அன்றாட வாழ்வில் நாம் வாழ்ந்து காட்ட வேண்டுபவை! இவை நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் நம்மோடு இருக்கிறார் என்று உலகத்துக்கு எடுத்துக் காட்டுபவை! இவை நம்மிடம் உண்டா?

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

மலர் 5 இதழ் 311 பணம் பேசிய காலம்!

1 சாமுவேல் 8: 1-3, சாமுவேல் முதிர்வயதானபோது தன் குமாரரை இஸ்ரவேலின்மேல் நியாதிபதிகளாக வைத்தான்
அவனுடைய மூத்த குமாரனுக்குப் பெயர் யோவேல். இளையவனுக்கு பெயர் அபியா. அவர்கள் பெயெர்செபாவிலே நியாதிபதிகளாயிருந்தார்கள்.
ஆனாலும் அவனுடைய குமாரர் அவன் வழிகளில் நடவாமல்,பொருளாசைக்குச் சாய்ந்து, பரிதானம் வாங்கி நியாயத்தைப் புரட்டினார்கள்.

இந்த வேதாகமப் பகுதியில் சாமுவேல் முதிர் வயதாகிப் பார்க்கிறோம். தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அசைக்க முடியாத கற்பாறை போன்று கர்த்தருக்காக வாழ்ந்த ஒரு மனிதன் அவர். இஸ்ரவேல் மக்கள் தேவையில் இருந்த போதெல்லாம் நம்பிக்கையோடு இந்த தேவ மனிதனை நாடி சென்றனர், ஏனெனில் இவர் தம் நம்பிக்கையை பரமத் தகப்பனாகிய கர்த்தர் மேல் கட்டியிருந்தார். மக்களுடைய முழு நம்பிக்கையையும் பெற்றிருந்தார்.

ஆனால் அவருடைய பிள்ளைகள் அவருடைய வழியைப் பின் பற்றவில்லை என்று மிகவும் வருந்தத்தக்க ஒரு காரியத்தை நாம் இங்கு பார்க்கிறோம். ஒரு காரியத்தை இங்கு நான் தெளிவு படுத்த விரும்புகிறேன். சாமுவேலின் குமாரர் இருவரும் கொலை பாதகர் என்றோ அல்லது அக்கிரமக்காரர் என்றோ வேதாகமம் கூறவில்லை. அவர்களைப் பொருளாசைக்காரர் என்று கூறுகிறது. அவர்கள் நியாதிபதிகளாக இருந்த இடத்தில், ஒரு காரியத்தை செய்வதற்காக யாராவது அவர்களுக்கு பரிதானம் அல்லது அன்பளிப்புத் தொகை கொடுத்தால் அவர்கள் அந்தப் பக்கம் சாய்ந்து நியாயம் கொடுத்து விடுவார்கள்!

இந்த காலத்தில் நடப்பது போல அவர்கள் காலத்தில் பணத்தினால் நியாயத்தை விலைக்கு வாங்க முடிந்தது. இஸ்ரவேல் புத்திரர் நடுவே பணம் பேசியது. பணக்காரர்கள் தங்கள் செயலுக்கு நியாயத்தை விலை கொடுத்து வாங்கிக்கொண்டு ஏழைகளை அடக்கி விட்டனர். நாம் வாழும் இன்றைய சமுதாயம் போலவே அன்றைய இஸ்ரவேல் சமுதாயமும் இருந்தது!

நாம் படித்துக் கொண்டிருப்பது நியாயத்தை விலை கொடுத்து வாங்கிய பணக்காரர்களைப் பற்றியா? இல்லவே இல்லை! பணத்தை வாங்கிக் கொண்டு நியாயத்தை மாற்றிக் கொடுத்த தேவனுடைய ஊழியர்களைக் குறித்துதான்! கர்த்தருடைய ஊழியக்காரர்களின் மனதில் பொருளாசை என்ற பிசாசு புகுந்து கொண்டதால் ஏழைகளுக்கு நியாயம் கிடைக்கவில்லை.

இந்தப் பகுதியை நான் படிக்கும்போது, சுய இச்சைகளுக்கும் பொருளாசைகளுக்கும் விசுவாசிகளாகிய நாம் எவ்வளவு தூரம் இடம் கொடுக்கிறோம் என்று சிந்தித்துப் பார்த்தேன். நம்மை சுற்றி அநேகர் அடிப்படை தேவைகளைக் கூட சந்திக்க முடியாமல் கஷ்டப்படும் போது, நாம் கண்ணில் கண்ட யாவையும் அடைய ஆசைப் படுகிறோம் அல்லவா!

உங்களையும் என்னையும் மட்டுமல்ல இன்றைய அநேக ஊழியக்காரரையும் பிடித்து ஆட்டும் பொருளாசை என்ற பிசாசுக்கு,சாமுவேலின் குமாரராகிய யோவேலும், அபியாவும் அடிமையாகி விட்டனர். தங்களுடைய ஊழியத்தை, கர்த்தர் தங்களுக்கு அளித்த நியாதிபதி என்ற அந்தஸ்தை தவறாக உபயோகப்படுத்தி பணம் சம்பாதிக்க ஆரம்பித்தனர்.

பொருளாசையால் நாம் கூடக் கர்த்தர் நமக்கு இலவசமாக கொடுத்திருக்கும் அவருடைய கிருபையை இழந்து விடக் கூடும்! ஜாக்கிரதை!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்