Tag Archive | 11

இதழ்:781 ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு!

யோவான் 17:10,11 என்னுடையவைகள் யாவும் உம்முடையவைகள், உம்முடையவைகள் என்னுடையவைகள்,அவர்களில் நான் மகிமைப்பட்டிருக்கிறேன். நான் இனி உலகத்திலிரேன், இவர்கள் உலகத்திலிருக்கிறார்கள், நான் உம்மிடத்திற்கு வருகிறேன். பரிசுத்த பிதாவே நீர் எனக்குத் தந்தவர்கள் நம்மைப்போல ஒன்றாயிருக்கும்படிக்கு நீர் அவர்களை  உம்முடைய நாமத்தினாலே காத்துக்கொள்ளும்.

தாவீதின் குடும்பத்தைப் பற்றி நாம் படிக்கும்போது அவனுடைய குடும்பத்தில் ஒருவருக்கொருவர் இருந்த இடைவெளிதான் இன்று என் மனதுக்கு வந்தது.

தாவீதுக்கும் அவன் பிள்ளைகளுக்கும் இருந்த இடைவெளி, அவன் பிள்ளைகளுக்குள் ஒருவருக்கொருவர் இருந்த இடைவெளி இவற்றைப் பார்க்கும்போது இப்படியும் ஒரு குடும்பமா என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது. ஆரம்பத்தில் ஒரே குடும்பமாய்க் காணப்பட்டாலும், அவர்களுக்குள்ளே ஏற்பட்ட பொறாமையும்,  புரிந்து கொள்ளா தன்மையும், சுயஇச்சைகளும், வெறுப்பும்தான் இதற்கு காரணம்.

இன்று உங்களுடைய குடும்பத்திலும் இப்படிப்பட்ட இடைவெளி உண்டு என்று நான் அறிவேன். இடைவெளி என்று நான் சொல்லும்போது நீங்கள் ஒரே வீட்டுக்குள் இருந்தாலும் ஒன்றாய் உட்கார்ந்து சாப்பிடக் கூட நேரமில்லாமல் வாழ்கின்றீர்களே அதைப்பற்றிதான் சொல்கிறேன்.

அதனால்தான் இடைவெளி அல்லது ஒதுங்கி வாழ்தல் என்ற வார்த்தைக்கு எதிரான ஒற்றுமை என்ற வார்த்தையை இன்று ஆவியானவர் எனக்கு விளக்கிக் காட்டினார்.

இந்த ஒற்றுமை என்ற வார்த்தைதான் இயேசு கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையில் காணப்படுகிறது. இன்றைய வேதாகமப் பகுதியில் அவருடைய பிதாவோடு தாம் ஒன்றாயிருப்பதைப்பற்றிக் கூறுகிறார். ஒன்று என்ற வார்த்தைக்கு அர்த்தம் ஒன்றும் தெரியாதது அல்ல என்று நினைக்கிறேன். இது எண் 1 போல நேரான அர்த்தம் கொண்டது. இதில் ஆண் பால் பெண்பால் என்ற வேற்றுமைகூட இல்லை. ஒரு நிமிஷம் பவுல் இதைப்பற்றி என்ன கூறுகிறார் பாருங்கள்!

யூதனென்றும் கிரேக்கனென்றுமில்லை. அடிமையென்றும் சுயாதீனனென்றுமில்லை. ஆணென்றும் பெண்ணென்றுமில்லை. நீங்களெல்லாரும் கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் ஒன்றாயிருக்கிறீர்கள். (கலா:3:18)

நான் சுருக்கமாக சொல்லப்போனால் இந்த எண் 1 ப் போன்ற கிறிஸ்துவை நம்முடைய வாழ்வில் முதலில் வைப்போமானால் நமக்கும் மற்றவர்களுக்கும் ஏற்பட்டிருக்கிற இடைவெளி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்து விடும். நம்மில் ஒருசிலர் பழைய காயங்களின் தழும்பை மறக்க முடியாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் கிறிஸ்துவுக்கு முதலிடம் கொடுக்க ஆரம்பிக்கும்போது காயங்கள் ஆறும்!  பல வருடங்கள் பிரிந்து வாழ்ந்த எத்தனையோபேர் கிறிஸ்துவினால் இணைந்ததைப் பார்த்திருக்கிறேன்.

ஆம்! நன்மையான வாழ்வு என்பது எந்த குற்ற உணர்ச்சியுமில்லாமல் வாழ்வது என்று பார்த்தோம்!  இடைவெளி இல்லாமல் ஒருவரோடொருவர் நெருங்கி வாழ்வதும் நன்மையான வாழ்வுதான்.

கிறிஸ்துவை தலையாகக்கொண்டு நம்முடைய குடும்பத்தில் ஒற்றுமையைக் கொண்டுவருவோம். உங்கள் கணவருக்கும் உங்களுக்கும் உள்ள இடைவெளி குறையட்டும்! பிள்ளைகளோடு நெருங்கி  ஒருவரையொருவர் புரிந்து கொண்டு வாழ ஆரம்பியுங்கள்! கர்த்தராகிய இயேசு மட்டுமே இந்த ஒற்றுமையை உங்கள் குடும்பத்தில் கொண்டுவர முடியும்! குடும்ப ஜெபம் உங்களை ஒற்றுமைப்படுத்தும்!

கிறிஸ்துவில் ஒன்றுபட்டால் உண்டு நன்மையான வாழ்வு!

கர்த்தராகிய இயேசு இன்று இந்த வார்த்தைகள் மூலம் ஆசீர்வதிப்பாராக!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

இதழ்:751 நீ விதைப்பதை உன் குடும்பம் அறுக்கும்!

2 சாமுவேல் 12: 10,11  இப்போதும் நீ என்னை அசட்டைபண்ணி, ஏத்தியனாகிய உரியாவின் மனைவியை உனக்கு மனைவியாக  எடுத்துக்கொண்டபடியினால் , பட்டயம் என்றென்றைக்கும் உன் வீட்டைவிட்டு விலகாதிருக்கும். கர்த்தர் சொல்கிறது என்னவென்றால் இதோ நான் உன் வீட்டிலே பொல்லாப்பை உன்மேல் எழும்பப்பண்ணி, உன் கண்கள் பார்க்க உன் ஸ்திரீகளை எடுத்து, உனக்கு அடுத்தவனுக்குக் கொடுப்பேன். அவன் இந்தச் சூரியனுடைய வெளிச்சத்திலே உன் ஸ்திரீகளோடே சயனிப்பான்.

நான் உயர்நிலைப் பள்ளியில் படிக்கும் போது விளையாட்டு மைதானத்தில் இருந்த ஒரு குழியான மூலையில் செடிகள் போடும்படியாக எங்களை ஊக்குவித்தனர். நாங்களும் அதை கொத்தி, பதப்படுத்தி கேரட் விதைகளையும், முள்ளங்கி விதைகளையும் போட்டோம். திடீரென்று எங்களுக்கு பூச்செடி விதைகளை வரிசை வரிசையாகப் போட்டுப் பார்ர்க வேண்டுமென்று. பலவித நிறங்களில் பூக்கும் பால்சம் பூக்களின் விதைகளை வரிசையை வரிசையாய் போட்டோம். எல்லா விதைகளும் முளைத்து எழும்பின. என்ன நிறத்தில் பூக்கள் வரும் என்று ஆசையோடு காத்திருந்தபோது, கேரட்டுகளும், முள்ளங்கிகளும் இடத்தை நிரப்ப ஆரம்பித்தன! பூச்செடிகளின் வேர்கள் பாதிக்கப்பட்டு அவை வளைந்து நெளிந்து வளர இடமில்லாமல் பெலனற்று நின்றன! நாங்கள் விதைத்த போது எங்களுக்கு அது பெரிய யோசனையாகத் தெரிந்தது. ஆனால் நாங்கள் பெரிய அளவில் விதைத்திருந்த பூமிக்கடியில் விளையும் காய்கறி செடிகளின் வேர்கள் அதை நாசம் செய்து விட்டன!

நம்முடைய வாழ்க்கையிலும்  தவறாக விதைத்தால் தவறாகவே அறுப்போம் என்பது நமக்கு அனுபவப்பூர்வமாகத் தெரியும் அல்லவா? இதுதான் நம்முடைய தாவீதுக்கும் பத்சேபாளுக்கும் நடந்தது!

தாவீது இன்னொரு மனிதனின் மனைவி மீது ஆசைப்பட்டு விட்டான். அவள் கணவனைக் கொலை செய்தும் விட்டான், பின்னர் கர்த்தர் அவனை மன்னித்து விட்டார், அதற்கு பின் தாவீது சுகமாக வாழ்ந்தான் என்று எழுததான் எனக்கும் ஆசை! ஆனால் அப்படி எழுத முடியவில்லையே!

ஒரு இடத்தில் நடக்கும் குற்றம் அதில் சம்பத்தப்பட்ட ஒருவரையா பாதிக்கிறது? அந்தக் குடும்பங்களை, சமுதாயத்தை, அந்த ஊரை, அந்த நாட்டையும் கூட பாதிக்கவில்லையா? அதுமட்டுமா? இன்றைய கால கட்டத்தில் சக்தி வாய்ந்த  மீடியா மூலம் உலகமே அதிர்ச்சியாகிறது அல்லவா?  நாம் ஒன்றும் ஒரு நீர்க்குமிழிக்குள் வாழ்வில்லை! நன்மையோ தீமையோ எதுவுமோ மற்றவரை பாதிக்காமல் செல்லாது. நாம் ஒருவரையொருவர் சார்ந்து வாழ்வதால் நமக்குப் பிடிக்கிறதோ இல்லையோ நம்முடைய ஒவ்வொரு செயலும் மற்றவரையும் தொடுகிறது.

தாவீதின் செயலால் பாதிக்கப்பட்டவர்களைப் பற்றி ஒருநிமிடம் சிந்திப்போம்!  தாவீதின் வாழ்க்கையோடு ஒரு நாடே சம்பத்தப்பட்டு இருந்தது. அநேகரவனோடு பின்னி இணைந்து இருந்ததால் அவன் விதைத்த விதை அவனுக்கு மட்டும் அல்ல அவனை சார்ந்தவருக்கும் வேதனையைக் கொண்டு வந்தது.

பட்டயம் என்றென்றைக்கும் உன் வீட்டைவிட்டு விலகாதிருக்கும். கர்த்தர் சொல்கிறது என்னவென்றால் இதோ நான் உன் வீட்டிலே பொல்லாப்பை உன்மேல் எழும்பப்பண்ணி, உன் கண்கள் பார்க்க உன் ஸ்திரீகளை எடுத்து, உனக்கு அடுத்தவனுக்குக் கொடுப்பேன் என்று தேவனாகிய கர்த்தர் கொடுத்த தண்டனை தாவீதுக்கு மட்டும் அல்ல அவனை சார்ந்திருந்தவருக்கும் தான்!

தாவீது விதைத்த விதையின் பலனை அவனுடைய குடும்பமும், அவனுடைய ராஜ்யமும் அவன் வாழ்நாள் முவதும் அனுபவித்தனர். நாம் இன்று எதை விதைக்கிறோம்? நாம் விதைக்கும் விதை நாம் நேசிக்கும் நம்முடைய குடும்பத்தை பாதிக்கும் என்பதை மறந்து போக வேண்டாம்!

நீ விதைப்பதை உன் குடும்பம் அறுக்கும் என்பதற்கு தாவீதே சாட்சி!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

இதழ் :685 கர்த்தருடைய பிரசன்னம் அளிக்கும் ஆசீர்வாதம்!

2 சாமுவேல்: 6: 10,11  அதைத் தன்னிடத்தில் தாவீதின் நகரத்தில் கொண்டுவர மனதில்லாமல், கித்தியனாகிய ஓபேத்ஏதோமின் வீட்டிலே கொண்டுபோய் வைத்தான், ….. கர்த்தர் ஓபேத்ஏதோமையும் அவன் வீட்டார் அனைவரையும் ஆசீர்வதித்தார்.

ஓபேத்ஏதோம் என்ற பெயரைக் கொண்ட யாரையாவது நாம் இன்றைய மாடர்ன் உலகத்தில் பார்த்திருக்கிறோமா? ஆனால் உங்களில் யாரவது ஆண் குழந்தைக்கு நல்ல பெயர் வேண்டும் என்று நினைப்பீர்களானால், இதோ ஒரு அற்புதமான ஒரு பெயர்!

தாவீது கர்த்தருடைய  கட்டளைகளுக்கு கீழ்ப்படியாமல் செயல்பட்டதால் உயிரழந்தான் வாலிபன் ஊசா. கர்த்தரின் பெட்டியைத் தொட்டதால் ஊசா உயிரழந்ததைப் பார்த்த தாவீது அதைத் தன் ஊருக்கு கொண்டுவர பயந்தான்.

நான் அங்கு இருந்திருந்தால் அந்தப் பெட்டியின் அருகேயே செல்ல பயந்திருப்பேன்! அந்தப் பெட்டியை என் வீட்டுக்குள் கொண்டு வர எப்படி சம்மதிப்பேன்!

ஊசாவின் மரணத்துக்குபின் கொஞ்சம் வேதத்தை ஆராய்ந்து படித்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன் ஏனெனில் தாவீது மறுபடியும் கர்த்தருடைய பெட்டியை எடுத்து செல்வதில் இருந்த தவறை செய்யவில்லை.

ஒருமுறை பெலிஸ்தியர் தாங்கள் கைப்பற்றிய இந்த உடன்படிக்கை பெட்டியை, கர்த்தர் தங்களை வாதித்ததால் திருப்பி அனுப்பினர். அப்பொழுது கூட அவர்கள் ஒன்றும் கர்த்தர் இந்தப்பெட்டியைக் குறித்து கூறிய விதிமுறைகளைக் கைப்பிடிக்கவில்லை.  அந்த சமயத்தில் கர்த்தர் அவர்களைத் தண்டிக்கவில்லை. ஆனால் வேதத்தை அறிந்த இஸ்ரவேல் மக்கள் தவறு செய்தபோது அவர்கள் தண்டிக்கப்பட்டார்கள்.

இஸ்ரவேல் மக்கள் அறிந்து செய்த தவறே தண்டனைக்குட்பட்டது. அதிலும் தாவீது, இஸ்ரவேலின் தலைவனானதால் ஒரு பெரியப் பொறுப்பு அவன் தோள்களில் இருந்தது.

ஊசாவின் மரணத்துக்கு பின் கர்த்தருடைய பெட்டி ஓபேத்ஏதோமின் வீட்டிலே வைக்கப்பட்டது.  எபிரெய மொழியில் இந்த பெயரின் அர்த்தம் , ‘வேலையாள்’ என்பது. 1 நாளா:13:13 ல் நாம் அவன் ஒரு லேவியன் என்று பார்க்கிறோம். வேதத்தின்படி, லேவியர்கள்தான் இந்த பெட்டிக்கு காவலராக இருந்திருக்கவேண்டும்.

ஊசாவின் மரணத்துக்குபின் ஓபேத்ஏதோம் இந்தப்பெட்டியைத்  தன் வீட்டுக்குள்  ஏற்றுக் கொள்ளத் தயங்கியிருப்பான் என்று நமக்கு எண்ணத் தோன்றுகிறது அல்லவா? ஆனால் அவன் அதைத் தன் வீட்டில் ஏற்றுக்கொண்டது மட்டுமல்ல, அதை 3 மாதம் வைத்திருந்தான். கர்த்தர் அவன் வீட்டை ஆசீர்வதித்தார் என்று பார்க்கிறோம்.

இதில் என்ன புரிகிறது? கர்த்தருடைய பிரசன்னத்தை ஒபேத்ஏதோம் தன்னுடைய இல்லத்தில் ஏற்றுக்கொண்டதால் அவனும் அவனுடைய குடும்பமும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது. கர்த்தருடைய வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படியாமையால் சாபமும், அவருடைய பிரசன்னத்தை ஏற்றுக்கொண்டதால் ஆசீர்வாதமும் வந்து சேரும்!

இன்று கர்த்தருடைய பிரசன்னம் நம் வாழ்க்கையிலும் நம் இல்லத்திலும் இருப்பதால் நாம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருக்கிறோமா?

கர்த்தருடைய ஊழியத்துக்கு நம்மை முற்றிலும் ஒப்புக்கொடுத்து அவர் நடத்தும் பாதையில் நடந்து அவருடைய சித்தத்துக்குள் நிலைத்திருப்பதே அவருடைய பிரசன்னம் நம் வாழ்வில் இருப்பதின் அடையாளம்! இதுவே நமக்கு ஆசீர்வாதத்தைக் கொண்டு வரும்!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்