Archive | April 2011

மலர்:1 இதழ்: 56 கோபுரமோ! குப்பை குழியோ!

ஆதி:41: 14, 38 அப்பொழுது பார்வோன் யோசேப்பை அழைப்பித்தான்; அவனைத்  தீவிரமாய் காவல்கிடங்கிலிருந்து கொண்டுவந்தார்கள். அவன் சவரம் பண்ணிக்கொண்டு, வேறு வஸ்திரம் தரித்து, பார்வோனிடத்தில் வந்தான்.

அப்பொழுது பார்வோன் தன் ஊழியக்காரரை நோக்கி; தேவ ஆவியைப் பெற்ற இந்த மனுஷனைப் போல வேறொருவன் உண்டோ என்றான்

இன்றைய தியானத்தை எழுத யோசேப்பின் வாழ்க்கையை ஆராய்ந்த போது, பவுல் எழுதிய இந்த வார்த்தைகள் தான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.

கலா:6: 7  மோசம் போகாதிருங்கள், தேவன் தம்மைப் பரியாசம் பண்ணவொட்டார். மனுஷன் எதை விதைக்கிறானோ அதையே அறுப்பான்

 

இந்த வசனம் “கடவுளை பைத்தியக்காரன் என்று நினைக்காதே! அவர் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். நாம் இன்று நினைப்பது போல எல்லாம் நடக்காவிட்டாலும், கர்த்தருக்கு நாம் எதை விதைத்தோம் என்று நன்கு தெரியும் , நாம் விதைத்ததை நிச்சயமாக அறுப்போம்” என்றுதானே கூறுகிறது! ஏனெனில் இந்த உலகில், தீமை செய்கிறவர்கள் செழித்திருக்கிறதையும், தேவனுடைய பிள்ளைகள் கஷ்டப்படுவதையும் பார்த்து நாம், தேவன் இவற்றை கவனிக்கிறாரா என்று கூட எண்ணலாம்!

யோசேப்பின் வாழ்வில் நடந்தது என்ன? அவனுடைய நேர்த்தியான நடத்தையினால் , பல வருடங்கள், அவனுக்கு எந்த நன்மையையும் கிடைத்தது போல தெரியவில்லை. அடிமைத்தனத்திலும், சிறைச்சாலையிலும் வாழ்ந்த அவனைப் பார்த்தால் கர்த்தருடைய பிள்ளைகளுக்கு கிடைக்கும் ஆசிர்வாதம் இதுதானா என்று கேட்கும்படி தான் இருந்தது.

சிறைச்சாலையின் தலைவன் , அங்குள்ள யாவரையும் யோசேப்பின் கையிலே ஒப்புவித்த பின்னரும், சிறையில் இருந்த பார்வோனின் பான பாத்திர காரனின் சொப்பனத்தின் அர்த்தத்தை  தேவனுடைய கிருபையால் விளக்கிய பின்னரும், இரண்டு வருடங்கள் அவன் சிறைவாசம் என்ற இருளில் இருக்க வேண்டியதிருந்தது.

யோசேப்பு சிறையில் வாழ்ந்த இத்தனை வருடங்களும், அவனுக்கு தீங்கு நினைத்த அவன் சகோதரர் அவர்கள் வாழ்க்கையை சந்தோஷமாகத் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தனர். அவனுக்கு தீங்கிழைத்த திருமதி போத்திபாரும் அவள் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாள். எல்லோரும் நன்றாக வாழ்ந்த போது தேவனுடைய பிள்ளையாகிய யோசேப்புக்கு  மட்டும் ஏன் இந்த இருளான சிறைவாசம்? தேவன் அவனை மறந்து விட்டாரா?

நிச்சயமாக இல்லை! அதுமட்டுமல்ல, யோசேப்பும் தேவனை மறக்கவில்லை! ஒருவேளை யோசேப்பின் நிலையில் நாம் இருந்திருந்தால், நாட்கள் கடந்து போக, போக, நாம் கன்னத்தில் கை வைத்துக்கொண்டு, கர்த்தர் என்னை மறந்துவிட்டார் என்று குறை கூறியிருப்போம். எதிலும் நாட்டம் இல்லாமல், கசப்போடு, ஒவ்வொரு நாளையும் கழித்திருப்போம்!

ஆதி: 39: 23 கூறுகிறது, “சிறைச்சாலைத் தலைவன், சிறைச்சாலையில் வைக்கப்பட்ட யாவரையும், யோசேப்பின் கையிலே ஒப்புவித்தான். அங்கே அவர்கள் செய்தெல்லாவற்றையும், யோசேப்பு செய்வித்தான்” என்று.

யோசேப்பு சிறையில் கூட, தன்னிடத்தில் ஒப்படைக்கப்பட்ட வேலையை சிறப்பாக செய்தான். தான் தேவனுடைய பிள்ளை என்பதை ஒருக்காலும் மறந்து போகவில்லை. தன்னிடம் பொறுப்பு ஒப்படைக்கப்பட்டதால், தனக்கு விசேஷமான இடம் வேண்டும் என்று கேட்கவும்  இல்லை, தான் பொருப்பாளியானதால் தனக்கு மற்றவர்கள் சேவை செய்யவேண்டும் என்றும் எண்ணவில்லை. தன்னுடைய நேர்மையான நடத்தைக்கு உடனடியாக பதில் கிடைக்கவேண்டும் என்று நினைத்து அவன் நடக்கவில்லை.

யாக்கோபின் செல்லப்புத்திரனாய் இருந்தபோதும் சரி, போத்திபாரின் அரண்மனை ஊழியக்காரனாய் இருந்தபோதும் சரி, சிறையில் ஒரு எபிரேய அடிமையாய் இருந்தபோதும் சரி, யோசேப்பு தேவனிடத்தில் உண்மையாய், உத்தமமாய் வாழ்ந்த வாழ்க்கை துளி கூட மாறவில்லை!

கோபுரத்தில் இருந்தாலும், குப்பைக்குழியில் வாழ்ந்தாலும், கர்த்தருக்கு உண்மையும் உத்தமுமாக வாழ்வதே அவன் நோக்கம்!

மதர் தெரேசா,” நான் கர்த்தரிடம் ஜெயத்தை தாரும் என்று ஜெபிப்பதில்லை, உண்மையாய், உத்தமமாய் வாழ பெலன் தாரும் என்றுதான் ஜெபிப்பேன்” என்று ஒருமுறை கூறினார்கள் என்று படித்தேன்.

கர்த்தர் உன்னிடம் யோசேப்பில் காணப்பட்ட உண்மையையும், உத்தமத்தையும், எதிர்பார்க்கும் இடத்தில் நீ இன்று இருக்கலாம்! நீ வாழும் இடத்திலே, வேலை செய்யும் இடத்திலே, யாரும் பார்க்காத இடத்திலே, யாரும் பார்க்காத நேரத்திலே உன்னிடம் உண்மையும், உத்தமமும் காணப்படுகிறதா?

உனக்கு கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் கடமையில் புகழோ , கைத்தட்டலோ கிடைக்காமல் இருக்கலாம். ஆனாலும் யோசேப்பைப் போல் உத்தமமாய் வாழ்! கர்த்தர் உன்னைப் பார்க்கிறார்! தக்க சமயத்தில் பலனளிப்பார்!

ஜெபம்: ஆண்டவரே! எந்த பலனையும்  எதிர்பார்க்காமல், எங்கள் வேலையில் உண்மையாய் இருக்க பெலன் தாரும்! நீர் எங்களைப் பார்க்கிறீர் என்ற உணர்வு எங்களுக்குள் எப்பொழுதும் இருக்கட்டும். ஆமென்!

பின்குறிப்பு: ஒவ்வொரு வாரமும் திங்கள் முதல் வெள்ளி வரை ‘ராஜாவின் மலர்கள்’ உங்களை வந்தடையும் படி தயவுசெய்து ‘subscribe’ என்ற இடத்தில் கிளிக் செய்து உங்கள் email id யை கொடுக்கவும். ராஜாவின் மலர்கள் மலரும் இந்த தோட்டத்துக்கு வந்தமைக்கு நன்றி. இதைப் பற்றி மற்ற நண்பர்களுக்கும், உறவினர்களுக்கும் கூறி அவர்களும் ஆசிர்வாதம் பெற உதவுங்கள். நன்றி.

Advertisements

மலர்1: இதழ்:26 திருமணங்கள் எங்கே நிச்சயிக்கப்படுகின்றன?

ஆதி : 24: 67 அப்பொழுது ஈசாக்கு ரெபெக்காளைத் தன் தாய் சாராளுடைய கூடாரத்துக்கு அழைத்துக் கொண்டு போய்,அவளைத் தன் மனைவியாக்கிக் கொண்டு அவளை நேசித்தான். ஈசாக்கு தன் தாய்க்காக கொண்டிருந்த துக்கம் நீங்கி ஆறுதல் அடைந்தான்.

 

வருடங்கள் கடந்தோடின! சாராள் தன்  127 வது வயதில் மரிக்கிறாள். திருமண வயதை அடைந்துவிட்டான் ஈசாக்கு. ஆபிரகாம் தன் முதிர்ந்த வயதில், தன் குமாரன் ஈசாக்குக்கு திருமணம் ஒழுங்கு செய்கிறதைப்  பார்க்கிறோம். தன் மகனுக்கு சரியான பெண்ணைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆபிரகாமின் உள்ளத்தின் வாஞ்சையும், அவன் ஊழியக்காரனின் ஜெபமும் தான் கர்த்தர் இந்த திருமணத்தை அமைத்துக் கொடுக்க காரணமாயிற்று.

ஆதியிலே தேவன், ஏவாளை , ஆதாமுடைய  தனிமையைப் போக்கும் துணையாக ஏற்ப்படுத்தினார்.  இங்கு ரெபெக்காளை மணந்ததால், ஈசாக்கு தன் தாய்க்காக கொண்டிருந்த துக்கம் நீங்கி ஆறுதலடைந்தான் என்று பார்க்கிறோம். ஒரு மனிதனுக்கு ஏற்ற துணையாக, ஆறுதலாக, படைக்கப்பட்டவள் தான் பெண். அதனால் தான் கர்த்தர் பெண்களாகிய  நமக்கு, மென்மையையும், அன்பையும், ஆதரவையும், புன்னகையையும், உபசரிப்பையும் விசேஷ குணங்களாக கொடுத்திருக்கிறார்.

ரெபெக்காள் தனக்கு தேவன் அருளிய கிருபைகளை எவ்வாறு உபயோகப்படுத்தினாள்? பாருங்கள்!

அவள் துரவில் இறங்கி தண்ணீர் மொண்டு, பிரயாணத்தில் களைத்து வந்த ஆபிரகாமின் ஊழியக்காரனுக்கும், அவன் ஒட்டகங்களுக்கும் கொடுக்கிறாள்.

பின்னர் ,  அவனைத் தன் வீட்டுக்கு அழைத்து போய் அன்போடு உபசரிக்கிறாள்.

பின்னர் தன் அன்பின் மூலமாய் தாயை இழந்து மனதுடைந்து இருந்த ஈசாக்குக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறாள்.

என்ன அருமையான ஒரு பெண்ணின் குணத்தை இங்கு பார்க்கிறோம்!

பெண்கள் மாத்திரம் அல்ல, தேவன் ஆண்களுக்கும் தங்கள் திருமண வாழ்வில் காட்ட வேண்டிய சிறப்பான குணங்களை கொடுத்திருக்கிறார். ஈசாக்கு அதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு. எப்படி என்று பார்ப்போம்!

முதாவது, ஆதி 24:63 கூறுகிறது , ‘ஈசாக்கு சாயங்கால வேளையில் தியானம் பண்ணப் போயிருந்தான்’ என்று. ஜெபிப்பது அவனுடைய தினசரி வழக்கமாயிருந்தது. தன் திருமண உறவில் தேவனுக்கு முதலிடம் கொடுத்தவன் என்று பார்க்கிறோம்.

இரண்டாவது , அவன் தன் தாயை அதிகமாக நேசித்தவனான படியால் சாராளை இழந்த துக்கத்தால் மனதுடைந்து காணப்பட்டான். தாயை நேசிக்க, மதிக்க தெரிந்த ஆண்கள் தன் மனைவியையும் நேசித்து, மதித்து நடத்துவார்கள் அல்லவா?

மூன்றாவது, அவன் ரெபெக்காளை நேசித்தான் ( ஆதி:24:67) அவளைக் கண்டவுடன் நேசித்தான், மரணம் வரை அவளோடு வாழ்ந்தான். அவன் ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என்று தேவன் அமைத்த திருமணத்தை மதித்தான் என்று பார்க்கிறோம்.

இன்றைய பெற்றோரும், வாலிபரும், தேவனுடை வழி நடத்துதலுக்கு காத்திராமல், தன் சொந்த முயற்சியில் அழகுக்கும், பணத்துக்கும் முதலிடம் கொடுப்பதால்  அனேக திருமணங்கள் கண்ணீரில் முடிகின்றன.

இந்த பூமியில் வாழும் உன் வாழ்க்கையில் உன் பொறுப்பென்ன? ஈசாக்கைப் போல தேவனுக்கு தன் திருமண உறவில் முதலிடம் கொடுகிறவர்களாகவும், ரெபெகாளைப் போல அன்பையும், பரிவையும், உபசரிப்பையும் ,ஆறுதலையும் குடும்பத்தில்  காட்டுகிறவர்களாகவும் நாம் வாழா விடில், நம் குடும்ப வாழ்வில் கண்ணீர் தான் மிஞ்சும்.

திருமணங்கள் பரலோகோத்தில் நிச்சயிக்கப் படுகின்றன என்பது உண்மையாயிருக்கலாம் ஆனால் வாழ்வது பூமியில் தானே?  சிந்தித்து பார்!

ஜெபம்:

ஆண்டவரே! என் திருமண வாழ்க்கையில் என் பொறுப்பை எனக்கு இன்று உணர்த்திக் காண்பியும்.  ஆமென்!

அன்பின் சகோதர, சகோதரிகளே,

ராஜாவின் மலர்கள் மே 2 ம் தேதியிலிருந்து புதிய பொலிவுடன் தொடர உள்ளது. யாத்திராகமம் 21, 22, 23 ம் அதிகாரங்களில் உள்ள தேவனுடைய கட்டளைகளை நாம் தொடர்ந்து தியானிக்கப் போகிறோம்.

அதற்கு முன்னோடியாக நீங்கள் விரும்பி வாசித்த சில தியானத் துளிகளை மறுபடியும் வெளியிடுகிறேன்.

கர்தருடைய ஆசிர்வாதம் நம்மனைவரோடும் தங்குவதாக!

உங்கள் சகோதரி,

Prema Sunder Raj