இதழ்: 808 விசுவாசத்தால் பயம் நீங்கும்!

ஆதி:32: 9-11  பின்பு யாக்கோபு, என் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமின் தேவனும், என் தகப்பனாகிய ஈசாக்கின் தேவனுமாய் இருக்கிறவரே: உன் தேசத்துக்கும், உன் இனத்தாரிடத்துக்கும் திரும்பிப் போ உனக்கு நன்மை செய்வேன் என்று என்னுடனே சொல்லியிருக்கிற கர்த்தாவே , 

அடியேனுக்கு தேவன் காண்பித்த எல்லா தயவுக்கும், எல்லா சத்தியத்துக்கும் நான் எவ்வளவேனும் பாத்திரன் அல்ல, நான் கோலும், கையுமாய் இந்த யோர்தானைக் கடந்து போனேன், இப்பொழுது இவ்விரண்டு பரிவாரங்களையும் உடையவனானேன்.

என் சகோதரனாகிய ஏசாவின் கைக்கு என்னைத் தப்புவியும்; அவன் வந்து என்னையும் பிள்ளைகளையும் தாய்மார்களையும் முறிய அடிப்பான் என்று அவனுக்கு நான் பயந்திருக்கிறேன்”. 

நம்முடைய சிந்தனையில் ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு பின் செல்வோம். யாக்கோபின் குடும்பத்தாரோடு நாமும் நடப்போம். அவனோடு                     கூட யாரெல்லாம் நடக்கிறார்கள் பாருங்கள்! அதோ யாக்கோபின் மனைவிமார்! பிள்ளைகள்! வேலைக்காரர்கள்! வேலைக்காரிகள்! கால்நடை மந்தை மந்தையாக, சாரை சாரையாக செல்கின்றன!  இவர்களோடு யாக்கோபு ஆழ்ந்த சிந்தனையில் நடக்கிறான். முகத்தில் ஏதோ ஒரு பயம் தெரிகிறது!

கர்த்தர் அவன் கடந்த காலத்தை நினைவூட்டி, அவன் சகோதரனோடு முறித்த உறவை பழுது பார்க்கும்படி கட்டளையிட்டார், இதனால் வரும் விளைவு ஒருவேளை அவன் குடும்பத்தையே அழித்துவிடலாம். இதைப்பற்றி ஒன்றும் அறியாதவர்களாய் நடந்து கொண்டிருந்த அவன் மனைவிமாரை அவன் கண்கள் நீர் கசிய நோக்கியது.

 ஒரு  கணம் நில்லுங்கள்! எல்லாரும் சற்று நேரம் இளைப்பாறுகிறார்கள்! யாக்கோபு மாத்திரம் ஒரு தனியிடம் நோக்கி சென்று முழங்காலிடுகிறான். அவன் உள்ளத்தின் வேதனை வார்த்தைகளாக வருகிறது.

யாக்கோபு தேவனிடம்  என்ன கூறுகிறான் என்று வேத வசனங்களில் பாருங்கள்!

  1. முதலாவது அவன், தேவனாகிய கர்த்தர் யார் என்பதை நினைவு கூர்ந்தான். அவர் ஆபிரகாமின் தேவனும், ஈசாக்கின் தேவனுமானவர். ஒரு சிறு குழந்தை தன் தகப்பனிடம் வந்து அப்பா! என்றழைப்பது போல யாக்கோபு தேவனை நெருங்கினான்.
  2. இரண்டாவதுஅவன்தேவனுடையஉடன்படிக்கையையும், அவர் தனக்குக்கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்தையும்  நினைவுகூறுகிறான். தன்னைஇருபதுவருடங்கள்காத்துநடத்தியதேவன்இன்னமும் நடத்துவார் என்ற நிச்சயத்தோடு ஜெபிக்கிறான்.
  3. மூன்றாவது ,  யாக்கோபு தேவன் தன் மீது காட்டிய தயவையும், சத்தியத்தையும் நினைவு கூருகிறான். தயவும், சத்தியமும், நம் தேவனின் குணாதிசயங்கள் அல்லவா? அவர் கிருபையும், உண்மையுமானவர். 
  4. நான்காவது, தன் சகோதரன் ஏசாவின் கைக்கு தன்னையும், தன் குடும்பத்தையும் விடுவிக்கும்படி வேண்டுகிறான்.

மறுபடியும் சல சலவென்ற சத்தம், யாக்கோபின் குடும்பம் நடக்க ஆரம்பித்தனர். தேவனிடத்தில் தன் பாரங்களை இறக்கி விட்ட நிம்மதியோடு யாக்கோபு அமைதியாக நடக்கிறான்.

இந்த காலை வேளையில் என்ன பயத்தினால் நெருக்கப்படுகிறாய்? என்ன ஆபத்தை நோக்கி நடந்து கொண்டிருக்கிறாய். யாக்கோபின்  தேவன் நம் தேவன்! பயப்படாதே! 

யாக்கோபு ஜெபித்தது போல நாமும் தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களை நினைவு கூர்ந்து, அவர்  வாக்குகளை நிறைவேற்ற வல்லவர், ஏனெனில் அவர் உண்மையும் சத்தியமுமானவர் , என்ற விசுவாசத்தோடு ஜெபிப்போமானால், சங்கீதக்காரன் போல நான் அவரை விசுவாசத்ததினால் பயப்படேன் என்று நம் வாழ்க்கைப் பயணத்தை தொடர முடியும்.

யாக்கோபின் ஜெபம் இன்று நம் ஜெபமாகட்டும், யாக்கோபின் தேவன் நம்மோடிருப்பார்! 

ஜெபம்:

இரக்கமும், கிருபையும் உள்ள தேவனே, நீர் என்மேல் காட்டும் தயவுக்கு நான் பாத்திரவான் அல்ல. நீர் உண்மையும் சத்தியமுமுள்ள தேவன், நீர் என்னோடு இருப்பதால் பயமில்லாமல் வாழ எனக்கு  உதவி தாரும். ஆமென்.

 

இதழ்: 807 இரத்தத்தை உறியும் அட்டைப் பூச்சி!

 

 ஆதி: 30: 25,26 “ ராகேல் யோசேப்பை பெற்ற பின் , யாக்கோபு லாபானை நோக்கி ; நான் என் ஸ்தானத்திற்க்கும், என் தேசத்துக்கும் போக என்னை அனுப்பிவிடும்.

நான் உமக்கு ஊழியஞ்செய்து சம்பாதித்த என் மனைவிகளையும், என் பிள்ளைகளையும் எனக்கு தாரும், நான் போவேன்; நான் உம்மிடத்தில் சேவித்த சேவகத்தை நீர் அறிந்திருக்கிறீர் என்றான்.”

புத்திர சுவிகாரத்தை ஏமாற்றி பெற்றதால், தன் சகோதரன் ஏசாவுக்கு பயந்து யாக்கோபு அவன் தாயின் சகோதரனாகிய லாபானிடம் அடைக்கலமானான் என்று படித்தோம். யாக்கோபு தன்னை தேடி வந்த சூழ்நிலையையும், தன் மகள் ராகேல் மீது அவன் கொண்டிருந்த அன்பையும்  நன்கு உபயோகப்படுத்தி சதி மன்னன் லாபான் அவனை, தன்  இரண்டு குமாரத்திகளையும் மணமுடிக்க செய்ததுமல்லாமல், பதினான்கு வருடங்கள் தனக்கு கடினமாக ஊழியம் செய்ய வைத்தான்.

இந்த பதினான்கு வருடங்களும், யாக்கோபின் குடும்பம் தொடர்ந்து பல அல்லல்களுக்கு உள்ளாகியது. ராகேலுக்கு பதிலாய் லேயாளை மணந்தது, லேயாளுக்கு ஒன்று பின்னால் ஒன்றாய் குழந்தைகள் பிறந்த போது, அவன் அருமை மனைவி ராகேல் மலடியாயிருந்ததது, இவற்றினால் குடும்பத்தில் ஏற்பட்ட மன வேதனைகள், சகோதரிகளுக்குள் ஏற்பட்ட பொறாமை இவை யாக்கோபை தன் தகப்பனின்  ஊருக்கு திரும்ப விடாமல் தடுத்தது. 

இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையில் கர்த்தர் ராகேல் மேல் இரக்கம் காட்டினார். அவள்  கர்ப்பம் தரித்து யோசேப்பை பெற்றதால், யாக்கோபின் வாழ்வில் ஓர் திருப்பம் ஏற்ப்பட்டது. அவளிடமிருந்த தாழ்வு மனப்பான்மை மறைந்து அவள் சகோதரி மேலிருந்த பொறாமையும் மறைந்து போயிற்று.  குடும்ப சூழ்நிலை கர்த்தருடைய கிருபையால் மாறவே, யாக்கோபு தன் நாட்டுக்கு திரும்ப நினைத்தான். 

யாக்கோபு  லாபானிடம் தன் ஆவலைத்  தெரிவிக்கும் போது மறுபடியும், பேராசை  பிடித்த லாபானைப் பார்க்கிறோம். இத்தனை வருடங்கள் ஒரு அடிமையைப் போல யாக்கோபை நடத்தி வந்த லாபான், இப்பொழுது அவனை இழக்க தயாராக இல்லை. வேதத்தில் பார்ப்போம் லாபான் என்ன கூறுகிறான் என்று. ஆதி:30:27 அப்பொழுது லாபான்; உன் கண்களில் எனக்கு தயவு கிடைத்ததேயானால் நீ இரு; உன்னிமித்தம் கர்த்தர் என்னை ஆசீர்வதித்தார் என்று குறிப்பினால் அறிந்தேன்.” என்றான்.

என்ன ஆச்சரியம்! தன் பிள்ளைகளையும், பேரப்பிள்ளைகளையும் பிரிகிறோம் என்ற வருத்தத்தைக் கொஞ்சம்  கூட காணோம்.  யாக்கோபு போய் விட்டால் தனக்கு  வந்த வருமானம் குறைந்து விடுமே என்ற கவலையும்,  நீ வந்த பின்னர் தானே எனக்கு வியாபாரம் நன்றாக நடந்தது, நீ போய் விட்டால் நான் என்ன செய்வேன்? என்ற ஆதங்கமும்  அவன் குரலில் தெரிந்தது. லாபான் என்கிற அட்டை பூச்சி, யாக்கோபின் இரத்தத்தை உறிஞ்சிய பின்னரும் விட மனதில்லை.

அருமையானவர்களே, லாபான் என்னும் அட்டைப் பூச்சியைப் பற்றி யோசிக்கும் இந்த வேளையில், நம்முடைய வாழ்க்கையை பற்றி சிறிது சிந்திப்போம். எத்தனை முறை நாம் மற்றவர்களை அட்டை போல ஒட்டி கொண்டு  நம்முடைய காரியத்தை சாதித்திருக்கிறோம்! சில பழக்க வழக்கங்கள் நமக்கு சிற்றின்பம் கொடுப்பதால் அதை நாம் அட்டை போல ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறோமல்லவா? நம்மில் எத்தனை பேர் பதவியை, அதிகாரத்தை விட்டு கொடுக்காமல் அட்டையை போல ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம்? மற்றவர்களை உறிஞ்சி வாழும் குணம் நமக்கு மட்டும் இல்லையா என்ன?

கடைசியில், லாபான் என்ற பேராசைக்காரனின் பிடியிலிருந்து தப்பிக்க, யாக்கோபின் குடும்பம் இராத்திரியிலே அந்த ஊரை விட்டு ஓட வேண்டியிருந்தது. பேராசைக்காரனின் பிடியில் வாழ்நாளைக் கழிப்பதைவிட தான் செய்த குற்றத்துக்கு தண்டனையை ஏற்றுக்கொண்டு தலை நிமிர்ந்து நிற்பதே  மேல் என்று எண்ணியவனாய்,   கர்த்தர் தன் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமுக்கும், ஈசாக்குக்கும் வாக்குத்தத்தம் பண்ணின கானானை நோக்கி தன் குடும்பத்தோடு பிரயாணம் பண்ணினான் யாக்கோபு.

ஜெபம்: நல்ல ஆண்டவரே! எந்த சூழ்நிலையிலும் நான் என் சுய நலத்துக்காக மற்றவர்களை பணயமாக வைக்காதபடி என்னைக் காத்துக்கொள்ளும்.  ஆமென்!

இதழ்: 806 வஞ்சித்தவன் வஞ்சிக்கப்பட்டான்!

ஆதி: 29:21 “ பின்பு யாக்கோபு லாபானை நோக்கி, என் நாட்கள் நிறைவேறினபடியால் என் மனைவியினடத்தில் நான் சேரும்படி அவளை எனக்குத் தர வேண்டும் என்றான்.”

சில தினங்களுக்கு முன்பு நாம் ரெபெக்காள் சதி திட்டம்  தீட்டி, யாக்கோபு ஏசாவைப் போல ஆள்மாறாட்டம் செய்து ஈசாக்கின் ஆசிர்வாதத்தைப் பெற செய்தாள் என்று பார்த்தோம். வேதத்தில் சில பக்கங்கள் புரட்டியவுடன் அவள் சகோதரன் லாபான் அதே விதமாக சதி திட்டம் தீட்டி, யாக்கோபுக்கு துரோகம் செய்கிறதைப் பார்க்கிறோம். சதி என்பது இவர்கள் இரத்தத்தில் ஓடிய குணம் போலும்! 

இந்த இடத்தில் சதி மன்னன் லாபானுடைய இளம் பிராயத்தை சற்று பார்ப்போம்.  ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரன், ஈசாக்குக்கு பெண் தேடி, மெசொபோத்தாமியாவிலே நாகோருடைய ஊருக்கு வந்த போது, அவனிடம், பத்து ஒட்டகங்களில் தன் எஜமானின் எல்லா உச்சிதமான பொருள்களும் இருந்தன.

 ரெபெக்காள் தன் ஒட்டகங்களுக்கு தண்ணீர் வார்த்தவுடனே, (ஆதி:24:22) அவளுக்கு அரைச்சேக்கல் எடையுள்ள பொன் காதணிகளையும், பத்து சேக்கல் எடையுள்ள பொன் கடகங்களையும் பரிசளிக்கிறான். 

(ஆதி: 24:30) அவை யார் கண்ணில் முதலில் பட்டது தெரியுமா? அவள் சகோதரன் லாபான் கண்ணில் தான். அவன் ஒரு இருபதிலிருந்து, இருபத்து மூன்று வயதிற்குள் இருந்திருப்பான்.  வேதம் கூறுகிறது அவன் காதணிகளையும், கடகங்களையும் பார்த்தபோது, துரவண்டையில் ஓடி, ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரனை வேகமாய் வீட்டுக்கு வரவழைக்கிறான். அவன் பேசுவதைப் பார்க்கும்போது அவன்தான் அந்த ராஜ்யத்தின் தலைவன் போல் இருக்கிறதல்லவா? இனிக்க இனிக்க பேசினான், அவன் தாய் தகப்பன் எங்கே என்று கூட தெரியவில்லை.

இன்னும் சில வசனங்கள் மேலே படிப்போமானால், லாபானும், அவன் தகப்பன் பெத்துவேலும், ரெபேக்களை ஈசாக்குக்கு கொடுப்பதாக வாக்கு கொடுத்தவுடனே, ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரன் பரிசுகளை அள்ளி லாபானுக்கும் அவன் தாய்க்கும் கொடுப்பதைப் பார்க்கிறோம். இந்த திருமண பந்தத்தினால் லாபமடைந்தான் லாபான் என்று பார்க்கிறோம்.

இளம் பிராயத்திலேயே இப்படியான உலக ஆசை கொண்ட லாபான், யாக்கோபு இளமை துள்ள அவனிடம் வந்த போதே சதி திட்டம் தீட்டி விட்டான். யாக்கோபு ராகேல் மீது  கொண்ட அன்பு, லாபானின் சதியைக்  காணாதபடி, அவன் கண்களைக் குருடாக்கியது. ராகேலுக்காக ஏழு  வருடங்கள் அவனிடம் வேலை செய்யதான். ஏழு வருட முடிவில் ராகேலை கொடுக்கும் வேளையில் மேலும் சதி செய்து, ராகேலுக்கு பதிலாக அவள் சகோதரி லேயாளை கொடுத்து யாக்கோபை வஞ்சித்தான்.

ஒரு நிமிஷம்!!!!   வஞ்சித்தான் ( ஆதி: 29:25)  என்ற வார்த்தையை எங்கோ கேட்டிருக்கிறோம்!  ஆம்! ஏவாள் “ இந்த சர்ப்பம் என்னை வஞ்சித்தது” என்று (ஆதி: 3:13)  கூறியது நினைவிற்கு வருகிறது. வஞ்சித்தல் என்றால் என்ன? மயக்கமான வார்த்தைகள், ஏமாற்றுத்தனமான வாக்குகள், இவைகளை வாரியிறைத்து ஏமாற்றுவதுதான் வஞ்சித்தல் என்பது.

வஞ்சித்தல் சாத்தானின் குணங்களில் ஒன்று.  பெண்ணாசை, பண ஆசை, பதவி ஆசைகளை தூண்டிவிட்டி அவன் நம்மில் பலரை வஞ்சிக்கிறான். 

என்ன  பரிதாபம்! யாக்கோபு அவன் தகப்பன் ஈசாக்கை, வயதான காலத்தில், கண் பார்வை குறைந்த வேளையில், புத்திர சுவிகாரத்துக்காக வஞ்சித்தான். 

இப்பொழுதோ தன் மாமனாரால், தான் விரும்பாத ஒரு பெண்ணை மணக்க செய்ய வேண்டி வஞ்சிக்கப்படுகிறான்.

இன்று நம் வாழ்க்கையில், யாரும் காண முடியாத அந்த இருண்ட பகுதியில், நாம் யாரையாவது வஞ்சிக்கிறோமா? அல்லது சதி மன்னன் சாத்தானால் வஞ்சிக்கப்படுகிறோமா? என்று சிந்தித்து பாருங்கள்!

ஜெபம்:

ஆண்டவரே! நான் யாரையும் வஞ்சியாமலும், சாத்தானால் வஞ்சிக்கப்படாமலும் இருக்க எனக்கு பெலன் தாரும்.ஆமென்!

இதழ்: 805 தற்செயலாய் நடந்ததா? கர்த்தருடைய வழிநடத்துதலா?

ஆதி: 29: 9-11 “ அவர்களோடே அவன் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே , தன் தகப்பனுடைய ஆடுகளை மேய்த்துக்கொண்டிருந்த ராகேல் அந்த ஆடுகளை ஒட்டிக்கொண்டு வந்தாள்.

யாக்கோபு தன் தாயின் சகோதரனாகிய லாபானுடைய குமாரத்தியாகிய ராகேலையும், தன் தாயின் சகோதரனாகிய லாபானின் ஆடுகளையும் கண்டபோது, யாக்கோபு போய், கிணற்றின் வாயிலிருக்கிற கல்லைப் புரட்டி தன் தாயின் சகோதரனாகிய லாபானின் ஆடுகளுக்கு தண்ணீர் காட்டினான்.

பின்பு யாக்கோபு ராகேலை முத்தஞ் செய்து, சத்தமிட்டு அழுது..”

நாம் தாவீதை தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் நேசித்தார் என்ற தலைப்பைத் தொடருமுன் சற்று நாட்கள் ஆதியாகமத்தில் நடந்த சில சம்பவங்களைக் காணலாம்!

இதற்கு  முன் ரெபெக்காள் தண்ணீர் மொள்ள வந்த போது,  ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரனைக் கண்டு ,அவனுக்கும் அவன் ஒட்டகங்களுக்கும் தண்ணீர் வார்த்தாள் என்று படித்த ஞாபகம் உண்டு அ ல்லவா?

இப்பொழுது கடிகார முள்ளை சற்று தள்ளி வைப்போம். மறுபடியும், அதே போல ஒரு சம்பவம் நடக்கிறது.

 யாக்கோபு 500 மைல் தூரம் பிரயாணம் பண்ணி கீழ்த்திசையான தேசத்துக்கு வந்து சேருகிறான். அங்கே ஒரு கிணற்றையும், ஆட்டு மந்தைகளையும், மேய்ப்பவர்களையும், கண்டு, அவர்கள் எவ்வூரார் என்று கேட்க அவர்கள் தாம் ஆரான் ஊரார், என்றவுடன் அவன் உள்ளம் சந்தோஷத்தால் நிறைந்தது. ரெபெக்காள் எத்தனை முறை இந்த ஊரையும், தான் வளர்ந்த தன் வீட்டையும் பற்றி அவனிடம் கூறியிறுப்பாள்! இன்னும் ஒரு சந்தோஷம் அவனுக்கு காத்திருந்தது! அவன் தாய் தண்ணீர் குடத்தோடு கிணற்றண்டை வந்ததுபோலவே, அவன் தாயின் சகோதரனாகிய லாபானின் மகள் ராகேல் கிணற்றண்டை வருகிறாள்.  வேதம் கூறுகிறது அவளும் ரெபெக்காளைப் போலவே மிகுந்த அழகுள்ளவள் என்று. 

நீண்ட பிரயாணத்தினாலும், தாயை பிரிந்த சோகத்தினாலும், களைத்து இருந்த யாக்கோபு , ராகேலைக் கண்டவுடன் உணர்ச்சிவசப்பட்டு, அவளை முத்தஞ்செய்து சத்தமாக அழுகிறான். வேத வசனங்களை மறுபடியும் பாருங்கள்! ‘ தன் தாயின் சகோதரனாகிய என்ற வார்த்தை மூன்று முறை வருகிறது.  அந்த இடத்தில் அவன் நினைவுக்கு வந்ததெல்லாம் அவன் தாய் தான்.  ரெபெக்காளை நினைவு கூர்ந்து உள்ளம் உடைந்து அழுகிறான்.

ரெபெக்காள் கிணற்றண்டை வந்ததும், ஆபிரகாமுடைய வேலைக்காரன் அவளை சந்தித்ததும், ராகேல் கிணற்றண்டை வந்ததும், யாக்கோபு அங்கே அவளை சந்தித்ததும்……எப்படி தோன்றுகிறது? தற்செயலாய் நடந்த சம்பவங்கள் என்று உலகத்தார் சொல்லலாம். ஆனால் ஒரு விசுவாசியின் வாழ்க்கையில், தற்செயலாய் எதுவுமே நடை பெறுவதில்லை. தேவனுடைய கரம்  மறைமுகமாய்  தன் பிள்ளைகளை வழிநடத்துகிறது. ஆபிரகாமுடைய வேலைக்காரன் தேவனுடைய வழிநடத்துதலுக்காக ஜெபித்தான், யாக்கோபு வழி நெடுக ஜெபித்துக் கொண்டே சென்றிருப்பான்.  

அதுமட்டுமல்ல!  யாக்கோபு, ராகேலை நேசித்தான் என்று ஆதி:29:18 ல் வாசிக்கிறோம். ஆதி: 29:20, 21  கூறுகிறது அவன் ராகேலை மணக்க ஏழு வருடங்கள் லாபானுக்கு வேலை செய்தான், அவள் மேல் இருந்த பிரியத்தினாலே எந்த ஏழு வருஷங்கள் அவனுக்கு கொஞ்சநாட்களாய் தோன்றிற்று என்று.

இன்று பெரும்பாலான நம் வாலிபர்களும், பெற்றோரும் திருமண காரியங்கள் தாமதமின்றி நடைபெற வேண்டுமென்று நினைக்கிறோமே தவிர கர்த்தருடைய வழி நடத்துதலுக்காக காத்திருப்பதில்லை. அதனால் தான் பலருடைய திருமண வாழ்க்கை சோகத்தில் முடிகிறது.

கர்த்தருடைய வழி நடத்துதலுக்காக ஜெபிப்பாயானால், அவர் உன்னை கரம் பிடித்து வழிநடத்துவார்! 

ரெபெக்காள் ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரனை சந்தித்தது போல…..

ராகேல் யாக்கோபை சந்தித்தது போல…..

ரூத், போவாசுடைய வயல்வெளியில், அவனை சந்தித்தது போல….

கர்த்தருடைய மறைமுகமான வழி நடத்துதலுக்கு பொறுமையாய் காத்திரு!

ஜெபம்:

ஆண்டவரே! உம்முடைய வழிநடத்துதலுக்கு, நான் பொறுமையாய் காத்திருக்க உதவி தாரும். ரெபெக்காளை, ராகேலை, ரூத்தை போல என்னையும் வழி நடத்தும்.  ஆமென்!

இதழ்: 804 என்னை குணமாக்கும்!

சங்: 51: 8 நான் சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் கேட்கும்படி செய்யும், அப்பொழுது நீர் நொறுக்கின எலும்புகள் களிகூறும்.

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்? என்ற தலைப்பின் பன்னிரண்டாம் பாகம் இன்று!

கடந்த வாரத்தில் கர்த்தர் நம்மோடு பண்ணின உடன்படிக்கையில் மாறாதவர் என்று பார்த்தோம். அவர் வார்த்தை மாறாது! அவர் சொன்ன யாவற்றையும் நிறைவேற்றுவார்.

இன்று இதை தெளிவாக நம்முடைய மனதில் கொண்டு இந்த வசனத்தை நாம் மறுபடியும் படிக்கப்போகிறோம். தாவீது தான் தேவனாகிய கர்த்தருடன்  கொண்டிருந்த அந்த உறவு மறுபடியும் தனக்கு கிடைக்க வேண்டுமென்று விரும்பினான். சங்:23 ல் கர்த்தர் என் மேய்ப்பராயிருக்கிறார் நான் தாழ்ச்சியடையேன் என்று எழுதின தாவீது இப்பொழுது இல்லை! ஏத்தியனான உரியாவை யுத்தத்தின் முனையில் நிறுத்தி கொலை செய்த தாவீது தான் இன்று இருக்கிறான். அதனால் தான் அவன் ஆண்டவரே எனக்கு சந்தோஷத்தைத் திரும்பத் தாரும் என்று ஜெபிக்கிறான்.

அதன் பின்னர் தாவீது இன்னொரு வாசகத்தையும் இங்கு எழுதுகிறான்!அப்பொழுது நீர் நொறுக்கின எலும்புகள் களிகூறும்.  நான் இதைப்பற்றி சிந்திக்க ஆரம்பித்தபோது அநேக வேத விரிவுறைகள் இதை பெரிது படுத்தி எழுதவில்லை!

தாவீது சந்தோஷத்தை இழந்ததினால் அவன் தன்னுடைய எலும்புகள் நொறுங்கிபோனது போன்ற வேதனையை அனுபவித்தான். கர்த்தரின் கோபாக்கினைக்கு பயந்து அவன் எலும்புகல் நடுங்குவதாக எழுதுகிறான்.

சங்: 6: 1, 2 கர்த்தாவே உம்முடைய கோபத்திலே என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும், உம்முடைய உக்கிரத்திலே என்னைத் தண்டியாதேயும்.

என் மேல் இரக்கமாயிரும் கர்த்தாவே நான் பெலனற்றுப் போனேன், என்னைக் குணமாக்கும் கர்த்தாவே என் எலும்புகள் நடுங்குகிறது.

இன்றைய வேதாகமப் பகுதியோடு மிகவும் சம்பந்தம் கொண்ட இந்தப் பகுதி, இரண்டு காரியங்களை விளக்கியது.

முதலில் கர்த்தர் நிச்சயமாக தாவீதின் வழிதவறிப்போன வாழ்க்கையில் பிரியப்படவில்லை! இரண்டாவது எந்த வலியும், நோயும் கர்த்தரால் வரும் தண்டனை என்று எண்ணப்பட்ட கால கட்டம் அது!

இங்கு தாவீது என்ன சொல்கிறான் பாருங்கள்! ஆண்டவரே உம்முடைய சந்தோஷம் இல்லாமல் நான் நொறுங்கிய எலும்புகளால் வரும் வேதனையை நான் அனுபவிக்கிறேன். நீர் என்னை குணமாக்காமல் என்னால் தாங்கமுடியாது!

நம்முடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை நம் சரீரத்தை பெலவீனப்படுத்துமா? நம்முடைய நோய் இன்று கர்த்தர் நமக்குக் கொடுக்கும் தண்டனையா? இப்படியெல்லாம் உங்கள் மனதில் எண்ணம் வரலாம்?

இந்த உலகத்தில் சிலருக்கு எந்த நோயும், துன்பமும், வறுமையும், வராமல்  வாழ்க்கையை கடத்தி விடுகின்றனர். ஆனால் சில பரிசுத்தவான்களுக்கோ வீடு வெள்ளத்தில் அடிபட்டு போகிறது, அல்லது புற்று நோய் திடீரென்று தாக்குகிறது. இவர்கள் தண்டனையையா அனுபவிக்கிறார்கள்? இன்று நான்  கூட மருத்துவரின் பார்வையில் ஒரு இருதய நோயாளி தான்! ஆனாலும் மல்கியா தீர்க்கதரிசி எழுதும் இந்த வசனம் ஒவ்வொருநாளுக்கும் உரிய பெலத்தைக் கொடுப்பதை நான் அனுபவித்திருக்கிறேன். என்ன அருமையான வாக்குத்தத்தம்!

மல்கியா 4:2 ஆனாலும் என் நாமத்துக்கு பயந்திருக்கிற உங்கள்மேல் நீதியின் சூரியன் உதிக்கும். அதின் செட்டைகளின்கீழ் ஆரோக்கியம் இருக்கும்.

இந்த தீர்க்கதரிசனம் கடைசி காலத்துக்குரிய வாக்குத்தத்தம்! இந்தக் காலத்துக்குக்காகத்தானே ஒவ்வொரு விசுவாசியும் காத்திருக்கிறோம். அன்று தீர்க்க முடியாத எந்த நோயும் இந்த பூமியில் இருக்காது!

சரீர வேதனைகளால் அவதிப்படும் சகோதர சகோதரிகளுக்கு ஒரு வார்த்தை! தேவனாகிய கர்த்தர் நம்மோடு பண்ணியிருக்கும் இந்த வாக்குத்தத்தம்  இம்மைக்கு மட்டும் அல்ல மறுமைக்கும் உரியது. இந்த பூமியில் வாழும்போது நம்முடைய நொறுங்கிய வாழ்வில் தம்முடைய சந்தோஷத்தையும் சமாதானத்தையும் தந்து நம்மை பெலப்படுத்துவது மட்டுமன்றி, மறுமையில் பரிபூரண சுகமான வாழ்க்கையை நமக்கு அருளுவார்!

கர்த்தர் தாமே உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

 

 

 

இதழ்:803 இந்த இருதயம் அல்ல! வேறே ஒன்று!

சங்: 51: 7 – 11  நீர் என்னை ஈசோப்பினால் சுத்திகரியும், அப்பொழுது நான் சுத்தமாவேன். என்னைக் கழுவியருளும், அப்பொழுது  நான் உறைந்த மழையிலும் வெண்மையாவேன்.

நான் சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் கேட்கும்படி செய்யும், அப்பொழுது நீர் நொறுக்கின எலும்புகள் களிகூறும்.

என் பாவங்களைப் பாராதபடிக்கு நீர் உமது முகத்தை மறைத்து, என் அக்கிரமங்களையெல்லாம் நீக்கியருளும்.தேவனே சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியை என் உள்ளத்திலே புதுப்பியும். உமது சமுகத்தை விட்டு என்னைத் தள்ளாமலும், உமது பரிசுத்த ஆவியை  என்னிடத்திலிருந்து  எடுத்துக்கொள்ளாமலும் இரும்.

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்?  இந்தத் தலைப்பின் பதினோராம் பாகத்தைப் பார்க்கிறோம்.

நேற்று நாம் தேவன் வாக்கு மாறாதவர் என்று பார்த்தோம். நாம் தாவீது தன் தகப்பனுக்கு எழுதிய அன்பின் கடிதத்தைத் தொடர்ந்து பார்க்கும்போது, தேவனுடைய உடன்படிக்கையைப் பற்றி தாவீது மட்டும் அல்ல, இதே மாதிரி வார்த்தைகளை எசேக்கியேல் தீர்க்கதரிசியும் எழுதியிருக்கிறார் என்று தெரிகிறது.

எசேக்கியேல்: 36:25 – 26  அப்பொழுது நான் உங்கள்மேல் சுத்தமான ஜலம் தெளிப்பேன். நான் உங்களுடைய எல்லா அசுத்தங்களையும் உங்களுடைய எல்லா நரகலான விக்கிரங்களையும் நீக்கி உங்களைச் சுத்தமாக்குவேன். நீங்கள் சுத்தமாவீர்கள்.

உங்களுக்கு நலமான இருதயத்தைக் கொடுத்து உங்கள் உள்ளத்திலே புதிதான ஆவியைக் கட்டளையிட்டு கல்லான இருதயத்தை எங்கள் மாம்சத்திலிருந்து எடுத்துப்போட்டு, சதையான இருதயத்தை உங்களுக்குக் கொடுப்பேன்.

தாவீது எழுதிய அதே வரிகள் போல உள்ளன அல்லவா! இங்கு கர்த்தர் நம்மோடு ஏற்படுத்தும் ஒரு உடன்படிக்கையைப் பார்க்கிறோம். நம்மை சுத்திகரித்து, நவமான இருதயத்தைக் கொடுப்பாராம். இது கர்த்தர் நமக்கு தயவாகக் கொடுக்கும் ஈவு! இந்த ஈவைப் பற்றி அறிந்த தாவீது கர்த்தரை நோக்கி, என்னை சுத்திகரியும், என்னைக் கழுவும், உம்முடைய ஆவியை என்னில் புதுப்பியும் என்று ஜெபித்தான்.

நான் வேதாகம வல்லுநர் இல்லை! உங்களைப் போல வேதத்தைப் படித்து புரிந்து கொள்ள பாடுபடும் ஒரு சாதாரணப் பெண்! ஒருவேளை வேதாகம் வல்லுநர்கள் இந்த உடன்படிக்கை, நியாயத்தீர்ப்பு போன்ற வார்த்தைகளுக்கு வித்தியாசமாக அர்த்தம் கொடுக்கலாம். என்னைப் போன்றவர்களுக்கு நடைமுறையில் பார்க்கும் உதாரணங்கள் தான் முக்கியம். அதனால் தானோ என்னவோ, தேவனாகிய கர்த்தர், ஆதியாகமம் முதல் வெளிப்படுத்தின விசேஷம் வரை, மனித வாழ்க்கையில் உண்மையில் நடந்தவைகளை நமக்கு ஒன்றுக்கு பின் ஒன்றாக பதிவு செய்திருக்கிறார். வேதாகமத்தில் மோசே, யோசுவா போன்ற நல்லவர்களின் கதை மட்டுமல்ல, வழி தவறிப்போனவர்களின் கதைகளும் இடம் பெற்றிருக்கின்றன. ஏனெனில் பாவம் இந்த உலகத்துக்குள் வந்த பின்னர், பரம பிதாவின் பரிபூரன சித்தத்தின்படி வாழ்ந்தவர்கள் மிகவும் குறைவே!

தாவீதின் வாழ்க்கையும் அப்படிப்பட்ட ஒரு உதாரணம் தான்! ஆனால் அவனுடைய எல்லாத் தவறுகளின் மத்தியிலும் கர்த்தர் தம்முடைய நிபந்தனையற்ற அன்பை அவனுக்கு அளித்தார்.

நம்முடைய தேவன் தகுதியற்ற நமக்கு மிகுந்த இரக்கங்களை அளிக்கிறவர் மட்டும் அல்ல, நம்முடைய கல்லான இருதயத்தை எடுத்துப் போட்டு நவமான மாற்று இருதயத்தைக் கொடுக்க வல்லவர்! இந்த அறுவை சிகிச்சைக்கு நாம் ஒன்றும் பணம் கட்ட வேண்டாம்! நம்மிடம் விலை கேட்பதற்கு பதிலாக நம்முடைய பரம தகப்பன் அவருடைய ஒரே குமாரனை விலையாகக் கொடுத்தார்.

ஆம்! தேவனாகிய கர்த்தரால் தாவீதின் கடன் மட்டுமல்ல  நம்முடைய கடனும்  கட்டப்பட்டது! அவருடைய உடன்படிக்கை தாவீதோடு மட்டுமல்ல நம்மோடும் ஒருநாளும் மாறவில்லை! தாவீதை நேசித்த அவர் நம்மையும் நேசிக்கிறார் என்பதில் சந்தேகம் ஏன்? அவரிடம் வர ஏன் தயக்கம்?

கர்த்தர் தாமே இன்று உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

 

 

 

இதழ்: 802 வானத்தில் தோன்றும் அடையாளம்!

சங்: 51: 9 – 11  என் பாவங்களைப் பாராதபடிக்கு நீர் உமது முகத்தை மறைத்து, என் அக்கிரமங்களையெல்லாம் நீக்கியருளும்.தேவனே சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியை என் உள்ளத்திலே புதுப்பியும். உமது சமுகத்தை விட்டு என்னைத் தள்ளாமலும், உமது பரிசுத்த ஆவியை  என்னிடத்திலிருந்து  எடுத்துக்கொள்ளாமலும் இரும்.

தேவனாகிய கர்த்தர் ஏன் தாவீதை நேசித்தார்? என்ற தலைப்பில் இன்று பத்தாவது நாளாகப் படிக்கிறோம்.

சில வருடங்களுக்கு முன்னால் நானும் என் மகனும் பிஸினஸ் விஷயமாக வெளியூர் சென்று திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது , ஒன்று பின் ஒன்றாக பல திடுக்கிடும் செய்திகளைக் கேட்க வேண்டியதாயிருந்தது. அந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து நாங்கள் மீளும் முன்னர், நாங்கள் வந்து கொண்டிருந்த கார் டயர் ஒன்றில் காற்று ஏறவேயில்லை. பின்னர்தான் தெரிந்தது அந்த டயர் வெடித்து இருந்தது என்று. பின்பு புது டயரை வாங்கி மாட்டி விட்டு எங்களுடைய பிரயாணத்தை தொடர்ந்த போது ஒரு டாக்ஸி காரன் வந்து பின்னால் எங்களுடைய காரைத் தட்டி விட்டான். அதற்காக போலீஸ் ஸ்டேஷனில் நின்று விபத்து என்ற சான்றிதழை வாங்கிக் கொண்டிருந்த போது நான் கால் தவறி கீழே விழுந்து அடிபட்டு விட்டது.

அப்பொழுது நான் கண்களில் கண்ணீர் ததும்ப காரில் உட்கார்ந்து வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தே. திடீரென்று ஒரு வானவில் என் கண்களுக்குத் தென்பட்டது. அது மழை காலமும் இல்லை! மழை பெய்யும் அறிகுறியும் இல்லை! அடித்த வெயிலின் மத்தியில் சில நிமிடங்களே எங்களுடைய கண்களில் தென்பட்ட வானவில், பயப்படாதே! உன்னோடு நான் இருக்கிறேன், நான் உன்னைக் கைவிடுவதில்லை என்று கர்த்தர் என்னோடு பேசியவிதமாக இருந்தது. ஒரு நொடியில் என்னுடைய உள்ளத்தில் இருந்த கலக்கம், பயம் எல்லாமே மறைந்து விட்டது.

கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம்! அன்று வந்த வானவில் ஒரு அற்புதமே! அவர் தம்முடைய பிள்ளைகளோடு செய்த உடன்படிக்கையின் அடையாளம் அல்லவா அது!

அடையாளம்? எதற்கு அடையாளம்? நான் சிறுமியாக இருந்தபோது, அம்மா என்னிடம் வானவில்லைக் காட்டி, இனி பூமியானது மழையால் அல்லது பெரு வெள்ளத்தால் அழியாது என்பதற்கு கர்த்தர் ஏற்படுத்திய வானவில்லே அடையாளம் என்று சொன்னார்கள்! ஆனால் நான் கிறிஸ்துவில் வளர வளர எனக்கு அதன் அர்த்தம் இன்னும் துல்லியமாக விளங்கியது.  அது நம்முடைய பரமபிதாவானவர் தம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தை நிறை வேற்றுவார் என்பதின் அடையாளம்! நான் நினத்த மாதிரி எல்லாமே என்னை சுற்றி நடக்காமல் போனாலும், நான் உறுதியாக சொல்லமுடியும் என் தேவன் தம்முடைய வாக்கை காப்பாற்றுவார் என்று! இந்த சத்தியத்தை  வானில் தோன்றி மறையும் ஒவ்வொரு வானவில்லும் நமக்கு நினைவு படுத்துகிறது.

இந்த சத்தியம் நம்மை சங் 51 ல் தாவீது தன்னுடைய பரம தகப்பனுக்கு எழுதிய அன்பின் மடலில் வெளிப்படுகிறது.

வேதம் சொல்கிறது எல்லோரும் பாவம் செய்து தேவ மகிமையற்றவர்களானார்கள் என்று. ஆண்டவரே நாங்கள் உம்மை நேசிப்போம், உமக்காக ஜீவிப்போம் என்றெல்லாம் நாம் எல்லோருமே கர்த்தருக்கு வாக்கு கொடுக்கிறோம். ஆனால் ஒருநாள் கர்த்தருக்கு கீழ்ப்படியாமல் போகும்போது, நம்முடைய இச்சைகளின் படி நடக்கும் போது நம்முடைய அந்த வாக்கு சுக்கு நூறாஆகிவிடுகிறது. சில வேளைகளில் நாம்  திரும்பி கர்த்தரிடம் சேர முடியாது என்ற எண்ணத்துக்குக் கூட தள்ளப்படுகிறோம்.

ஆனால் தாவீது எதை அறிந்து கொண்டான் என்றால் நாம் வாக்குத் தவறிப் போனாலும், அவருடைய வாக்குத்தத்தம் ஒருபோதும்  மாறாது!  அதனால் தான் கர்த்தர் அவனை அதிகமாய் நேசித்தாரோ? இந்தவழி தவறிய மைந்தன், மறுபடியும் தன்னுடைய தகப்பனை கிட்டி சேரும் ஆவலுடன், தான் தன்னுடைய வாக்கில் தவறிப்போனாலும், கர்த்தர் தம்முடைய வாக்கில் மாறாதவர் என்று அவரிடம் செல்கிறான்.

கர்த்தருடைய வாக்குத்தத்தம் நம்முடைய குறைபாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டது! கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம்! அவர் மாறாதவர்! தாவீதின் பரம தகப்பன் வாக்கு மாறவில்லை! அவனை நேசித்தார்! இன்று அதே பரம் தகப்பன் உனக்கும் எனக்கும் உண்டு! நீ இன்று உன்னுடைய வாக்குத் தவறி அவரை விட்டு பின்வாங்கியிருந்தாலும், அவருடைய வாக்குத்தத்தத்தை நம்பி வா! உன்னையும் தாவீதை அரவணைத்தது போல அன்பின் கரம் நீட்டி ஏற்றுக் கொள்வார்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்