இதழ்:828 தீமைவழியை பின்பற்றாத பார்வோன் குமாரத்தி!

யாத்தி:2: 5,6 அப்பொழுது பார்வோனுடைய குமாரத்தி நதியில் ஸ்நானம் பண்ண வந்தாள்.அவளுடைய தாதிகள் நதியோரத்தில் உலாவினார்கள்; அவள் நாணலுக்குள்ளே இருக்கிற பெட்டியைக் கண்டு, தன் தாதியை அனுப்பி அதைக் கொண்டுவரும்படி செய்தாள்.

அதைத் திறந்தபோது பிள்ளையைக் கண்டாள்; பிள்ளை அழுதது; அவள் அதின்மேல் இரக்கமுற்று இது எபிரேயர் பிள்ளைகளில் ஒன்று என்றாள்.

 ஒருவரை  முதுகெலிம்பில்லாதவர்  என்று யாராவது சொல்லக் கேட்டால் அவரைப்  பற்றி நாம் என்ன நினைக்கிறோம்? ஒரு முடிவில்  நிலைத்து நிற்பவர்  அல்ல என்றுதானே! எல்லோரும் தவறு  பண்ணினால் நாமும் பண்ணலாம் என்றுதானே முதுகெலும்பற்ற ஒவ்வொருவரும் எண்ணுவோம்! இங்கு வித்தியாசமான ஒரு பெண்ணைப்பற்றி படிக்கிறோம்!

பார்வோனின் குமாரத்தி எகிப்து சாம்ராஜ்யத்தில் செல்வத்தில் வளர்ந்தவள். அவள் தந்தை ராஜ்யத்தை ஆண்டதால் அவள் நினப்பதை பெற்றுக்கொள்ளும் செல்வாக்கு நிறைந்தவள்.

ஆனால் எதைப் பற்றியுமே கவலைப்படாமல் வாழவேண்டிய இவளின் மனதை ஒரு பாரம் நெருக்கியது. அவள் தகப்பன் பார்வோன் ராஜாவின் கட்டளையின் பேரில், எபிரேய ஆண்குழந்தைகள் நைல் நதியில் குப்பையைப் போல தூக்கி எறியப்படுகிறார்கள் என்ற பயங்கர செய்தி அவளுக்கு பாரமாக இருந்தது.

ஒருநாள் இந்த அழகிய ராஜகுமாரத்தி நைல் நதிக்கு ஸ்நானம் பண்ண வருகிறாள்.  ஓர் நிமிஷம்!  நானாயிருந்தால் அந்தப் பக்கமே தலைவைத்து படுத்திருக்க மாட்டேன். ஏனெனில் குழந்தையை பறிகொடுத்த யாரோ ஒருவர், அப்பா பார்வோன் செய்த குற்றத்துக்காக நம்மேல் பழிவாங்கி விட்டால் என்ன செய்வது என்ற பயம் இருந்திருக்கும்! அது மட்டுமல்ல ஒருவேளை நதியில்  எறியப்பட்ட ஒரு குழந்தையை முதலையாவது, ஏதாவது மதிய உணவாக சாப்பிடுவதைப் பார்க்க நேரிட்டால் அதையும் இந்த மனது தாங்காது.

வேதம் கூறுகிறது, யோகெபெத் தன்னுடைய மூன்று மாத குழந்தை மோசேயை நாணல் பெட்டியில் வைத்து நதியோரமாய் நாணலுக்குள்ளே வைத்த நேரத்தில், ராஜகுமரத்தி நதியில் ஸ்நானம் செய்ய வந்தாள் என்று. இன்று எகிப்துக்கு போகிறவர்கள் நிச்சயமாக நைல் நதியில் ஸ்நானம் செய்ய விரும்ப மாட்டார்கள். ஆனால் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நைல் நதி பரிசுத்தமாய் கருதப்பட்டது. இன்றைய ஜனத்தொகையும்,  மாசும், இல்லாமல் அது பாலைவனத்தில் முத்தாய் ஜொலித்திருக்கும்.

என்ன நடக்கிறது பாருங்கள். பார்வோன் குமாரத்தி நதியண்டை வந்ததும் ஒரு நாணல் பெட்டி, நாணலுக்குள்ளே சொருகி வைக்கப்பட்டிருக்கிறதைக் கண்டாள். உடனே தன் தாதிமாரை அனுப்பி அதை எடுத்து வர சொல்கிறாள்.

இந்த இடத்தில் நாம் யாத்தி:  2: 5,6 லிருந்து இந்த பார்வோன் குமாரத்தி எப்படிப்பட்டவள் என்று அறிவோம்!

முதலாவது வேதம் கூறுகிறது, அவள் பிள்ளையின் மேல் இரக்கமுற்றாள்  என்று. அவள் அந்தப் பெட்டியைத் திறந்தவுடன் பிள்ளை அழுதது, அவள் அதின்மேல் இரக்கமுற்றாள். ஒரு குழந்தையின் அழுகை சத்தத்தில் அவளின் பெண்மைக்குரிய இரக்க குணம் தலை தூக்கியது.    

இரண்டாவது அவளை  நான் ஒரு தைரியசாலியான பெண்ணாக பார்க்கிறோம். அவளுடைய தகப்பனின் படை வீரர்கள் இதை பார்த்திருந்தால் என்ன நடந்திருக்கும்? அல்லது அவளது தகப்பனின் கட்டளையை மீறுவதற்காக என்ன தண்டனை கிடைத்திருக்கும்? இவற்றைப் பற்றி அவள் சிந்திக்கவே இல்லை. ராஜ கட்டளையை மீறி ஒரு ஒரு எபிரேய குழந்தையை காப்பாற்ற அவளுக்கு மிகுந்த தைரியம் தேவைப்பட்டது.

மூன்றாவது அவள் அந்த குழந்தையைக்  காப்பாற்றுவதில் காட்டிய ஆர்வம் அவளுடைய நல்மனசாட்சியைக் காட்டியது. குழந்தையைக் கண்டவுடன் அவளுக்கு அது எபிரேயக் குழந்தை என்று தெரியும். அதை தொடர்ந்து வந்த குழந்தையின் அக்கா, பின்னர் குழந்தையை வளர்த்து தருகிறேன் என்ற தாய், இவர்களைப் பார்த்தும், இந்தக் குழந்தையை பெற்றவள் யாரென்று அறியாமலிருக்க அவள் ஒன்றும் முட்டாள் இல்லை. அந்த தாய் தன் குழந்தையை காப்பாற்ற எடுத்த முயற்சி அவள் உள்ளத்தை தொட்டது.

அவளுக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்று அவள் முடிவு செய்தாள். எகிப்தில் இருந்த அத்தனை பேரும் குழந்தைகளை கொல்லும் முயற்சியில் இருந்தாலும், தான் அந்த வழியில் போவதில்லை என்று முடிவு செய்தாள்.

யாத்தி: 23: 2 தீமை செய்ய திரளானபேர்களைப் பின்பற்றாதிருப்பாயாக என்று வேதம் சொல்லுகிறது. பார்வோன் குமாரத்தி தீமை செய்ய அவள் தகப்பனையோ அல்லது மற்ற எகிப்தியரையோ பின்பற்றவில்லை. பார்வோன் குமாரத்தியைப் பற்றி சொல்ல வேறு வார்த்தைகள் இல்லை. அவள் இரக்கமும், தைரியமும், நல் மனசாட்சியும் உள்ள ஒரு பெண்மணி!

நீ எப்படி? எடுத்த முடிவில் நிலைத்து நிற்பவரா? அல்லது எல்லாரும் செய்கிறார்கள், நான் செய்தால் என்ன தவறு? என்பவரா!

கோழையை ஒரு காரியத்தை செய்ய சொன்னால் அது ஆபத்தில்லையா? என்று யோசிப்பான். சுயநலவாதியிடம் சொன்னால், அதனால் என்ன லாபம்? என்று கேட்பான். பெருமைக்காரனிடம் சென்றால் தனக்கு புகழ் கிடைக்குமா? என்று யோசிப்பான். ஆனால் நல் மனசாட்சி உள்ளவனோ தான் செய்வது சரியா? அல்லது தவறா? என்று மட்டும் தான் யோசிப்பான் என்று ஒரு மேதை கூறியிருக்கிறார்

ஜெபம்: ஆண்டவரே உலகம் எங்களை பகைத்தாலும், எங்கள் மனசாட்சிக்கு விரோதமாய் நடக்காதவாறு எங்களைக் காத்துக்கொள்ளும். ஆமென்.

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

பின்குறிப்பு: ஒவ்வொரு வாரமும் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை ‘ராஜாவின் மலர்கள்’ உங்களை வந்தடையும் படி தயவுசெய்து ‘subscribe’ என்ற இடத்தில் கிளிக் செய்து உங்கள் email id யை கொடுக்கவும். ராஜாவின் மலர்கள் மலரும் இந்த தோட்டத்துக்கு வந்தமைக்கு நன்றி. இதைப் பற்றி மற்ற நண்பர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும் கூறி அவர்களும் ஆசிர்வாதம் பெற உதவுங்கள். நன்றி.

இதழ்: 827 பிள்ளைகளுக்காக எதை இன்று தியாகம் செய்கிறீர்கள்?

யாத்தி :2:2, 9  “அந்த ஸ்திரி (யொகெபேத்) கர்ப்பவதியாகி, ஒரு ஆண் பிள்ளையைப் பெற்று, அது அழகுள்ளதென்று கண்டு அதை மூன்று மாதம் ஒளித்து வைத்தாள்.

பார்வோனுடைய குமாரத்தி அவளை நோக்கி, நீ இந்தப் பிள்ளையை எடுத்துக்கொண்டுபோய் அதை எனக்கு வளர்த்திடு; நான் உனக்கு சம்பளம் கொடுக்கிறேன் என்றாள். அந்த ஸ்திரி பிள்ளையை எடுத்துக்கொண்டுபோய் அதை வளர்த்தாள்

பெண்களை பெலவீனப்பாண்டமாக உலகத்தார் நினைக்கிறார்கள். அது உண்மையா??? சரீரப்பிரகாரமாய் ஒருவேளை இருக்கலாம்! ஆனால் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையிலும், விசுவாசத்திலும், நேர்மை, உண்மை போன்ற காரியங்களிலும் பெண்கள் இளைத்தவர்கள் அல்ல என்பதுதான் என் கருத்து.

பெண்களின் வாழ்க்கை சுகந்த மணம் வீசும் மலர் போல என்பார்கள்! ஏனெனில் மலர் என்றாள் கிள்ளி எறிந்து விடலாம் அல்லவா? ஆனால் யாரோ ஒருவர் பெண்களை தேயிலையோடு ஒப்பிட்டது எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஏனெனில் தேயிலையை கொதித்த நீரில் போட்டாலும் அதிக சுவையும், மணமும் உள்ள தேநீரைத்தான் கொடுக்கும்!

நாம்  யொகெபேத் என்ற ஒரு பொறுப்புள்ள தாயைப் பற்றி படித்தோம். தன்னுடைய பிள்ளைகளின் நலனுக்காக, எதையும் செய்ய தயாராக இருந்த இந்த தாய், பார்வோன் ராஜா , பிறந்த ஆண்குழந்தைகளை நைல் நதியில் போட கட்டளை கொடுத்திருந்தபோதும், இஸ்ரவேலின் தேவன் மேல் நம்பிக்கையோடு தன் குழந்தையை மூன்று மாதம் ஒளித்து வைத்தாள் என்று பார்த்தோம்.

வேதம் கூறுகிறது, மூன்று மாதங்களுக்கு பின் அவள் நாணலினால் செய்த ஒரு பெட்டியில், நீர் உள்ளே செல்லாமலிருக்க, பிசினும் கீலும் பூசி, தன் குமாரனைப்  படுக்க வைத்து, பார்வோன் குமாரத்தி நதிக்கு ஸ்நானம் செய்ய வரும் நேரம் அறிந்து, நதியோரமாய் நாணலுக்குள்ளே வைத்து, என்ன நடக்கிறது என்று கவனிக்க குழந்தையின் அக்காவை அங்கே நிற்க வைக்கிறாள்.

அவள் திட்டமிட்டு எதிர்பார்த்தபடியே பார்வோன் குமாரத்தி அந்தக் குழந்தையின் அழகில் மயங்கி அதை வளர்க்க ஆசைப்படுகிறாள். அதை பால் கொடுத்துவளர்க்கும் ஒரு தாதியாக யொகெபேத் மாறி தன் குழந்தையை பார்வோன் குமாரத்திக்கு விட்டுக் கொடுக்கிறாள் என்று பார்க்கிறோம்.

இதைப் படிக்கும்போது என் எண்ணத்தில் ஓடியதெல்லாம், எவ்வளவு பெலமுள்ள ஒரு தாய் இவள் என்று தான்!

பார்வோனின் போர்வீரர்கள் கண்ணில் பட்டால் தன் குழந்தைக்கு ஆபத்து என்று நன்கு அறிந்த யொகெபேத், தன் மனப்பலத்தைக் கூட்டி தன் பிள்ளையை பார்வோன் குமாரத்தி அவள் பிள்ளையாக்கிக் கொண்டாலும் பரவாயில்லை, அவனை அந்த கொலைகாரப் பார்வோன் கையிலிருந்து காப்பாற்றினால் போதும் என்று எண்ணினாள்.!

யொகெபேத், தன் குழந்தையாகிய மோசேக்கு ஜீவனை மாத்திரம் கொடுக்கவில்லை, அவனை அழிவிலிருந்து மீட்டு, அவனுக்கு நல்ல எதிர்காலத்தையும் கொடுத்தாள்.

வேதாகம வல்லுநர்கள் கூறுகின்றனர் மோசே, மிகுந்த அழகுள்ளவனாயும், பார்க்கும்போதே ஒரு சிறப்புத்தன்மை வாய்ந்த குழந்தையாக இருந்திருப்பான் என்று. அவனைப் பார்த்தவுடன், தேவனை அறிந்த இந்த தாயின் உள்ளம் ‘இவன் நம்மை இரட்சிப்பான், நம்மை எகிப்த்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீட்பான்’ என்று திட்டமாக கூறியிருக்கும். அவனை எப்படியாவது காப்பாற்றி, நல்ல எதிர்காலத்தை அமைத்துக் கொடுப்பது தன் கடமை என்று உணர்ந்திருப்பாள்.

அவள் தன் பெலத்தையெல்லாம் திரட்டி, தான் பெற்றெடுத்த செல்லக் குழந்தையை பார்வோன் குமாரத்தியின் கையில் கொடுத்து, அவனை எகிப்து அரண்மனையில், எபிரேய ஆண்பிள்ளைகளை கொலைசெய்ய கட்டளை பிறப்பித்த ராஜாவின் அரண்மனையில் வளரும்படி அனுப்பியபோது, அவள் உள்ளம் ஆபிரகாம்,ஈசாக்கு, யாக்கோபின் தேவனை நோக்கி மன்றாடியிருக்கும் அல்லவா?

யொகெபேத்தின் சுயநலமில்லாத தாய்மையைப் பற்றி சிந்தித்தபோது, என் பிள்ளைகளுக்காக, அவர்களின் எதிர் காலத்துக்காக எதையெல்லாம் நான் விட்டுக் கொடுத்திருக்கிறேன் என்று நான் சிந்திக்க ஆரம்பித்தேன்!

என் பிள்ளைகள் இருவரும் அவரவர் குடும்பத்தில் சாட்சியாய் வாழ்வது  மட்டுமல்லாமல் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் அநேகருக்கு வழிகாட்டியாய் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

ஆனால் இளம் தாய்மாராகிய நீங்கள் உங்கள் பிள்ளைகளுக்காக என்ன தியாகம் செய்கிறீர்கள்? பிள்ளைகளுக்கு நல்லதொரு எதிர்காலத்தை அமைத்துக் கொடுத்த  இந்த எபிரேய தாயைப் போல, தேவன் மேல் திடமான நம்பிக்கையும், பெலமும், ஞானமும் உங்களிடம் உண்டா? உங்கள் பிள்ளைகளுக்காக உங்கள் நேரத்தை தியாகம் செய்ய உங்களால் முடியுமா? டிவி பார்க்க நேரம் உண்டு, பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்துக்காக கர்த்தரிடம் மன்றாடி ஜெபிக்க நேரம் உண்டா? 

 

ஜெபம்: ஆண்டவரே! என் பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தை உம்முடைய கரத்தில் ஒப்புக்கொடுக்கிறேன். அவர்களுக்காக ஒவ்வொரு நாளும் அதிக நேரம் ஜெபிக்க எனக்கு உதவி தாரும்! ஆமென்.

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

பின்குறிப்பு: ஒவ்வொரு வாரமும் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை ‘ராஜாவின் மலர்கள்’ உங்களை வந்தடையும் படி தயவுசெய்து ‘subscribe’ என்ற இடத்தில் கிளிக் செய்து உங்கள் email id யை கொடுக்கவும். ராஜாவின் மலர்கள் மலரும் இந்த தோட்டத்துக்கு வந்தமைக்கு நன்றி. இதைப் பற்றி மற்ற நண்பர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும் கூறி அவர்களும் ஆசிர்வாதம் பெற உதவுங்கள். நன்றி.itaz:

இதழ்: 826 ஒரு நல்ல தாயாக வாழும் சிலாக்கியம் உண்டா?

யாத்தி:2:1,2  “லேவியின் குடும்பத்தாரில் ஒருவன் லேவியின் குமாரத்திகளில் ஒருத்தியை விவாகம் பண்ணினான். அந்த ஸ்திரி கர்ப்பவதியாகி, ஒரு ஆண் பிள்ளையைப் பெற்று, அது அழகுள்ளதென்று கண்டு அதை மூன்று மாதம் ஒளித்து வைத்தாள்.

 நாம் சிப்பிராள், பூவாள் என்ற மருத்துவச்சிகளின் தேவ பயத்தினால் எகிப்தில் வாழ்ந்த இஸ்ரவேல் மக்களைக் கர்த்தர் காத்தார் என்று பார்த்தோம். பார்வோன் அவர்களை கடின உழைப்பினால் வாதித்தான், ஆனாலும் இஸ்ரவேல் மக்கள் பலுகிப் பெருகினார்கள். அதனால் பார்வோன், பிறந்த ஆண்பிள்ளைகளை நதியில் போட்டுவிட வேண்டுமென்று கட்டளையிட்டான்.

இப்படிப்பட்ட சமயத்தில் வாழ்ந்த யொகெபேத் என்ற ஒரு தாயைப் பற்றி ஒருசில நாட்கள் படிக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

ஒரு தாய் என்றவுடன் எனக்கு நீதி:31 ம் அதிகாரத்தில் வரும் குணசாலியான  ஸ்திரி தான் ஞாபகத்துக்கு வருகிறது.  பெண்ணை ஒரு நல்ல மனைவியாக, ஒரு நல்ல தாயாக சித்தரிக்கும் படம் அது. அதில் வர்ணிக்கப்பட்ட குணவதியான பெண்ணின் பல நற்குணங்களை, 42 வருடங்களுக்கு முன்னால் கர்த்தரிடம் சென்று விட்ட  என்னுடைய அம்மாவின் வாழ்வில் கண்டதுண்டு.  வாழ்க்கை என்னும் படகு, பல கஷ்டங்கள், துன்பங்கள் போன்ற புயலில் அடிபட்டாலும்,  கோழி தன் குஞ்சுகளை காப்பதுபோல காத்து என்னை உருவாக்கியவர்கள்.

இன்று நாம் படிக்கப்போகிற யொகெபேதின் வாழ்க்கையும் மலரால் அமைக்கப்பட்ட மெத்தை அல்ல.

யார் இந்த யொகெபேத்????? இவள் மோசேயைப் பெற்றெடுத்த தாய்.

யாக்கோபின் குடும்பத்தினர் எகிப்தில் உள்ள கோசேன் நாட்டில் குடியேறி வாழ்ந்தனர் என்ற நமக்கு தெரியும். அந்த தேசத்திலே யாக்கோபின் குமாரனாகிய லேவிக்கு பிறந்தவள் தான் இந்த யொகெபேத்.

எண்ணா: 26: 59 வாசித்து பாருங்கள்! அம்ராமுடைய மனைவிக்கு யொகெபெத் என்று பேர்; அவள் எகிப்திலே லேவிக்கு பிறந்த குமாரத்தி; அவள் அம்ராமுக்கு ஆரோனையும், மோசேயையும், அவன் சகோதரியான மிரியாமையும் பெற்றாள் என்று பார்க்கிறோம்.

இவளுக்கு தெரிந்ததெல்லாம் அடிமைத்தனம் என்ற கடினமான உழைப்பும், வேதனையும் நிறைந்த வாழ்க்கையே. இவள் கானானைக் கண்டவள் இல்லை, எகிப்தை மட்டுமே கண்டவள். ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்க்கையையே  பாரமாக சுமந்த இந்தத் தாய் தன் பிள்ளைகளின் நலனுக்காக எதையும் செய்ய தயாராக இருந்தாள்.

முதலாவது அவளின் தைரியத்தையும், நம்பிக்கையையும் நமக்கு எடுத்துக் காட்டுவது அவள் தனக்கு பிறந்த ஆண் பிள்ளையை மூன்று மாதங்கள் யாருக்கும் தெரியாமல் ஒளித்து வைத்ததுதான். ஏனெனில் எகிப்தின் ராஜாவாகிய பார்வோன், எபிரேய மருத்துவச்சிகளால், தன் சூழ்ச்சி நிறைவேறாததை அறிந்து,  பிறந்த ஆண்பிள்ளைகளை நைல் நதியில் போட்டுக் கொன்றுவிட கட்டளை கொடுத்திருந்தான்.

இந்த மனசாட்சியில்லாத செயலை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத யொகெபேத், தன் பிள்ளையை மிகுந்த புத்திசாலித்தனத்துடன் மறைத்து வைத்தது மாத்திரமல்ல, அந்தக் குழந்தையை ஆபத்திலிருந்து இரட்சிக்கவும் வகை தேடினாள். பார்வோனின் கட்டளையை மீறி தன் பிள்ளையை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற  இந்த மனத்தைரியம் எங்கிருந்து வந்தது?

அவளுடைய சொந்த வாழ்க்கையில் புயல் வீசினாலும், இந்தப் பெண்மணி இஸ்ரவேலின் தேவனாகிய கர்த்தர் மேல் தன் நம்பிக்கையை வைத்து, கர்த்தருடைய பெலத்தினால் தன் குடும்பத்தை நடத்தினாள்.

எகிப்து என்னும் அடிமைத்தன வீட்டில் தாங்கள் படும் கஷ்டங்களை நினைத்து அவள் அழுது புலம்பவுமில்லை, சூழ்நிலையால் தன் குடும்பம் அழிந்து விடுமோ என்று அஞ்சி ஒளிந்து கொள்ளவுமில்லை. நம்பிக்கை என்னும் விதையை அவள் தன் குடும்பத்தில், தன் பிள்ளைகளின் பிஞ்சு மனதில் விதைக்கிறாள்!

ஒரு நல்ல தாயை அடைந்த பாக்கியம் உங்களுக்கு கிடைத்திருக்கிறதா? அல்லது ஒரு நல்ல தாயாக வாழும் சிலாக்கியம் உங்களுக்கு உண்டா?

பெண்களாகிய நாம் எந்த நிறுவனத்தில் வேலை செய்கிறோம் என்று கூறிக்கொள்வதில் பெருமையடைகிறோம். எவ்வளவு சம்பளம் வாங்குகிறோம் என்பதில் பெருமிதம் கொள்கிறோம். ஆனால் ஒரு நல்ல தாயாக, நம் பிள்ளைகளுக்கு தைரியத்தையும், நம்பிக்கையையும் ஊட்டுகிறவர்களாக, நம் குடும்பத்தை தேவன் மேல் கொண்ட விசுவாசத்திலும், அன்பிலும் கட்டுகிறவர்களாக வாழ்கிறோமா?

பிள்ளைகளை ஒரு தாயால் மட்டும் தான் சரிவர புரிந்து கொள்ளவும், அவர்களை உருவாக்கவும் முடியும்! உனக்கு கர்த்தர் கொடுத்திருக்கிற இந்த பெரிய பொறுப்பில் ஒருநாளும் தவறி விடாதே!

ஜெபம்: ஆண்டவரே! என் பிள்ளைகளை உம்மேல் கொண்ட நம்பிக்கையிலும், விசுவாசத்திலும் வளரச்செய்யும் நல்ல தாயாக இருக்க எனக்கு உதவி தாரும். ஆமென்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

பின்குறிப்பு: ஒவ்வொரு வாரமும் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை ‘ராஜாவின் மலர்கள்’ உங்களை வந்தடையும் படி தயவுசெய்து ‘subscribe’ என்ற இடத்தில் கிளிக் செய்து உங்கள் email id யை கொடுக்கவும். ராஜாவின் மலர்கள் மலரும் இந்த தோட்டத்துக்கு வந்தமைக்கு நன்றி. இதைப் பற்றி மற்ற நண்பர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும் கூறி அவர்களும் ஆசிர்வாதம் பெற உதவுங்கள். நன்றி.

இதழ்: 825 கருச்சிதைவு செய்வது தவறா?

யாத்தி:1: 20, 21 இதினிமித்தம் தேவன் மருத்துவச்சிகளுக்கு நன்மை செய்தார். ஜனங்கள் பெருகி மிகுதியும் பலத்துப் போனார்கள். மருத்துவச்சிகள் தேவனுக்கு பயந்ததினால் அவர்கள் குடும்பங்கள் தழைக்கும்படி செய்தார்.

சிப்பிராள் , பூவாள் என்ற இரு எபிரேய மருத்துவச்சிகள் பார்வோனுக்கு பயப்படாமல், தேவனுக்கு பயந்ததினாலே, அவர்கள் எபிரேயாருக்கு பிறந்த ஆண்பிள்ளைகளை பார்வோன் கட்டளைப்படி கொலைசெய்யாமல் காப்பாற்றினர் என்று பார்த்தோம். கர்த்தருக்கு பயந்த பயம், ஞானமுள்ள வார்த்தைகள் இவையே அவர்கள் பார்வோனுக்கு முன்னால் உபயோப்படுத்திய ஆயுதம் என்று பார்த்தோம்.

இந்த இரு பெண்களைப் பற்றி யோசிக்கும்போது, இவர்கள் பார்வோனைப் பிரியப்படுத்துவதைவிட , கர்த்தரால் படைக்கப்பட்ட ஜீவனைக் காப்பதை தெரிந்து கொண்டனர் என்று காண்கிறோம்.

எத்தனை எபிரேய தாய்மார்கள் தங்கள் ஆண்பிள்ளைகளைப்பார்த்து மனம் நிறைந்து சொல்லியிருப்பார்கள் ‘ மகனே நீ உயிரோடிருப்பது சிப்பிராள், பூவாள், தேவனுக்கு பயந்து, பார்வோன் கட்டளைக்கு கீழ்ப்படியாமல் உன்னைக் காப்பாற்றியதால்தான்’ என்று!  எத்தனை தாய்மாரின்  மனம் அவர்களை வாழ்த்தியிருக்கும்!

இந்த மருத்துவச்சிகள் , எகிப்தில் வளரும் எபிரேய ஆண்பிள்ளைகள் படும் கஷ்டங்களைப் பார்த்து, இவர்கள் இந்தப் பாடு படுவதற்கு இவர்கள் பிறக்கும் போது கொன்றுபோடுவதே நலமாயிருக்கும் என்று எண்ணியிருக்கலாம் அல்லவா? பார்வோனின் ஆட்சியில், எபிரேயர் அடிக்கப்பட்டு, உதைக்கப்பட்டு, கடின உழைப்புக்குள்ளாயினர். இப்படிப்பட்ட கேவலமான வாழ்க்கை நம் பிள்ளைகளுக்கு வேண்டுமா? என்று  இவற்றை ஒரு சாக்காய் காண்பித்து குழந்தைகளை அழித்து பார்வோனிடம் நல்ல பெயர் வாங்கியிருந்திருக்கலாம் அல்லவா?

ஓருகணம் சிந்தியுங்கள்!

நம்முடைய சமுதாயத்தில் எத்தனை பேர் கருச்சிதைவு என்ற சிசு கொலை செய்வதற்கு இப்படி சாக்கு சொல்கிறார்கள்! தேவன் பரிசாக அளிக்கிற ஜீவனை ஏதோ சரீரத்தில் உள்ள கட்டியை எடுப்பது போல எடுத்து எறிந்துவிடுகிறார்கள்.  இப்படிப்பட்ட தவறை நம் சமுதாயம் இன்று செய்வதற்கு என்ன காரணம்? பெண் பிள்ளைகள் வாழ்ந்து என்ன பிரயோஜனம்? வீட்டுக்கு பாரம் தானே! இவர்கள் பிறந்து பார சுமையாய் வாழ்வதைவிட இவர்களை அழித்துவிடுவதே மேல் என்ற எண்ணம்!

சங்கீ:139: 13-16: “ நீர் என் உள்ளிந்திரியங்களைக் கைகொண்டிருக்கிரீர்; என் தாயின் வயிற்றில் என்னைக் காப்பாற்றினீர்

நான் பிரம்மிக்கத்தக்க அதிசயமாய் உண்டாக்கப்பட்டபடியால் உம்மைத் துதிப்பேன். உமது கிரியைகள் அதிசயமானவைகள், அது என் ஆத்துமாவுக்கு நன்றாய் தெரியும்.

நான் ஒளிப்பிடத்திலே உண்டாக்கப்பட்டு,பூமியின் தாழ்விடங்கலிலே  விசித்திர விநோதமாய் உருவாக்கப்பட்டபோது என் எலும்புகள் உமக்கு மறைவாயிருக்கவில்லை.

என் கருவை உம்முடைய கண்கள் கண்டது. என் அவயவங்களில் ஒன்றாகிலும் இல்லாதபோது, அவைகள் அனைத்தும், அவைகள் உருவேற்படும் நாட்களும் உமது புஸ்தகத்தில் எழுதியிருந்தது.

இந்த வேத வசனங்களுக்கு ஒப்பாய்,  எபிரேய மருத்துவச்சிகள் பிறந்த ஒவ்வொரு குழந்தையின் முகத்திலும் சிருஷ்டி கர்த்தரின் அழகைக் கண்டனர்! தேவன் அந்த குழந்தையின் வாழ்வில் வைத்திருந்த மகா பெரிய நோக்கத்தைக் கண்டனர்! அவர்களை தேவனுடைய பிள்ளைகளாகக் கண்டனர்!

எபிரேய மருத்துவச்சிகளைப் போல பிறந்த குழந்தைகளை அழிக்கக்கூடாது என்ற எண்ணம் உங்களுக்கும் இருக்குமானால், இன்று சமுதாயத்தில் கர்த்தரால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட குழந்தைகள் வறுமையால் வாடுவதைக் கண்டும் காணமல் போவதில் கர்த்தர் பிரியப்படுவாரா? கர்த்தருடைய சிருஷ்டியை நாம் மதிப்பவர்களானால் வறுமையால் வாடும் ஏழை மக்களை, ஜாதி மத பேதமின்றி, ஆதரிப்பதும் நம் கடமையல்லவா? ஏனெனில் அவர்களும் நம்மைப் போல நம்முடைய சிருஷ்டி கர்த்தரால் பிரம்மிக்கத்தக்கபடி உருவாக்கப் பட்டவர்கள் தானே!

எந்த ஒரு ஜீவனும் நாம் சம்பாதித்த சொத்து அல்ல! அது தேவன் நமக்கு கொடுத்திருக்கிற ஈவு! அதை அழிக்க நமக்கு எந்த ஒரு உரிமையுமில்லை!

சிப்பிராள், பூவாள் என்ற இரு மருத்துவச்சிகளுக்கும் தேவன் நன்மை செய்தார் என்று வாசிக்கிறோம், அவர்களுடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை கர்த்தர் ஆசிர்வதித்தார் ! அதுமட்டுமல்ல தேவன் அவர்கள் குடும்பங்கள் தழைக்கும்படி செய்தார். அவர்கள் மூலமாய் இஸ்ரவேல் மக்களும் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டனர்.

 தேவனுடைய பிள்ளைகளாகிய நாம், அவருக்கு பயந்து, தேவன் அருளிய ஞானத்தோடும் தைரியத்தோடும் வாழ்க்கையை எதிர்த்து போராடி, கர்த்தர் விரும்பிய காரியங்களை நம் வாழ்வில் செய்வோமானால் கர்த்தர் இந்த இரு மருத்துவச்சிகளை ஆசிர்வதித்த விதமாய் நம்மையும், நம் குடும்பத்தையும், நம்முடைய சமுதாயத்தையும் ஆசிர்வதிப்பார்.

ஜெபம்: எங்களுக்கு ஜீவனைக் கொடுத்த தேவனே, இந்த உலகில் வாழும் உம்முடைய சிருஷ்டிப் படைப்பாகிய ஏழை எளிய மக்களுக்கு உதவி செய்ய எங்களுக்கு பெலன் தாரும். ஆமென்.

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

இதழ்: 824 பேசுவதில் ஞானம் என்றால் என்ன?

யாத்தி:1: 18, 19 அதினாலே எகிப்தின் ராஜா மருத்துவச்சிகளை அழைப்பித்து,; நீங்கள் ஆண்பிள்ளைகளை உயிரோடே காப்பாற்றுகிற காரியம் என்ன என்று கேட்டான். அதற்கு மருத்துவச்சிகள் பார்வோனி நோக்கி; எபிரேய ஸ்திரிகள், எகிப்திய ஸ்திரிகளைப் போல அல்ல, அவர்கள் நல்ல பலமுள்ளவர்கள்; மருத்துவச்சி அவர்களிடத்துக்கு போகுமுன்னமே அவர்கள் பிரசவித்தாகும் என்றார்கள்

யோசேப்பின் மன்னிப்பையும், ஆதரவையும் பெற்ற யாக்கோபின் மிகப்பெரிய குடும்பம் எகிப்திலே, கோசேன் நாட்டிலே குடியிருந்தார்கள். அங்கே அவர்கள்  பலுகிப் பெருகினார்கள்.

யாத்தி:1: 7, 8 கூறுகிறது, யோசேப்பும், அவன் சகோதரர் யாவரும் அங்கே மரணமடைந்தார்கள். பின்னர் யோசேப்பை அறியாத புதிய ராஜன் ஒருவன் எகிப்திலே தோன்றினான்.அவன் அவர்களை சுமைசுமக்கிற வேலையினால் ஓடுக்கினான். அப்படியும் அவர்கள் அந்த தேசத்திலே பலுகிப் பெருகினார்கள் என்று பார்க்கிறோம்!

இந்த சமயத்தில் எகிப்தின் ராஜா, சிப்பிராள், பூவாள் என்ற இரு எபிரேய மருத்துவச்சிகளை அழைத்து, எபிரேயப் பெண்களுக்கு பிரசவம் பார்க்கும்போது ஆண்பிள்ளையானால் பிரசவிக்கும்போதே கொன்றுவிடும்படி கட்டளையிடுகிறான்! ஆனால் அந்த மருத்துவச்சிகளோ தேவனுக்கு பயந்ததினால் ஆண்பிள்ளைகளையும் காப்பாற்றினார்கள்.

அவர்கள் இருவரும் பார்வோன் ராஜா முன்னால் அழைத்துவரப் பட்டார்கள். பார்வோன் அவர்களை நோக்கி கேள்விக்கணைகளை விடுகிறான். பார்வோன் ராஜாவுக்கு இந்த எபிரேய மருத்துவச்சிகள் கொடுத்த பதில் அவர்களுடைய தைரியத்தையும், பேசும்போது தேவன் அளித்த  ஞானத்தையும் காட்டுகிறது.

நீதி: 25: 11 ஏற்ற சமயத்தில் சொன்ன வார்த்தை வெள்ளித்தட்டில் வைக்கப்பட்ட பொற்ப்பழங்களுக்குச் சமானம் என்று வேதம் கூறுகிறது.

இந்த இரு பெண்களும் பார்வோனுடைய சமுகத்தில் நின்று, அவனை நோக்கி, அமைதியாக, சாதாரணமாக, ஞானமாக பதிலளித்தனர்.

பார்வோன் அவர்களை சுமை சுமக்கப் பண்ணி கடின உழைப்பினால் அவர்களைக் கஷ்டப் படுத்திவந்தான் அல்லவா? அந்த கடின உழைப்பையே சிப்பிராளும், பூவாளும் காரணம் காட்டி, கடின உழைப்பினால், எபிரேய பெண்கள் மிகவும் பலசாலிகளாய் இருக்கிறார்கள்! நாங்கள் போகுமுன்னரே அவர்கள் பிரசவித்து விடுகிறார்கள் என்று புத்திசாலித்தனமான பதிலை பார்வோன் முன் வைத்து அவன் மறு வார்த்தை பேச முடியாதவாறு செய்தனர்.

 நீதி:15: 23. …. ஏற்றகாலத்தில் சொன்ன வார்த்தை எவ்வளவு நல்லது! என்று

வாசிக்கிறோம். ஞானமுடன் பேசும் திறன் உங்களுக்கு உண்டா? ஏற்றகாலத்தில் ஏற்ற வார்த்தைகளை பேசும் திறன் தேவனிடத்தில் இருந்து வரும் ஞானமே!

இந்த இரு பெண்களுக்கும் பயம் இருந்ததாகவே தெரியவில்லை! அவர்கள் தேவனுக்கு பயந்ததினால் பார்வோனுக்கு பயப்படவில்லை! எவ்வளவு பெரிய பாடத்தை நாம் இந்த இரு மருத்துவச்சிகளிடமிருந்து  கற்றுக்கொள்கிறோம்! அவர்கள் பதறவில்லை, கத்தவில்லை, பயத்தினால் உளறவுமில்லை, கர்த்தருடைய பலத்தினால் தைரியமாக பார்வோனுக்கு பதிலளித்தனர் என்று பார்க்கிறோம்.

ஞானம் என்பது எப்பொழுது பேசவேண்டும் என்று அறிந்து பேசுவதும், எப்பொழுது பேசாமலிருப்பது என்று அறிந்து அமைதியை காப்பதும் தான்! 

 நாம் ஞானமில்லாமல்  பேசிய வார்த்தைகள் என்றாவது நம் வாழ்க்கையை  பாதித்திருக்கின்றனவா? குடும்பத்தில் உன் வார்த்தைகளுக்கு மதிப்பு உண்டா? நீ பேசும்பொழுது தேவனுடைய ஞானத்துக்காக ஜெபிப்பதுண்டா? என்று சிந்தித்துப்பார்!

சிப்பிராள், பூவாளைப் போல எந்த சூழ்நிலையிலும், பயப்படாமல், தைரியமாக, தேவ ஞானத்தோடு பேச தேவனாகிய  கர்த்தர் நமக்கு உதவி செய்வார்!

ஜெபம்: தேவனே ஞானமுள்ள வார்த்தைகளைப் பேச ஞானத்தை தாரும். இன்று என்னுடைய  வார்த்தைகளால் யாரையும் காயப்படுத்தாமல், சரியான வார்த்தைகளை பேச உதவி தாரும். ஆமென்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

பின்குறிப்பு: ஒவ்வொரு வாரமும் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை ‘ராஜாவின் மலர்கள்’ உங்களை வந்தடையும் படி தயவுசெய்து ‘subscribe’ என்ற இடத்தில் கிளிக் செய்து உங்கள் email id யை கொடுக்கவும். ராஜாவின் மலர்கள் மலரும் இந்த தோட்டத்துக்கு வந்தமைக்கு நன்றி. இதைப் பற்றி மற்ற நண்பர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும் கூறி அவர்களும் ஆசிர்வாதம் பெற உதவுங்கள். நன்றி.

 

இதழ்: 823 உன்னைப் புண்படுத்திய ஒருவரை மன்னிக்க முடியுமா?

ஆதி:44: 18 “ அப்பொழுது யூதா அவனண்டையிலே சேர்ந்து, ஆ என் ஆண்டவனே , உமது அடியேன் உமது செவிகள் கேட்க ஒரு வார்த்தை சொல்லுகிறேன் கேட்பீராக;  அடியேன் மேல் உமது கோபம் மூளாதிருப்பதாக; நீர் பார்வோனுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறீர்

நாம் கடந்த ஆண்டின் கடைசி நாளில், யோசேப்புக்கு  இழைக்கப்பட்ட தீங்கை பரலோக தேவன் எப்படி நன்மையாய், ஆசீர்வாதமாய் மாற்றியமைத்தார் என்று பார்த்தோம்.

இன்று நாம் யோசேப்பின் வாழ்விலிருந்து இன்னுமொரு காரியத்தை கற்று கொள்ளப் போகிறோம்! அதற்கு முன்னால் ஒரே ஒரு கேள்வி!

ஒரு நிமிடம்!  உங்கள் வாழ்வில் யாரையாவது பார்த்து,  ஒருவேளை  உங்கள் உறவினரை பார்த்து, நாளுக்கு நாள் அவர்கள் பேசும் கொடிய வார்த்தைகளைக் கேட்டு ,  இவர்களை கடவுள் மன்னிக்கவே மாட்டார் என்று கசப்போடு எண்ணியிருக்கிரீர்களா? உண்மைதாங்க! சிலர் செய்வதும், பேசுவதும் கத்தியால் குத்துவது போல இருக்கும், ஆனால் தாங்கள் தான் பரிசுத்தவான்கள் என்ற நினைப்பில் இருப்பார்கள்!

 நாம் சில நாட்களுக்கு முன் படித்த யூதாவை சற்று நினைவு கொள்வோம்! ஞாபகம் இருக்கிறதா யார் அவன் என்று? என்னுடைய அம்மா ஒரு பழமொழி சொல்லுவார்கள்!  ‘பக்தியான பூனை ஒன்று பரலோகம் போகும்போது நெத்திலி கருவாட்டை த் தன் பக்கத்தில் ஒளித்துக்கொண்டு  சென்றதாம் என்று’.  தன் மருமகளை அவமதித்தவன்…… யாரும் பார்க்காத வேளையில் வேசியை தேடி சென்றவன்…….பின்னர் தன் விதவை மருமகள் கர்ப்பம்தரித்திருக்கிறாள் என்று கேள்விப்பட்டவுடன், பரிசுத்தவான் போல அவளை சுட்டெரிக்க வேண்டும் என்று சொன்னவன்….தான் அந்தக் குழந்தையின் தகப்பன் என்று அறிந்தவுடன் வாயை மூடிக் கொண்டவன்…..

இவை யாவற்றுக்கும் மேலாய் அவனுடைய பரிசுத்தமான வாழ்க்கையில் இன்னுமொரு நெத்திலியாக இருந்தது, அவன் யோசேப்பை இஸ்மவேலரிடம்  விற்றுப் போட்டது.  ஆதி: 37: 26 “யூதா தன் சகோதரரை நோக்கி, நாம் நம் சகோதரனைக் கொன்று அவன் இரத்தத்தை மறைப்பதினால் லாபம் என்ன? அவனை இஸ்மவேலருக்கு விற்று போடுவோம் வாருங்கள்.. என்பதைப் பார்க்கிறோம்.

யோசேப்பு பதினான்கு வயது சிறுவன், அவனை விற்றுப் போடலாம் என்று யூதா எண்ணுகிறான்! ஏன் அவனை உண்மையிலேயே காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணத்திலா? இல்லை!  20 வெள்ளிக் காசுக்காகவே! பத்து சகோதரருக்கும், ஆளுக்கு  இரண்டு காசுகள் வீதம் கிடைக்குமல்லவா? எப்படி எண்ணம் பாருங்கள்! இவனை கொன்றால் நமக்கு என்ன லாபம்? இவனை விற்றால் நமக்கு கொஞ்சம் பணமாவது கிடைக்குமே! என்ற மோசமான எண்ணத்தில் வந்ததுதான் இந்த தூண்டுதல்.

இப்பொழுது 23 வருடங்களுக்கு பின்னர் எகிப்தின் அதிபதியான யோசேப்பின் முன்னால் நிற்கிறான் இந்த யூதா. யோசேப்பின் கண்கள் முன்னால் படம் போல வருகிறது அன்று நடந்த அபரீதமான சம்பவம், இவனைக் கொல்லுவதால் நமக்கு என்ன லாபம், விற்றுப் போடுவோம் என்று யூதா கூறியது காதுகளில் ஒலிக்கிறது. கசப்பான நினைவு ! மறக்கமுடியாத ஒரு வலி!  நான் ஒருவேளை யோசேப்பின் இருக்கையில் இருந்திருந்தால் எனது இரத்தக் கொதிப்பு ஏறியேப்போயிருக்கும்.

ஆனால் யூதா பேச ஆரம்பித்தவுடன், (ஆதி: 44: 33, 34) அவன் குரலில் தம்பி பென்யமீனைக் காப்பாற்ற விரும்பும் உண்மையான ஆவல் தெரிகிறது! பென்யமீனைக் கொண்டு செல்லாவிட்டால் தன் தகப்பனுக்கு தீங்கு நேரிடும் என்று அவன் பயத்தோடு கெஞ்சுவதை உணர்கிறோம். என்ன வித்தியாசம் நாம் அன்று கண்ட யூதாவுக்கும், இன்று யோசேப்பின் முன்  நிற்கின்ற யூதாவுக்கும்! அன்று அவன்  நான், எனக்கு என்று சுயநலமாய் வாழ்ந்தவன், இன்று தன் தகப்பனுக்காய், தன் இளைய சகோதரனுக்காய் தன் ஜீவனை பணயம் வைத்து பேசுகிறதைப் பார்க்கிறோம்! இத்தனை மாறுதல் எப்படி  வந்தது? யூதா மனந்திருந்தி தேவனிடம் மன்னிப்பு பெற்றானோ?

யோசேப்பு யூதாவின் குரலில் இருந்த மாற்றத்தைக் கண்டான். தன்னை இஸ்மவேலருக்கு விற்றுப் போட்ட யூதாவை உடனே மன்னிக்கிறான்! எப்படிப்பட்ட மன்னிப்பு?  நீ மனம் மாறிவிட்டதை நான் உணர வேண்டும் என்று கண்டிப்பு போட்டானா? அல்லது நான் உன்னை விட பரிசுத்தமானவன், நீ ஏன் சமுகத்தில் நிற்க தகுதியானவன் அல்ல என்ற பெருமை இருந்ததா? அல்லது அவனுடைய பழைய பாவங்களை நினைவுபடுத்தி ‘நீ குத்திய புண் இன்னும் ஆறவில்லை’ என்று குற்றம் சாட்டினானா? அல்லது அவனுடைய முதுகுக்கு பின்னால் அவனைப் பற்றி பேசினானா? எதுவுமே இல்லை! வெறும் மன்னிப்பு என்ற ஒரே வார்த்தையில் யூதாவின் பாவங்கள் கரைந்தோடின!

கர்த்தராகிய கிறிஸ்து இயேசு நம்முடைய பாவங்களை மன்னிக்கும்போது, நம்முடைய பாவங்களை மறந்து போகிறார் என்று வேதம் சொல்லுகிறது. பாவியாகிய நாம் மனந்திரும்பி  அவருடைய சமூகத்துக்கு வரும் போது, கர்த்தர் நம்மைப் பார்த்து, சரி சரி , கையும் மெய்யுமாய் மாட்டிக் கொண்டதால் மனந்திருந்தினாய்! இன்னும் சில வருடங்கள் நல்லவனாய் வாழ்ந்து காட்டு பின்னர் மன்னிப்பதைக் குறித்து யோசிக்கிறேன் என்று சொல்லுகிறாரா?  இல்லை! அளவிட முடியாத கிருபையால் நம்மை மன்னித்து கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் எவ்வளவு தூரமோ அவ்வளவாய் நம் பாவங்களை விலக்குகிறார்.

இப்படிப்பட்ட மகா மேன்மையான குணத்தைத்தான்  யோசேப்பின் வாழ்வில் காண்கிறோம்!

நம் வாழ்வில் தீங்கு இழைத்தவர்களை நாம் எப்படிப் பார்க்கிறோம்? நம்மால் மன்னிக்க முடிகிறதா? உன்னுடைய அண்டை வீட்டுக்காரர் உனக்கு விரோதமாய் செய்த தவறுகளை மன்னித்து விட்டாயா? உன்னுடைய உற்றார் உறவினர் உனக்கு விரோதமாய் செய்தவையை, இயேசு கிறிஸ்து உன் பாவங்களை மன்னித்து மறந்தது போல மன்னித்து விட்டாயா?

நீ கசப்பான நினைவுகளோடு, மறக்கமுடியாத வலியோடு , மன்னிக்கவே முடியாது என்று வெறுக்கிற உன் உறவினர் ஒருவர், ஒருவேளை மனந்திருந்தியிருந்தால் , கிருபையே உருவான நம் தேவன் அவரை மன்னித்து, மறந்து விட்ட அவர் பாவங்களை மன்னியாமல் இருப்பதற்கு நீ யார்?

ஜெபம்:  நல்ல ஆண்டவரே! நீர் எங்களை மன்னிக்கிறது போல நாங்களும் பிறரை மன்னிக்க எங்களுக்கு பெலன் தாரும். ஆமென்.

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

புத்தாண்டு 2020 மகிழ்வுடன் மலர வாழ்த்துக்கள்!

யோவான்: 14: 6 அதற்கு இயேசு; நானே வழியும், சத்தியமும், ஜீவனுமாயிருக்கிறேன், என்னாலேயல்லாமல் ஒருவனும் பிதாவினிடத்தில்  வரான்

சில வருடங்களுக்கு முன்னர்  நானும் என் மகனும், தென்னிந்தியாவில் உள்ள பல மாகாணங்களில் உள்ள எங்கள் ஊழிய மையங்களுக்கு, கிறிஸ்மஸ் கொண்டாட்டத்தில் கலந்து கொள்ள , காரில் பிரயாணப்பட்டோம்.

எங்களுடைய காரில் GPS என்ற வழி காட்டும் கருவி பொருத்தப்பட்டுள்ளது. ஒருநாள் நாங்கள் தேசிய நெடுஞ்சாலை ஒன்றில், நான்கு வழி சாலையில் வந்து கொண்டிருந்த போது எங்களுடைய வழிகாட்டும் கருவியிலிருந்து ஒரு குரல் வந்தது ‘ Take a right at the next exit’ என்று. நெடுஞ்சாலையில் எந்த பிரிவும் காணப்படவில்லை, ஒரு ஒற்றையடி பாதை மட்டும் கண்ணில் பட்டது, கரடு முரடான அந்த பாதையில் செல்லும்படி  எங்கள் கருவி எங்களை வற்புறுத்தியது. ஏனெனில் அந்த கருவியின் வேலை குறுக்கு பாதையை காட்டுவது தான்.  அந்தக் கருவியின் வழியை நாங்கள் பின்பற்றினாலும் நாங்கள் போக வேண்டிய இடத்துக்கு ஒருவேளை எங்களை கொண்டு போயிருக்கும், நெடுஜ்சாலையை வழியை விட தூரம் குறைவாகவே இருந்திருக்கும். ஆனால் பாதையானது கல்லும், முள்ளும்,மேடும், பள்ளங்களும் நிறைந்து, எங்களுடைய பிரயாணத்தை துயரத்தில் ஆழ்த்தியிருக்கும்.

இயந்திர வழிகாட்டியை சொல்லி குற்றமில்லை. அதற்கு குறுக்கு வழியைக் காட்ட தான் தெரியுமே தவிர, அந்த பாதை நன்றாக உள்ளதா, ஒருவழிப் பாதையா, அந்த வழியில் நம் வாகனம் நுழைந்து விடுமா என்றெல்லாம் நிச்சயமாகத் தெரியாது. நெடுஞ்சாலையோ ஆபத்திலாத பாதை,நம்பிக்கையான பாதை, சற்று  அதிகம் தூரம் என்றாலும், சாலை நன்றாக இருப்பதால் வேகமாக சென்று விடலாம்.

யோவான் 14:4,5 ல் இயேசு தம் சீஷர்களை நோக்கி ‘நான் போகிற இடத்தையும் அறிந்திருக்கிறீர்கள், வழியையும் அறிந்திருக்கிறீர்கள்’ என்றார்.

தோமா எப்பொழுதும் போல தம்முடைய சந்தேக பாணியில் ‘ஆண்டவரே!  நீர் போகிற இடத்தை அறியோமே, வழியை நாங்கள் எப்படி அறிவோம்? என்றான்.

இதை கொஞ்சம் நாம் சொல்லுவது போல நினைத்துப் பாருங்கள்! ‘ “ஆண்டவரே நீர் எங்கே போகிறீர், என்ன செய்யப்போகிறீர் என்று எங்களுக்கு தெரியாது, அப்படி இருக்கும்போது நீர் எந்த பாதையில் செல்லப் போகிறீர், அங்கே எப்படி வந்து சேருவது என்று எப்படி எங்களுக்கு தெரியும்?”

இப்படிப் பட்ட எண்ணங்கள் உங்களுக்கு வந்தது உண்டா? புதிய ஆண்டுக்குள் பிரவேசிக்கிற நாம் ஆண்டவரை நோக்கி, ஆண்டவரே இந்த வருடத்தில் நான் எதை சந்திக்கப் போகிறேன்? என் வாழ்க்கை என்னும் பாதை என்னை எங்கே வழி நடத்தும்? என்று கேட்கும்போது நமக்குள் சிறிது அச்சம் கூட உண்டு அல்லவா? எங்களுடைய காரில் உள்ள GPS கருவி போல அநேக குரல்கள் நம்மை, குறுக்கு பாதை வழியாய் ஓட்டத்தை தொடரும்படி நம்மை ஏவும். அவை நம் பந்தயப் பாதையில் குறுக்காய் செல்ல உதவுவதுபோலத் தோன்றினாலும், உண்மையில் அவை நம்மை கரடு முரடான பாதையில் நடத்தி நம்முடைய ஓட்டத்தை தாமதிக்கப் பண்ணும்.

வழியை அறியோம் என்று பதிலளித்த தோமாவை நோக்கி நம் ஆண்டவர்

நானே வழி என்றார்.  கிரேக்க மொழியில் வழி என்றால் சாலையை குறிக்கும்.

இந்த புதிய ஆண்டில் நாம் வழி தெரியாமல் கரடு முரடான பாதைக்குள் செல்ல வேண்டாம், ஒரே இடத்தை சுற்றி வர வேண்டாம், போக வழியில்லாத ஒற்றையடி பாதைக்குள் புகுந்து திணற வேண்டாம்.

நம் ஆண்டவராகிய கிறிஸ்து நமக்கு தடையில்லாத சாலை போல , பாதுகாப்பான வாழ்க்கைப் பிரயாணத்தை வாய்க்க செய்வார்.

ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு அடியும் அவரை பின்பற்றும்போது, புதிய ஆண்டு 2020   நமக்கு மகிழ்ச்சியும், சந்தோஷமும், பெலமும் உள்ள ஆண்டாக மாறும்.

உங்கள் அனைவருக்கும் என் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

premasunderraj@gmail.com