Archive | January 8, 2019

இதழ்: 597 இன்னும் சற்று காத்திரு!

1 சாமுவேல் 13:7,8  …சவுலோ இன்னும் கில்காலில் இருந்தான்.சகல ஜனங்களும் பயந்து கொண்டு அவனுக்குப்பின் சென்றார்கள்.

அவன் தனக்குச் சாமுவேல் குறித்த காலத்தின்படி ஏழுநாள்மட்டும் காத்திருந்தான். சாமுவேல் கில்காலுக்கு வரவில்லை.  ஜனங்கள் அவனைவிட்டுச் சிதறிப்போனார்கள்.

இன்றைக்கு ஒரு செயற்குழுவுக்குச் சென்றிருந்தேன். காலை 10.30 க்கு அங்கேயிருக்க வேண்டுமென்று அவசர அவசரமாக சென்றால் 11.15 வரை நாங்கள் 3 பேர் தான் உட்கார்ந்திருந்தோம். செயற்குழு தலைவர் எப்பொழுதும் எங்களுக்கு முன்னால் வருபவர். அன்றைய தாமதத்தின் காரணம் தெரியாமல் காத்திருந்த எங்களுக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. நல்ல வேளையாக செயற்குழு தலைவர் உள்ளே வந்தார். தாமதத்தின் காரணத்தை அறிந்தவுடன் யாருக்கும் வருத்தமேயில்லை ஏனெனில் ஒரு முக்கியமான காரணத்தால் தான் அவர்கள் தாமதித்திருந்தார்கள்.

சாமுவேல் சவுலை 7 நாட்கள் கில்காலில் காத்திருக்கக் கூறியிருந்தார். ஆனால் ஏதோ காரணத்தினால் சாமுவேல் வரவில்லை. சவுல் சாமுவேல் வரும்வரை காத்திருந்திருக்கலாம். ஏனெனில் சாமுவேல் காரணமில்லாமல் தாமதிப்பவர் அல்ல என்று  சவுலுக்கு மட்டும் அல்ல ஜனங்களுக்கும் நன்றாகத் தெரியும். ஆனால் சாமுவேலுக்காக காத்திருப்பதை விட்டு விட்டு சவுல் தன்னுடைய சுய யோசனையின்படி நடக்க ஆரம்பித்தான். ஜனங்கள் அவனை விட்டு சிதறிப்போனார்கள் என்று பார்க்கிறோம்.

நாம் எப்படி? எத்தனை நாட்கள் நான் காத்திருக்க வேண்டும்? ஏன் என் ஜெபத்துக்கு பதிலே இல்லை? நான் இப்படி காத்திருப்பதை விட என் சொந்த முயற்சியை எடுக்க ஆரம்பிக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது! இப்படியெல்லாம் யோசிக்கிறீர்கள் அல்லவா!

நாம் பொறுமையாகக் காத்திருப்பது என்பது தேவனுடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதின் ஒரு முக்கிய கட்டம் என்று சொல்லலாம்.  நமக்கு அற்புதமான பாடங்களை கற்பிக்கவே கர்த்தர் சில நேரங்களில்  நம்மைக் காத்திருக்கப் பண்ணுகிறார்.

சில நேரம் நம்முடைய பொறுமையின்மையால் தேவனாகிய கர்த்தர் நம்மை கல்லும் முள்ளும் உள்ள இருண்ட பாதையின் மூலம் நடத்தி பொறுமையைக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டியதாயிருக்கிறது.

இன்று நீ எதற்காகக் காத்திருக்கிறாய்? உன்னைக் காத்திருக்கப் பண்ணுவ்தால் உன் ஜெபம் மறுதலிக்கப்பட்டது என்று எண்ணாதே! சற்றுப் பொறுமையோடுக் காத்திரு!

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

Advertisements

இதழ்: 596 ப ய மா? எனக்கா?

1 சாமுவேல் 13: 5,6  பெலிஸ்தர் இஸ்ரவேலரோடு யுத்தம் பண்ணும்படி முப்பதினாயிரம் இரதங்களோடும், ஆறாயிரம் குதிரைவீரரோடும், கடற்கரை மணலத்தனை ஜனங்களோடும் கூடிக்கொண்டுவந்து, பெத்தாவேலுக்குக் கிழக்கான மிக்மாசிலே பாளயமிறங்கினார்கள்.

அப்பொழுது இஸ்ரவேலர் தங்களுக்கு உண்டான இக்கட்டைக் கண்டபோது, ஜனங்கள் தங்களுக்கு உண்டான நெருக்கத்தினாலே கெபிகளிலும், முட்காடுகளிலும், கன்மலைகளிலும்,துருக்கங்களிலும், குகைகளிலும் ஒளித்துக்கொண்டார்கள்.

இஸ்ரவேல் மக்கள் தங்களுக்கு ஒரு ராஜா வேண்டும் என்று கேட்டனர் என்று பார்த்தோம். ஒரு ராஜா கிடைத்த பின்னர் அவர்கள் தங்களுக்கு தாங்களே வினை வைத்த மாதிரி ஆகி விட்டது. அவர்களோடு இருந்த ராஜாதி ராஜாவாகிய தேவனுக்கு பயந்த அவர்கள், இப்பொழுது அவர்களை ஆளத்தொடங்கிய ராஜாக்களுக்கு பயப்படவே இல்லை. விசேஷமாக பெலிஸ்தியர் தாங்கள் யாரென்று சவுலுக்குக் காட்ட ஆரம்பித்தனர்.

இதற்கு முன்னால் இக்கட்டில் தேவனிடத்தில் முறையிட்ட இஸ்ரவேலரோ இப்பொழுது தங்களுக்கு உண்டான நெருக்கத்தினாலே கெபிகளிலும், முட்காடுகளிலும், கன்மலைகளிலும், துருக்கங்களிலும், குகைகளிலும் ஒளித்துக்கொண்டார்கள் என்று பார்க்கிறோம். தங்கள் வீடுகளை விட்டு ஓடிப்போகும்படி பயம் அங்கே தலைவிரித்து ஆடியது.

என்ன பரிதாபம்! தாங்கள் செய்த தவறை நினைத்து வருந்தி தேவனாகிய கர்த்தரிடம் மனந்திரும்பாமல் காடுகளில் வாசம் பண்ணுவதைத் தெரிந்து கொண்டார்கள். அவர்கள் வாழ்க்கையை ஆளுகை செய்ய வேண்டிய கர்த்தரை ஒதுக்கி விட்டு பயத்துக்கு அடிமையானார்கள்.

அப்பப்பா! நான் இப்படிப்பட்ட தவறை ஒருக்காலும் செய்ய மாட்டேன் என்று இருமாப்பாய் யாரும் எண்ணி விடாதீர்கள்!  எத்தனைமுறையோ  பயம் நம் கதவைத் தட்டியபோது நாம் ஒளிந்து கொள்ள இடம் தேடியிருக்கிறோம் என்று நம் மனதுக்குத் தெரியும்! கர்த்தரைத் தேடாமல் யார் இந்த நேரத்தில் உதவி செய்வார் என்று காடு மேடாக நாம் அலையவில்லையா?

என்றாவது பயம் உங்களை உறையச் செய்திருக்கிறதா? திருமண உறவைக்குறித்த பயம், வருமானத்தைக்குறித்த பயம், வேலையைக்குறித்த பயம், நோயைக்குறித்த பயம், பிள்ளைகளைக்குறித்த பயம், மரணத்தைக்குறித்த பயம்………….

நம்முடைய நங்கூரமாகிய இயேசு கிறிஸ்துமேல் உள்ள உறுதியான நம்பிக்கையும், விசுவாசமும் தான் நம் பயத்தை நீக்கி, நம் வாழ்க்கை என்னும் படகில் நாம் பத்திரமாக பயணம் செய்ய உதவும்.

பயப்படுதலைப் பார்க்கிலும்  நம்பிக்கையும், விசுவாசமுமே நலம் என்று நான் நினைக்கிறேன் நீங்கள் எப்படி? 

 

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்