Tag Archive | 2 சாமுவேல் 3

இதழ்: 672 பழிவாங்குதல் நமக்குரியது அல்ல!

2 சாமுவேல் 3: 26,27  யோவாப் தாவீதை விட்டு புறப்பட்டவுடனே அவன் அப்னேரைத் தாவீதுக்குத் தெரியாமல் கூட்டிக்கொண்டுவரும்படி ஆட்களை அனுப்பினான். அப்னேர் எப்ரோனுக்குத் திரும்பி வருகிறபோது, யோவாப் அவனோடே இரகசியமாய்ப் பேசப்போகிறவன்போல அவனை ஒலிமுகவாசலின்நடுவே ஒரு பக்கமாய் அழைத்துப்போய்  தன் தம்பி ஆசகேலுடைய இரத்தப்பழியை வாங்க அங்கே அவனை வயிற்றிலே குத்திக் கொன்றுபோட்டான்.

இன்றைய வசனங்களை என்ன வார்த்தையால் விவரிப்பது என்றே தெரியவில்லை.

முதலாவது அப்னேர் சவுலின் படைத்தலைவன், ஒரு வீரன். எத்தனையோ யுத்ததங்களையும், எத்தனையோ இரத்தவெள்ளத்தையும் கண்டவன். சவுலின் குமாரன் இஸ்போசேத்துடன் வந்த மன வருத்தத்தால் அவன் தாவீதின் பக்கம் சேர்ந்து அவனுக்காக வேலை செய்தான். இந்த சந்தோஷமான  விஷயத்தை தாவீதோடு பகிர்ந்துகொண்டு மன மகிழ்வோடு திரும்புகையில் அவனுடைய உள்ளத்தில் அமைதி  இருந்தது.

ஆனால் இந்த செய்தியைக் கேள்விப்பட்ட  தாவீதின் சகோதரியின் மகனும், தாவீதின் படைத்தலைவனுமாகிய யோவாப், தாவீதுக்கும் அப்னேருக்கும் இடையில் நடந்த ஒப்பந்தத்தில் சற்றும் விருப்பம் காட்டவில்லை. அவன் தாவீதிடம் போய் ஏன் இப்படி செய்தீர் அந்த அப்னேர் உம்மை மோசம் பண்ணி விடுவான் என்று கூறுகிறதைப் பார்க்கிறோம்.

உண்மையில் பார்த்தால் யோவாபுக்கும் அப்னேருக்கும் இடையில் ஒரு கசப்பான சரித்திரம் இருந்தது.  யோவாபின் சகோதரனை அப்னேர் கொன்றுவிட்டான். அதை யோவாப் ஒருநாளும் மறந்ததே இல்லை. இப்பொழுது பழிவாங்க ஒரு நல்ல தருணம் கிடைத்து விட்டது.

யோவாப் தாவீதுக்கு தெரியாமல் அப்னேரை அழைத்து வரும்படி தூதுவரை அனுப்புகிறான். திரும்பிவந்த அப்னேரிடம் நல்ல வார்த்தைகளைப் பேசி அவனைத் தனியே அழைத்துசென்று அவன் வயிற்றிலே குத்தி கொலை செய்கிறான். வேதம் தெளிவாக சொல்கிறது,  தன் தம்பி ஆசகேலுடைய இரத்தப்பழியை வாங்க அங்கே அவனை வயிற்றிலே குத்திக் கொன்றுபோட்டான் என்று.  ஆனால் என்ன நடந்தது? அவன் தம்பி ஆசகேல் உயிரோடு வந்து விட்டானா என்ன?  இந்த சம்பவம் தாவீதுக்கு யோவாப் மீது கடும் கோபத்தைதான் வர வைத்தது.

கத்தியை எடுத்தவன் கத்தியால் சாவான் என்பது எவ்வளவு உண்மை!  அப்னேர் யோவாபின் சகோதரனைக் கொன்றான்! யோவாப் அப்னேரை கொன்றான்! நீ எனக்கு எதை செய்தாயோ அதை உனக்கு நான் செய்வேன்!

இது பழைய ஏற்பாட்டில் மட்டும் நடந்த ஒன்றா என்ன ? இன்றும் இப்படித்தானே நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

யாரையாவது பழிவாங்க காத்துக்கொண்டிருக்கிறாயா? என்னை எப்படி ஏமாற்றலாம், நான் அவர்களை ஏமாற்றுவேன் என்ற எண்ணம்! எனக்கு என்ன நடந்ததோ அது அவர்களுக்கும் நடக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம்! என் தலையில் கரியைப் கொட்டினார்கள்  அவர்கள் தலையில் நெருப்பைக் கொட்டுவேன் என்ர எண்ணம்!

பழிவாங்குதல் என்ற ஆயுதம் இந்த உலகிலேயே மிகக்கொடிய ஆயுதம்! அதை கையில் எடுக்காதே! அது உனக்குரியது அல்ல என்று கர்த்தர் சொல்லும் சத்தத்தைக் கேள்!

கூடுமானால் உங்களானமட்டும் எல்லா மனுஷரோடும் சமாதானமாயிருங்கள்.

பிரியமானவர்களே பழிவாங்குதல் எனக்குரியது. நானே பதிற்செய்வேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

( ரோமர் 12:18,19)

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

இதழ்: 671 உள்ளம் போன போக்கில்!

2 சாமுவேல்: 3: 21 அப்னேர் தாவீதை நோக்கி: நான் எழுந்துபோய் இஸ்ர்வேலரை எல்லாம் உம்மோடே உடன்படிக்கைபண்ணும்படிக்கு, ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனிடத்தில் சேர்த்துக்கொண்டு வருகிறேன். அதினாலே உம் ஆத்துமா அரசாள விரும்புகிற இடமெல்லாம் அரசாளுவீர் என்றான்.

இன்றைய வசனத்தை வாசிக்கும்போது அது நம்முடைய அன்றாட வாழ்வில் நமக்கு எதைக் கற்ப்பிக்கிறது என்று சற்று நேரம் சிந்தித்தேன்.  என்னுடைய சொந்த அனுபவங்களுக்காக நான் இன்று கர்த்தரை ஸ்தோத்தரிக்கிறேன். என்னுடைய வாழ்க்கையில் நான் விரும்பினது எல்லாமே எனக்கு நிச்சயமாக கிடைத்ததில்லை.  சில நேரங்களில் நாம் எதிர்பார்க்காமல் வருகிற சில சந்தோஷம் தான் நமக்கு  மிகவும் திருப்தியளிப்பதாக உள்ளது!

சவுலுடைய சேனையின் தளபதியாகிய அப்னேர் தாவீதைப் பார்த்து உம் ஆத்துமா அரசாள விரும்புகிற இடமெல்லாம் அரசாளுவீர் என்பதைப் பார்க்கிறோம்.

அப்னேர் சவுலின் குமாரனாகிய இஸ்போசேத்தின் மேல் கடும் கோபமூண்டு இருந்தான் என்று நாம் பார்த்தோம். ஏனெனில் அவன் அப்னேரை ஒரு பெண்ணுடன் இணைத்து அவதூறு பேசியிருந்தான். அதற்கு பழிவாங்கவே அவன் இஸ்ரவேலின் கோத்திரங்களையெல்லாம் தாவீதின் ஆளுகைக்கு உட்படுத்த முயன்றான். அதை இதுவரை வெற்றிகரமாக செய்து கொண்டு வந்தான்.

இந்த நல்ல செய்தியை தாவீதிடம் சொல்ல வந்த அப்னேர், உம் ஆத்துமா அரசாள விரும்புகிற இடமெல்லாம் அரசாளுவீர் என்றான். இந்தப் பகுதியில் நான் சேர்க்க வேண்டிய வாசகம் ஒன்றே ஒன்றுதான்! உன் ஆத்துமா எதை விரும்புகிறது என்பதைக் குறித்து ஜாக்கிரதை!

தாவீதின் ஆத்துமா அப்னேரின் வார்த்தைகளை அப்படியே பற்றிக்கொண்டது போலும்! விசேஷமாக பெண்களின் விஷயத்தில்! அவன் விரும்பியதையெல்லாம் அடைய நினைத்தான்! அவனிடம் அதிகாரம் இருந்தது! வல்லமை இருந்தது!  பணம் இருந்தது! அதனால் அவன் தான் எதை விரும்பினானோ அதை அடைய நினைத்தான்!

இது பல்லாயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பு நடந்தது மட்டுமல்ல இன்றும் நடக்கிறது!  இன்றைக்கு மீடியா மூலமாக நாம் பார்க்கிற வாழ்க்கை நமக்கு வேண்டும் என்ற ஆசை!  கிரெடிட் கார்டுகள் கடன் கொடுப்பதால் எல்லாவற்றையும் வாங்க ஆசை!

தாவீது தன் வாழ்க்கையை பாழடித்தபின்னர், தான் தன்னுடைய் இருதயத்தின் வாஞ்சையின் படி நடந்தது என்றோ ஒருநாள் அப்னேர் அவன் இருதயத்தில் விதைத்த விதை அல்ல என்று நன்கு தெளிவாக அறிந்த தாவீது இப்படியாக எழுதுவதைப் பார்க்கிறோம்,

இதோ நான் துர்க்குணத்தில் உருவானேன், என் தாய் என்னைப் பாவத்தில் கர்ப்பந்த்தரித்தாள்.

இதோ, உள்ளத்தில் உண்மையிருக்க விரும்புகிறீர், அந்தக்கரணத்தில் ஞானத்தை எனக்குத் தெரியப்படுத்துவீர்.

( சங் 51: 5,6)

நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் நாம் ஒவ்வொருவரும் உள்ளத்தில் உண்மையுள்ளவர்களாயிருக்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறார். அதுமட்டுமல்ல அதற்கான தெய்வீக ஞானத்தையும் நமக்கு அவர் கொடுக்க சித்தமுள்ளவராயிருக்கிறார். அவரை உண்மையாய் நாம் நேசிக்கும்போது மட்டும்தான் நம்முடைய நம்முடைய வாஞ்சை முற்றிலும் நிறைவேறும். கர்த்தருடைய சித்தமில்லாத காரியத்திலும், கர்த்தருக்கு பிரியமில்லாத காரியத்திலும் மனதை அலைய விட வேண்டாம்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமாசுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்: 670 உனக்கு சொந்தமில்லாத ஒன்றின்மேல் ஆசையா?

2 சாமுவேல் 3: 15,16 அப்பொழுது இஸ்போசேத் அவளை லாயீசின் குமாரனாகிய பல்த்தியேல் என்னும் புருஷனிடத்திலிருந்து அழைத்துவர ஆட்களை அனுப்பினான். அவள் புருஷன் பகூரீம்மட்டும் அவள் பிறகாலே அழுதுகொண்டு வந்தான். அப்னேர் அவனை நோக்கி நீ திரும்பிப்போ என்றான். அவன் திரும்பிப்போய்விட்டான்.

தாவீதுக்கும் மீகாளுக்கும் நடுவில் இருந்த அன்பின் கதை 1 சாமுவேல் 18:28 ல் ஆரம்பித்தது.  மீகாள் தாவீதை நேசித்தாள், ஆனால் ஒருவேளை தாவீது அவளை உண்மையாக நேசித்தானா அல்லது ராஜாவின் மகள் என்பதற்காக மணந்தானா என்றுதான் தெரியவில்லை!  இந்த சம்பந்தம் ஒருவேளை தாவீதுக்கு பலன் கொடுப்பதாயிருந்திருக்கலாம்.

சவுல் தாவீதை கொலை செய்ய முயன்றபோது மீகாள் தாவீதின் பக்கம் இருந்து அவனை காப்பாற்றினாள். தாவீதைக் காப்பாற்ற அவள் தன் தகப்பனையே ஏமாற்ற வேண்டியிருந்தது. ஆனாலும் தாவீது சவுலுக்கு தப்பியோடும்போது மீகாளைப் பற்றி நினைத்ததாகவும் தெரியவில்லை, அவளைப்பற்றி விசாரித்ததாகவும் தெரியவில்லை. மீகாள் அவன் கண்களில் படவே இல்லை.

பின்னர் தாவீது இரு பெண்களை மணந்தான்! மீகாளை அவள் தகப்பனாகிய சவுல் பல்த்தியேலுக்கு விவாகம் செய்து கொடுத்தது அவன் செவிகளை எட்டியது. அந்தக்காலகட்டத்தில் பெண்கள் அதிகம் பேச முடியாது. அவள் நேசித்த ஒருவனிடமிருந்து அவள் தகப்பன் அவளை பிரித்து வேறொருவனுக்கு கொடுத்துவிட்டான்.

ஆனால் வேதம் நமக்கு சொல்லாத இன்னொரு காரியம் நடந்திருக்கிறது. பல்த்தியேலுக்கும் மீகாளுக்கும் நடுவில் ஒரு நல்ல உறவு இருந்தது. பல்த்தியேல் மீகாளை நேசித்தான். இஸ்போசேத் அவளை அழைத்து வர ஆட்களை அனுப்பிய போது பல்த்தியேல் அழுதான். அழுதுகொண்டே அவள் பின்னாக சென்றான் என்று பார்க்கிறோம்.

என்ன கொடுமையான காரியம்! பல்த்தியேல் மீகாளை நேசித்தான் ஆனால் தாவீதுக்கு அவளை அவள் கணவனுடைய அன்பின் கரத்திலிருந்து பிரிக்க அதிகாரம் இருந்தது! தாவீதுக்கு அந்த சமயத்தில் ஆறு மனைவிகள் இருந்தப்போதும் அவன் மீகாளை தன் அதிகாரத்தை உபயோகப்படுத்தி அடைய நினைத்தான்.

நமக்கு சொந்தமில்லாத ஒன்றை நம்முடைய அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி பறித்துக்கொள்ள நாம் முயற்சி செய்வதில்லையா அப்படித்தான்! எத்தனை குடும்பங்கள் இப்படி சீரழிந்து கொண்டிருக்கின்றன!

இந்தக்கதை ஒன்றும் ‘அவர்கள் சந்தோஷமாக வாழ்ந்தார்கள் என்று முடியும் கதை அல்ல! இதன் பின்பு தாவீதின் குடும்பத்தில் யாருமே சந்தோஷமாக இருக்கவில்லை.

உன் வாழ்க்கையில் வேறொருவருக்கு சொந்தமான ஒன்றை நீ ஆசைப்பட்டு அடைய விரும்புகிறாயா? விட்டுவிடு! தாவீதைப்போல தவறு செய்யாதே!எல்லா பொல்லாங்குக்கும் பின் விளைவு உண்டு!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

இதழ்: 669 எப்படியாவது அடைய வேண்டும் என்ற ஆசை!

2 சாமுவேல் 3:14    ….  நான் பெலிஸ்தருடைய நூறு நுனித்தோல்களைப் பரிசமாகக் கொடுத்து, விவாகம் பண்ணின என் மனைவியாகிய மீகாளை அனுப்பிவிடும் என்று சொல்லச் சொன்னான். 

தாவீது சவுலின் மகளாகிய மீகாளைத் திருமணம் செய்ய சவுல் கேட்டதையெல்லாம் செய்திருந்தான். ஆனால் சவுல் தாவீதைப் பழிவாங்க நினைத்து அவன் மனைவியாகிய மீகாளை வேறொருவனுக்கு விவாகம் செய்திருந்தான். இப்பொழுது சவுல் மரித்த பின் தாவீது தனக்கு நடந்த அநியாயத்தை சரி செய்யப் பார்க்கிறான். இந்த வேளையில் அவனுக்கு ஆறு மனைவிகளும், அநேக பிள்ளைகளும் இருந்தாலும், அவனுக்கு இன்னொருத்தி தேவைப்பட்டாள்!

அப்னேருக்கும், இஸ்போசேத்துக்கும் இடையிலான மன வருத்தத்தை தனக்கு சாதகமாக உபயோகப்படுத்தி, இச்போசேத்திடம் அவன் சகோதரியான மீகாளை அனுப்பி விடும்படி செய்தியனுப்ப சொன்னான்.

மீகாள் இன்னொருவனின் மனைவியென்பது அவனுக்கு பெரிதாகப் படவில்லை! மீகாள் தனக்கு வேண்டும்! அவ்வளவுதான்!

இதை வாசிக்கும்போது, என்னை திருப்தி படுத்த நான் எத்தனை முறை மற்றவர்களுடையத் தேவையை மறுதலித்திருக்கிறேன் என்று யோசித்தேன்.

நிச்சயமாக சொல்கிறேன்! நாம் ஒவ்வொருவருக்குள் இப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவம் புதைந்திருக்கும். நம்மை உயர்த்த, நமக்கு பிடித்ததை அடைய, நாம் யாரையாவது உபயோகப்படுத்தியிருக்கிறோமா? தாவீதைப் பொறுத்தவரை அவனுக்கு இருந்த பெரிய குடும்பம் ஒரு பொருட்டாகத் தெரியவில்லை. அவனுக்கு மீகாள் தேவை! அவளை அடைந்தே ஆக வேண்டும்! அதற்காக யாரை வேண்டுமானாலும் பணயம் வைக்கலாம்.

இதனால் மீகாளின் குடும்பத்தில் என்ன பிரச்சனை வந்தால் என்ன? அதைப்பற்றி சற்றும் கவலைப்படாமல் தன் அதிகாரத்தை உபயோகப்படுத்தி அவளை அழைத்து வர சொல்கிறான். அவனுடைய ஆறு மனைவிகளோடு ( நமக்குத் தெரிந்தது) திருப்தியாக இருந்திருந்தால் மீகாளுடைய குடும்பம் கஷ்டப்பட்டிருக்காது அல்லவா!  தாவீதுக்கு மேலும் மேலும் அடைய ஆசை! இந்த ஆசைதான் ஒருநாள் கட்டுக்கடங்காமல் அவனை பத்சேபாளிடம் பாவம் செய்யும்படி தள்ளியது.

எப்படியாவது உன் ஆசையை அடைய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் மற்றவர்களை அலட்சியப்படுத்தி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாயா?  அது தாவீதைப்போல பெரிய பாவத்தில் தான் போய் முடிவடையும்! சிந்தித்து செயல் படு!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

இதழ்: 668 மிரட்டிப் பறிக்கும் குணம்!

2 சாமுவேல் 3: 12,13 அப்னேர் தன் நாமத்தினாலே தாவீதினிடத்திற்கு ஸ்தானாதிபதிகளை அனுப்பி , தேசம் யாருடையது? என்னோடே உடன்படிக்கை பண்ணும். இதோ இஸ்ரவேலையெல்லாம் உம்மிடத்தில் திருப்ப, என் கை உம்மோடிருக்கும் என்று சொல்லச் சொன்னான். அதற்கு தாவீது: நல்லது. உன்னோடே நான் உடன்படிக்கைபண்ணுவேன். ஆனாலும் ஒரேகாரியம் உன்னிடத்தில் கேட்டுக்கொள்கிறேன். அது என்னவெனில் நீ என் முகத்தைப் பார்க்க வரும்போது சவுலின் குமாரத்தியாகிய மீகாளை நீ அழைத்து வரவேண்டும்.

நான் பலமுறை வேதத்தைப் படித்திருந்தாலும் ராஜாவின் மலர்களுக்கு எழுதுவதற்கு படிப்பதைப்போல என்றும் படித்ததில்லை. அதனால்தானோ என்னவோ இன்றைய வேதாகமப் பகுதி அமைந்துள்ள 2 சாமுவேல் 3 ம் அதிகாரத்தை 5 நாட்கள் படித்தேன்.

இன்றைய வசனங்களை நாம் சாதாரணமாக கடந்து போக முடியும். ஆனால் இது தாவீதின் வாழ்க்கையில் நடந்த மிக முக்கியமான சம்பவங்களை நமக்குக் காட்டுகிறது.

இங்கு அப்னேர் சவுலின் குமாரனாகிய இச்போசேத்துக்கு எதிராக எழும்பி தாவீது பக்கம் நிற்பதாக செய்தி அனுப்புகிறான். நானாக இருந்தால் அப்னேர் மாதிரி ஒரு எதிரியுடன் கை கோர்க்க பயந்திருப்பேன். ஆனால் தாவீது அவனை மிரட்டுகிற மாதிரி ஒரு காரியத்தைக் கேட்கிறான்.

சவுலின் குமாரத்தியாகிய மீகாளை அழைத்து வர சொல்லுகிறான். தாவீது மீகாளை மறக்கவே இல்லை. சவுல் அவளை இன்னொருவனுக்குக் கொடுத்தபின்னரும் தாவீதால் அவளை மறக்கவே முடியவில்லை. அதனால் தாவீது அப்னேரை மிரட்டி  மீகாளை திரும்பக் கேட்பதைப் பார்க்கிறோம்.

நம்முடைய உலகத்தில் அடிக்கடி நாம் கேள்விப்படுகிறது இதுதானே! எனக்கு வேண்டியதை நான் மிரட்டியாவது பெற்றுக்கொள்வேன் என்பது! என்னுடைய வாழ்க்கையில் நான் என்றுமே இருக்கக்கூடாது என்று நினைக்கும் ஒரு குணம் இந்த மிரட்டி காரியத்தை சாதிக்கும் குணம்தான்!

நாம் எத்தனைமுறை தாவீதைப் போல நடந்து கொள்கிறோம். நம்முடைய குடும்பத்தையோ அல்லது மற்றவரையோ மிரட்டி, பயமுறுத்தி எத்தனை காரியங்களை சாதித்துக் கொள்கிறோம்.

தாவீது அப்னேரை மிரட்டி மீகாளைக் கேட்காமலிருந்தால் எவ்வளவு நலமாயிருந்திருக்கும்! இன்னொருவனுக்கு மனைவியான அவளை அப்படியே விட்டிருக்கலாமல்லவா? கர்த்தருடைய இருதயத்திற்கேற்றவனாய் கருதப்பட்ட அவன் பின்னர் பத்சேபாளுடன்  நடந்த பாவம் தற்செயலாய் நடந்ததா? இல்லவே இல்லை! இந்த எப்ரோனில் விதைத்த விதை தாவீதின் நகரத்தில் கனிகொடுத்தது.

இதை நினைத்துதான் சங்கீதக்காரன் இப்படி எழுதினான் போலும்

என் இருதயம் பொருளாசையை சாராமல் உமது சாட்சிகளைச் சாரும்படி செய்யும். மாயையை பாராதபடிக்கு நீர் என் கண்களை விலக்கி உமது வழிகளில் என்னை உயிர்ப்பியும்  ( சங் 119:36,37)

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

இதழ்: 667 பதவியைத் தேடி ஓடாதே!

2 சாமுவேல் 3: 9-10 நான் ராஜ்யபாரத்தை சவுலின் குடும்பத்தைவிட்டுத் தாண்டப்பண்ணி, தாவீதின் சிங்காசனத்தைத் தாண் துவக்கி பெயர்செபா மட்டுமுள்ள இஸ்ரவேலின்மேலும், யூதாவின்மேலும் நிலைநிறுத்தும்படி, கர்த்தர் தாவீதுக்கு ஆணையிட்டபடியே நான் அவனுக்கு செய்யாமற்போனால்…..

அப்னேர் சவுலின் படைத்தலைவனாக இருந்தவன். சவுலின் எதிர்பாராத மரணத்துக்கு பின், அவன் சவுலின் குடும்பத்துக்குத் தன் ஆதரவைத் தொடர்ந்து கொடுத்தான். அவன் தேவன் தாவீதுக்குக் கொடுத்திருந்த வாக்குத்தத்தத்தை நன்கு அறிந்திருந்தான் என்று இன்றைய வேதாகமப்பகுதி நமக்குத் தெரிவிக்கிறது.

ஏழறை வருடங்கள் சவுலின் குடும்பம் ராஜ்யபாரத்தைத் தொடர அவன் அவர்களுக்குப் பக்க பலமாக இருந்தான். அவன் சொற்கேட்டு எப்பிராயீம், பென்யமீன் கோத்திரங்கள் மாத்திரம் அல்ல, யூதா தவிர அனைத்து கோத்திரங்களும், சவுலின் இளைய குமாரனாகிய இஸ்போசேத்தை தங்கள் ராஜாவாக ஏற்றுக்கொண்டனர்.

ஆனால் ஒருநாள் இஸ்போசேத் தனக்கு பக்கபலமாயிருந்த தன் நண்பனாகிய அப்னேரின் பேரைக் கெடுக்கத் துணிந்தான்.. அப்னேரின் பெயர் கெட்டது, அப்னேரைப் பற்றிய கிசுகிசுப்பு ஊரெங்கும் பரவியது. ஒரு நல்ல நண்பன் இப்பொழுது எதிரியாக மாறிவிட்டான்.

வேதம் தெளிவாக சொல்கிறது, அப்னேருக்கு தேவன் தெரிந்துகொண்ட ராஜா யாரென்று நன்கு தெரியும் என்று. ஆனால் அதைத் தெரிந்ததாகவே காட்டிக் கொள்ளாமல் அவன் இஸ்போசேத்தை ராஜாவாக்கியது ஒருவேளை தனக்கு அதிகாரமும், வல்லமையும் வேண்டும்  என்பதால் இருக்கலாம். ஆனால் அவனுடைய திட்டம் அவனுக்கு எதிராகத் திரும்பியவுடந் ஒரு கணமும் காத்திராமல் சவுலின் குடும்பத்தை புறக்கணித்து விட்டு எதிரியான தாவீதின் பக்கம் வலை வீசுகிறான். தான் யார் பக்கம் இருப்பது என்பது அவனுக்கு முக்கியமில்லை! தனக்கு வல்லமையும் அதிகாரமும் வேண்டும் அவ்வளவுதான்!

சரித்திரத்தில் இது ஒன்றும் புதிது இல்லை! ஒரு நாட்டுக்கும் மற்றொரு நாட்டுக்கும் மத்தியில் நடப்பதுதான். பெரிய வியாபாரிகள் மத்தியிலும் இது காணப்படும்.  ஆனால் எனக்கு மிகவும் மன வருத்தம் கொடுக்கும் காரியம் என்னவென்றால் இது நம்முடைய சபைகளிலும் காணப்படுவதுதான். மற்றொருவருடைய பதவியை அல்லது அதிகாரத்தை எப்படியாவது தட்டிப்பறிக்க வலைவீசுகிறார்கள்! ஒவ்வொரு திருச்சபையும் தேவனாகிய கர்த்தர் உலாவும் ஸ்தலம் என்பதையும், அவரே அங்கு ஆளுகை செய்கிறார் என்பதையும் மறந்து பதவிக்காகவும், அதிகாரத்துக்காகவும் எதையும் செய்யத் துணிகிறார்கள்.

அப்னேர் அதிகாரத்தைத் தட்டிப்பறிக்க நினைத்தபோது யார் இந்த பூமியை ஆளுகிறார் என்பதை மறந்தே போய்விட்டான். நாம் அந்தத் தவறை செய்யவே வேண்டாம்.

கர்த்தர் ராஜரீகம் பண்ணுகிறார் ( சங் 97:1) அப்படியானால் நாம் ஏன் இந்தப் பதவிக்காக சண்டை போட வேண்டும்?

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

இதழ்: 666 பெயரை அழிக்கும் அவதூறு!

2 சாமுவேல் 3: 7 – 8 சவுலுக்கு ஆயாவின் குமாரத்தியாகிய ரிஸ்பாள் என்ன்னும் பேருள்ள ஒரு மறுமனையாட்டி இருந்தாள். இஸ்போசேத் அப்னேரை நோக்கி: நீ என் தகப்பனாருடைய மறுமனையாட்டியினிடத்தில் பிரவேசித்தது என்ன என்றான். அப்னேர் இஸ்போசேத்தின் வார்த்தைகளுக்காக மிகவும் கோபம் கொண்டு……. என்னை நீர் இன்று ஒரு ஸ்திரீயினிமித்தம் குற்றம் பிடிக்கிறதற்கு, நான் யுதாவுக்கு உட்கையான ஒரு நாய்த்தலையா?

தேர்தல் போர் என்ற தலைப்பில் அவ்வப்பொழுது செய்தி வருவதை நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம். உண்மைக்கு தட்டுபாடு ஆகிய நிலமை நமக்கு ஏற்பட்டுள்ளது. ஒருவரையொருவர் சரமாரியாக குற்றம் சாட்டி வருகின்றனர்.ஒருவரின் பெயரை தரமட்டமாக பேசி அழிப்பதையே மற்றவர் குறிக்கோளாக கொண்டுள்ளனர்.

இன்றைய வேதாகமப்பகுதி நமக்கு, கர்த்தருடைய வார்த்தை இன்றைய சூழ்நிலைக்கு  எப்படி பொருந்துகிறது என்று காட்டுகிறது. பல ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு நடந்த ஒரு சம்பவமாயிருந்தாலும், நம்முடைய வாழ்வுக்குத் தேவையான பாடத்தை நாம் இதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடிகிறது.

இந்தக் கதையை நீங்கள் முன்பு வாசித்ததுண்டா? நான் வேதத்தை பலமுறை வாசித்திருந்தாலும் உண்மையில் இந்தக் கதை எனக்கு ஞாபகமே இல்லை!

இதன் பின்னணியை சற்று சுருக்கமாக சொல்கிறேன்.

ஒருவன் செய்த உதவிக்கு நன்றி செலுத்தாமல், அதற்கு பதிலாக தீங்கு செய்ய நினைத்த சவுலின் குடும்பத்தில் வளர்ந்தவன் தான் அவனுடைய இளைய குமாரன் இஸ்போசேத். சவுலின் மரணத்துக்கு பின்னர் அவனுடைய படைத்தலைவனாகிய அப்னேர், இஸ்போசேத்தை இஸ்ரவேலின் ராஜாவாக்கினான். அதற்காகத் தன் காலமெல்லாம் நன்றியோடு இருக்கவேண்டிய இஸ்போசேத், அப்னேர் தன்னுடைய குடும்பத்தில் பலத்தவனாயிருப்பதைக் கண்டு அவன் மேல் வீண்பழி சுமத்துகிறான்.

மிகக் கொடிய முறையில் அப்னேர் தன் தகப்பனாகிய சவுலின் மறுமனையாட்டியை தனக்கு சொந்தமாக்கியதாகப் பழி போடுகிறான்.

மறுமனையாட்டி என்பது ராஜாக்களின் காலத்தில் விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு வாழ்க்கை. இது  வேசித்தனம் அல்ல! இரண்டாவது மனைவியாக வாழ்க்கைப்படுவதுதான். அநேக ஏழைப் பெண்கள் இப்படி இரண்டாவது அல்லது மூன்றாவது மனைவியாக மனப்பூர்வமாக மணம் செய்வது வழக்கம். இங்கே சொல்லப்பட்ட  ரிஸ்பாள் சவுலின் மறுமனையாட்டி, சவுலுக்கு சொந்தமானவள். சவுலின் குடும்பத்தை சேர்ந்தவள்.

இஸ்போசேத் இங்கு கணவனை இழந்த ஒரு ஏழைப் பெண்ணைத் தனக்கு சாதகமாக உபயோகப்படுத்தி அப்னேர் மேல் பழி சுமத்துகிறான். ஆனால் அப்னேர் கை கட்டிக்கொண்டு அந்தப்பழியை ஏற்கவில்லை! அதற்கு பதிலடி கொடுக்க முடிவெடுக்கிறதைப் பார்க்கிறோம்.

இதை வாசிக்கும்போது, அப்னேரைப்போன்ற உண்மையான ஒரு நண்பனின் பெயரைக் கெடுக்க இஸ்போசேத் எப்படித் துணிந்தான் என்று தான் நினைக்கத் தோன்றியது.

நாம்கூட சிலநேரங்களில் நம்முடைய நண்பர்களைப்பற்றி வீண்காரியங்களைப் பேசுவதில்லையா? ஒருவேளை அது அந்த நண்பரின் காதுக்கு எட்டுமாயின் அவர் மனது புண்படுமே என்று நினைப்பதேயில்லை!

அதே சமயத்தில் நண்பர்களைப் பற்றி பேசப்படும் அவதூறுகளை செவி கொடுத்து கேட்பதும் தவறே!

ஒருவரைப்பற்றி  அவதூறு சொல்வதை விட பெரிய கெடுதி நாம் யாருக்குமே இழைக்க முடியாது. நாம் பேசும் ஒரே ஒரு வார்த்தையில் கூட ஒருவரின் பெயரை அழித்துவிடலாம்.

கர்த்தர் இப்படிப்பட்ட பாவத்திலிருந்து நம்மைக் காத்துக் கொள்ளும்படி ஜெபிப்போம்.

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்