Archive | November 2016

மலர் 7 இதழ்: 529 ஓர்பாள் எடுத்த முடிவு தவறா?

ரூத்: 1: 6  “கர்த்தர் தம்முடைய ஜனங்களைச் சந்தித்து அவர்களுக்கு ஆகாரம் அருளினார் என்று அவள் (நகோமி) மோவாப்தேசத்திலே கேள்விப்பட்டு, தன் மருமக்களோடேகூட மோவாப் தேசத்திலிருந்து திரும்பிவரும்படி எழுந்து,

ரூத்: 1: 7      தன் இரண்டு மருமக்களோடுங்கூடத் தானிருந்த ஸ்தலத்தை விட்டுப் புறப்பட்டாள். யூதாதேசத்திற்குத் திரும்பிப்போக அவர்கள் வழிநடக்கையில்,  “

ரூத்: 1: 8   நகோமி தன் இரண்டு மருமக்களையும் நோக்கி: நீங்கள் இருவரும் உங்கள் தாய்வீட்டுக்குத் திரும்பிப்போங்கள்; மரித்துப்போனவர்களுக்கும் எனக்கும் நீங்கள் தயைசெய்ததுபோல, கர்த்தர் உங்களுக்கும் தயை செய்வாராக.

ரூத்: 1: 9  கர்த்தர் உங்கள் இருவருக்கும் வாய்க்கும் புருஷனுடைய வீட்டிலே நீங்கள் சுகமாய் வாழ்ந்திருக்கச் செய்வாராக என்று சொல்லி அவர்களை முத்தமிட்டாள். அப்பொழுது அவர்கள் சத்தமிட்டு அழுது அவளைப் பார்த்து;

ரூத்: 1: 10  உம்முடைய ஜனத்தண்டைக்கே உம்முடன் கூட வருவோம் என்றார்கள்.

ரூத்: 1: 11 அதற்கு நகோமி: என் மக்களே, நீங்கள் திரும்பிப்போங்கள்; என்னோடே ஏன் வருகிறீர்கள்? உங்களுக்குப் புருஷராகும்படிக்கு, இனிமேல் என்  கர்ப்பத்திலே எனக்குப் பிள்ளைகள் உண்டாகுமோ?

ரூத்: 1: 12 என் மக்களே திரும்பிப்போங்கள்;

இன்று நாம் நகோமியின்  மருமகளாகிய ஒர்பாளைப் பற்றிப் படிக்கப் போகிறோம். ஒர்பாள் மோவாபிலிருந்த தன் குடும்பத்துக்கு திரும்பி சென்று விட்டதால் அவளை நாம் எப்பொழுதுமே உலகத்தைத் தெரிந்து கொண்ட ஒரு பெண்ணாகவே பார்க்கிறோம்.

பல வருடங்களாக நான் கூட ஒர்பாள் தவறான முடிவை எடுத்ததாகவும், ரூத் சரியான முடிவை எடுத்ததாகவுமே நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் இந்த முறை ராஜாவின் மலர்களுக்காக நான் ரூத் புத்தகத்தை படித்த போதுதான் ஒர்பாளை நான் தவறாக நியாயம் தீர்த்து விட்டேனோ என்ற எண்ணம் வந்தது.

ஒர்பாள் மோவாபுக்குத் திரும்பிப் போக முடிவு எடுத்ததற்குக்கான காரணத்தை நாம் தெரிந்து கொள்ளவே நான் இன்று பல வசனங்களை குறிப்பிட்டுள்ளேன்.

முதலில் நகோமி மோவாபைவிட்டு யூதேயாவுக்கு செல்ல முடிவு செய்தவுடனே அவளுடைய இரண்டு மருமக்களும் அவளோடே எழுந்து புறப்பட்டனர் என்று பார்க்கிறோம். யாரும் அவர்கள் இருவரையும் மாமியாரோடு கூட செல்ல வேண்டும் என்றக் கட்டளையைப் போடவில்லை. அதுமட்டுமல்ல அவர்கள் இருவரும் சிறு பிள்ளைகளும் அல்ல. இருவரும் தானாகவே முடிவு எடுத்து மாமியாரைப் பின் தொடர்ந்தனர்.

இரண்டாவதாக நகோமி தன் மருமக்களைப் பார்த்து உறுதியானக் குரலில்  நீங்கள் திரும்பி உங்கள் தாய்வீட்டுக்கு போங்கள் என்றுக் கூறுவதைப் பார்க்கிறோம். யோசித்து முடிவு செய்யுங்கள் என்றோ, நீங்கள் திரும்பிவிட்டால் நல்லது என்று நினைக்கிறேன் என்றோ அவள் சொல்லவில்லை. திட்டமாகத் திரும்பும்படிக் கட்டளைக் கொடுக்கிறாள்.

அதுமட்டுமல்ல நகோமி அவர்களை  நோக்கி கர்த்தர் உங்களை சுகமாய் வாழ்ந்திருக்க செய்வாராக என்று ஆசீர்வதித்து திரும்பிப் போக சொல்வதையும் பார்க்கிறோம். நிறைந்த மனதுடன் நாம் நம் பிள்ளைகளை ஆசீர்வதிப்பது போல அவர்களை ஆசீர்வதித்து வழியனுப்புகிறாள்.

நான்காவதாக இதைக்கேட்ட ஒர்பாள் சந்தோஷத்தால் மகிழ்ந்து துள்ளி எழுந்து அம்மா வீட்டுக்கு புறப்பட்டு போகத் தயாராகவில்லை. அவளும், ரூத்தும் மனவேதனைத் தாங்காமல் சத்தமாய் அழுதனர் என்று பார்க்கிறோம்.

அப்படியாக அழுது புலம்பி, ஒருவரையொருவர் முத்தமிட்ட பின்னரும் அவர்கள் நகோமியைப் பிரிய மனதில்லை. ஒர்பாளும் ரூத்தைப் போலவே ஒரே மனதாக  உம்முடைய ஜனத்தண்டைக்கே உம்முடன் கூட வருவோம் என்பதைப் பார்க்கிறோம்.

கடைசியாக நகோமி அவர்களைப் பார்த்து  நீங்கள் திரும்பிப்போங்கள்; என்னோடே ஏன் வருகிறீர்கள்? உங்களுக்குப் புருஷராகும்படிக்கு, இனிமேல் என்  கர்ப்பத்திலே எனக்குப் பிள்ளைகள் உண்டாகுமோ? என்பதைப் பார்க்கிறோம். அவள் ஒர்பாளும், ரூத்தும் சந்தோஷமாகத் திருமணம் செய்து வாழ வேண்டுமென்று மனதார விரும்பினாள். தனக்கு இன்னும் இரண்டு பிள்ளைகள் இருந்திருந்தால் அவர்களை ஒர்பாளுக்கும், ரூத்துக்கும்தான் மணம் முடித்துக் கொடுத்திருப்பாள். அவ்வளவு அருமையான பிள்ளைகள் அவளுடைய மருமக்கள் இருவரும்.

இதை வாசிக்கும்போது ஒர்பாளைப் பற்றி என்ன தோன்றுகிறது? அவள் ஒரு புறஜாதிப் பெண், தன் மாமியாரை விட்டு விட்டு உலகத்தை நோக்கி சென்றுவிட்டாள் என்றா தோன்றுகிறது? தன் மாமியாரை இவ்வளவுதூரம் நேசித்தவள், எல்லா இழப்புகளின் மத்தியிலும் தன் கணவனின்  குடும்பத்துக்கு உறுதுணையாயிருந்தவள் ஒரு நொடியில் பொல்லாதவளாய் மாறிவிடுவாளா?

ஒர்பாளும் ரூத்தைப் போலவே தன்னுடைய வாழ்க்கையை நகோமியின் தேவனாகிய கர்த்தருக்கு ஒப்புவித்திருந்தாள் என்றுதான் தோன்றுகிறது. நகோமிதான் ஒரு நல்லத் தாயின் ஸ்தானத்தில் இருந்து ஒர்பாளைத் திருப்பி அனுப்புகிறாள் என்பதை நாம் மறந்து போக வேண்டாம்.

நாளைய தினத்தில்  இந்தத் தோட்டத்துக்கு வாருங்கள்! தேவனாகிய கர்த்தர் ஒர்பாளுக்கு மோவாபிலே என்னத் திட்டத்தை வைத்திருந்திருப்பார் என்று  சற்று சிந்திக்கலாம்!

ஒர்பாளை மோவாபிலும், ரூத்தை யூதேயாவிலும் வைத்து தம்முடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றிய தேவன் இன்று உன்னை இந்தியாவிலோ, சவுதி அரேபியாவிலோ, கனடாவிலோ, அமெரிக்காவிலோ, மலேசியாவிலோ, ரஷ்யாவிலோ வைத்திருக்கலாம்! நாம் வாழும் இடத்திலே தேவனுடைய சித்தம் நிறைவேற வேண்டியதிருக்கிறது என்பதை மறந்து விடாதீர்கள்! 

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

Advertisements

மலர் 7 இதழ்: 528 காயங்களும் தழும்புகளும் ஆறும்!

ரூத்: 1 : 13    “… என் மக்களே கர்த்தருடைய கை எனக்கு விரோதமாயிருக்கிறதினால் உங்கள் நிமித்தம் எனக்கு மிகுந்த விசனம் இருக்கிறது என்றாள்.”

நாம் நகோமியின் வாழ்க்கையைப் பற்றி படித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அவள் தன் மருமக்களை நோக்கித் தங்கள் குடும்பத்துக்கு திரும்பிப் போகுமாறு கூறியதைப் பார்த்தோம். பிரச்சனைகள், வியாதி, வேதனைகள், ஏமாற்றங்கள்,கடைசியில் மரணம் இவற்றை ஒன்று பின் ஒன்றாய் அனுபவித்த நகோமியின் வாழ்வில் ஏற்பட்ட  துன்பங்கள் ஒரு கசப்பான மாத்திரை போல இருந்தது. கணவனையும், இரு மகன்களையும் மரணத்துக்கு ஒப்புக்கொடுத்த அவள், இன்று தன் மருமக்களையும் திரும்ப அனுப்பிவிட்டு, வெறுங்கையுடன் பெத்லெகேமை நோக்கிப் புறப்பட ஆயத்தமானாள்.

ஒருவேளை உங்களில் யாராவது இன்று , நகோமியைப் போல என்னுடைய பாத்திரம் கசப்பான துன்பங்களால் நிரம்பி வழிகிறது, கர்த்தருடைய கை எனக்கு விரோதமாயிருக்கிறது என்று எண்ணுகிறீர்களா?

நீங்கள் மட்டுமல்ல!  நாம் ஒவ்வொருவரும் நம் வாழ்வில் ஏதோ ஒரு சமயத்தில் , வேதத்தில் நாம் காணும் யோபைப் போலவும், நகோமியைப் போலவும் கஷ்டங்களை அனுபவிக்கிறோம். நாம் கடவுளை நோக்கி, நான் உம்மைதானே பின் பற்றுகிறேன், உம்மைதானே நேசிக்கிறேன், உமக்குத்தானே ஊழியம் செய்கிறேன், எனக்கு ஏன் இத்தனை துன்பங்களைக் கொடுக்கிறீர்? நான் உமக்கு என்ன துரோகம் செய்தேன், என்னால் தாங்க முடியாத அளவு ஏன் என்மேல் பாரத்தை சுமத்துகிறீர், என்றெல்லாம் கதறுகிறோம் அல்லவா? ஒருவேளை நீங்கள் அப்படி ஜெபிக்காமல் இருந்திருக்கலாம், ஆனால் நான் ஜெபித்திருக்கிறேன்!

நகோமியைப்போல கர்த்தருடைய கை எனக்கு விரோதமாயிருக்கிறது என்று நாம் நினைப்பது நம் எல்லோருக்கும் சகஜம் தான்! ஒருவேளை நகோமி, இதைவிட நிலைமை மோசமாகிவிடுமோ என்று கூட நினைத்திருக்கலாம்.

கர்த்தர் நம்முடைய துன்பங்கள் மூலமாக நமக்கு பெரிய ஆசீர்வாதங்களைக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற விசேஷமான திட்டம் எதுவுமில்லாமல் எந்தத் துன்பமும் நம்மை அணுக விடமாட்டார் என்று யாரோ எழுதியது நினைவுக்கு வருகிறது.

இது  என் வாழ்க்கையில் நடந்த உண்மை! அதுமட்டுமல்ல என்னுடைய அநேக நண்பர்கள் இவ்விதமாக மழைக்கு பின்னால் வரும் வானவில் போல பெருந்துன்பங்களுக்கு பின்னால் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றுக் கொண்டதையும் பார்த்திருக்கிறேன்.

உன் துன்பங்கள் உனக்கு காயங்களையும் தழும்பையும் உண்டாக்கலாம். உன் காயங்களை ஆற்ற கிறிஸ்து இயேசு உனக்காக சிலுவையில் காயப்பட்டார் என்பதை மறந்து போகோதே! அவர் தழும்புகளால் நீ குணமாவாய்!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

மலர் 7 இதழ்: 527 இருதயம் வலிமைப் பட ஒரு ஆலோசனை!

ரூத்: 1: 8 – 10  நகோமி தன் இரண்டு மருமக்களையும் நோக்கி: நீங்கள் இருவரும் உங்கள் தாய்வீட்டுக்குத் திரும்பிப்போங்கள்; மரித்துப்போனவர்களுக்கும் எனக்கும் நீங்கள் தயைசெய்ததுபோல, கர்த்தர் உங்களுக்கும் தயை செய்வாராக.

கர்த்தர் உங்கள் இருவருக்கும் வாய்க்கும் புருஷனுடைய வீட்டிலே நீங்கள் சுகமாய் வாழ்ந்திருக்கச் செய்வாராக என்று சொல்லி அவர்களை முத்தமிட்டாள். அப்பொழுது அவர்கள் சத்தமிட்டு அழுது அவளைப் பார்த்து;

உம்முடைய ஜனத்தண்டைக்கே உம்முடன் கூட வருவோம் என்றார்கள்.

என்னுடைய வாழ்வில் நான் இளம் வயதிலேயே ஒன்றுக்கு பின்னால் ஒன்றாக மரணத்தைப் பார்த்தவள். மரணம் என்னுடைய குடும்பத்தில் ஏற்படுத்திய இழப்பால் பலவிதமான கடினமான சூழ்நிலைகளைத் தாண்டி வந்தவள். அப்படி நான் அனுபவித்த கஷ்டங்களால், என்னால் மற்றவர்கள் படும் வேதனையை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. என்னைபோன்ற வேதனைகளை அனுபவித்தவர்கள் மேல் அன்பையும் காட்ட முடிந்தது. ஒரே படகில் பயணம் பண்ணுபவர்களுக்குத்தானே தங்களை சூழ்ந்துள்ள ஆபத்துகளும், பயமும் தெரியும்.

நகோமி, ஒர்பாள், ரூத்  –  மூன்று விதவைகள்! கணவனை இழந்து மோவாபிலே தனித்து வாழ்பவர்கள்! இவர்களை இணைத்திருக்கும் பந்தத்தை நம்மால் கற்பனைகூட பண்ணி பார்க்க முடியவில்லை! துக்கம், வேதனை, இழப்பு என்ற ஒரே படகில் பயணம் பண்ணியவர்கள்! ஒருவரையொருவர் அதிகமாக நேசித்தவர்கள்! மோவாபியர், யூதர் என்ற பேதம் இல்லாமல் அவர்கள் மேல் விழுந்த இடிகளால் பட்ட அழிவை மேற்கொள்ள, ஒருவரையொருவர் தாங்கி வந்தனர்.

இந்த குடும்பத்தின் மாமியாரான நகோமி தன் மருமக்களை சுயநலமில்லாமல் நேசிப்பதையும் பார்க்கிறோம். அவர்கள் இருவரும் மோவாபியராயிருப்பதால் அவள் அவர்களை சுயநலத்தோடு நடத்தவில்லை. நகோமி யூதேயாவுக்கு புறப்படும் இந்த சமயத்தில் அவளுக்கு வழித்துணை தேவைப்பட்டாலும் அவள் தன் மருமக்களின் நலத்தை விரும்பி அவர்களைத் திரும்பிப்போகும்படி வேண்டுகிறாள்.

நீங்கள் இருவரும் உங்கள் தாய்வீட்டுக்குத் திரும்பிப்போங்கள்; மரித்துப்போனவர்களுக்கும் எனக்கும் நீங்கள் தயைசெய்ததுபோல, கர்த்தர் உங்களுக்கும் தயை செய்வாராக என்பதைப் பார்க்கிறோம். பரலோக தேவனின் அன்பை அனுபவித்த நகோமி, அந்த அன்பை தன் மருமக்களும் அனுபவிக்கவேண்டுமென்று விரும்பினாள். மாமியார் மருமகள் உறவே கேள்விக்குறியாக இருக்கும்  இன்றைய தினத்தில் எந்த மாமியாரும் செய்யாத ஒரு காரியம் இது. தேவனுடைய அன்பை ருசிபார்த்து, தேவனுடைய சத்தத்துக்கு செவிகொடுத்து வாழ்ந்த நகோமியால் மோவாபிய பெண்களான தன் மருமக்கள் இருவரையும் நேசிக்க முடிந்தது.

நகோமியின் இரண்டு மருமக்களும் அவளை விட்டுப் பிரிந்து செல்ல விரும்பவில்லை, ஏனெனில் நகோமி அவர்களிடம் தன் வாயினால் பிரசங்கம் பண்ணவில்லை, தன் வாழ்க்கையால் இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தரின் இரக்கத்தையும், தயவையும் ஒவ்வொருநாளும் காண்பித்திருந்தாள்.

நலமான இருதயம் வேண்டுமென்று நாம் அனேக உணவுகளையும், உடற்பயிற்சிகளையும் செய்கிறோம். ஆனால் நாம் இருதயம் முழுவதும் கிறிஸ்துவின் அன்பு நிறைந்தவர்களாக உற்றார், உறவினர், மற்றும் நம்மை சுற்றியுள்ளவர்களிடம் நடந்து கொள்வதே நம் இருதயத்துக்கு வலிமை கொடுக்கும்.

நகோமியைப் போல நாமும் நம் வாழ்க்கையில் கிறிஸ்துவின் அன்பை பிரதிபலிக்கும் படியாக ஜெபிப்போம். நாம் மற்றவர்களுக்காக வாழும்போது தான் நம் வாழ்வில் சுவை கூடும்!

நேசிக்கப்படும்போது அல்ல, நேசிக்கும்போதுதான் இருதயம் நலம் பெறும்!

நீ எப்பொழுதுமே சந்தோஷமாக இருக்க முடியாமலிருக்கலாம், ஆனால் எப்பொழுதுமே சந்தோஷத்தைக் கொடுக்க முடியும்!

நீ ஓடும் வாழ்க்கை என்னும் ஓட்டத்தில் தனிமையாக ஓட விரும்புகிறாயா, அல்லது உன்னோடு ஓடிக்கொண்டிருக்கும் மற்றவர்களுக்கு உதவுகிறாயா?

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

மலர் 7 இதழ்: 526 நறுமணம் வீசிய மலர்!

ரூத்: 1: 7     (நகோமி)  தன் இரண்டு மருமக்களோடுங்கூடத் தானிருந்த ஸ்தலத்தை விட்டுப் புறப்பட்டாள். யூதாதேசத்திற்குத் திரும்பிப்போக அவர்கள் வழிநடக்கையில்,  “

இன்று நான் நகோமியின் வாழ்க்கையைப் பற்றி சிந்தித்தபோது பின்வரும்  வாசகங்கள் தான் நினைவுக்கு வந்தன!

“நாம் வாழும் வாழ்க்கை நாம் பிரசிங்கிக்கிற  சிறந்த பிரசங்கம் போன்றது! 

நம்முடைய வாழ்க்கையின் மூலமாக நாம் என்ன செய்தியை பரப்புகிறோம்!

நாம் வார்த்தைகளால் பிரசிங்கிப்பதை ஒருவேளை நம்மை சுற்றியுள்ள மக்கள் விசுவாசியாமல் போகலாம், ஆனால் வாழ்க்கையினால் பிரசிங்கிப்பதை நிச்சயமாக விசுவாசிப்பார்கள்! “

ஒரு நிமிடம் என்னோடு கூட நகோமியின் வாழ்க்கையை சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

முதலாவதாக, நகோமியின் மகன் இருவரும் யூதகுலத்துப் பெண்களை மணக்கவில்லை. அவர்கள் மணந்தது புறஜாதியினர் என்று யூதரால் ஒதுக்கப்பட்ட மோவாபியப் பெண்கள். இன்றைய முறையில் சொல்வோமானால் அவர்கள் இருவரும் அவிசுவாசிகள்

தெரிந்து கொள்ளப்பட்ட ஜனத்தையும், கோத்திரத்தையும் சேராதவர்களை பெத்லேகேம் ஊரார் ஒருவேளை ஒதுக்கி வைத்து விடலாம். ஆனால் நகோமி தன் மருமக்களை நோக்கி பெத்லெகேமுக்கு போகலாம் என்றவுடனே அவர்கள் இருவரும் அவள் சொல்லுக்கு கீழ்ப்படிந்தனர் என்று பார்க்கிறோம்.

இந்த இரண்டு இளம் பெண்களின் வாழ்க்கையிலும் இது எத்தனை முக்கியமான முடிவு என்று பாருங்கள்! அவர்கள் பிறந்து வளர்ந்த நாட்டை விட்டு, தங்கள் உறவினரை விட்டு, நண்பர்களை விட்டு, தங்களுடைய பண்பாடுகளையும், பாரம்பரியங்களையும் விட்டு, முன் பின் தெரியாத யூதருடைய நாட்டுக்கு, மோவாபியராகியத்  தங்களைப் புறஜாதியார் என்று கீழ்த்தரமாய் நோக்குகிற மக்களண்டைக்கு போகப் புறப்பட்டனர்.

இந்த முடிவை அவர்கள் எப்படி எடுத்தனர்? யாரோ பெரிய ஊழியக்காரரின் பிரசங்கம் மூலம் அவர்கள் அழைக்கப்பட்டார்களா? பெரிய கன்வென்ஷன் கூட்டத்துக்கு போய் கைத்தூக்கி ஒப்புக்கொடுத்தார்களா? இல்லவே இல்லை! தங்களுடைய அருமை மாமியார் நகோமியின் வாழ்க்கையே அவர்களுக்கு பிரசங்கமாய் அமைந்திருந்தது! அவள் பிரதிபலித்த அன்பு, தயவு , பண்பு இவைகள் நிறைந்த வாழ்க்கை, அவர்களை  நகோமியண்டைமட்டும் அல்ல, அவளுடைய தேவனிடத்திலும் கிட்டி சேரச் செய்தது.

சில நேரங்களில்  கிறிஸ்தவர்கள் என்று சொல்பவர்கள், மற்றவர்கள் பாவிகள் நாங்கள் தான் நீதிமான் என்று பேசிவிட்டு பின்னர் அதற்கு எதிர்மாராக வாழ்வதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டிருக்கிறேன். இவர்கள் வாழ்க்கை மற்றவர்களுக்கு முன்னால் எப்படி சாட்சியாக இருக்கும் என்று நினைத்திருக்கிறேன்.

ஆனால் நகோமியின் வாழ்க்கை மோவாபியரான தன் மருமக்களுக்கு முன்பு ஒரு பிரசங்கமாகவே அமைந்திருந்தது. அவளுடைய மலர்த் தோட்டத்தில் மலர்கள் இருந்தன! அவற்றில் நறுமணம் இருந்தது! அவள் விதைத்த அன்பு, தயவு என்ற விதைகள் அவளுடைய நன்னடத்தை என்ற நல்ல நிலத்தில் விழுந்து ஒன்று, பத்தும் நூறுமாய் பலன் கொடுத்தன.

அன்பும் தயவும் மற்றவர்களை தன்னிடமாய் இழுக்கும் என்று உணர்ந்திருந்த இந்த மாமியார் மோவாபை விட்டுப் புறப்பட்டு பெத்லெகேமுக்கு திரும்பிய போது தனித்து செல்ல நேரிடவில்லை! அவளுடைய மருமக்கள் அன்பினால் பிணைக்கப்பட்டு அவளோடு புறப்பட்டு சென்றனர்.

இன்று நம்முடைய வாழ்க்கை நம் குடும்பத்தினருக்கு ஒரு பிரசங்கமாக இருக்கிறதா? அல்லது மாய்மாலமாக இருக்கிறதா?

கர்த்தராகிய இயேசுவே நாங்கள் உம்மைப் பிரசங்கிக்க உதவி தாரும் ஆனால் வெறு வார்த்தைகளால் அல்ல எங்கள் வாழ்க்கையின் மூலமாகவும், எங்கள் சாட்சியின் மூலமாகவும்….  என்று ஜெபித்த அன்னை தெரெசாவின் ஜெபம் இன்று நம்முடையதாகட்டும்!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

மலர் 7 இதழ்: 525 தேவன் திட்டமிட்ட பாதையில்!

ரூத்: 1: 7     (நகோமி)  தன் இரண்டு மருமக்களோடுங்கூடத் தானிருந்த ஸ்தலத்தை விட்டுப் புறப்பட்டாள். யூதாதேசத்திற்குத் திரும்பிப்போக அவர்கள் வழிநடக்கையில்,  “

சில நாட்களுக்கு முன்பு என்னுடைய வீட்டை சுத்தம் பண்ண ஆரம்பித்தேன். சில நேரங்களில் நாம் எதிர்பார்ப்பதை விட அதிகமாகவே வீட்டில் தேவையில்லாதவைகள் சேர்ந்துவிடுகின்றன. அடுக்கடுக்கான செய்தி தாள்கள் , அப்புறம் படிக்கலாம் என்று சேர்த்து வைத்த மாத இதழ்கள், முக்கியமானவைகள் என்று சேர்த்து வைத்த பலவிதமான விளம்பரங்கள் என்று கழித்துக்கட்ட வேண்டியவை அநேகம் இருந்தன.

தேவையில்லாத பேப்பர்களை கிழித்துக் கொண்டிருந்த போது என் கண்ணில் பட்ட ஒரு சிறிய நாள்குறிப்பில் நான் பல வருடங்களுக்கு முன்பு  போட்ட பலத் திட்டங்கள் கண்ணில் பட்டது.

அப்பொழுதெல்லாம் என் வாழ்க்கையைக்குறித்த குறுகிய காலத் திட்டம், நெடுங்காலத் திட்டம் என்று நான் கிறுக்குவதுண்டு. ஆனால் நான்  கனவிலும் நினைக்காத கடுங்காற்றும், பூமியதிர்ச்சிகளும்,  அக்கினிகளும் கூட என் வாழ்க்கையில் இடம் பெற்றிருந்தன! இவைகள் என் திட்டத்தில் இடம் பெறவில்லை ஆனால் வாழ்க்கையில் இடம் பெற்றன. இன்று அவைகளைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது அவை என்னைத் தேவனண்டை மிக நெருக்கமாய் கொண்டு வந்ததைத்தான் உணர முடிந்தது! அவருடைய அன்பையும், பிரசன்னத்தையும், அவருடைய மெல்லிய சத்தத்தையும் அனுபவிக்க செய்தவை அந்த பூமியதிர்ச்சி அனுபவங்கள் தான்!

நகோமியும், எலிமெலேக்கும் தாங்கள் வாழ்ந்த ஊராகிய பெத்லெகேமை விட்டு புறப்பட்டு  மோவாபை நோக்கி சென்றபோது அவர்கள் அமைத்த திட்டத்தில் அவர்களுக்கு மோவாபில் நடந்த எதுவுமே இடம் பெறவில்லை. இப்பொழுது பத்து வருடங்களுக்கு பின்னால் நகோமியைத் தவிர யாருமே உயிருடன் இல்லை. யார் இப்படி நடக்கும் என்று நினைத்திருப்பார்கள்! நகோமி இப்பொழுது பெத்லெகேமுக்கு திரும்பிச் செல்ல புறப்பட்டபோது அவள் கணவனும் கூட இல்லை!  அவள் பிள்ளைகளும் கூட இல்லை! அவளுடன் இருந்தது இரண்டு மோவாபிய மருமகள்மார் மட்டுமே!

இத்தனை இடிகளும் நகோமியின் தலையில் விழுந்தபோதிலும், கர்த்தர் அவளுடைய மோசமான வாழ்க்கையின் சூழலை உபயோகப்படுத்தி அவளை பரலோக இன்பத்துக்குள் வழிநடத்துவதைப் பாருங்கள்!  அவள் வாழ்க்கையில் மரணம் என்ற அலைகள் ஒவ்வொருமுறையும் வந்து அவள் நேசித்த அவள் கணவனையும், இரு குமாரரையும் அவளிடமிருந்து பிரித்த போது, தேவனாகிய கர்த்தரின் கால்த்தடமும் அவள் சென்ற பாதையில் பதிந்திருந்தன!

கர்த்தர் நம்முடைய வாழ்விலும் நேரிடும் கடினமான சூழ்நிலைகளையும், நம்முடையத் தோல்விகளையும்  உபயோகப்படுத்தி நம்மை பரலோகப் பாதையில் வழிநடத்துவார். நாம் செல்லும் பாதை ஒரு புதிராக இருக்கலாம்!  ஆனால் அவை நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் நமக்காக அமைத்திருக்கும் திட்டத்தில் இடம் பெற்றுள்ளது! அதன் முடிவில்தான் உனக்கு அது தெரியும்!

தேவனுடையப் பாதையில் செல்லத் தெரிந்து கொண்ட நகோமியின் வாழ்வில் கர்த்தர் அவளுடைய ஆசைகளை மட்டும் நிறைவேற்றவில்லை அதற்கும் அப்பாற்பட்டவைகளையும் நிறைவேற்றினார்.

நீ கடந்து வரும் கடினமானப் பாதை தேவன் உனக்காக திட்டமிட்ட பாதை என்று விசுவாசி! நீ விசுவாசித்தால் தேவனுடைய நோக்கம் உனக்கு புலப்படும்! தேவனுடைய நோக்கம் புலப்படும்போது நீ அவரைக் கிட்டி சேர்ந்து அவரை அணைத்துக் கொள்வாய்!

அனுபவம் நிறைந்த ஒரு வில்வித்தைக்காரன் எய்யும் அம்பு, அவன் எய்த நோக்கத்தை நிறைவேற்றாமல் திரும்பாது! உன் வாழ்க்கையும் அப்படித்தான்! நீ உருவாக்கப்பட்டதே தேவனுடைய நோக்கம் உன்னில் நிறைவேறுவதற்காகத்தான்.

 

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

மலர் 7 இதழ்: 524 பொறுமையாயிரு! சோர்ந்து போகாதே!

ரூத்: 1: 6  “கர்த்தர் தம்முடைய ஜனங்களைச் சந்தித்து அவர்களுக்கு ஆகாரம் அருளினார் என்று அவள் (நகோமி) மோவாப்தேசத்திலே கேள்விப்பட்டு, தன் மருமக்களோடேகூட மோவாப் தேசத்திலிருந்து திரும்பிவரும்படி எழுந்து,

நாம் ரூத் புத்தகத்தைப் படித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அயல் நாட்டில் விதவையாக வாழ்ந்த நகோமி, தன் மருமக்களோடு கூட அப்பத்தின் வீடாகிய பெத்லேகேமுக்கு திரும்பி செல்ல முடிவு செய்தாள் என்று பார்த்தோம்.

பெண்களுக்கு பொதுவாகவே மனத் தைரியமும், பொறுமையும் அதிகம் என்று நினைப்பவள் நான். சில வருடங்களுக்கு முன்னர் என்னுடைய ஊழியத்தில் பணிபுரிந்த ஒரு சகோதரியின் கணவருக்கு மூளையில் கட்டியை ஆப்பரேஷன் பண்ணி எடுத்து வீட்டுக்கு வந்தவுடன் வலிப்பு வந்ததால், தையல் போட்ட இடத்தில் திறந்து விட்டது. மறுபடியும் ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் பண்ணினர். மறுபடியும் ஆப்பரேஷன், மறுபடியும் கட்டி என்று இரண்டு வருடம் பெரும்பாடு பட்டபின் அவர் மரித்து போனார். இவற்றை பொறுமையாக சகிக்கும் மன தைரியம் பெண்களுக்குக் கர்த்தர் கொடுக்கிற கிருபைதான்.

கொஞ்ச நாட்களாக நான் ரூத் புத்தகத்தை திரும்பத் திரும்பப் படித்தேன். இன்று நாம் வாசிக்கிற வசனத்தின் வரிகள் எனக்கு நகோமியின் பொறுமையைத் தான் விளக்கியது.  கர்த்தர் தம்முடைய ஜனங்களைச் சந்தித்து அவர்களுக்கு ஆகாரம் அருளினார் என்று அவள் மோவாப்தேசத்திலே கேள்விப்பட்டாள்.  நகோமி மிகக் கடினமான சூழ்நிலையில் மோவாபில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாலும், அவள்  தன் மனத்தைரியத்தை விடவேயில்லை. தன்னுடைய கர்த்தரின் வழிநடத்துதலுக்காக பொறுமையாகக் காத்திருந்தாள். ஒருநாள் தேவனின் மெல்லிய சத்தம் அவள் செவிகளில் பேசி அப்பத்தின் வீடாகிய பெத்லெகேமுக்கு திரும்பும்படி அழைத்ததை உணர்ந்தாள்.

நம் வாழ்வின் கடினமான சூழலை பொறுமையாக சகிப்பது மட்டுமல்ல, அதை மகிமையாக மாற்றிப்போடும் திறமையும் நமக்குத் தேவை! நாம் கடந்து வரும் பாதையில் உள்ள கற்களையும், முட்களையும் நாம் பொறுமையாக, மனத் தைரியத்தோடு கடந்து வரும்போது, நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தர் நம்மை அப்பத்தின் வீட்டில் அவர் நமக்காக ஆயத்தம் பண்ணியிருக்கிற விருந்தை நோக்கி அழைத்து செல்வார் என்பதில் சந்தேகமேயில்லை.

அவர் இன்று உன்னிடம் கேட்பது ஒன்றே ஒன்றுதான்! நீ கடந்து வரும் வருத்தங்களின் மத்தியில், வேதனைகளின் மத்தியில், வலிகளின் மத்தியில்,  மனம் சோர்ந்து விடாமல் தைரியமாயிரு! பொறுமையாய் இரு! சந்தோஷத்தையும் திருப்தியையும் அளிக்கும் அப்பத்தின் வீடு உனக்காகக் காத்திருக்கிறது!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

மலர் 7 இதழ்: 523 வாழ்வைத் தலைகீழாக்கிய மாற்றம்!

 ரூத்: 1 : 6, 7    “கர்த்தர் தம்முடைய ஜனங்களைச் சந்தித்து அவர்களுக்கு ஆகாரம் அருளினார் என்று அவள் (நகோமி) மோவாப்தேசத்திலே கேள்விப்பட்டு, தன் மருமக்களோடேகூட மோவாப் தேசத்திலிருந்து திரும்பிவரும்படி எழுந்து,

தன் இரண்டு மருமக்களோடுங்கூடத் தானிருந்த ஸ்தலத்தை விட்டுப் புறப்பட்டாள். யூதாதேசத்திற்குத் திரும்பிப்போக அவர்கள் வழிநடக்கையில்,  “

பதினேழு வருடங்களுக்கு முன்பு நாங்கள் எங்கள் வாழ்க்கையில் மாற்றத்துக்கான  ஒரு முக்கியமான முடிவை எடுத்தோம். வட இந்தியாவில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த நாங்கள் இருவருமே வேலையை ராஜினாமா செய்துவிட்டு இரண்டு இளம் வயது பிள்ளைகளையும் கூட்டிக்கொண்டு சென்னையை நோக்கி புறப்பட்டோம். அந்த மாற்றத்தை நாங்கள் தேர்ந்தெடுத்த போது எங்களை சார்ந்த அனைவருமே பயந்தார்கள். எப்படி சென்னையில் வந்து வாழப்போகிறோம், எப்படி பிள்ளைகளை படிக்க வைக்கப் போகிறோம் என்று நாங்கள் ஒருசில வேளைகளில் சற்று பயந்தாலும், கர்த்தர் எங்களை வழிநடத்தியதை உணர்ந்து முதல் அடியை எடுத்து வைத்தோம்.  ஆனால் இன்று நாங்கள் அப்படிப்பட்ட முடிவை எடுத்த அந்த நாளுக்காக கர்த்தரை ஸ்தோத்தரிக்கிறோம்.

இன்று நாம் படிக்கிற வேதாகமப்பகுதியில் நகோமி தன் வாழ்க்கையில் மாற்றத்துக்கான ஒரு முக்கிய முடிவை எடுப்பதைக் காண்கிறோம். அந்த மாற்றம் அவள் வாழ்க்கையைத் தலைகீழாக மாற்றியது!

நம்முடைய ஒவ்வொருவர் வாழ்க்கையிலும் மாற்றம் ஏற்படும்போது நடக்கும் சில முக்கியமானக் காரியங்களை நாம் இந்த இரு வசனங்களிலும் காண்கிறோம். ஏனெனில் மாற்றம் என்பது சுலபமான காரியம் அல்ல. சில வேளைகளில் நம்முடைய எல்லாவித வசதியான வாழ்க்கையையும் விட்டு விட்டு ஒரு புதிய மாற்றத்தை நாம் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருக்கும். இன்றைய கால கட்டத்தில், பிள்ளைகளுக்கு ஸ்கூல் மாற்றுவது கூட சுலபம் இல்லை.

இதேமாதிரி ஒரு மாற்றத்தைத்தான் எலிமெலேக்கு தன் குடும்பத்தாருக்கு செய்தான், ஆனால் அது நன்மையாக முடியவில்லை. மாற்றம் எப்பொழுதுமே நன்மையில்தான் முடியும் என்று நாம் சொல்லமுடியாது. அது நம் எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும் முடிவு ஆகாது, ஆதலால் ஆதாயத்துக்காக, பணத்துக்காக,  மாற்றத்ததையே தேடி அலைந்து கொண்டிருந்தால் அது நம் குடும்பத்தை வெகுவாக பாதிக்கும்.

இங்கே நகோமி தன்னுடைய வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய மாற்றத்துக்கான முதல் படியை எடுத்து வைக்கிறாள். ஒரு தனிமையான பெண்ணான அவளுக்கு, அயல்நாட்டில் வாழ்ந்த விதவையான அவளுக்கு, தன் புருஷனையும், தன் இரு குமாரரையும் இழந்த அவளுக்கு, ஒரு பெண்ணால் சாதிக்க முடியாத இவ்வளவு பெரிய மாற்றத்துக்கான தைரியத்தைக் கொடுத்தது யார் என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது அல்லவா! தேவனுடைய பெலன் இல்லாமல் அவளால் அந்த சிந்தனையைக்கூட ஏற்றுக்கொண்டிருக்க முடியாது.

இன்று உன் வாழ்க்கையை சுற்றியுள்ள சூழலில் உல்லாசமாக அமர்ந்துவிடாதே!  இதுதான் வாழ்க்கை, நான் எப்பொழுதுமே இப்படித்தான் இருக்கப்போகிறேன் என்று நினைக்க வேண்டாம். ஒருவேளை கர்த்தர் ஒரு மாற்றத்துக்கு உன்னை அழைப்பாரானால் கீழ்ப்படி!  நகோமியைப் போல எந்தக் கஷ்டத்தையும் எதிர் கொள்ளும் சவாலோடு கர்த்தருடைய வழிநடத்துதலுக்குக் கீழ்ப்படி!

கர்த்தர் உன்னை அழைக்கும் அந்த மாற்றத்தில் உனக்கு ஒரு பெரிய அற்புதம் காத்திருக்கலாம் யாருக்குத் தெரியும்? உன்னுடைய குறுகிய சிந்தைகளால் அதை இழந்து விடாதே!

மாற்றம் என்பது ஒரு புதிய வாழ்க்கையின் அடையாளம்! கர்த்தர் அழைப்பாரானால் பதில் பேசாமல் கீழ்ப்படி!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்