Archive | July 2016

Seeds of Praise

On this Sunday evening I was reading the Psalm of David where he says
I will praise thee forever, because thou hast done it: and I will wait on thy name; for it is good before thy saints. ( Psa 52: 9).

When I read it my mind reflected on the other two heroes of the Bible who joyfully sang songs of praise in the most difficult situation -Paul and Silas. These two men of God were on God’s mission to the city of Philippi. A demon possessed young girl harassed them. Paul delivered her from the evil spirit. However, her owners were not happy and they dragged them before the authorities in the marketplace where trials were held (Acts 16).

After having false charges brought against them, the crowd ripped their clothes off and beat them with rod. This was not all. They were thrown in a prison cell. Oh God! If I were there I would have cried out, I am here doing work for you and look what has happened! Have you forgotten me?

But these two were praying and singing praise to God, and the other prisoners were listening to them! Then came their deliverance in the form of a great earthquake! And a revival meeting took place where the jailor accepted Jesus. Wonder if they ever imagined as they were being beaten up and tossed in prison that by midnight they would be free! Paul and Silas trusted that God was at work!

Troubled? Worried? Disappointed with whats going on around you?

Praising God in the midst of our dark circumstances can lift our spirit to have a grateful heart! It can make us feel better, happier, and positive. Praise on our lips can cheer up others around us! Something changed everyone in that jail because these two men chose to praise God in the middle of great trouble!

We have a patch of Daisies in our garden. We planted a few saplings last year but now it scatters its seeds fills the space with orange flowers! Oh how beautiful our lives can be today if the seeds of praise are scattered across the landscape of our lives and bloom into a beautiful garden!

Prema Sunder Raj

மலர் 6 இதழ்: 443 உன்னை எதிர்ப்பவன் முறிந்தோடிப் போவான்!

யோசுவா: 15: 14 “அங்கேயிருந்து  சேசாய், அதீமான், தல்மாய் என்னும் ஏனாக்கின் மூன்று குமாரரையும் காலேப் துரத்தி விட்டு,”

நாம் கடந்த சில நாட்களாக காலேப் என்கிற உலகத் தகப்பனுடைய அடையாளங்களிலிருந்து  நம்முடைய பரலோகத்தகப்பனைப் பற்றி அறிந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

முதலாவதாக தேவனாகிய கர்த்தர் நம்மை உள்ளும் புறமும் ஆராய்ந்து பார்த்து, சிறந்தவைகளைத் தெரிந்து கொள்பவர் என்று அறிந்தோம்.

இரண்டாவதாக தேவனுடைய அன்பு கடலின் அளவிட முடியாத பரப்பளவுக்கு ஒப்பானது என்று பார்த்தோம்.

மூன்றாவதாக காலேபிடத்தில் நம் பரம தகப்பனுடைய அடையாளமாக நாம் பார்த்தது என்றும் குறையாத பெலன்.

நான்காவதாக உலகத்தகப்பனான காலேபிடமிருந்து நாம் நம் பரலோகத்தகப்பனுடைய அடையாளமாகக் கண்டது என்றும் மாறாத உண்மையுள்ள தன்மை!

இன்று நாம் தொடர்ந்து காலேபின் வாழ்க்கையைப் படிக்கப் போகிறோம்.

நல்லதொரு தகப்பனை பரிசாகப் பெற்ற எந்த மகளும் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் தன் தகப்பனைத்தான் ஒரு கதாநாயகனாகப் பார்ப்பாள். காலேபுடைய வாழ்க்கைதயைப் பற்றி படித்த பின்னர், காலேபுடைய மகள் அக்சாள் அவனை எப்படிப்பட்ட நாயகனாகப் பார்த்திருப்பாள் என்று புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

காலேப் என்னும் தகப்பனிடம் நம் பரம தகப்பனிடமிருக்கிற அநேகக் குணநலன்கள் இருப்பதாக பார்க்கிறோம். அப்படியானானால் அவன் குடும்பம் எவ்வளவாக ஆசீர்வதிக்கப் பட்டிருந்திருக்கும்  அல்லவா? இந்த குணநலன்கள் காலேபுக்கும் அவன் மகளுக்கும் இடையே ஒரு அருமையான உறவை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கும் என்று நிச்சயமாக நம்புகிறேன்.

இதே குண நலன்களைக் கொண்ட நம் பரம பிதாவானவர், அவர் பிள்ளைகளாகிய நம்மோடும் கூட காலேபுக்கும் அக்சாளுக்கும் இருந்த உறவைப் போன்ற உறவை ஏற்படுத்தி கொள்ள ஆவலாயிருக்கிறார்.

இன்றைய வேதாகமப் பகுதியில் நாம் காலேபின் வீரத்துக்கு சாட்சியைப் பார்க்கிறோம். இராட்சதரான ஏனாக்கின் குமாரர் அத்தனை பேரும் காலேபினால் முறியடிக்கப் பட்டார்கள்.  காலேபின் மகள் அக்சாளுக்கு எத்தனை பெருமையாக இருந்திருக்கும்!

1971 ல் இந்தியா, பாகிஸ்தானுக்கு நடுவே நடந்த யுத்தத்தின்போது என்னுடைய அப்பா இந்திய ராணுவத்தில் இருந்தார்கள். அப்பொழுது நான் உயர்நிலைப் பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். யுத்தத்துக்கு பிறகு, என்னுடைய அப்பாவுக்கு சென்னையில் எங்கு சென்றாலும் மரியாதை கிடைத்தது. அம்மாவுக்கும் எனக்கும் கூட அது மிகவும் பெருமையாக இருந்தது. அந்த வருடம் என்னுடைய பள்ளியின் சுதந்தர தின விழாவில், அப்பாவின் அனுபவங்களின் அடிப்படையில் ஒரு கட்டுரை எழுதி, எல்லா மாணவர் முன்பும் உரையாக்கமாக வாசிக்க எனக்கு வாய்ப்பு கொடுத்தனர்.

இஸ்ரவேல் மக்களை கானானுக்குள் நுழைய விடாமல் பயமுறுத்திய ஏனாக்கின் புத்திரரை காலேப் கானானிலிருந்தே துரத்தி விட்டது, அவனது மகள் அக்சாளுக்கு மிகவும் பெருமைக்குரிய காரியமாக இருந்தது மட்டுமல்ல, அவள் தன் தகப்பனாகிய காலேப் எதிரிகளை முறியடிக்க வல்லவர் என்றும் அறிந்தாள்.

தேவனுடைய பிள்ளைகளே, காலேப் எதிரிகளான இராட்சதர்களை இஸ்ரவேலை விட்டே ஓட ஓட விரட்டினது போல, நம் பரம தகப்பனும் நம் எதிரிகளை ஓட ஓட விரட்ட வல்லவர்! அல்லேலுயா!  உனக்கு எதிராக ஒரு பக்கமாக வருபவர்கள் ஏழு பக்கமாக முறிந்தோடிப் போவார்கள் என்பது அவர் உனக்குக் கொடுத்திருக்கிற வாக்குத்தத்தம்! உனக்கு எதிராக அனுப்பப்படும் எந்த ஆயுதமும் வாய்க்காதே போகும் என்ற வாக்கையும் மறந்து போகாதே!

நம் எதிரிகளை முறியடிக்க நம் தேவன் வல்லவர்  என்பதை உணர்ந்து, அவர் மார்பில் சார்ந்து இளைப்பாறு!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

மலர் 6 இதழ்: 442 என்றும் மாறாத விசுவாசம்!

யோசுவா: 14: 12   கர்த்தர் அந்நாளிலே சொன்ன இந்த மலைநாட்டை எனக்கு தாரும்; அங்கே ஏனாக்கியரும் அரணிப்பான பெரிய பட்டணங்களும் உண்டென்று நீர் அந்நாளிலே கேள்விப்பட்டீரே; கர்த்தர் என்னோடிருப்பாரானால் கர்த்தர் சொன்னபடி அவர்களைத் துரத்தி விடுவேன் என்றான்.

நாம் காலேப் என்னும் உலகத் தகப்பன் மூலமாய் நம்முடைய பரலோகத் தகப்பனுடைய அடையாளங்களைப் பற்றி பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

முதலாவதாக தேவனாகிய கர்த்தர் நம்மை உள்ளும் புறமும் ஆராய்ந்து பார்த்து, சிறந்தவைகளைத் தெரிந்து கொள்பவர் என்று அறிந்தோம்.

இரண்டாவதாக தேவனுடைய அன்பு கடலின் அளவிட முடியாத பரப்பளவுக்கு ஒப்பானது என்று பார்த்தோம்.

மூன்றாவதாக காலேபிடத்தில் நம் பரம தகப்பனுடைய அடையாளமாக நாம் பார்த்தது என்றும் குறையாத பெலன்.

இன்று மறுபடியும் உங்களை இரண்டு வயதுமிக்க நண்பர்களின் உரையாடுதலைக் கேட்க அழைக்கிறேன். இவர்கள் பெயர் யோசுவா, காலேப்.

இவர்கள் இருவரும் மோசேயால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டு கானான் தேசத்தை வேவு பார்க்கும்படியாக அனுப்பப்பட்டவர்கள். மற்ற பத்து பேரும் அழுது புலம்பி திரும்பிய போது, இவர்கள் இருவரும் கர்த்தரால் எல்லாம் கூடும் புறப்படுவோம் என்று கூறியவர்கள்.

எண்ணாகமம் 13 ம் அதிகாரத்தில் நாம் பார்க்கிறோம் ஏனாக்கின் புத்திரர் கானானில் அரணான பட்டணங்களில் வாழ்ந்தனர் என்று.  எண்ணாகமம் 13:33 கூறுகிறது  ஏனாக்கின் புத்திரர் இராட்சதர் என்று.  அவர்களுக்கு முன்னர் இஸ்ரவேலர் தங்களை வெட்டுக்கிளிகளுக்கு சமானமாகக் கருதினதையும் காண்கிறோம். ஒருமிதி போதும், இஸ்ரவேலர் நசுங்கிப் போவார்கள்!

அரணான பட்டணங்களும் இராட்சதரும் உள்ள மலைநாட்டைத் தரும்படி யோசுவாவிடம் காலேப் கேட்டதை நாம் நேற்று பார்த்தோம்.

மலை போன்ற பிரச்சனை தங்கள் முன்னிருக்க, நண்பர்கள் இருவரும் என்ன உரையாடியிருப்பார்கள்!

“யோசுவா, அந்த ஏனாக்கின் குமாரர் உருவத்தில் மிகப்பெரியவர்கள் அவ்வளவுதான்” என்றிருப்பார் காலேப்.

“அப்படியல்ல காலேப்! அவர்கள் உருவத்தில் மாத்திரம் பெரியவர்கள் என்று தப்புக் கணக்கு போட்டு விடாதே, சரி, அவர்களை விடு, அரணான பட்டணங்களை எப்படிக் கைப்பற்றுவாய்?” என்றிருப்பார் யோசுவா.

“யோசுவா, எரிகோ பட்டணத்த்இன் மதிலை மறந்து போய்விட்டாயா? அதை எப்படிக் கைப்பற்றினோம் என்று எண்ணிப்பார்! அந்த மதில் கர்த்தரால் அல்லவா தகர்க்கப்பட்டது ” என்றிருப்பார் காலேப்.

“ஆம் நண்பனே! நினைவுபடுத்தியதற்கு நன்றி! கர்த்தரால் ஆகக் கூடாதது ஒன்றுமில்லை!” என்றிருப்பார் யோசுவா.”

“யோசுவா! கர்த்தர் மதிலைத் தகர்க்கும் பணியையே பொறுப்பெடுத்துக் கொண்டவர், உள்ளிருக்கும் இராட்சதர்களை அழிக்கும் வேலையை செய்யமாட்டாரா? நான் எதையும் பற்றி கவலையேப் படவில்லை” என்றான் காலேப்.

ஒருவேளை இதேவிதமாகத்தான் அவர்கள் இருவரும், தஙகளது இள வயதில், நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்பு மோசேயினால் கானானை வேவு பார்க்க சென்றபோதும் பேசியிருந்திருப்பார்கள்.

இந்த இருவரும் தங்கள் முன்னால் இருந்த பிரச்சனைகளை விட, தங்களுடைய தேவனானவர் பெரியவர் என்று விசுவாசித்தவர்கள். மதிலான அரணை விட, பெலசாலியான அரக்கரை விட கர்த்தர் பெரியவர் என்று நம்பியதால், மற்ற பத்துபேர் அழுது புலம்பித் திரும்பியபோது, இவர்கள் உறுதியாக மோசேயிடம், நம்மால் கூடும் என்றனர். அந்த விசுவாசத்துக்கு பரிசாக கர்த்தர் அவர்கள் ஜீவனைக் காத்தார், கானானை சுதந்தரிக்க உதவி செய்தார்.

ஒரு நிமிடம்!  அந்த கானானை சுதந்தரிக்க அவர்களுக்கு எத்தனை வருடங்கள் ஆயிற்று தெரியுமா? நாற்பது வருடங்கள்! அதுவும் வனாந்தரத்தில்!

இப்பொழுது நாற்பத்து ஐந்து வருடங்களுக்கு பின்பு, அவர்களது விசுவாசம் ஒரு துளி கூட குறையவில்லை! அன்று கர்த்தர் எரிகோ மதிலைத் தகர்த்ததைக் கண்ணால் கண்டனர், இன்றும் செய்ய வல்லவர் என்று விசுவாசித்தனர்.

என்ன விசுவாசம்! மலை நாட்டை எனக்குத் தாரும்! அரணான பட்டணங்களைத்  தாரும்! இராட்சதரை தாரும்!  என் கர்த்தர் இவர்கள் எல்லாரையும் விட பெரியவர்! வல்லவர்! நாற்பது வயதிலும் அதே விசுவாசம்! எண்பத்தைந்து வயதிலும் அதே விசுவாசம்! அன்று அற்புதங்களை செய்தவர், இன்றைக்கும் செய்ய வல்லவர் என்ற விசுவாசம்.

இன்று உலகத்தகப்பனான காலேபிடமிருந்து நாம் நம் பரலோகத்தகப்பனுடைய அடையாளமாகக் காண்பது என்றும் மாறாத உண்மையுள்ள தன்மை!

1 தெசலோனிக்கேயர்: 5:24  “உங்களை அழைக்கிறவர் உண்மையுள்ளவர்..”

நம்மை அழைத்த தேவன் உண்மையுள்ளவர் என்பதில் சந்தேகம் உண்டா? ஒருவேளை அவர் நமக்கு கொடுத்த வாக்கின்படி செய்ய தாமதிக்கலாம்! நாற்பது வருடங்கள், வனாந்தர வாழ்க்கை, இவற்றின் மத்தியிலும் அவர் உண்மையுள்ளவர்!

உங்கள் சகோதரி

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

 

மலர் 6 இதழ்: 441 இதை என்னால் தாண்ட முடியுமா?

யோசுவா: 14: 11,12  மோசே என்னை அனுப்புகிற நாளில், எனக்கு இருந்த அந்த பெலன் இந்நாள்வரைக்கும் எனக்கு இருக்கிறது; யுத்தத்திற்குப் போக்கும் வரத்துமாயிருக்கிறற்கு அப்போது எனக்கு இருந்த பெலன் இப்போதும் எனக்கு இருக்கிறது. ஆகையால் கர்த்தர் அந்நாளிலே சொன்ன இந்த மலைநாட்டை எனக்கு தாரும்; அங்கே ஏனாக்கியரும் அரணிப்பான பெரிய பட்டணங்களும் உண்டென்று நீர் அந்நாளிலே கேள்விப்பட்டீரே; கர்த்தர் என்னோடிருப்பாரானால் கர்த்தர் சொன்னபடி அவர்களைத் துரத்தி விடுவேன் என்றான்.

நாம் இஸ்ரவேல் மக்கள் கானானுக்குள் பிரவேசித்த பின்னர் காலேப் அவர்களை நோக்கி நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் தான் இஸ்ரவேலை வேவு பார்க்க சென்ற சம்பவத்தை நினைவுபார்க்க கூறியதைப் பற்றிப் பார்த்தோம். காலேப் என்னும் உலகத் தகப்பன் மூலமாய் நம்முடைய பரலோகத் தகப்பனுடைய அடையாளங்களைப் பற்றி பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

முதலாவதாக தேவனாகிய கர்த்தர் நம்மை உள்ளும் புறமும் ஆராய்ந்து பார்த்து, சிறந்தவைகளைத் தெரிந்து கொள்பவர் என்று அறிந்தோம்.

இரண்டாவதாக தேவனுடைய அன்பு கடலின் அளவிட முடியாத பரப்பளவுக்கு ஒப்பானது என்று பார்த்தோம்.

இன்று மறுபடியும் என்னோடு இஸ்ரவேலுக்குள் வாருங்கள்! காலேப், யோசுவா என்ற வயது மிக்க இரு சேனை வீரர்களை சந்திக்கலாம். இவர்கள் இருவரும் தான் மற்ற பத்து பேரோடும் சேர்ந்து இஸ்ரவேலை வேவு பார்க்க சென்றவர்கள். மற்ற பத்து பேரும் அழுது புலம்பி திரும்பிய போது, இவர்கள் இருவரும் கர்த்தரால் எல்லாம் கூடும் புறப்படுவோம் என்று கூறியவர்கள். தேவனாகிய கர்த்தரின் சாபத்துக்குள்ளாகி நாற்பது வருட வணந்திர வாழ்க்கையில் ஒருவரும் மிஞ்சாமல் மரித்துப் போன தலைமுறையினர் மத்தியில், உயிரோடே இருந்தவர்கள் இவர்கள் இருவர் மட்டுமே.

கர்த்தரால் இஸ்ரவேலின் தலைவனாகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்ட யோசுவா,இஸ்ரவேலின் கோத்திரங்களுக்கு , கானான் தேசத்தை பகிர்ந்து கொடுப்பதில் கவனம் செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். தூரத்தில்  ஒரு தெரிந்த முகம் தெரிகிறது! அவருடைய பழைய நண்பன் காலேப் தான்!

85 வயதாகும்போது நானாயிருந்தால் யோசுவாவிடம், எனக்கு ஒரு சமவெளியில் சின்ன நிலத்தை தாரும், என் கை கால் இருக்கிற நிலமையில் என்னால் ஏறி, இறங்க முடியாது என்றிருப்பேன். ஆனால் காலேப் அதற்கு எதிர்மாறாக செய்கிறான். முதலில் அவன் யோசுவாவிடம் தன் பெலன் குன்றிப்போகவில்லை என்று கூறுவதைப் பார்க்கிறோம். இது ஒன்றும் அவன் தன்னைப் பற்றி பெருமை பாராட்டின வார்த்தைகள் அல்ல. நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்பு பரலோக தேவன் அளித்த அதே பெலன் தொடர்ந்து அவனுக்கு கிருபையாக அருளப்பட்டது.

காலேப் யோசுவாவின் கண்களைப் பார்த்து, நான் பெலசாலியாக இருக்கிறேன் என்று சொன்னது மட்டுமல்லாமல், ஒருபடி மேலே சென்று, ஏனாக்கியரும், அரணான பட்டணங்களும் உள்ள அந்த மலைநாட்டை எனக்குத் தாரும் , எனக்கு எதைக் குறித்தும் பயமில்லை, நாற்பது வருடத்துக்கு முந்தியிருந்த பெலன் அப்படியே இருக்கிறது, நான் மலைநாட்டில் உள்ள இராட்சதரை விரட்டி விட்டு வெற்றி பெறுவேன், எனக்கு மலைநாட்டைத் தாரும் என்றான்.

மலைநாட்டைத் தாரும்!!  என்றாவது உங்கள் வாழ்க்கையில் பெரிய மலைகள் போன்ற பிரச்சனைகள் இருப்பதாக நினைத்தீர்களா? எப்படி நான் தாண்டுவேன்? எப்படி முறியடிப்பேன்? இதை என்னால் தாண்ட முடியுமா? என்றெல்லாம் எண்ணவில்லையா?

காலேபிடத்தில் நம் பரம தகப்பனுடைய அடையாளமாக இன்று நாம் பார்ப்பது, குறையாத பெலன்.  நம்முடைய கரங்களை இறுகப் பிடித்து வழிநடத்தும் பெலன்! மலையானாலும் குன்றானாலும், மேடானாலும், பள்ளமானாலும், இராட்சதர் போன்ற எதிரிகள் வந்தாலும் நம்மை விடாது வழிநடத்தும் வல்லமை!

இந்த வல்லமையுள்ள பரம பிதாவுடன் நாம் ஒவ்வொரு நாளும் நம்மை இணைத்துக் கொள்ளும்போது அவருடைய வல்லமை, பெலன் நமக்கு குறைவில்லாமல் கிடைக்கும்.

காலேபைப் போல நாம் மலைநாட்டைக் கண்டு பயப்பட வேண்டாம்! இராட்சதரைக் கண்டு அஞ்ச வேண்டாம்!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

மலர் 6 இதழ்: 440 அளவிடக்கூடாத பரந்த உள்ளம்!

யோசுவா 14: 7,8  என் இருதயத்திலுள்ளபடியே அவருக்கு மறு செய்தி கொண்டு வந்தேன். ஆனாலும் என்னோடேகூட வந்த என் சகோதரர் ஜனத்தின் இருதயத்தைக் கரையப்பண்ணினார்கள்; நானோ என் தேவனாகிய கர்த்தரை உத்தமமாய்ப் பின்பற்றினேன்.

இஸ்ரவேல் மக்கள் யோர்தானின் கரையிலே கூடியிருக்கின்றனர். வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட, பாலும் தேனும் ஓடுகிற கானானுக்குள் பிரவேசிக்கும் நாள் நெருங்கி விட்டது.

மோசே பன்னிரண்டு வாலிபரை தெரிந்து கொண்டு, அவர்களை கானானுக்குள் வேவு பார்த்து வரும்படி அனுப்புகிறான். அவர்களில் பத்துபேர்  அழுது புலம்பி கொண்டு திரும்பினர். இரண்டு பேர் வெற்றி நம் பக்கம், புறப்படுவோம் என்று கூறிக்கொண்டு திரும்பினர் என்று வேதம் கூறுகிறது.

நாற்பது வருடங்கள் கடந்து விட்டன! இப்பொழுது கானானுக்குள் பிரவேசித்தாயிற்று! காலேப் இஸ்ரவேல் மக்களை நோக்கி அன்று நடந்ததை திரும்பிப் பார்க்கும்படி அழைக்கிறான்.

காலேப், தன்னோடு கானானுக்குள் வந்த மற்ற பத்து வேவுகாரரும் ஜனத்தின் இருதயங்களைக் அல்லது மனதை கரையப் பண்ணினார்கள் என்கிறான். எபிரேய மொழியாக்கத்தில் கரையப் பண்ணுதல் என்பதற்கு உருகிப் போகப்பண்ணுதல் என்று எழுதப் பட்டுள்ளது. இதை செய்ய எனக்கு மனதேயில்லை என்ற வாசகத்தைக் கேட்டிருக்கிறீர்களா? அப்படியானால் எனக்கு இதை செய்ய விருப்பமோ அல்லது வாஞ்சையோ இல்லை என்றுதானே அர்த்தம்.

காலேபோடு சென்ற பத்து வேவுகாரரின் வார்த்தைகளால், இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு கர்த்தரால் வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட கானான் தேசத்துக்குள் பிரவேசிக்க விருப்பமும் இல்லை, வாஞ்சையும் இல்லை!

இவற்றை நினைவுபடுத்தியது மட்டுமல்லாமல், காலேப் தன்னுடைய உள்ளம் தேவனாகிய கர்த்தரை உத்தமமாய்ப் பின்பற்றியது என்றும் கூறுகிறான். காலேபின் உள்ளம் கர்த்தருக்காக பரந்து காணப்பட்டது. உயர்ந்த மதிலும், இராட்சதரும் காணப்பட்டாலும், கர்த்தரால் ஆகக்கூடாதது ஒன்றுமில்லை என்று அவன் தன் உள்ளத்தை திறந்து, மோசேயிடம் மறு செய்தி கொடுக்கிறான்.

காலேப் என்கிற உலகத் தகப்பனிடம் நாம் காணும் இந்த பரந்த உள்ளம் என்கிற அடையாளம் நம் பரம தகப்பனிடமும் உள்ளது. தம்முடைய அன்பிலும், கிருபையிலும் தயவிலும்,தேவனாகிய கர்த்தர் பரந்த உள்ளம் கொண்டவர். அவருடைய அன்பையும், கிருபையையும், தயவையும் நாம் அளவிடவே முடியாது.

சென்னையிலேயே வளர்ந்த எனக்கு கடல் என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். கடற்கரையில் நிற்கும்போது வீசும் காற்றின் வேகமும், கடலின் அலைகளின் சத்தமும் எனக்கு மிகவும் பிடித்தவை. பல தடவைகள் நான் சென்னைக்கு உள்ளூர் விமானங்களில் திரும்பும்போது கடலின் மேல் விமானம் ஒளிகாட்டிக்காக தாமதித்து, மிகவும் மெதுவாக செல்வதைப் பார்த்திருக்கிறேன். அந்நேரங்களில் ஜன்னல் வழியே பார்த்தால் எங்கு பார்த்தாலும் தண்ணீராகவேத் தெரியும். கரையில் நின்று பார்ப்பதைவிட மேலிருந்து பார்க்கும்போது தான் கடலின் பரப்பளவு அளவிட முடியாதது என்று தெரியும். கண்களை அசைக்காமல் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்திருக்கிறேன். கர்த்தருடைய கிருபையையும், தயவையும் கடலின் அளவிடமுடியாத பரப்பளவுக்கு ஒப்பிட்டு கூறுவதுதான் மனதுக்கு வரும்.

11 பேதுரு 3:10 கர்த்தர் ….ஒருவரும் கெட்டுப்போகாமல் எல்லாரும் மனந்திரும்ப வேண்டுமென்று விரும்பி நம்மேல் நீடிய பொறுமையுள்ளவராயிருக்கிறார் என்ற வசனம் கர்த்தர் நம் ஒவ்வொருவர் மேலும் காட்டும் பரந்த அன்பையும், கிருபையையும் வெளிப்படுத்துகிறது அல்லவா?

அளவிடமுடியாத கர்த்தருடைய அன்பை அனுபவித்திருக்கிறாயா? அவருடைய சமுகத்துக்கு வா! அன்பு என்னும் அலைகலள் சூழ்ந்துகொள்ளும்!

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

 

மலர் 6 இதழ்: 439 உன்னில் மறைந்திருக்கும் சிறப்பைக் காணும் தேவன்!

யோசுவா: 14:7 தேசத்தை வேவு பார்க்க கர்த்தரின் தாசனாகிய மோசே என்னைக் காதேஸ்பனெயாவிலிருந்து அனுப்புகிறபோது எனக்கு நாற்பது வயதாயிருந்தது; என் இருதயத்திலுள்ளபடியே அவருக்கு மறு செய்தி கொண்டு வந்தேன்.

யோசுவாவின் புத்தகத்திலிருந்து காலேபைப் பற்றி நாம் படிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறோம். காலேப் என்கிற ஒரு நல்ல தகப்பனிடமிருந்து நம்முடைய பரம தகப்பனுடைய அடையாளங்களை நாம் அறிந்து கொள்ளுகிறோம்.

அடையாளம் என்று சொல்லும்போது நமக்கு சரீர அடையாளங்கள் மனதுக்கு வரும். சில நாட்களுக்கு முன்பு  மரித்துப் போன என்னுடைய அப்பாவின் அங்க அடையாளங்களை என்னால் சரியாக சொல்ல முடியும். அவர்களுடைய உயரம், நிறம், வாட்ட சாட்டமான உடற்கட்டு , எதற்கும் கவலைப்படாத கண்கள், இவற்றை குடும்பத்தை சேர்ந்த யாரும் மறக்க மாட்டார்கள்.

சரீர அடையாளங்கள் ஒரு மனிதனின் ஒரு பகுதி என்றால், அவனுடைய ஆவிக்குரிய அடையாளமும், உணர்ச்சிகளின் அடையாளமும் மற்றொரு பகுதியாகும். இவை அனைத்தும் சேர்ந்துதான் மனிதராகிய உங்களையும், என்னையும்  முழுமையாக்குகின்றன.

அதனால் தான் நாம் நம்முடைய பரம தகப்பனுடைய நான்கு அடையாளங்களை, நம்முடைய உலகத் தகப்பனாகிய காலேபின் அடையாளங்களிலிருந்து தெரிந்து கொள்ளப்போகிறோம்.

நாம் காலேபைப் பற்றி முதன்முதலில் எண்ணாகமம் 13 ம் அதிகாரத்தில் வாசிக்கும்போது அவனுக்கு 40 வயது. மோசேயால் கானானுக்குள் வேவு பார்க்க அனுப்பப்பட்டவர்களில்

ஒருவனாக தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டான். இளம் பிராயம், நல்ல பெலசாலி, எதையும் செய்யத் துணியும் தைரியம் , இவை இருந்ததால் தான் அவன் மோசேயின் கண்களில் பட்டிருப்பான்.

இன்று நாம் வாசிக்கிற வேதாகம பகுதியில் காலேப் கானானை வேவு பார்க்க சென்ற போது, அந்த தேசத்தை தன் கண்களால் கண்டு, ஆராய்ந்து பார்த்து, மோசேயிடம் வந்து தன்னுடைய கண்களால் கண்டதையும், இருதயம் கூறியதையும் மறுசெய்தியாகக் கொடுப்பதைப் பார்க்கிறோம். எபிரேய மொழியில் நாம் படிப்பதைப் போல , கானானைப் பற்றிய காலேபுடைய சாட்சி அவனுடைய கண்கள் கண்டதும், இருதயத்தில் தோன்றியதுமே அன்றி வேறு யாராலும் கண்டு, கூறப்பட்டவை அல்ல.

இதுவே காலேப் என்னும் தகப்பனுடைய முதலாவதான அடையாளம்.அவன் எவற்றையும் தன் கண்களால் பார்த்து ஆராய்ந்து சிறந்தவைகளை தெரிந்து கொள்பவன்.

அவன் மற்ற பத்து பேரோடு சேர்ந்து ஆமாம் சாமி போடவில்லை. மற்றவர்கள் கானானில் இராட்சதர்களையும் , உயர்ந்த மதிலையும் கண்டபோது, காலேப் வாக்குத்தத்தம் கொடுத்த தேவாதி தேவனைப் பார்த்தான், அவரால் எல்லாம் கூடும் என்று விசுவாசித்தான்.

இந்த சிறந்த குணம் நம்முடைய பரம பிதாவிடமும் உள்ளது. அவர் உன்னையும் என்னையும் பார்க்கிறார். காலேப் கானானைக், கண்டு ஆராய்ந்து, சிறந்தவைகளை நோக்கியதுபோலவே, நம் பரம பிதாவும் நம்மை ஆராய்ந்து அறிந்து, நம்மில் உள்ள சிறந்தவைகளைக் காண்கிறார். நாம் கந்தையை வஸ்திரமாக கொண்டிருக்கிறோம் என்று நினைக்கும்போது அவர் நம்மை ராஜ வஸ்திரத்தினால் மூடுகிறார். நம்முடைய வாழ்க்கையிலே அவருக்கு மறைவானது ஒன்றுமில்லை! அவரால் காணக்கூடாததும் ஒன்றுமேயில்லை.

கானானுக்குள் நுழைந்தவுடன், மற்ற பத்து வேவுகாரரும் காணாதவற்றை காலேபின் கண்கள் கண்டன, கர்த்தரால் எல்லாம் ஆகும் என விசுவாசித்தன. நம்முடைய இருதயத்தில் நுழைந்தவுடன் நம்முடைய பரம பிதாவும் இதையே தான் செய்கிறார். நம்முடைய வாழ்வில் அவர் நமக்காக வைத்திருக்கிற வாக்குத்தத்தத்தையும், நமக்குள் புதைந்து கிடக்கும் சிறந்தவைகளையும் கண்டு, நான் இங்கேயே தரித்திருந்து உன்னில் வல்லமையாய் கிரியை செய்யட்டும் என்கிறார்.

பரம பிதாவானவர் உன்னை உள்ளும், புறமும் அறிவார்! உன்னை ஆராய்ந்து, ஊடுருவிக் காண்கிறார். உனக்குள் இருக்கும் மதிலும், இராட்சதரும் அவர் கண்களுக்கு மறைக்கப் பட முடியாது. ஆனாலும் அவர் உன்னை நேசிக்கிறார். உன்னைத் தம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின் பிள்ளையாய்க் காண்கிறார்.

நாம் பாவியாக இருக்கும்போதே அவர் நம்மை நேசித்ததால் தான் இன்று நாம் அவரை நேசிக்கிறோம், ஆராதிக்கிறோம். 

 

உங்கள் சகோதரி,

பிரேமா சுந்தர் ராஜ்

Restore unto me the joy!

On this Sunday evening I was reading from Psalm 51:12 where David after his fall says ‘Restore unto me the joy of Thy salvation’.

Fall? My God he did fall big! Whenever I review David’s life, I always wonder what made him a leader after such a disastrous fall! He had multiple wives, rebellious children, and then add to that his own sin of adultery and murder.

What a winning record! But while in man’s eyes David looks unfit for leadership, in God’s eyes David’s messed up life had potential. How? Because God looks at you and me through His restorative eyes. God sees you and me not as we are but as we can be. And in this Psalm David told God he longed for Him to ‘restore the joy of salvation’.

I continued to study to understand why David used the word restore in Psalm 51. And of course the Hebrew definition gave the answer. It means “turn back” and carries with it the idea of returning to the starting point.

David asked God in Psalm 51, to turn back the clock to a time when his heart was pure and steadfast before God. He looked at God and said, I want things like they used to be between us. I want the young David back Lord, the David you chose and anointed.

I can only imagine David as he wrote the Psalms, thinking back on the days when he cared for his father’s sheep on the hills. Out there under the blue sky with a soft breeze passing through the leaves of the trees, he began to sing as he played on his harp, The Lord is my Shepherd…. He restoreth my soul!

How lovely were those days in David’s life when his focus was directed to his Heavenly Father whom He loved. He did not have a divided heart and He was faithful to God. Now after his disastrous affair with Bathsheba, he was reminded of those days when his walk with God was on the right track. Oh how he longed to be restored into the relationship he once enjoyed.

Praise God! When David came to his Heavenly Father asking for “restoration” He not only accepted his request also restored him back to his fellowship with Him! This is what God, our restorer promises to do for us today!

Prema Sunder Raj